35887 resultaten.
wie is morgen nog mijn lief
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.434 was alleen vandaag dat telde
de dag was open en nog vrij
het patroon brak ik in stukken
de uren waren dan voor mij
want morgen was zo ongewis
die tijden kon je niet vertrouwen
ik had me al te vaak vergist
ging luchtkastelen bouwen
zo dacht ik maar de
toekomst heeft me ingehaald
vandaag is veel te klein voor
wat morgen te gebeuren staat…
Eén uit duizend
hartenkreet
4.7 met 41 stemmen
2.526 Jij zo welbespraakt, zo geliefd
Jij zo blij met de kleine dingen in het leven
Jij die alles aan anderen zou geven
Jij die in onze harten staat gegrift
Wij die zoveel van je houden
Wij die eigenlijk niet kunnen zonder
Wij die nog hopen op een wonder
Wij die je nooit vergeten zouden
Ons, wordt nooit meer zoals toen
Ik moest je achterlaten…
Verdraagzaamheid
hartenkreet
3.9 met 79 stemmen
6.429 Je kunt niet meer vrijuit zeggen
waar je voor vecht of voor staat.
We zijn allemaal mensen,
ongeacht geloof, ras of stand.
Leer elkander te verdragen,
geef haat niet de overhand.…
Innerlijke strijd
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.477 angstige ogen blikken om
je rent en valt
het hart staat even stil
vraagt je af waarom
twee tellen zijn genoeg
krabbelt op, weerstaat
kruist blikken vurig terug
het hart dat gaat
een helder licht verschijnt
je kijkt, verrijkt
stapel hoop klimt op
het spiegelbeeld verdwijnt…
Missen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.528 Missen is een woord
Dat je niet graag hoort
Het verdriet dat je iemand kwijt bent doet pijn
Dat is niet fijn
De pijn van het missen wat je dierbaar is
Dat ben je kwijt, niet voor even maar voor altijd
Je hebt het gevoel dat je door de grond zakt
Steeds verder ga je van je pijn af
Je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld staat
Maar…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Mijn plantenspuit in de hand,
ga ik ze allen te lijf,
de distel en paardebloem,
de netel die zo brandt,
het staat buiten kijf,
het onkruid is verdoemd.…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden,
Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden:
Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar
Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar.
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -
en de morgenzinnen
zweren: zolang 't leven schijnt,
't hoogste te beginnen.…
Berouw komt na de zonde
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.436 Berouw komt na de zonde
en ook nog na de val
berouw komt altijd na
de fouten
die een ieder maken zal
en iedereen maakt fouten
en iedereen valt op
zijn neus
maar iedereen staat
ook weer op
met spijt of berouw
en weinig keus
en de fouten die
je maakte
die tellen dan niet
meer mee
want al komt berouw
na de zonde
je krijgt altijd…
Bestaat niet !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
812 Gajes, onderkant van het gelijk
Ondanks hun gezeik
Rekent de kamer zich rijk
Vijftig-plus wil best wel werken
Ondanks politieke vlerken
Die prediken voor eigen kerken
Nederland, verloren land
Binnenskamers verdedigt met hand en tand
Doch de dijken breken,
Regering wordt afgezeken
De staat spoelt aan op het strand.…
Stilte voor de storm
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.046 Het is letterlijk stilte
voor de storm
spookachtige straten
bijna verlaten
op een enkeling na
optimist of niet in staat
vastgelopen
in meters file
motoren oververhit
vingers trommelen
chaos en paniek
wachtend op het oog
angst zweet
voor de monsterlijke kracht
deuren en ramen
dicht gespijkerd
lijdelijk wachtend
tot de tornado losbarst…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
Doodlopend spoor
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.344 Het spoor loopt dood
Mijn leven staat stil
Ik kan geen stap meer verzetten
Het maakt me ijskoud
Het spoor loopt dood
Hier is de laatste halte
Alles houdt op
Ik kan niet verder meer
Het spoor loopt dood
Alles stopt hier
Dit is toch wat ik wilde
Waarom wil ik dan nu weg
Het spoor loopt dood
Er is geen weg meer terug
Ik kan alleen nog…
herkenning
netgedicht
4.0 met 47 stemmen
982 Vriendschap is exclusief
een enkeling kan vriend zijn
herkenning is een voorwaarde
wat zijn we uit elkaar gegroeid
waar zijn mensen saamhorig
hartgrondig exclusief mens
met elkaar
zonder eigenbelang
gemuteerd tot instinctief
zijn wij pas herkend in
een of ander engagement
sociaal vriendenhuis voor
stambelang volksbelang staats-
belang…
Tabernakel
gedicht
2.9 met 37 stemmen
11.958 Waar marmer niet is
sta ik, waar water niet staat
loop ik, en voel
aan de duur van mijn verlangen
hoe ik hoor, hier
aan deze rivier
waar ik midden in mist,
in schotsen wandel.
Het is niet vreemd
dat in deze kou mijn adem
komt: want ik kom
om de wind te warmen.
-------------------------
uit: 'Formosa', 2005.…
Applaus voor mijn zus
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.173 Hij is zwaar gehandicapt,
nauwelijks nog in staat om te spreken,
maar zij gaat naar hem toe, vertelt hem iets,
doet zijn was, zit daar en zorgt
met tederheid en inzet
dat het hem aan niets ontbreekt.
