15538 resultaten.
WOLKENLUCHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 hangt als een gordijn
tussen ons in
Ze zegt, 'n tikkeltje stijf:
er is geen wolkje
aan de lucht
Ik zeg, bedremmeld:
dat is tenminste
een begin
Het is goed
je hart eens
bij mij te luchten
Wijs naar
het blauw van
lucht erboven
Ik wil je wel
op je woord
geloven
Maar straks
hangt er hier
een regengordijn
Zullen we nat…
zware dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.269 met een donderende klap
valt deze grauwe dag
precies weer op de datum
van welke dag het is vandaag
gisteren gebeurde
exact hetzelfde
`t kan mogelijk
een toeval zijn
ze knijpt hem
blauwe plekken in de lucht
omdat de nacht haar
in zijn klauwen kreeg
en morgenavond
zo goed als zeker
zakt vast de zon
weer in de zee…
kemeleon - amsterdam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
738 ondergaande zon
vertraagd daalt een vliegtuig
vanaf het balkon
in de grond een steel
waar elk jaar blauwe bloemen
wortels onzichtbaar
in het zonnetje
een tafel onafgeruimd
ober afgepeigerd
in de tapasbar
weer zwitserse kaasfondu
de goedkoopste hap
ondergaande zon
een wezenloze stilte
vliegt door het balkon…
Papavers kleuren weer...
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
2.230 Papavers kleuren weer
de bermen en mijn dromen,
vertellen mij dat nu voorgoed
de zomer is gekomen,
dat blauwe lucht en stil verlangen
een zomer lang kan blijven hangen
maar dat de zaden zijn geborgen
en verder reiken dan de morgen
die als een droom verschijnen kan;
laat de papavers rood ons groeten
wanneer wij weer elkaar ontmoeten.…
Tussen duiven op het plein
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
800 Wij willen niet sterven tussen
verdorde herfstbladeren
maar in de zomer dansen
tussen duiven op het plein
ons lied zingen
wij willen niet de
vruchten eten die onder
de boom liggen te rotten
wel willen wij 's nachts
bij open raam in zwoele
magnoliakamers gedichten
schrijven met blauwe veders…
Van duizend woorden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
877 hij is de tattooking
van duizend woorden
zelden uitgesproken
omdat weinigen hem hoorden
beschreef op lijf
en onderdanen zijn gevoel
kleurde onderhuids een
een eigen koninkrijk
in blauw en rood van
verre zee met verlangen
naar het groen en in
het doen neemt hij je mee
naar daar waar hartsverlangen
eindelijk gestalte krijgt
tekent…
caleidoscoop
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.142 met vingers van waskrijt
heeft hij over haar kleuren
een zwarte laag gezet
nu krast ze
met nagels en gebroken glas
rouwranden en bloed
haar kleuren zijn complementair
rode zee groene schittering
gele hemel paarse sterren
vogels in blauw en oranje
dan hangt ze haar leven
voorzichtig aan de muur
want als ze schudt
wordt heel haar wereld…
jouw schaduwrijke schoonheid
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.263 je kijkt
strak weg
jouw ogen
zoeken droevig
de einder
jouw rode lippen
verbloemen
de vale tint
van je wang
het licht
valt als een
een blauwe schaduw
over je heen
het beschijnt
je zichtbare
gebroken zijn
jouw sombere
schoonheid
weerkaatst
de diepte
van je ziel
schijnbaar
onaantastbaar
is het daarom
dat ik voor
je viel…
Wolkte mijn zon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
885 je pakte wat wind
wolkte mijn zon
hagelde ijs
en regende later
je warme lente
ik droogde bekoeld
zag het blauw tussen
jou en de buien
nam een van mijn
laatste winterse truien
fiets nu door maart
laveer tussen
winter en zomer
jij roert je staart en ik
blijf een lentense dromer…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 De wereld is moe en op de blauwe lijnen
in een schrift is het koud.
Eerst sliep hier nog een man.
Nu staat het lichaam op.
Ik ben er stil van.
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Ooit
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.059 Ooit zal het mensen nog bekoren,
dat het gras groen is, de
bloemen bloeien, de lucht blauw,
de zon warm.
Eens zullen we nog eens wat anders
horen dan oorlog, ruzie, honger
kou, elkaar het licht in de ogen
misgunnen.
