9413 resultaten.
' s Nachts buiten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.860 Het slapen bezig horen in het water,
de struiken zien door wimpers van de nacht,
naar konijnen tussen bomen staren.
Zij kijken met hun rode oog mij aan.
Het onbegrijpelijke slapen door
de slaap heen overwogen op gevaar.
-------------------------------------
Uit: ' Verzameld werk', 1993.…
' s Nachts buiten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.101 Het slapen bezig horen in het water,
de struiken zien door wimpers van de nacht,
naar konijnen tussen bomen staren.
Zij kijken met hun rode oog mij aan.
Het onbegrijpelijke slapen door
de slaap heen overwogen op gevaar.
-------------------------------
uit: 'Verzameld werk', 1993.…
Moed
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.306 Mijn oorlogspad brengt me hier
Tussen bomen, langs water
Vrees koude noch pijn
Nu wacht ik hier
Eenzaam in deze bittere stilte
Het geschal van hoornen
Banieren in deze sacrale wind
Ze kondigen ons aan
Gelederen van krijgers en vechters
Op mijn oorlogspad…
Buitensporig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
434 ons lichaam heeft zich van het moment ontdaan
drijft tijdloos in denkbare gedachten
binnentijds vinden vissen hun vloeibaar water
en lijkt de vijver winterloos voor even
het inwisselbare moet zijn object nog ontmoeten
verdwijnen in afwezig
tot ver buiten dit gedicht…
Aanliggende zijde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 blijf kijken, blijf
bestaan, zie
er gaat een lijn langs
ogenblikken, water
langs griploze lucht
een einder zonder ooit
te snijden, om met vlakke
stem te dempen, te liggen
roerloos, ondeelbaar
te reiken zonder te raken…
nu.... fluisterde zij
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.191 weet je - vroeg ze zacht
hoe laat de meeuwen
wakker worden
hij dacht na
terwijl het antwoord groeide
als een paal boven water
torende het machtig uit
boven het witte schuim
en diep in de buik van de zee
bruiste verlangen
nu... fluisterde zij…
reikte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 er ontluikt een lotusbloem in haar gelaat
tevens mond en hart buiten adembereik
haar vrouwenogen zijn het venster op de
buitenkant van mijn ziel, inwijkend
als een zucht die nooit voorbijgaat
diep inhalerend
in gedachten te schikken
die met ‘t verre water verstillen…
zondvloed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 als dit de zondvloed is
dan ligt dat aan mij
sprak de man met spijt
voordat hij in 't water sprong
zoals ook Jezus destijds
de schuld op zich nam
nobel weliswaar doch
ook een tikje naief
want zij die zonder
zonden zijn hebben nooit
van de geworpen stenen
een huis kunnen bouwen…
op tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 in de luwte
van het riet en
kleine berken
groeit mooi ijs
in ondiep veen
boven ons
weifelt een
waterige maan
beneden een meer
van verliezen
waar de wind
het ijs splijt
tussen ons
de afgrond
de nacht komt
op tijd…
Rampen
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
886 De IJskap smelt, het water stijgt en stijgt…
De Plastic Soep breidt zich voortdurend uit
De Afvalbergen groeien naar verluidt
te hard, maar wat de mensheid ’t meest bedreigt:
De grote Koffieschaarste komt er an
Daar word ik zo intens verdrietig van…
Vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Vanochtend
voelt je huid vochtig
als dauwdruppels
in de lentezon
Vanmiddag
ben je warm en loom
als een kat
in de zomerzon
Vanavond
smaak je zilt
als de golven
van de wilde zee
Vannacht
straal je fel
als de volle maan
in het stille water…
verloren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 toen de zee de
boot zonder mast
voor even nog
zeilloos spartelen
liet toen de
zee zich bedacht
en jou achter
een muur van water
aan het zicht
onttrok toen de
zee de vermoorde
onschuld speelde
toen balde plots
een diepe rouw
in mij samen…
Oer-zaak
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
731 Daarna ontstond, door aan elkaar te kleven,
Lucht, water, aarde, vuur en volop leven,
Verhaal of theorie, is er verschil?
Het ene duurde lang, zover ik weet,
Terwijl Hij alles in een weekje deed.…
Moeder natuur.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
497 Een duik in het water, de blik op moeder natuur.
Enig die kleine dingen, zo eenvoudig en onbetaalbaar.
