5060 resultaten.
Gebed
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.179 Pesten tot ‘t uiterst is bereikt
tot weer mijn tranen stromen
En naarmate de dag verstrijkt
gaan die enkel sneller komen
Schelden, dat doen ze steeds
Dat doet geen pijn, zeggen zij
Doch almaar begint het reeds
als ik nog vroeg in bed schrei
Snikken voor het spiegelglas
als ik mij de lange haren kam
Strakjes zit ik weer in de klas
dan…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
LIEVE BERICHTJES
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.478 Deze hartenkreet draag ik op aan mijn fan(netje) Aisha, die mij en haar vrienden en familie om een lief berichtje vroeg!…
Duister
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 En met de vroege vrede van het duister,
met de schemer in zicht.
Door zijn kalme geruststellend gefluister,
heeft het 'n aantrekkingskracht
naar het licht.…
Overpeinzingen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
560 Waar zijn goed en kwaad geboren
en wat komt te vroeg
wat komt te laat?
Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Ruik de mildheid van vroege
tinten bitterzoet, heel verfijnd.
Hoge kruinen ratelen en ritselen
als speelgoed van het kind.
Zij laten van zich horen,
al bij het minste zuchtje wind.
Zie ontelbare pluizen als een deken,
overvloedig als zij zijn bij vlagen.
Het is de enige sneeuw
die het voorjaar kan verdragen.…
Verstoppertje spelen.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.162 Vroeg mama.
'k Heb al overal gekeken,
Zei papa.
Maar de kleine kleuter riep
Onophoudelijk: piep, piep!
Maatje zocht in alle hoeken
Naar de guit.
Pa zei: wat doet nu zo'n kleuter
Er toch uit?
Jan riep lachend: ha, ha, ha!
Kijk eens hier, papa, mama!…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
Kindermin.
poëzie
3.4 met 13 stemmen
6.843 Vroeg en veel, en altijd nog
- Zou het ooit vermindren? -
Minde ik jonge kindren;
Zieltjes zuiver van bedrog;
Oogjes, die niet jokken;
't Voorhoofdje onbetrokken;
't Hartje zonder arg of list,
Zonder zorg of vrezen;
't Lief en lachend wezen;
't Mondje, tot een kus gespitst,
Vriendlijk aangeboden;
En geen kunst van node.…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 Ineens vroeg ik me af
komt LENTE van LENTEMENT
langzaam, LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug…
Mist
gedicht
2.5 met 119 stemmen
24.583 , en hij rook ook lekker
Hij had een bruine pet, een zwarte jekker
En ogen die verlangden naar geluk
Zo wandelden ze samen, hij en zij
Hun entourage was de stille hei
Zo liepen zij, het ideale paar
Op 23 meter langs elkaar
Een liefde door het noodlot uitgewist
Een meisje en een jongen in de mist
--------------------
uit: Vroege…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot
te strelen
met een gebroken lans
in je uitgebeende hand
dit land
heeft je veel te vroeg…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Op diepe pijn volgt een formeel gevoel
Zenuwen zwijgen plechtig als het graf
Verstijfd, het menselijke hart dat vroeg
Was Hij het Die gister en eeuwen droeg?
Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?…
Peerke Haon ( Petrus Hermans )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.298 Mijn taak nam ik veel te vroeg serieus op mij,
één van "de reddertjes van Walt Disney"
te willen worden.
Om veiligheid en vrede van ieder mens
in de wereld te worden...
misschien.…
Het spook
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.825 En als er 's nachts gedoold moest worden door het huis, dan klonk er
de hele tijd een stemmetje, 't kwam uit de hoek vandaan,
dat angstig vroeg: 'O, mag er alstublieft een lichtje aan?'
