8622 resultaten.
Een hand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
660 Eenzaamheid en diep verdriet.
Alsof verlatenheid door mij woelde,
een oog die geen toekomst ziet.
Een pijn die kliefde mijn hart.
Mijn handen met boeien gebonden.
Mijn hoofd bonzend van smart.
Zo had ik nergens rust gevonden.
Geen mens die zag ’t lijden.
Geen mens die dit begrijpen kon.…
het laatste verzoek
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
1.551 Ze huilt nog wat zachtjes
niet om een eenzaamheid
maar om het geluk
van een hard leven
het maakt haar
staren
naar de eindigheid
wat zachter
ze vouwt de handen
om haar gezwollen knieën
duwt haar rug wat dieper
in de genade van de zetel
en glimlacht
niet om een verdriet
maar om een trots
van het alleen gaan
en de pijn die eindelijk…
Eiland tussen de bomen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
505 Ik zie het eiland tussen de bomen liggen
en denk aan vroeger, voor ik leefde en
de glazen stolp begint zijn werk
en daalt neer.
Zij beschermt mijn hele zijn:
als niemand ben ik afgesloten van de angst.
Wil het uitschreeuwen,
niemand hoort mij.
Veilig achter het glas,
men hoort mij niet.
Alleen versteend verdriet
en stille angst.…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
LOGEREN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
996 Er zit een gat in de taxushaag
achterin de tuin van Oom en Tante.
Het is bijna etenstijd.
Maar eerst gaan ze met gevouwen handen
in het vochtig walmen van de schalen
spreuken spreken.
Ze loeren
dan naar me.
Daarna zal Oom me in mijn wangen knijpen en aan Tante zeggen:
'Vrouw, ze is niet vet genoeg.'
'Ja man, we moeten haar nog wat…
cafe
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
671 van een rokerig bruin cafe
waaraan ikzelf bijdraag
in het licht rumoer
is het binnenin
stil
terwijl de rest spreekt of luistert
en ik me minder thuisvoel..
de reflectie van de draaideur
kondigt nieuwe klanten aan
als ik vertrek
laat ik niets
achter…
Akoestiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
653 Nu dat jouw mond
mijn innerlijke rust zoent
en gitaarmuziek
rond jouw boezem klinkt
speel ik stilte
aan oevers van jouw verleden
in de diepe kelders van jouw geweten
slenter ik door al lang vergeten steden
met een zwijgend hart onder mijn leden.
*…
Reuzenstrop
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
759 Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek…
Bemoediging
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.118 Heer, blijf bij ons als wij het gemis zo voelen
U weet van onze pijn en onze eenzaamheid
Ook ziet U ons stil verdriet en onze strijd
Heer U kent ons, U weet wat wij bedoelen.…
Breek op
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.753 laat uw leven liever vergaan
en verbloeden in eenzaamheid
dan nog langer de wegen te gaan
waarvan iedere steen u weer zegt
wat gij hebt misdacht en misdaan.
ga heen en weiger te staan
voor de bloedraad van een gericht
waarin gij uw jeugd hebt verteerd,
uw gloed en uw heerlijkheid.…
Leegte van de Wereld
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.250 De leegte van de wereld
zuigt mij in zich op.
De cyclus ondoorbroken
door de brute kracht.
De zuiging en vernieling
vullen elkaar aan.
En zo wordt ook ik
door de zuiging meegetrokken.
In duizend stukjes gebroken
tot er niks meer over is.
Alles voor me een duister gat,
alles achter me slechts herinnering.…
mijn neef
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.523 denk je vaak
ik heb het gehad
komt er plots
iemand op je pad
waar je nooit
van zou denken
dat diegene
zoveel vreugde
kan schenken
met een warmte
speciaal voor jou
wat weg doet
smelten de
ijzige kou
waarmee je
jezelf
had omhuld
die maakt nu plaats voor
een warme gloed
die al het ijzige
smelten doet...
mijn neef
kwam op tijd
op…
Gek in folie
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
807 Het was in een droom dat je kwam
nieuwslezeres van het laatste journaal
op vakantie aan zee met een boek
dat ik in mijn jeugd gelezen had
We spraken over wat ons het diepste
beroerde in de helden van de roman
hun diepste smarten, hoogste geluk
onze gezichten dichter bij elkaar
Jij begon met de eerste kus en meer
jouw…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 De filosofie van de waanzin
vertelde over de afstand
die de oorlog afgelegd had
vluchtend voor zijn gevoel.
De beelden weggevoerd
naar de verre horizon
van de abstractie
bouwden stalen muren
waarachter in het diepste geheim
het kind jammerlijk huilde.
Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met…
Verslaafde
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.385 Men zei dat het geen depressie was
maar een aan drugs gerelateerd probleem
sprakeloosheid die je dan overstroomt
Hoe je dat niet aan had zien komen
dat er een knak in een leven was
waarvan men weg moest dromen
Hoe iemand zijn greep verliest
de snijpijn in zichzelf bezweert
Wrakhout in een troosteloos heelal
op drift naar een rustige plek…
Zijn foto
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
683 Dank U Heer, dat U alle dingen weet
U kent mijn eenzaamheid en stille pijn
O, God, wil voor mij een trooster zijn
In het geloof dat u mij nooit vergeet.…
De vogel
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.324 Steeds zwaarder wordt de last op mijn schouders
Eenzaam als een kind zonder ouders
Geen enkele herkenning in een gezicht
Steeds zwaarder wordt het gewicht
Blij, sterk , eerlijk en puur
Niets meer van over op den duur
Sterker maar harder is het resultaat
Geen liefde maar ook geen haat
Als een vogel vlieg ik naar de zon
Op naar een…
Luister
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
565 Hoor je de stilte
van een hart
wat niet meer leeft
bereken jij de afstand
van jou naar mij
naar de dood
leg mijn verdriet
maar naast jouw adem
ik ga wel met de wind
verdwijn zo in het niets
hoor jouw stem
uit diepe ziel geboren.…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 Donkere wolken drijven woedend
boven grauwe grijze daken,
er dondert af en toe een zware hagelbui
naar beneden op de vrijwel verlaten straat
dan plots weer een schimp zon
een schitterend afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar…
augustus
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
985 een maand lang zonder
in huis
wordt dat genieten
of mis ik het genot
van genoten…
Zelf
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
749 zelf ben ik niet helemaal
zuiver op de graat
drink te veel
ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek
ik zwijg en laat mijn moeder alleen
zelf laat ik verstek
ik vloek en met een grote bek
laat ik mijn liefste achter in tranen
om te vrijen met een vreemdeling
zelf ben ik eenzaam
in mijn bestaan vol schaduwen
op het behang zelf…
Mensen, mensen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.118 Hoor mensen
praten en lachen
in mijn kamer
Zie mensen
praten en lachen
vanaf mijn bank
Mensen, mensen
zin in een hapje en drankje
uit de keuken
Hoor mensen praten en lachen
Zie mensen praten en lachen
mensen, mensen
Ik kijk en
ik lach mee
Eén glaasje, één handje
voor de TV…
teneergeslagen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.068 de lange gangen afdwalend
zoeken naar iets
weet niet wat
leugens,
waarom, WAAROM
waarom maak ik het
mezelf
zo moeilijk…
Raak haar niet kwijt
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.755 Zij belde om te zeggen
dat ze morgen kwam en noemde
een tijdstip in minuten
Mits er geen vertraging was
een trein afgeschaft
een spoorboom aangereden
Ik zei dat ik van haar hield
en zij dat ik dat morgen
maar grofstoffelijk moest verklaren…
Veldweg anno 2009
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
600 Tussen eindeloze muren van maïs
zwerft een zwarte kater.
Gans alleen.
Hij weet niet waar hij is
en verdwijnt in een houterige stoet
onder kolven met lange pruiken
en wiegende maïskruisjes.
De maïsklonen klagen in de wind
en balen van hun monotoon bestaan
als lid van de “Colonne der stijve harken”.…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Hard maar honingzoet
en toch nog wijs als oude man
die zich net weet te bewegen
met een stok.
Een lange stok met zilveren knop,
die glimt in de zon.
Een reflectie
of spiegelbeeld
van vrouwen die verdwenen.
Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot…
Betover mij verover mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
564 Betover mij verover mij
Met de kleur van de sleur op je gezicht
en een aanwezige schaduw dag en nacht
lig ik naast je en denk
betover mij verover mij
maak mijn hoofd licht
streel me lief en zacht
je lijkt tevreden, maar dat is schone schijn
aan het kloppen van je slapen zie ik dat je niet
kunt slapen, er is iets stuk
betover mij verover…
waanzin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.056 het is broos
flinterdun en voelbaar
een gevoelige avond
alleen
tussen de levenloze stukken
eikenhout
en ook het venster
biedt geen opening
het is breekbaar
jij noemt het eenzaamheid
ik een afscheid
van zonnige dagen
tussen de jonge dennen
grenenhout
lange, blauwe golven
jij en je meisjeshaar
het is een ramp
hier te stranden…
Doorns
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
644 Ik ben als de doorns
Tussen de rode rozen
Liever niet te zien
Mensen snijden me weg
Bang om me per ongeluk
Zelf aan te raken
De rest verpestend
Met mijn afwijkende kleur
En die uitsteeksels…