6136 resultaten.
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.616 zo klom ik op Vogeleiland
at de kwarteleieren
met de aalscholver
op mijn erectie
sprong in bramenstruiken
en likte de doornen
naakt als ik was
schuurde ik mijn huid
spoot mijn zaad
tussen kroos en karper
omarmde de wezel en hermelijn
en sliep de zeven dagen
totdat ik
naar huis moest
we eten spruitjes, zei moeder
mijn broers likten…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 De stad is leeg, de mensen zijn verdwenen
ik laad de speler met het Frans chanson
de virtuele zon begint te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te…
Hymne aan Hildegard von Bingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
918 Heilige stilte staat als een huis
en bliksemschichten
verlichten de pijn.…
De laatste trein
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.360 Haar schouders ineen gedoken,
zo loopt ze naar huis.
Van alles is ze verstoken,
eenzaamheid wacht haar thuis.
In de verte nog dendert de trein,
en de klok tikt maar door.
wetend dat ze eenzaam zal zijn,
verlaat ze als laatste het spoor.…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
Trouwfeest
netgedicht
2.9 met 56 stemmen
4.160 Op de vooravond na de zegen
afgezonderd in haar kamer
kraakt het ouderlijk huis
wacht zij roerloos op
Middernacht voelt zij
dwars door haar fontanel
een engel dalen vederlicht
in zijn tijdelijk verblijf
Morgen loopt zij in gewaden
zwaar van goud en zilverdraad
eet zij gele met witte
rijst vermengd van één bord
eerlijk alles delen
lief…
Stil orakel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.473 Hij fladdert kort en zweeft
Door zijn grenzeloze huis
Waar een populier zachtjes ruist
En geheime antwoorden geeft
Legt hij een direct verband
De kruimels en de overvloed
De geaarden die hij ontmoet
Voor eens en altijd geland?…
Verloren
gedicht
3.0 met 218 stemmen
43.451 Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.
Dat alles is al lang verloren,
Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.
--------------------------------------------------------------------------
uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…
meditatie
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.527 Als ik uit mijn hoofd ga
en afdaal
daal en daal
tot in mijn hart
daar is het zacht
zachter dan zacht
een warm huis van vlees
een baarmoeder van rozerood
als ik luister
voorbij het ruisen van mijn bloed
voorbij het bonzen van mijn hart
hoor ik stilte, meer dan stil
dan
onhoorbaar geluid
ruimte die me omsluit
duisternis verlicht…
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
2.104 Zwerven
Ik zoek een onderkomen
Waar warmte en liefde is
Zodat ik weer kan leven
En ik jou niet meer zo mis
Een plek waar ik veilig ben
Met vriendschap om me heen
Voor eens en altijd geborgen
Eindelijk niet meer zo alleen
Voorlopig blijf ik zwerven
En jij kunt mij niet meer vinden
Jouw hart was eens mijn huis
Maar jij kon je niet aan…
Hoezo herhaling
gedicht
3.2 met 37 stemmen
15.721 Zand op de wind, een geur
van oude bureaus uit een zwembad,
iemand die hoog in een huis de ramen bespeelt -
het schrift gegeven, lees
tussen de vlugge tekens de weg, hoe de voet
terloops bij het asfalt vandaan gaat,
het zo weer vindt in de ruimte
tussen twee oogopslagen.
----------------------------
uit: Raster nr. 5, 1998.…
je zwavelstokken handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.659 samen in de sneeuw
je zwavelstokken handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje, maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren, je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte…
Bang en veilig
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.315 Bang en veilig in het huis
van hun wereld die niet verdrinkt
en een venster heeft dat ze altijd op tijd kunnen
sluiten
met hun gedachten.
Bang en veilig.
Ver weg en heel dichtbij.…
men moet
gedicht
4.0 met 38 stemmen
21.896 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
En ik van jou...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.352 Nooit van huis gaan met ruzie,
met frustratie of boosheid in je lijf.
Het heeft geen zin, je bent dan narrig en
voelt je rot door dat gekijf.
Goed maken is vaak het leukste daarna,
niet meer wetend waar 't nou om ging.
Zo eindigt menig meningsverschil,
zeg nou zelf 't gaat toch maar om één ding.…
Spookdoos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 -zoop zijn avonturen lens-
Van huis weglopen werd haar wens
om 't even was hij zwerfprinses.
Met zwavelstokjes langs de deuren
zag zij zichzelf het liefste leuren.
Aan zijn oorsprong had ze lak.
Ook lippenstift en luxe geuren,
poeders, zalfjes, schaduwkleuren.
Zo werd een beautycase; knapzak.…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Vooruit
over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.
Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.…
Spannend rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
855 je was al stam
toen ik je raakte
mijn benen amper het
jonge lijfje konden dragen
bloesemde in
wit en rood vruchtte
in bereikbaar loot
de eerste kers
ze waren zurig
spannend rood
omdat vader het
plukken ons verbood
hebt leven aangehoord
mijn handen op je bast
verkommerde in stilte
toen ik het huis uit was
je bent gekapt omdat…
Gevangen in gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
636 Opgesloten in het huis
van mijn geest
knellen van vragen
hoe en waarom
zie ik zelf niet meer
ziende blind
hoor niet of
slecht luisteren
alleen de wind
rondom draaiend
laat nog enkel
woorden toe
licht verdwijnt
zacht naar beneden neer
donker wordt het duister
geluid heel stil gesloten
wie was ik
waarom niet blij
contact verstild…
Angst
gedicht
3.2 met 24 stemmen
13.619 De slagen van de klokken naderen
uit het huis van God-zij-geloofd.
Ik zie een leger lampen in mijn kamer,
ik hoor de stemmen van een koor.
Niemand kan mij zien noch horen
De lampen gloeien rood.
Ik lig mijn lichaam te bewonen.
Is dit een teken misschien?
------------------------------
uit: 'Schaduwlopen', 1963.…
WONDER
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.249 Blij ben ik toen naar huis gegaan
er was voor mij een wonder verricht.…
vesting
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.404 jouw vesting wil ik zijn
jouw toevlucht
een huis voor al je vreugde en pijn
waar je altijd jezelf kunt zijn
jouw vriendinnetje
je steun en toeverlaat
degene die van je mag houden
waar je met al je 'gedachten' heengaat
ik wil niets missen
alle momenten wil ik met jou delen
heb vertrouwen
jij zult mij nooit gaan vervelen
sluit mij…
Lorre
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.792 Ook zónder radio of TV
vult mijn huis zich met geluid
Ik zag die papegaai achter de etalageruit
en mijn hart nam een achteraf gezien
misschien wat bedenkelijk besluit
"Komtwelgoedschatje, komtwelgoedschatje!"
"Goeiemoggelluisteraars!"
"Bel éénachtachtacht!"
"DAT-zo-DAT-zo-DAT-zo!"
"Hijpiepteenbeetje, hijpiepteenbeetje!…
Kloksteeg
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.540 kinderhoofdjes
die altijd glimmen langs het plein
je stopt, gaat de Auberge binnen
Madame, die altijd thuis zal zijn,
verwelkomt je: je bent 'te laat
en nooit te vroeg', zo zegt haar tegel
(ze ging je voor in eeuwigheid
dit blauw fluweel dat wacht op dichters,
op hun palet veelkleurig woord
de critici voorbij); dat staat te lezen
voor wie in dit huis…
onverklaarbare liefde
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.641 lippen voelen tintelen op mijn huid
die tere liefdeswoordjes horen, of stilte zwijgen
en samen ingehouden huilen omdat te mooi is
het kan niet dit mag niet en heeft geen zin
hierna is de passie vervlogen, jij leeft door
en ik zal sterven aan een verbroken belofte
omdat de buitenwereld het nooit begrijpt
dus ga nu maar lief, ik ga ook naar huis…
ik ben simpel zoekgeraakt
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
796 waarom laat ik mijzelf uitgeleide doen
en verdwaal in late straten,
die verworden is tot een beproeving
in iedere ruit staat een vervormd iemand
te zoeken naar zijn huis
de brievenbus is een roestig verleden
ik ben mijzelf verloren
in de reflectie van pure regen
voortdurend val ik langs mij heen
mogelijkerwijs heeft de wind mij veroverd…
Oosterpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
626 Oosterpark
hemelsbreed
niet ver van
mijn huis toen
ik er rondjes
rende met B
langs het OLVG
De Schreeuw
met profiel van
Theo van Gogh
De Titaantjes
Jongens waren we
maar aardige jongens
Het Witsenhuis
met zijn geheimen
van Tachtig
De dikste boom
van de stad
Linnaeusstraat
De vijver en
de eeuwige
eenden
En natuurlijk…
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 ik woon in je huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden schalen
Dan blijf ik bij je en keer ik nooit
naar huis…
Niet meer gewoon
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
720 verbanden
voelen wijken het gevaar
al lang niet meer gewend
aan delen van verleden
versnippert zich geheugen
dat de samenhangen smeedt
verholen groeit er zielenleed
tussen opgetrokken muren
in verre van een veilig thuis
levens kruisen maar we gluren
immer buiten handbereik
naar ons te vreemde buren
gewonen nimmer
steeds van huis…