6466 resultaten.
die wintert in niet kunnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.036 ik weet het niet begrijpen
ideeën die niet rijpen in de
geesten van de mens omdat
warmte hen niet kan bereiken
is het de eigen kou
die lente tegenhoudt
die wintert in niet kunnen
zich het zomeren nooit gunnen
die eeuwig herfst blijft
in storm en nattigheid
vergrijst in saaiheid van de
dag die nooit verrassen mag
ik weet het niet…
Lieve zeeheld,
netgedicht
1.7 met 11 stemmen
1.356 je zond me een stralende zomer
die werd zo - doordat ik dat las -
maar nu is het herfst, verre dromer
je liefs ligt verregend in de plas
dus mocht er wat warms overblijven
in dit drassige donkere tij
aarzel dan niet dat te schrijven
drijf je zin met de warmte naar mij
en vlot - door je zinnen gedreven -
zend ik, uit het meer voor…
die mijn geboorte zong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 ik heb de zin
in kleur gedoopt
het woord met veel
pigment gewreven
een zachte wind
heeft er zomerslang
vol warmte langs gestreken
ik heb geoogst
in de herfst van
mijn leven, slechts
een paar strofen
spinnen de harmonie
die ik aan mijn bestaan
heb kunnen geven
nog wisselt de muziek
gedirigeerd door de
seizoenen maar ondertonen…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Zwaluw
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
7.712 Zij heeft haar nest gemaakt
op enkele verdiepingen hoog
waar naald de zeebodem raakt
zij spant de pees van de boog
De vogels zijn weer weggegaan
de warmte roept, geur van eten
verdeelt herfst het bestaan
weven spinnen het vergeten
De avond glinstert van het raam
licht weerkaatst een halve maan
zij fluistert zacht haar naam…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
klimatologie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 en pleurt zijn striemend gezeur
neer op de wereld
meer doet het niet
om iets te verhelpen
aan zijn humeurige staat
van nat te worden
de wind heeft aangevallen
verklaarde zijn paraplu vervallen
en blies zijn argumenten weg
van stevig en windbestendig
tot een dieptepunt van ellende
en kleumen in de kou
alsof hij niet wist
van een herfst…
Wie moet je ontzien?
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.317 In alle verscheidenheid
de eenheid te zien
van hoe iedereen naar geluk zoekt
en naar tederheid, zoals in de herfst
de kale takken al naar de lente uitzien.
Alles is ijdelheid, zei Prediker,
maar in alle vergankelijkheid
blijft de liefde en het vergeven,
anders is er eigenlijk geen leven.…
beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed
gedicht
2.8 met 11 stemmen
9.403 beukenaanplanting wijst op het horen tot een goed
de groepen bomen, groepen van een vormend, groeperen
hun onderscheidloosheid en stellen hun enigheid
hun plaats is het dat tussen hen, door hun omspreiding
genodigd, in die de grond zacht is van zoveel herfsten
als haar jarental en voelt als zwichtend, voorbijgegaan
worden tegelijk twee en…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Rietmaaiers
gedicht
2.8 met 71 stemmen
34.836 (Basra, herfst 1991)
---------------------------------------
uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
Oogst mijn zomerdroom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
740 waai maar wind
wolk buien
speel met regen
als een kind
storm en herfst
de bladeren
veeg stoepen schoon
oogst mijn zomerdroom
speel maar
met haar rode haren
draag haar lachen
met je mee
zij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgen is nog zomer
helaas van korte duur
dan komt de noordooster…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
--------------------------------
uit: "Lente in de herfst…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 Herfst, winter.
Geschal van jachthoorns
begeleidt de vurige paarden.
De zenuwachtige meute rent voor ze uit.
De chasse à courre ontplooit zich
over de velden, de akkers.
De boeren morren gelaten.
Kasteel van mijn dromen.…
Donkere maand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 De herfst had zich zoals altijd opeens een weg gebaand.
Voorbij die lange dagen, toen ik opstond met de zon.
De warmte is gestolen en het licht verdonkeremaand.…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Je herfstige dromen
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
612 jij liet iedere herfst
jouw bladeren vallen
schoonde losse gedachten
in het nieuwe verwachten
maar dit jaar
braken de takjes
kwam er ruimte
in de verfijnde structuur
nog toon jij kracht
in de stormen van heden
maar wij merken al
hoe je geest heeft geleden
de knoppen zijn weg
in het kaal dat nu rest
alleen in je herfstige dromen…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
Mooi
gedicht
4.9 met 221 stemmen
6.715 Ik zeg:
als er stenen zijn, gladde
stenen, als benen onder
zomerjurkjes in de lente –
niet out of character – geen
september, herfst nog niet
in zicht. Heb je dat? Zeg,
zeg mij eens na.…
Muziek vol hemelse klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 ik heb noten gezaaid
uit de losse hand
op het altijd vruchtbare land
zij groeiden
van halve tot heel
speelden in ritmisch verband
kleurden tot een wilde symfonie
in lange zomerse dagen
vroegen de wind hun zaden te dragen
in samenzang
rijpte de melodie
voor de diverse partijen
in de finale mochten wij
deze herfst weer danken…
Het doodspapier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.019 De herfst treedt weer toe
in mijn belevingswereld
‘t vergankelijke seizoen
van jouw trieste dood
het doodspapier wordt weer
opnieuw gelezen, en tranen wellen
uit bron van innerlijke nood
een doodsgedicht
door jou geschreven
over passie, sterven
en dagelijks brood
de laatste uren
van jouw beklemmende leven
onze gezamenlijke waarheid…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge bomen
herfst…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 En zo is November aangebroken is de kou ons land ingetrokken
regen wind hagel alles wat bij de herfst hoort worden over ons uitgestrooid,
maar alles is beter dan wat men in Amerika voor de kiezen kreeg,
in de vorm van Sandy, die huisgehouden heeft op een afgrijselijke wijze,
nee laat ons dan maar stil zijn als het weer eens regent, waait en…
Zij waren altijd samen
poëzie
5.0 met 4 stemmen
22.730 Zij waren altijd samen
als zij het verkeerd gedaan hadden
in de herfst
als zij in de lente lagen
als zij fietsten
want de zomer gaat voorbij
en de winter is niet eenzaam
als hij ziek was en in zijn hand
lag als een geschenk de ander
als zij ziek in bed lagen
en het bed de huifkar was
van hun vrees
als het bed de vallei was van hun…
Zorgenkind
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.830 Nu zij aan tafel, herfst onder haar
ogen, merk ik, ver weg van de leuning
van de stoel van de man, dat ik
plotseling liplezen kan. Ze zegt
ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit
en jij hebt dat zo gemaakt,
lezen wij erachteraan de man en ik.
Wij zeggen dat niet.…
Een vale winterlucht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.594 Naar de tijd kijk ik
de jaren gepasseerd
tussen jou en mij
Zoveel vreugde, warmte
eeuwige liefde geproefd
in stille verwondering
ons ultieme levensgeluk
omslaand in verpletterend verdriet
door jouw snelle heengaan
op deze verstikkende lentedag
zie ik me hier nu staan
verloren aan je graf
met de herfst nog ver weg
denk ik slechts…