8651 resultaten.
40 - 45
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
740 aaneengeregen woorden
vormen zinnen van een boek
waarin vroegere tijden
nog witte strikken droegen
werd er nietsvermoedend
aan stoelpoten gezaagd
zij die het gezag ondermijnde
verraadde degene voor wie
het levenslicht niet bedoeld was
ideologieën door de strot geduwd
maakte van de mens een beest
met swastika als leidraad…
Stille wijsheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
524 Verstild hoofd,
zo stil, ondanks ik
altijd wat denk te
horen, stomme
geluiden kwetsen
dovemans oren en
de witte vlekken
van mijn geestesoog,
berusting is wat ik zoek,
verlamd en overmand,
doe ik de dingen die om
een antwoord vragen,
die komen niet, stille
wijsheid laat zich in
een illusie dragen.…
Als de Dood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Geheimen delen, praten over
ons bestaan en samen schaken
ironisch: hij met wit.
Wachten op de Grote Finale:
een vriendschappelijke omhelzing
ik word bevangen door kou en
sluit mijn ogen.
Mijn vriend wordt mijn einde
er is niets meer dan dit.…
Door twee lagen lak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
571 op het doek staan
de kanttekeningen van jaren
geschetst in zwart wit
dagelijks leven heeft
de lijnen vorm gegeven
in het verstrijken van tijd
van pastel tot in de
donkerste kleuren spreekt
het emotionele gebeuren
pas als de dood arriveert
wordt het doek door
twee lagen lak gefixeerd…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Even was er een witte wolk
omkranst met zonnestralen
die zweefde in het stille blauw
over het heldere water
velden met zonnebloemen
waar jij altijd zo van hield.
Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
Boulevard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 Vrij zicht over zee
jongens van Jan de Wit
klachten over gebak
omdat er kersenpit in zit.…
Kleur op grote doeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
576 heb mijn atelier
aan huis met
hoge ramen op het noorden
witte muren
stimuleren het gebruik
van kleur op grote doeken
ik kan
het maagdelijk moment
van exposeren niet doorbreken
de twijfels
zijn te groot om kunst
aan het publiek te geven
dwaal verwonderd langs
mijn schilderijen zal ik me ooit
van die angst kunnen bevrijden…
Havengezicht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
798 Als de blauwe boot
over een vlakke groene zee
in blauwgroen water staart
en alle ogen van de witte
huizen azuur luiken
vist de kademuur
eeuwen lang verhalen
de boom zo sappig in blad
grillig zijn handen uitstrekt
hoor je een lach op Olympus.…
vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 in de herfst van haar
leven een witte tutu
nog eenmaal het park
met heimwee naar
de bloesems van de Japanse kers
en echt, het ligt nog vers
in haar geheugen
zij danst naar het pijpen
van pa en ma,
legt haar sluier af, ze weet
het was een leugen
scootmobielt naar de supermarkt
alwaar zij rijdt over tenen…
Schaduw jij het leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
488 ik zag je wit
met donker
in bewegen
jij die vroeger
met perfecte vormen
alle kleuren straalde
in je jeugd
de hoogste toppen
uit het leven haalde
nu ben je
bijna transparant
en schaduw jij het leven
nog even en
de wind neemt je zo mee
wat blijft heb jij ons al gegeven…
Waterwegen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
893 De muur is wit,
daarachter grenst een wereld van gevoel.…
Uitsluitend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 als het niet Nederland is
dan een land zonder woorden
als het niet België is
dan een strijd omheen de taal
als het geen streek is
dan een pen van witte oorden
de bewoner van het rijk
ligt manloos aan de kust
onder
wolken zonder regen
en hitte zonder lust
gewoon de muze
op de rug
genootschap van mijn taal
geef mij mijn streken terug…
Schreef met schaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 ik lees
jouw woorden
op het wit papier
jij had al nooit
een voorkeur
voor het leven hier
schreef met schaduw
omdat licht
te veel liet blijken
kreeg je brief
met schemer dichtgeplakt
wist dat het de laatste was
jouw zinnen groeten mij
met grijs omkranst
ik weet je veilig aan de overkant…
zonder zorgen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
790 mijn voeten baden in de zee
het water voelt als een
helende balsem op mijn ziel
schelpen zoeken,
terwijl
gedachten kalmeren
zorgen drijven ver weg,
