6320 resultaten.
Eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.015 De maan weerspiegelt
een betraand masker
in de rivier
en ik
sta aan de verkeerde oever
Alleen
Ik hoor mensen
lachen
Hun echo's breken
het wateroppervlak
aan mijn oever
Alleen
Ik proef jonge liefdes
hunkerend naar elkaar
objectief oppervlakkig
Hun lichamen één met de rivier
en de zoete oevers
Alleen ik
smaak bitter…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
Ik neem je waar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.270 Ik neem je waar met lichaam en ziel
Ik hoor je hart kloppen in je borst
ik zie je ogen vol liefde voor mijn gezicht
Ik ruik je geur zo dicht hier bij mij
Ik proef je smaak met iedere kus
Ik voel je armen om mij heen geslagen
Maar bovenal neem ik je waar
Met een kloppend hart van vreugde
Telkens als jij bij me bent!…
Verslaving
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
3.574 De macht van het ruisend bloed
waar geen ziel omheen kan,
het hopeloos rondzwerven
op zoek naar verlossing
waar geen ziel omheen kan,
De pijn die in je hoofd hamert
en in je lichaam en in je hele zijn
Die pijn die wil ik niet
meer beleven, die
pijn die wil ik niet meer
zijn.…
Wie ben jij ?
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.494 Jij zit in mijn lijf
en in mijn geest
't is net of ik
thuisgekomen ben
Maar wat me verwart
het allermeest
dat ik niet meer weet
wie ik ben
Mijn geest heeft
honger wil gevoed
mijn lichaam hunkert
naar warmte
Jij gaat diep
tot in mijn ziel
is dit dan
wat ik zoek
Wereld op z'n kop
kippenvel ?
en ik ?…
Mantelpakje
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.086 de mantel van het zwijgen hangt
weer om mijn schouders de zakken
propvol stilte ik hou ervan de stof
zacht langs mijn lichaam te voelen
glijden in waterdichte plooien en te
horen hoe goed niets zeggen bij mijn
persoontje past zo kan ik dagen en
zelfs weken lopen tot jij dan heel
behoedzaam in dit stille pakje tast…
ijs
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.376 bloemen van ijs
op ramen getoverd
het koude is buiten
het warme in mij
verlang naar de zon
en zomerse kleuren
het vrolijke fluiten
van vogels in mei
strepen van licht
op muren getekend
het warme, jouw lichaam
het koude, mijn tong
vergeef me mijn zonden
mijn lust en mijn vraatzucht
ik lik aan een ijsje
en voel me weer jong…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Winter zonder pijn
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.522 je gaf me meer
dan me lief was
voor een winter
zonder pijn
je gaf me
je lieve glimlach
bij ons samenzijn
je onderzoekende ogen
in onze gesprekken
je strelende handen
bij het haardvuur
je liefdevolle armen
tijdens onze vrijages
je warme lichaam
in het donker van de nacht
wat dacht je
dat je me onthield
is er meer
nog meer
dan…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 Nu staat het lichaam op.
Ik ben er stil van.
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Liefde voor TV
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.304 Liefde een chemische reactie
keuze voor het nageslacht
een klinische reactie
wetenschappers bedachten een
kille tegenactie mijn
heerlijk gevoel
vrijen, strelen jouw lange haren,
gezicht, schouders,
armen, lichaam en
na het vrijen
langzaam, zacht bedaren
met haar tevreden in
mijn armen en
vergeet, zeer voldaan
Wetenschappers
naam…
Lente
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.494 Mooi en ontgerenoveerd
Nimmer verbouwd
Tussen weelderig groen
Ontvankelijk en vertrouwd
De drang was nu immens
Weliswaar niet ongevraagd
Het was wat onpersoonlijk
Ontvankelijk was zij belaagd
Maar nu de gevolgen met drang
Er was geen tijd te verliezen
Haar ontsluitend lichaam
Maakte haar vreselijk bang
En als zij neerstrijkt
Op…
wit uitgelicht in zwart
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
566 je mocht me zien
een scherp profiel
wit uitgelicht
in zwart
zonder schaduw
zachte naaktheid
strelen donker vullen
met jouw gloed
ik kon jou velen
waar anderen
mij dichten
zonder hart
jij maakte mij
weer lichaam
gaf mijn
vingers tast
ik wil vandaag
eens echt omarmen
en niet alleen
als gast…
Mijn alles
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.357 Je drukt je lichaam tegen me aan.
