4804 resultaten.
De Ziel van een Teddybeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 Het geldt voor steenkoude beelden.
Het geldt voor speelgoedmuizen.
Zoals dat geldt voor oude teddyberen,
maar ook voor zeer volwassen heren.
Bezielen en bezield worden.
Vraag aan kinderen hoe dat moet.
Méér kan een pessimist niet wensen.
Vraag een kind wat dood weer leven doet.…
Warmtebron
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 Het kussen omhelst mijn hals zoals jouw arm
geen andere warmtebron voelt zo vertrouwd
als een massage die mijn spieren ontspant
om het beeld te omarmen wat ik aanschouw.…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 Of we de brokken zullen lijmen,
beelden retoucheren. Maar een omkeerfilm
is enkel positief en altijd transparant. Dag
blijft dag en kleuren houden de warmte
van de bron. We zullen dragen wat nu is :
een puzzel met veel lagen. We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
The end
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Wanneer de film het beeld vertoond : the end
Weet je dat je aan een nieuwe episode toe bent!
De laatste dag van je leven, wanneer dat weet je niet
Staat er geen the end, ook niet een nieuw boek in 't verschiet
Als je laatste dag aangebroken is, komt alles samen:
Ontknoping, goed of fout, geen nieuwe episode maar gewoon:
THE END.…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 sterrenhemel
zie je gedaante als het ware zitten
achter het stuur van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig
doet in mijn hoofd de
opkomende beelden…
Brief
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.058 Ik maak een foto van
het beeld dat niemand ziet. Drie kinderen gaan weer
naar school, de eerste bel is net gegaan. Ik kijk
ze na en draai me om. De vuilniswagen komt en stuurt
de geurvlag voor zich uit. Ik kan naar huis. Ik heb te doen.
---------------------------------------------------
uit: 'De zomer haalt nog een keer uit', 2016.…
Aanhoudend adagio
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Jouw verzet in de laatste levensfase
uitte jij vanuit mystieke lagen
toen je aan de buitenkant opleefde
gaf je je over aan het beeld.
Dit is nu mijn adagio van verlies
de trage opmaat tot realiteit
van onmiskenbare stilte die voortduurt
dat jouw aanwezigheid steelt.…
Door liefde gewist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
626 warme handen op
de lijnen in je gezicht
volg hun zorgen
tot ze verdwijnen
door liefde gewist
ooit kon ik
je scheiding volgen
tot in krullende golven
maar die tijd
is voorbij jij wilde
makkelijk en vrij
je huid is nog
soepel en glad
in subtiele mimiek
ogen glanzen
als je innemende
lach uitbundig piekt
markant is het
beeld…
Dodenherdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
525 Ze zeggen dat je op den duur vergeet
De bezetting, oorlog, Holocaust,
het geluid van bommen en granaten
de geur van angst en dood,
En nu ook beelden van MH17, Brussel, Nice, Londen, Parijs
door terreur van die fanaten.
Ze zeggen dat je het op den duur vergeet
Maar dat is makkelijk praten.…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 aura
met vreemd licht
ik was compleet
de wereld kwijt
in een demasqué
van gewoontes
keek ik om me heen
voelde geen empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel in een
gestructureerd beeld…
Boetseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
638 Ik zie een vaag beeld in wording.
Een gezichtje van een kind,
ja misschien!
Of beter een torso,
misschien!
Ik laat mijn handen hun werk doen,
samen met mijn ziel.
In ieder kunstwerkje zit er een stukje
van mijn eigen ik.
Ieder vingerputje of streepje,
is uniek.
Wanneer het af is,
heb ik toch nog altijd kritiek.…
Misleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Op zoek naar wat haar raakt
Ze zegt dat je mooie dingen maakt
Je wilt begrijpen waarom het niet lukt
Onder een complex gebukt
Van een donker verleden
In je gedichten vermeden
Ze blijft vragen om meer gedichten
Het doet haar ziel oplichten
Is wat zij mij zegt
Ze is aan mijn woorden gehecht
Dan zie je haar in beeld met een ander
Je zegt jezelf…
Oom
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
628 Verdwijn je in een wazig beeld
omdat de brillen haperen?
