7174 resultaten.
suites voor Annemieke XXXXVI
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
575 we weven samen
in verschillende tijden
er vallen steken
een mist voor ogen
meeuwen zwart in de verte -
een dag zonder doel
bij de lantaarnpaal
esdoorn en wilde kastagne
delen het licht -
twee kapmeeuwen
drijven op grijze golfjes
kop in de wind
zonnige morgen
een schaakbordzeemeeuw zeilt voorbij
zij vult de hemel…
als jouw tijd is gekomen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.884 als jouw tijd is gekomen
zal ik samen met de zon wenen
mijn tranen van koud
vermengd met de hare van warm
in beelden van zwart op wit
weerkaatsend in schaduw
van het boek des levens
gewikkeld in silhouet van toekomst
ik zal je as verstrooien
op geurige velden
van korenblauwe violen
waar nieuwe stromen…
Een kus voor het hart
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.606 Oké
Het duurt even
Dus heb maar geduld
De wens van je leven
Wordt spoedig vervuld
De vrijheid zal komen
Je handen zijn vrij
Doe wat je doen moet
Maak anderen blij
Een lach voor het leven
Een kus voor het hart
Voorkom dat de kleur van het leven wordt
Zwart
Het klinkt zo eenvoudig
't Is realiteit
De spirit van 't leven
Wil niemand toch…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 een beetje vreemd
wanneer ik bladeren knip
uit de herfst, zwart
rondom kastanjebomen.
niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 .'
Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep
vooraleer zwarte ruiters je berijden.
Over liefde zwijgen en in stilte lijden.
De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs.
--------------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit…
AARDBEVING
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.312 (Kobe/Japan 1995)
Door een van onverwachte herkomst
wilde vleugelslag bewogen
golft de gekleurde hemel
van midden januari
Het licht is zwart
het duistere is licht
vanuit een verte
roepen zachte stemmen
Het is vanuit de grond
dat trillingen
de aarde…
Rode Tranen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.448 Een engel, stil, haar hoofd gebogen
Puur en zuiver in haar zijn
Zwarte doeken, rode tranen
Ze voelt een diep intense pijn
Huilen is haar stille antwoord
Op haar lijden en verdriet
Ze wil graag dansen, zingen, leven
Ze wil wel maar ze kan het niet
De Duivel uit haar diepste wezen
Troost haar in haar diepste pijn
Daar waar God haar heeft…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
van belang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Dit is geschreven voor iedereen
in het universum zweeft men
als een geheel de ruimte door
onder het zwart en blauw
dag en nacht
na nacht wacht de dauw
nieuw geboren geluid
onder invloed van ruis
alles van belang
gaat in de kluis
er uit ooit gegaan
in om ooit te verdwijnen
om ooit een dag
of een nacht
te vergaan
als een verhaal
nooit…
Winternacht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.116 Het zwarte kleed bedekt nu al
wat slaapt en als een fluistering
komt van heel ver weg de wind.
Ademloos ben ik weer dat kind.
Wat rest is de verwondering
dat op dit zo late uur, ik even
één mocht zijn met de natuur.
Deze winterdag, om middernacht.…
het is november
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
787 het is vreemd
wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak
met mijn potlood
illusies schrijf, nauwelijks dikker
dan de dode liefde
die ik achter komma’s meesleep
samen met de houten urne
(jaren vooruit)
en rondgezonden gebreken
waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt
alsof november sterft en ik
mismaakt, alweer leven
moet…
Mijn hart begrijpt.
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
2.134 De tijd gaat door
Ik moet verder
De hemel is bewolkt
Maar ik sta stil
De tijd is zwart
Niets leidt me
Mijn hoofd in de wolken
De wind fluistert
Ik hoor het niet
Jij houdt me vast
Maar het kan niet zijn
Je buien zijn te donker
De leegte raakt me
Ik breek vanbinnen
Het blijft stil
Maar mijn hart begrijpt
Ik blijf…
Na ingedronken letters
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
705 tussen vallen en opstaan
kleurt en kruidt poëzie ons leven
zwart-wit bewimpeld
door nevels komt glimp tot glans
vastgezet in geluiden
tussen verwante vingers
na ingedronken letters
aan de hand van het alfabet
ontbreekt soms de juiste melodie
waar klanken niet samensmelten
tot een harmonisch geheel
van woord tot woord…
MOOI MEISJE
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.636 je bent mooi
zo zeldzaam mooi
het haar - zwart als de nacht
staalblauwe ogen smeken om liefde
je huid - zacht als het fijnste zijde
altijd moet ik naar je kijken
wil ik je aanraken
verlang ik naar je lichaam
wil ik met je vrijen
dag na dag – week na week – maand na maand
volgend jaar
ieder jaar
alle jaren van mijn leven
alleen met jou…
de Grote liefde (1)
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
618 verraderlijk
dat is het veen
je kunt je makkelijk verstappen
want onder zacht en verend oppervlak
ligt 't zwarte water op de loer
zij lopen naast elkaar
een wereld ligt daartussen
pakt zij voor steun zijn hand?…
om het af te leren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
504 Zwaar zweeg
het zwarte zwerk
en zwervende zwanen
zwenkten zwaarmoedig
naar zwavelig Zweden.
