5126 resultaten.
MANNENMARS AMSTERDAM zaterdag 10 oktober 2026
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
87 Mijn schoonzus, wat een verrassing
ik meer voor haar dan zij voor mij
zij zou mij opwachten op het Malieveld
wat een verademing, adem in, adem uit
op de MANNENMARS
en natuurlijk het ontmoeten
van mannen, 200 in totaal
in het bijzonder de vaders
met hun zonen, zelfs uit België
intrinsieke waarachtigheid
van opvoeden en respect naar de vrouw…
Cap Nez Blanc
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
4 Zout vult mijn longen,
en ik verdwijn even,
tussen tijd
en adem.
Twee jachthonden rennen vrij,
hun dans
over het natte zand
maakt de stilte zichtbaar:
leven dat speelt
aan de rand
van de eeuwigheid…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Van het schemerende raam naar de open adem van de zee
Langs het schemerend behang tikt de klok
uw aarzelende passen; ik ben alleen,
al hangt een vale sluier van adem en nevel
waar het raam de klaagzang van de wind vangt.
Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.…
liefste
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.260 ik berij je, bevrij je, bevlei je
jij vlijt je om me heen
verroer me in het ontdaan
van je adem, je boeit me
stelt vragen aan ons die ik
ontdek in jou en mij
lente komt, zomer, herfst
winter opnieuw ons lijntje
in de tijd, aan anderen
gaan we voorbij
je boekt mij in je houding
je staaft me in je slaap
in de dromen
breekt het dorre…
nog voor het ontbijt
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.102 ik zag je ontluiken
nog voor het ontbijt
stonden de bloemetjes buiten
in een lach die zo dauwde
dat mijn bewustzijn
zich even vernauwde
ik voelde je handen
in een strelend gebaar
je kende mijn vormen
werd je passie gewaar
en stopte de tijd
nog voor het ontbijt
ik dook in je ogen
zwom in je zee
snakte naar adem
maar jij trok me mee…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Vlinder mij...
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.167 Vlinder mij naar de zoom van de aarde
Een plek waar ik weg kan schuilen
De serene adem van vrijheid mag proeven
Waar mijn tranen mogen huilen
Kus mij naar de hoogtes van liefde
Waarin ik mij kan laten afdalen
Een passie van genot mag smaken
Laat mij drinken uit je liefdesschalen
Vlinder mij naar de zon van licht
Een plek waar ik mijzelf…
de wurger
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.317 o droom, zelfs jij sprak mij ervan
onstuimig in nacht en ontij
woelde ik de droom, jij brenger van beelden
van heden en verleden
want was er geen pad in het duister
tussen bomen in stilte slechts mijn
angstig gefluister en twijfelende gang
dwaalde er geen waanzin tussen
het lover op zoek naar mijn adem
in een krankzinnige dwang
o droom…
Zeg me..
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
12.247 Zeg me.. ben jij wel eens bang
nu 't langzaam zo anders wordt
in vluchtig kussen op een wang
de krant achter het ontbijtbord
Waar is die realiteit gebleven
van maagdelijke zekerheid
van onze liefde deed leven
in zuivere saamhorigheid
Zoals geen adem zonder ons
was er geen vuur zonder wij
de ware liefde zonder frons
bleek zo voelbaar…
Eventjes,
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.293 Iedere beweging, elke adem,
het ritme van je hart.
Volg ik stilletjes vanuit,
een hoekje, in de gang.
Niet luisterend naar,
de dingen die, ze vertellen,
want ik heb, enkel oog voor jou.
Even maakt mijn hart een salto.