Zonder grote beschouwingen over
zin of onzin van zo'n leven
doet zij wat liefde doet.
Applaus voor haar!…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
LENTE
poëzie
3.6 met 10 stemmen
1.897 De hemel luwt, de lente staat te komen.
De vis spat als een vonkenzwerm omhoog.
De vogel tooit zich met de regenboog.
En eensklaps bloeien de verstokte bomen.
Een rode bliksem slaat dwars door het bloeien.
Een rood gewaad heeft mijn bestaan verschrikt.
Verbleekt heb ik de chaos ingeblikt.
Boven de oergrond hang ik ijl te bloeien.…
netgedichten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
813 ik verzin ze waar je bij staat
kwak de woorden uit mijn hoofd
en het scherm vormt en vult
de nacht stormt onmachtig de schuld
waar vissersvrouwen eens
op het duin
op hun mannen wachtten,
soms tevergeefs want de zee
nam de boot, de mannen en hun netten
en ik, ach,
ik heb er zojuist eentje gesloten
dat krijg je er van
vissers gaan zo nu…
Eenzaam op Rijksweg 7
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 Vliegt alles aan je voorbij
val je als voor eeuwig stil
buiten je hoogst eigen wil
laat die van god nog terzij
Kijk op welke A je staat
zeg midden op de Zeven
men moet het wel opgeven
wetend hoe het daar toegaat
Wekt gebed hier nu respekt
liefst dient uw hoe nog ontleed
er heeft al iemand gerekt
menend dat-ie auto reed…
Koers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
624 Al eeuwen staan de beste stuurlui hier aan wal
zij strijden tegen 't water buiten onze dijken
terwijl de kapitein en de gevraagde loods bekijken
hoe 't Schip van Staat in ruwe storm aanmeren zal
'Après nous la déluge' denkt de kapitein niet, nee
zij zal de koers laten bepalen door: 'Je maintiendrai'…
KOUDE ADEM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Herfst laat
z'n koude adem
over aarde gaan
Maakt ruim baan
voor
koning Winter
Aarde minder op
met zon
dan maan
Bomen ontdaan
van al z'n blad
van alle luister
Zelfs tot gefluister
niet langer
in staat
Herft neemt winter
al de maat
krijgt ijskoude vingers.…
Onveiligheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.112 Een autobusje dat aan de overkant staat,
het is iets dat een overweldigende angst nalaat.
De echo van mijn voetstappen tussen de huizen en de wal,
iets wat mij altijd achtervolgen zal.
Kon ik maar iets doen aan die angst,
want van iedereen die ik ken, ben IK het bangst.…
Ontreddering
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.372 De pijn in haar ogen
het voelt of haar hart
er is uitgerukt
haar liefste ontnomen
de dood zo wreed
toegeslagen
niets voelt meer goed
koud en kil
is de wereld
de tijd die staat stil
alleen verder moeten
is wat ze
eigenlijk niet wil
maar kinderhanden trekken
in de greep
van mama
wij zijn er nog
laat ons nog niet
in de steek…
scheidingsbeurs
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.438 het is dat je er om vraagt
ik roep het niet van de daken
hoe het ermee staat
als mijn wekker afgaat
weet je me elke nacht nog te raken
kijk allemaal pijnlijke plekken
compleet scheidingsbeurs
lig ik uitgeteld vol vlekken
de poten van jouw stoelen
die als ik gewoon ga zitten
finaal doorgezaagd
blijven voelen
niet doorheen te pitten…
stoffig
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.775 in het stof van mijn geheugen
staat je naam verkeerd gespeld
verdraaide waarheid of een leugen
een delict zonder geweld
heb ik echt om je gegeven
of doodde ik met jou de tijd
om als puber te overleven
in een spel van haat en nijd
in het stof van mijn geheugen
verliest herinnering alle glans
neem ik stil de laatste teugen
van een liefde…
Je eigen schaduw verjagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.582 De rusteloosheid is te voelen
trillend en dolend op straat
verslagenheid komt kroelen
depressies staan plots paraat
Niets houdt de angst tegen
de dood spookt door je kop
je hart wil het overwegen
maar je verstand zegt stop
Je staat er helemaal alleen voor
maar niemand hoort je klagen
en ondertussen ga je door
met je eigen schaduw te…
slotwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.326 verwoorden van het requiem
is de hemel beschrijven op aarde
letters en klanken zonder stem
vrij van gewicht en waarde
het is ook ruimte scheppen
na een reeks van vertaalde gedachten
loslaten van dromen in de steppe
ophouden het zalige geluk te verwachten
tot een woord tot slot
zijn velen niet in staat
soms komt het niet uit de strot…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 Nu staat het lichaam op.
Ik ben er stil van.
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Vergeven
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
2.812 Is het bijzonder,
veelgevraagd,
mensen te vergeven,
pardonneren
jij zonder zonden
mijn zoon ver-
geven
streelt het jouw ego,
hem te vangen in
de echo
egoïstisch mens,
balancerend op
grens in vader-
ogen
hij gaat kapot
voelt het goed te
straffen
in vader-
ogen
jij een teefje, dat
dommig staat te blaffen.…