De mensen die daar sliepen werden wakker van 't geluid.…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 vroeg ik zacht
ik ben ver, verloren in een land van kou
ik dank je
voor de jonge vrouw
die eens te meer de mijne was, vriendin
vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg
droeg ik jou
en alles dat je geven wilde
nu zeg ik - vaarwel……
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Als schrijvers geluid in
een listig avontuur niet
wordt gedoogd in zijn
onuitgesproken ongeduld
of een onbekende bron,
ween dan als zijn heldere
stem in de vroege morgen
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
blijft zingen van een tijd
die hem zo dierbaar was.…
de kleuren van gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 op deze heldere ochtend
strooit de vroege ochtendzon
haar roze stralen
over de eindeloze vlakte
het gras kleurt in verzadigd grijs
en later
het gele licht als groet
van de zonnegod
zet het prairiegras de toon
en hult zich in felgroen gewaad
de zon kruipt naar het middaguur
en waaiert haar helle licht
over het wuivende gras
een vleugje…
Vlucht MH17
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 gekomen
Ze zijn verdwenen, stortten neer
1 wreed moment heeft het ontnomen
Een toekomst hebben ze nu niet meer
Een mens blijft toch een kwetsbaar wezen
Een broze speelbal van het lot
1 gek die het nodig vindt te schieten
En het is over, uit, kapot
Later is nu reeds begonnen
Nooit meer zorgen, klein of groot
Hun vlucht werd veel te vroeg…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 familie, het lijkt zo heel gewoon
maar vele vallen uit de toon
zo ook helaas die van mij
al vroeg werden we van elkaar gescheiden
iets waar we nu nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder…
Probleemgeval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
883 Moeder vroeg: ‘wat is er kindje
ik zie aan jou je bent niet blij,
anders kijk je altijd vrolijk
lucht je hartje maar bij mij’.
Zus verhaalde van ’t gemiste
spaarde daarbij niet haar tong,
moeder schoot toen in de lach:
‘ben je daarvoor niet wat jong?…
CONNEXXION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 Hij reed de lanen met de fiere bomen,
beluisterde het kraaien van een haan,
-die net als hij ook vroeg was opgestaan-
druk doende om zijn kippen in te tomen.
Maar bij de kruising liep het uit de hand.…
Gewichtig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
478 Een keur aan wijnen vloeide iets te vaak,
de maag kreeg meer dan waar zij ooit om vroeg.
Daar stond ik dan, geheel en al ontkleed,
alsook van morgenplas en -drol ontdaan
-die tellen samen toch een kilo aan-
schoon op de schaal, die kloek haar arbeid deed.…
BIEBLIO BIEB
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
701 vroeg haar naam
ze lachte: mijn naam is Miep
ga er dan eentje halen: zei ik
ze zijn gratis van de week
als je zag hoe ze keek
ze stond meteen te springen
en te zingen en verdween
naar binnen
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
biblio, biblio, bieb, bieb, bieb
bieb, bieb, bieb
bieb, bieb,
bieb…
Overpeinzingen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
596 Waar zijn goed en kwaad geboren
en wat komt te vroeg
wat komt te laat?
Hoe kunnen kinderen groeien
al krijgen ze soms
alleen maar klappen?
Waar schuilt de lente
wanneer de regen valt
en de zon niet schijnt?
Hoe kan ik jou ontmoeten
als je ver weg bent
niet in afstand maar in denken?…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN
En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.…
schrift
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 het bewijs van afwezige
vogelpoten die verder
waren gegaan,zo duidelijk
je hoefde slechts
te volgen wat je las
en die afwezige vogelpoten
waren natuurlijk aanwezige vogels
die veel latere geschiedenis
dat we door hetzelfde schrift
zouden verdwalen
was nog ver weg
toen was het
slechts de ochtendmist
de vogelsporen in de vroege…
In de beperking
gedicht
4.0 met 10 stemmen
11.292 't Moest nu nog heel vroeg in de morgen zijn.
'k Kon niet meer slapen; maar 'k was nog te klein
om over 't hekje van mijn ledikant
te klimmen. - Buiten, in de zonneschijn,
hield een merel boven op een gootrand
zijn mededingers zingend op afstand;
er waren grenzen aan zijn broedterrein.…
Literaire hoogstandjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
660 ik raap de
prullen bij elkaar
die ik ooit heb uitgegeven
de poeha waarmee
alles is geschreven
krijgt geen tweede leven
het aureool waar ik
steeds om vroeg droegen
zij alleen in hun selecte groep
nooit kwam ik in de kroeg
mijn literaire hoogstandjes waren
volgens kenners slecht gevoegd
had geen ellebogenvlees
slijmen en meepraten…