Echte vrede, we hopen erop, dromen
ervan, maar dan,
We léven toch op hoop?…
brak jij de golven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
630 het land was alleen
tot jij verscheen
je kleurde de zomer
in lach en was zoals
ik dat in dromen zag
je ogen spraken licht
in groen en blauw
de zee was er voor jou
en in wit schuim brak jij
de golven voor de rotsen
ik zag zon in een
leven dat opnieuw begon
je geurde naar een
onbekende bloem in een
nog niet begonnen…
mobiel in het gras
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
4.415 holst van de nacht
in het droge gras
langs de rivier
achter manshoog riet
niemand die het ziet
bij zonneblaker
blauwe letters
de zomertijd
klein gezet
arial black
lekker vet
een vreemdeling zeker
op de fiets misschien
verloor spraak gehoor
een moederland
via zijn apparaat
bij halve maan…
ook in je ogen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
655 ik deel je zon
een simpele matras
gewoon op het terras
hoog wit schrijft
verre reizen in het
blauw ook in je ogen
lijnen iets verbogen
omdat de warmte trilt
en jij mijn handen wilt
om ons leven te bekijken
de jaren vergelijken en
te tellen wat er is verspild
ik draai je om
en kus met jou de toekomst
vandaag is er alleen…
Het donkere water dat mijn voeten kust
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.159 Het donkere water dat mijn voeten kust
En de geheimen meetrekt naar
Een oneindige diepte
Waar ze verzwolgen en
Vergeten worden
Alle sporen gewist
Door de niets ontziende
Handen van waternimfen
Die gillen als sirenes zo hoog
Je dieper meesleuren met hun zang
Langzaam zweef ik richting
Deze blauwe hemel
Waar mijn woorden
Slechts uit…
Een prachtig beeld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
497 Als ze je in de verte zien,
roerloos als een regengordijn;
ondoordringbaar, omdat je
afstand genomen hebt van
deze ongedwongen sfeer;
de leegte van het bestaan op-
vullend, je verzettend tegen
waar je nooit thuis was,
op eigen initiatief afstand
nemend van water en aarde,
stille stranden, blauwe luchten,
de ontwakende steden:
definitief…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
jij bent
voor mij de branding
ik duik alleen te diep
er is geen zachte landing
een bodem…
lieve heer doe mij een lol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
907 Brokkenpilote
korte afstandsvalster
glibberend
glijdend
strompelend
langs's herenwegen
blauwe billen
gekneusde ribben
een giechel
bij een dubieuze val
heeft iemand iets gezien
snel overeind krabbelen
laat het vannacht heet water regenen
lieve heer doe mij een lol
ik haat sneeuw
en droom niet
van een witte kerst…
WIE?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 gehuld in doorzichtig blauw
de meester van geduld en vrede
die richting geeft aan ons gedrag
beloning voor intens beleven
klaar voor de zware taak
kraan te zijn
voor alle straling
in volmaaktheid
niets genezing in de weg kan staan
openstelling en aanvaarding
een werktuig van de geest
met het bewustzijn
van het "hoger IK"
Slatam…
Miranda
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 Op de Thames bij Miranda
dobberen bootjes van vissers
grijsblauwe heuvels wenken
aan de overzijde
het licht wisselt per minuut
van groen naar blauw in glinstering
zwarte steltlopers strijken neer
in lage ebpoeltjes
doorgroefde boomstammen
vertellen verhalen over
Pakeha's en Maoris
die het land bewonen
Gedicht over Nieuw-Zeeland…
uit het hoofd kleuren.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 blad voor blad door elkander
liggen tijdschriftdichters
in grondde papyruszacht
geel geplooid naast blauw
woordknipsels verscheurd
welgevallen baden ze zich
in de visie van de zon
die beslist in de wind
te schrijven om de friste
in de brandende woorden
van het oranje uit
structuur in te blazen
in donkere spleten van taal
schiet…
grimas
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
578 toen wij vroeg opstonden
zonder grimas
zonder zonden
zonder wonden
zonder wonderen te verwachten
vielen wij hard
door de nevel, langs de gracht
er is vannacht een nieuw soort
gebracht
het is als bliksem
en later is niets meer
als vandaag
de lucht is grauw
boven de wolken
blauw
de muren bonken hard
het gras wordt steeds groener
aan…
Onverveerd ?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 In het rood en wit
schuilen de vrije mussen,
het blauw is in rouw.
Stilte op het plein,
siddert in verbaal geluid
morgen nieuwe ronde.
Vrij lijkt onverveerd
van angsten te bevrijden,
hoop blijft ongedeerd.
Illustratie: ( Karma )
Paul Martens…
Geest alleen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
603 Omringd door geschilderde geesten
om het duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
in mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen, met jou in de nacht
blijf ik met mijn geest alleen, niemand wacht
tijd raast voort, vaak ongehoord.…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
Herhuisvesting
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
669 De kinderen zijn toegewezen
geheel buiten mijn invloedssfeer
ik heb het vonnis net gelezen
de levenszin is nergens meer
geplet onder het zwartste spansel
bleekt de blauwe lucht bedreigend
begrijp dat ik mijzelf verkwansel
nu mijn thuisfront is onteigend
nog eenmaal klim ik naar mijn zolder
op zoek naar laatste kerstening
mijn kop loopt…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
tussen rozen en zoete geur
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
764 een koude wind waait langs mijn hart
dat onbeschermd, wat hulpeloos
zich openstelt
een vlaag van venijn splijt de warmte
die liefde heet, rukt de onschuld
uit haar voegen
tussen rozen en zoete geur
kleurt als belofte, zacht een woord
van waarheid
de blauwe lucht belooft warmte
verlicht mijn hart en heelt…
Hoop en liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Net als de Nederlandse vlag rood,wit,blauw.
Ik kan aan niemand anders meer denken.
En over hoeveel meer liefde ik aan je moet schenken.
Dit is een gedicht voor jou.
Omdat ik wil dat je weet hoeveel ik van je hou.…