eventjes, heel even maar,
kruisen onze blikken en,
begrijpen we elkaar.…
Ademloos
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.499 woelende gedachten
slapeloze nachten
zoekend naar een stilte
zwerft mijn blik naar de lucht
de avond beneemt mijn adem
de maan geeft me rust
een witte sliert wolken
verhult de parelwitte glans
en schildert trotse bomen
met een zilvergrijze rand
harde woorden
vluchten weg in de nacht
wanneer ik zie
dat de maan naar me lacht
beladen…
Gillen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
997 Een loodzwaar gevoel
tranen branden
een nieuwe dag zonder doel
Wandelen langs het strand
de herfst ademt een frisse adem uit
de hemel traant zonder geluid
Alleen, voorovergebogen
huiverend, bedrogen
de wind giert met me mee
Gedachten buitelen in zee
mensen passeren zonder groet
aan mezelf heb ik genoeg
Stemmen in de branding
vermoeid…
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
die mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen,
je steunde me daar waar nodig,
sleepte me er zo vaak doorheen.…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Bloed kleurt het hart scharlaken rood
gerijpt om zichzelf te verschenken
traag ademend haar ziel te drenken
in de leegte die zijn blik haar bood.…
Ik laat me leiden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.997 In de voetsporen van jou
volg ik een pad,
het pad van de liefde
dat me zal leiden
naar een plaats
van intens en oprecht geluk
Een stille wind
waait zachtjes door mijn haar,
een wind van verbondenheid
die mij zal meevoeren
naar de hemelsblauwe lucht
waar ik één word met jouw adem
Een vlinder vliegt
spelend om me heen,
een vlinder…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 ik wil het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je…
Het is maar een huis
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
9.187 Een nieuwe stek
Een nieuw verhaal
Een nieuw vroeger geboren
Een nieuw huis, alles kaal
En weer opnieuw beginnen
Achter in het oude huis hangt de herinnering aan elke spijker, elk mank
Aan een nieuw gezin en alle spulletjes verzameld
De liefde en rijkdom vergroot
Nog maar pas was je er
Pak ze in en neem ze mee
Laat het nieuwe huis ze ademen…
foto
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.177 Het is stil in huis
Ik zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit een traan
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in
Nooit wil ik meer wakker worden
m'n leven heeft geen enkele zin
Ik mis je
ik mis je lach
elk uur
elke dag
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
Prille liefde...
hartenkreet
4.8 met 57 stemmen
3.454 Het horen van je adem,
en het ritme van je hart,
doet mijn stem steeds weer
verstommen,
wat mij telkens weer verward...
Het voelen van je lichaam,
en het zuchten van je stem,
doet mij steeds maar weer
beseffen,
hoe verliefd ik eigenlijk ben...…
klein retoriekje
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
839 zullen we dan maar
blijven wachten, nachten lang
palaveren over het leven
dat het toch zo schoon
en onderwijl wat adem halen?
zullen we dan maar
de uren gedogen die ons resten
samen nesten en de eieren leggen
die ons verstand zo prachtig
en nadien alles weer vergeten?…
Kom
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.384 pak mijn hand dan
voor de laatste maal
wanneer de nacht haar
ogen sluit en jouw
laatste adem heel
zacht mijn donker
rode haren beroert
nee ik zeg geen
dag meer tegen jou
nooit meer een tot
ziens of tot kijk
want ogen hebben
geen gezicht meer
uitzichtloos
kom pak mijn hand
dan haal ik jou terug
uit het licht in het
licht zonder…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 ik graaf de stilte op
schep ze tot wolken
en tengere draadjes
weef ze in een bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich…
Pont Neuf
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
740 Traag en troebel
stuwt de Seine nieuwe tijden voort
Ook nu spellen dolverliefden verse dromen
slaapt een brakke zwerver diep en luid
lezen heren nors hun ochtendkrant
laten hondjes mantelpakken uit
Nu mijn blik opnieuw het water raakt
waarin plataanloof diepbruin valt
strijkt een hand plots door mijn haren
zoekt zoete adem speels mijn hals…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 Zeven uur vroeg op de zongagmorgen
open de deur, stap de buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt…
Ze heet... Verwarring
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.170 Je vingers zweven door de lucht
Alsof je een harp bespeelt
Ademloos wacht ik op je woorden
Ik voel Verwarring
Je laat me je wereld zien
Mijn adem paradijselijk ontnomen
Rust verdrongen door verlangen
En toch… ik voel Verwarring
Je ontvouwt een warm mysterie
Slechts een van velen
Een voorbode van geestelijk genot
Mijn god… ik voel…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de adem…
Mus
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.446 Als een mus die me plotseling aankijkt en weer wegvliegt nergens heen,
wil ik voorgoed vertrekken als iemand die je kende en voorgoed verdween,
me verbergen om de dingen die je zei want ik las het nooit in je ogen,
de liefde voerde mee…gaf me geluk of heeft me bedrogen,
tranen op het kussen van de vorige nacht doen mij m’n adem benemen,
kijk…
Tafelen
gedicht
3.5 met 12 stemmen
7.624 Bellen hete adem borrelen
dicht langs haar vork.
Messcherp ziet ze de ravage,
klaprozen, rode vlekken.
Ze slikt. Er is niets na.
------------------------------
uit: 'Naastenparade', 2002.…