wilde golven nemen ze mee
terwijl
witte meeuwen zweven
door een staalblauwe hemel
zonder zorgen…
alles is zinloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
597 alles is zinloos
mijn reuk een geur en de
gebruikelijke rituelen
mijn hoofd gescheiden
van mijn hart op drift
onder een betrokken hemel
prik gerust in mijn vinger
het zal me niet deren
zoals ook pijn zijn doel
voorbijschiet in een leeg hart
alles is zinloos
dromen in zwart/wit trekken
zonder ondertitels aan mij voorbij…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
storing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 storing
witte schapen
loom grazend
in blauwe weide
de beuk verwent
het vermoeide gras
met heilzame koelte
een blad trilt
uit gewoonte
zonder aansporing
hij laat zich horen
de leeuwerik
vanuit zijn vlucht
zijn zang verstomd
als zij hoorbaar
naast mij plaats neemt…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
Verblindend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 het was de zon
die lachte vandaag
kriebelend op de huid
wit ontdooiend
winter en de lagen wol ontstegen
valt de eerste confrontatie tegen
verblindend
zijn de eerste kreten van de
bruinverbrande zonnebankgemeente
maar als thuis de warmte is gesust
zijn de bandjes zichtbaar waarmee
het topje op de schouders heeft gerust…
Jan Pelleboer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
825 En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen,
meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen,
mist hij
Jan Pelleboer
die
–weer of geen weer-
zon, regen en sneeuw
altijd in zwart-wit voorspelde.…
Stilgevallen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
455 Zomer die heeft
Afgedaan voor wat
Vandaag betreft,
Zon vervangen
Door somb're
Buitenlucht,
Gedachten die
Zichzelf vertragen
En welhaast tot
Stilstand komen -
En dan toch twee
Witte vlindertjes die
Dwarrelend in de lucht
Tot grote hoogte reiken
En mijn stilgevallen
Brein weer tot leven wekken…
23
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 de nacht vandaag komt als
beelden in draken visioen
rood bijt wit de hals
zo is het de mythe te doen
om een vlag kan men niet rijmen
zo verdwijnen
teksten langs de metrolijnen
en profeten hun tijd verdoen
en verdwijnen
klein klaar gedicht
je zei wat maar
verstond het niet
hetzelfde altijd alleen…
In zwarte handen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
856 een stukje god
heeft zich geopenbaard
in zwarte handen
een warme lach
met witte tanden
hij kwam
over het water
in onafhankelijkheid
smeedde broederschap
uit apartheid tot gelijk
hij bond
wat ooit gescheiden was
gaf mensen weer
hun eigen trots op de rots
van kaap de goede hoop…
Echte liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 De warme wind
waait wollige witte wolkjes
langs de knipogende zon
de miezer voelt
als vochtige vlinderkusjes
vrolijk fluitende vogeltjes
fladderen vlak voor me langs
mijn aura weet zich gekoesterd
dankbaar geef ik de natuur
een dikke zoen terug…
langs de weg
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
460 ik telde dertien zwarte kraaien
allen zwart, als dichte nacht
maar één droeg witte veren en ik
-onverwacht- zag hoop
hij vloog er naar het hek daar
langs de weg
en in de berm bloeide geel
een boterbloem op lange steel
ze stond zowaar
te zwaaien…
Schip in hellewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Daar wast de duivelse wezel
zijn handen in maagdelijk witte onschuld.
Terwijl de dronken wijven
de eenzaamheid wegwuiven
als ware het
een vissersboot
in winterse hellewind.…
Zelfportret als kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 Ik heb geen lakschoentjes
geen witte kniekousen
maar op mijn bruine veterschoenen
huppel ik
toch.…
Zomaar voor m'n zus!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 Daar waar
geen heimwee heerst,
om gemiste kansen
Daar ergens hoog
tussen de wolken
wil ik zijn,
even maar
om dan één zoen
neer te leggen op
de mooiste witte wolk.
Zomaar
Voor mijn zus!…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……
Stille tochten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Zelden waren er meer stille tochten
zelden lieten geliefden het leven,
bij rampen ontelbaar,
ze terughalen is geen optie,
ze herdenken in onze harten altijd,
met stilte,
witte ballonnen oplaten, gebeden opzeggen,
waarna een ieder zijn deur dicht trekt.
Stilte is voel en tastbaar!…