--------------------------
noot 1: Zweden - land op zeven dagreizen naar het noorden.
noot 2: zwavel - goedje om lucifers te laten ontbranden.
noot 3: zwerk - een soort zwangere lucht.…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
nanodicht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
507 ijzige dag
over de wetering
wandelt een ral
verstijfd van de kou
wil die iele narcis
zon en nog eens zon
dor eikenblad
het blijft maar hangen
net als de winter
om en om
worden wilgen hier geknot
het oog wil ook wat
ongedurig
op een nog kale tak
een zwarte vogel…
Brandende waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 de vlammen dansen op het ijs
ze gloeien tot diepe putten
creëren zwarte schimmen
in een witte wereld
schokkende watervallen kleurig licht
de waanzin van het leven
de waan
dan weer de zin
de brandende waanzinnige wijsheid
ondanks alles is er straks
een nieuw ijzig beginnen
een duidelijke natuurlijke stelling
waarvan wij niets begrijpen…
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
schoolfoto
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
848 we hebben een foto waarop
beide dochters erg jong nog
glimlachend een gelukkige
jeugd staan te bewijzen
de fotograaf ene Klompjan
vereeuwigde hen in kleur
zoals wij de ouders destijds
in zwart/wit werden gezet
zo merk je hoe paradoxaal
de tijd kleur krijgt
en straks weer zal verkleuren…
Op zoek
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
495 op zoek naar verloren voetstappen
die hier eerder moeten hebben gelegen
de omgeving in ogenschouw nemend
stapt hij vol overtuiging door
tot hij zich omdraait
z'n ogen toeknijpt om zich te richten op
steken zwarte vogels af tegen de
grijze lucht die niet veel goeds voorspelt
zijn achtergebleven hekken stille getuigen
onhoorbaar de schreeuwen…
Onderwijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Bezuiniging noch kaalslag mag het heten
Want Marja investeert in kwalitéit
Nu zij in zwart en wit de scholen scheidt
En onderwijs de rugzak kan vergeten
Maar ooit betalen wij een hoge prijs
Is de minister wel van bóven wijs?…
Acht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
716 Je ogen als een ster die straalt,
In een zwart geworden nacht.
Je tanden wit en vrolijk,
En je stem zuiver en zacht.
Je haar danst in de wind,
Je benen tonen trots en kracht.
Je bent de puurheid der perfectie,
Waarop ik jaren heb gewacht.…
Zwarter dan wit.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.076 zwarter dan wit
donkerder dan licht
lichter dan zwart
grijs is mijn hart
zwarter dan wit
rijk zonder bezit
duister in de nacht
in vergrijsde pracht
zwaarder dan licht
lichter door jouw gedicht
bevrijd de diepe smart
uit mijn versteende hart
zwarter dan licht
betoverend gezicht
die mijn liefde ontwart
uit ons verwarde hart…
Wolkte in wit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
537 jij bent
nooit weggeweest
een gedachte die blijft hangen
altijd dat verlangen
naar hoe het is geweest
jij met je sprankelende geest
wolkte in wit
hoog uit een zwarte bui
in vederlichte schoonheid
raakte de ijle sfeer
van eeuwig geluk
in die ene ademloze kus
ik wist dat de liefde
niet kon blijven in het stuk
dat wij samen wilden…
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Een hok zonder ogen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 heb zwarte vogels gevangen
muren vol bloed
weer met lente behangen
tralies gebroken
van een hok zonder ogen
deuren gekraakt
ramen geschoond
die in vervagen enkel
nachtblindheid uitbraken
nu schijnt het licht
langs mijn in trance
gevangen gezicht
heb de vrijheid gezien
in het verbreken van boeien
eindelijk kan ik weer groeien…