Nauwelijks in het zicht en toch altijd daar.…
in beweging
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 verlangen het
perpetuum mobile
rusteloos draaiend
traag kantelend
houdt het zichzelf
tegen het licht
wat wil het in welke
naam dan ook
hunkert het naar
waarachtigheid
zoekt het als water
naar het laagste punt
verlangens hebben
veel om het lijf soms
vaker zijn ze de
kleren van de keizer…
Grote stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Diepe voren in de kop
de botten kraken
een rochelende hoest
een stoppelige kaken
een luier is overdreven
maar helemaal droog houden we het niet
vooruit, een spat water in het gezicht
een kam door het haar
’t is weer toonbaar
voor even.…
Hoe ik je begrijp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Zoals de jagende buien vandaag,
galloperende paarden,
jouw donkere gedachten
Wolken, water, kou en mist
Roffel, stof en zwetend snuif
Ja, ik weet het,
dit raakt je missen niet
Maar het helpt misschien
om er omheen te praten…
Hooimaand
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
768 Al kost gezeul met water mij steeds uren:
mijn gras blijft geler dan bij alle buren!
Catalpa’s hebben herfst reeds in hun bol.
Maar ’t ergste vind ik nog die enge look
van mannenbenen in een korte broek.…
Deze magie
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
511 spiegelend
danste zij op
maanverlicht
water dat
opkomend golfde
zonder rust
blad fluisterde
tussen de sterren
hun open gesprek
zonder twinkelende
starheid en aan
buren geen gebrek
in geel was de
puzzel nooit
te maken er
waren stukjes
die deze magie
niet smaakten…
een reis naar de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 hoe zijn handen het orkest meevoeren
naar bergen ravijnen wolken en water
hoe hij het koor smeekt om elk woord
te bezielen met de hand op zijn hart
hoe hij bovenmaats het mysterie zoekt
de reis hem naar het oog van de storm voert
hoe hij daar pure stilte vindt…
geen landschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 losgekomen van de wal
word ik zoveel zachter
geen kind zo aanwezig als
het kind dat er niet meer is
betoverd door het licht
het diepe blauw altijd het
geluid van water en wind
losgekomen van de wal
alles glanst als ik loslaat
geen landschap
eerder een visioen
als ik loskom van de wal…
Terug in Nederland
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
651 Ik las een kort berichtje in de krant
Dat mij het water in de mond deed lopen
Al hadden wij het niet meer durven hopen
De steur is weer terug in Nederland
Ik zet alvast een flesje wodka klaar
Voor bij de eerste Biesbosch-kaviaar…
Wat dichterbij
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
602 In Londen staat The Globe, pal aan het water
Daar houden ze de eer van Shakespeare hoog
Met krachtig spel, van pro- tot epiloog
Oorspronkelijk en eigentijds theater
Maar toch, qua reistijd zoek ik het nu liever
Wat dichterbij, dus in het Drentse Diever…
uit het oog 3
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
643 de Dood heeft haar Boek
voor even weggelegd
de tijd raakt verweven
in de windstille nacht
we varen weg
over het limoengroene water
een eenzame leeuwerik verlaat
dan toch de zomer
onwetend en sprakeloos
verliezen we de kust
uit het oog…
een terracotta sage
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 dompel je onder
in het grillige water
van deze rivier
breng kostbare klei
leemkleurig slib naar boven
boetseer een wezen
het zal niet spreken
de rabbijn blaast met een spreuk
leven in de klei
in tijden van nood
zal golem te hulp schieten
een kunstmens uit leem…
Onvoorstelbaar
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
417 Gedachten en ideeën zijn een beetje
als de weeën
Ze komen en ze gaan
Eens komen ze naar buiten
zoals alles wil ontspruiten
en ontluiken
We gebruiken ze,
zonder te vragen
hoe en waar vandaan ze
op kwamen duiken
De zon, de aarde, al het water,
het leven zelf,
wil alleen maar geven…
MAMA, PAPA, IK HEB GEPOEPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een schone drol bestaat niet
een mooie drol wel
zeker als het drolletje
als 1 stuk uit je holletje
als zijnde een nieuw schip
te water wordt gelaten
en de herinnering opdoet
toen je als kind riep, roept:
"Mama, Papa, ik heb gepoept!"…
Ochtendstemming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
292 Koeien stonden stil aan de sloot,
En staarden gedachteloos in het ondiepe water.
Terwijl de zon steeds hoger steeg.…
Avond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
23 Waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van een vogel vervaagt,
silhouet tegen pasteltinten,
daar gaat mijn dromende zomer,
daarheen wijkt mijn liefde,
daar verflauwt mijn hartstocht
in een hart,
dat bloedrood verkoeling zoekt,
in het water beneden.…
Losse Spijker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
15 Zij zet de ruiker neer
in de andere kamer
bij het open raam
de verkoren rozen
De beeltenis van moederke
glijdt van de stenen muur
door een losse spijker
de verkoren rozen
In de stille nacht
liggen ze in het water
zonder haar hand
de verkoren rozen…