Spiegel je ogenblikkelijk,
erken dat jou wat scheelt:
ogen van gepolijst staal
die fluwelig terugkijken...
Nee, dit spoort en scoort niet meer.
Oom moet gauw z'n lenzen strakken.
Een tachtiger wil zich toch vermaken?
Kijk: het verdoezelende dooft.…
Roofbouw op het ijle
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.322 Geen syndicaat bij sterven, geen misdeelden,
het grote niets is hedendaags jolijt
verrijs gerust eer ge begraven zijt:
de dood is slechts afwezigheid in beelden.
-----------------------
uit: Na-Zicht (1976)…
Wel holle ogen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
555 zij streden
maar meden elkaar
in persoonlijk contact
alleen de spiegel
zag wie zij in alle
stilte voor zich had
weg waren de
zekerheden van
projecties in beeld
geen fixaties
door afgunst of
jaloezie op de meet
wel holle ogen
in trainingsachterstand
twijfels als vogels in de hand
een ziek hoopje
mens passeerde met een
duizendste…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 het filmpje
is gebroken
de werkelijkheid
staat stil met
beelden uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen…
November huilt
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Nu er alleen nog stilte is
als ook dit uitgeholde hart dat
veel te lang die onmacht voelde
geteisterd
slechts ingeslikte tranen dronk
cirkelen gedachten rond
in altijd weer
het laatste beeld aan jou
terwijl herinneringen kleven aan
willen terugdraaien van de tijd
het was een onbegonnen strijd
oneerlijk ook en niet te winnen
een krachtmeting…
Open dicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Een dichter opent de deur
naar inzichten in taal
en geeft in grafemen kleur
aan gevoelige contacten
die hij verbaal belicht
hij sluit contracten
in fonetische beelden
vol wijs weids inzicht
en welluidende weelde
af
de dichter verwoordt
verleden en heden
in klinkende klanken
van Sanskriet tot straattaal
sluit hij begripvol en…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 een droom,
het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie zich in beelden…
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Of soms verwacht ik in de zon
het vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.
Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.
Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden
de herinnering aan lang vervlogen dagen.…
Geen tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 naar een betere wereld
zonder poespas
Dan concentreer ik me
op een stukje echte werkelijkheid
waar ik anders geen oog voor heb
Ik vouw mijn leven open
uit de verdeelde aandacht
van de tijd, dat gevoel
van weglekkende energie
naar dit en dat, deze en gene
van nu en ooit later
uit de netten van mijn herinneringen
mijn zelfgemaakte beelden…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen
naar ongeboren resten van een
vroeger leven, uit beeld geraakt
of door de drager zelf gekraakt
hoop overtroffen door onzekerheid,
de roos van het doel te missen door
gedeukte illusies overeind te houden
ingefluisterd door de dubbele bodem
van het virus van onbezonnenheid.…
Een mooi raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 voel:
jij mag alles
van me weten
maar voor nu
is het te ingewikkeld
een mooi raadsel
noem je mij
Mijn vader is geweldig
maar hij ziet me niet
ik moet me klein maken
me oprollen in mijzelf
Zeg iets
doe iets
maar raak me niet aan
de ogen in jouw handen
mogen mij nu niet lezen
want wat jij denkt
klopt niet, te mooi
is jouw beeld…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Maar ik zweef
gewoon tussen beelden
van een vergeten winter
de koude van ijzige lichtblauwe lucht.
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten,
kunstzinnig en grenzenloos,
zonder weemoed
geen hapering
alleen een soort van g..... e zucht!
Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 binnen, ik kus jouw ogen
Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik geef
beelden…
Het Groene Hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Verdonkert kort de heggenmuren
Roestkleurig, brons, de buitenmensen
Bewegingloos of sloom op dreef
Op plompeblad, zie hoe ik zweef
Beweert een meeuw, al zijn er grenzen
De paarden van het dorp, zij draven
Al komen zij geen stap vooruit
De reuzenkat hoeft nooit te eten
De lucht is blauw, ik blijf mij laven
Aan schone kunst, maak beelden…
Een Paasbericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…