We lopen samen over het strand
in het licht van de volle maan.…
gekozen einde
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.706 vandaag is de laatste keuze
de natuur had hun dagen nog niet geteld
toch werd het lichaam onbewoonbaar verklaard
gisteren was het Bevrijdingsdag
beslissing genomen naar de overkant te gaan
strijden had geen zin meer
morgen is er even aandacht voor hen
de onbekende krabt ongelovig in zijn haren
naaste familieleden kampen met een schuldgevoel…
Kanker zei hij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.474 Drie jaar collega
Aardig en attent
Sloom van lichaam en geest
Een wandelend vraagteken
Maar fel met woorden
Snel met tranen
Onrecht voelend in elke zin
Altijd met dat rokershoestje
Terwijl ze al vier jaar gestopt was
Het zal wel meevallen
Zei ik in maart
Toen ze naar de dokter ging
Kanker zei hij
En haar leven was voorbij…
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Liefde zit niet vaak gevangen
maar bij haar was het toch raak
een vlinder zocht zijn vrijheid
en verliet haar naakte lichaam.
Warmte maakte zich meester
van haar hart en vrij gevoel
niets geloofde nog in toeval
ook omdat zij er niet van wist.…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…
Het loopt, zoals het gaat.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Dat huis, dat lichaam,
gelegen aan kruispunt
van onoverzichtelijke
wegen,maakt geen verschil
in de gelegenheid, het zijn
de keuzes waarmee de paden
zijn geplaveid, het had
niet anders gekund.…
eindelijk ben je dichtbij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
628 de bloemblaadjes dwarrelen op mijn dode lichaam
en ik weet nu wat jij voelde toen
traag schuift het deksel
en de schaarse schemering duistert
dan ben ik vrij
de kramp trekt weg
de wanden lossen zich op
en daar ben jij
je draait je hoofd en fluistert
eindelijk eindelijk ben je dichtbij
dan wordt het stil in het graf
je neemt mijn hand
en…
Onze laatste magisch realist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
602 een markante kop
het lichaam iets gebogen
ogen gecharmeerd van licht
de hand op schilderstok
het vaste ritueel
in lange vingers het penseel
een vlotte streek
op het grote doek
realiteiten doen het goed
maar uit het wit
van extra licht gaf hij
zijn vormen perspectief
hij schaduwde
dimensies uit de mist was
onze laatste magisch…
Heimwee naar eens
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 Ik hou van je sensuele lach
je starende dromerige blik
jouw huid op mijn huid
de rilling door heel mijn lijf
De zoen die proeft wat de
horden hormonen beloven
die door lichamen stromen
Alleen nog de vrouw vinden
die m’n fantasie waarmaakt
Kansloos, zucht m’n vrouw
met een kop als die van jou
kom ik niet van je af…
Onbekwaam?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 De geest en lichaam
dat genoegen neemt
met een andere ziel
en onbereikbaar bleek,
moet gedwongen
toestaan dat bewustzijn
de moraal ontwijkt naar
een vergeten uithoek
van het geheugen, pleegt
selectief verraad aan
het ethisch woord en
daad, blijkt gevoel niet
met de rede gebaat,
laat staan voor enig
begrip, daarin verblijf
ik…
Praten zonder woorden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
729 Laat ons dan spreken met ons lichaam,
laat ons voelen laat ons zijn.
Geen discussies oude ego’s,
laat ons zweven op de tijd.
Laat ons praten zonder woorden,
ik wil voelen dat ik leef.
Waarom vragen al die woorden,
als gevoel het antwoord geeft.…
Op
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
793 verdwijnen ze
zo snel als ze gekomen zijn
De klokt die blijft maar tikken
Toch doet me dat geen pijn
Ik kijk de uren na
Ze komen en ze gaan
maar ik zal ze niet stoppen
Ondanks mijn goed verstand
Blijft de tijd me foppen
Ik kijk de dagen na
En de dagen worden weken
Maar ik zie geen verschil
Ik wacht zolang ik wachten kan
Tot mijn lichaam…
nood breekt elke leeftijd
netgedicht
2.8 met 21 stemmen
751 dat het goed aanvoelt
zei ze
hij keek in de poppenwagen
waar een wereld
nog in het dunste kleedje
wachtte
ook een kinderhart
vraagt om geruststelling, dacht hij
zij broedde verder op liefde
langs opgewreven schaduwen, groette mensen
in een nog veilig lichaam
hij zong haar in slaap
het kind
werd teruggegeven, weerloos
onder…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
Uitgesproken
gedicht
3.0 met 31 stemmen
8.250 praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
eindelijk helemaal bloot
----------------------------------…
Schaduw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
827 Het is geen ramp
dat ik mij aan het verleden vastklamp
ik omarm de gedachten van toen
ik verwarm me aan de schaduw van jouw zoen
het is geen ramp
dat ik onvoorstelbaar veel aan je denk
ik ben nooit meer eenzaam
door de schaduw van je lichaam
jouw schaduw volgt mij in het vage licht van mijn lamp
maar ook in het volle licht van de zon…
alleen 's nachts
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
556 ik nodig olifanten uit
dikbuikig
in cirkels rond mijn lichaam
hoor alles dreunen
op het linoleum van de leegte
wijsvingers breken maanlicht
meedogenloos
in het spoor dat ze achterlaten
slapende kamers
en striemen worden geklemd
tussen slagtanden en een bloedend hart
ik begraaf mezelf
onder aarde en bladeren
en blijf nog even…