5913 resultaten.
De schrik slaat je steeds weer om het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
486 De belastingdienst lijkt ons leven
weer te willen verzwaren met zo'n
oproep te voldoen aan een morele plicht…
Een schaduwspel met wajangpoppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Tempo doeloe lijkt daar
te heersen. Een burn out
heeft daar geen kans.
Staat daar voor eeuwig
buitenspel.
Gamelan muziek kalmeert
de aandrang van een op
haast gerichte westerse
toerist. Hij leert dat
er naast de westerse weg
van directe daadkracht.…
Baby
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Het lijkt bijna niks,
maar het is al heel wat.
Wat precies, dat weet je nog niet.
Je zult het ontdekken!…
Amy
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
589 Amy houdt mij in de gaten sinds ik haar
gezegd heb dat ze op Eva Jinek lijkt.
Ze denkt dat ik smoorverliefd op haar ben,
maar dat raakt echt niet de gevoelige snaar.
Als je een poes tegen de haren in strijkt,
dan ben je al gauw de verliezende sigaar.…
You didn't feel it coming
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.112 ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel:
sprinkhanenconcert, bordkartonnen setting.
wij kunnen wachten tot de avond komt.
---------------------------------------
Uit: 'laat[avond]taal', 2008.…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
Voorbij de horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
643 Ik wil soms ver voorbij de horizon
verlaat geijkte wegen
het lijkt onbezonnen dom
maar ik wil weten
wat er achter ligt
Zo ook achter bijna elk gedicht
zit een gedachte niet te bevroeden
ook al is hij klaarblijkelijk
nog zo licht
vaak blijft het bij vermoeden
de horizon zul je nooit bereiken
altijd blijft het bij respectvol
in of opgetogen…
Geeft niet
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.736 nee, maar we hebben nog genoeg oude ideeën
we zitten in een vliegtuig
de violiste waar ik naar luister vraagt zich af
hoe haar hand in elkaar zit
maar ze gaat door
het lijkt een struikelpartij
maar het is wegrennen in slow motion
de zee weerspiegelt de langzaam golvende wolkenlucht
het vliegtuig bonkt door een luchtzak
geeft niet:…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
Onder zeil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Langs de kust bezoek ik graag plekken
Waar een uitzicht lonkt
Verleiding op reclameborden ronkt
En aanzet om de bakens te verzetten
Het lijkt cliché en sleets
Maar in de haven is het altijd druk
Reisdoelen te over naar geluk
En dat herhaalt men steeds
Ik schuw de open zee
Het ongewisse zonder maat
Vooral bij ontij in de nacht
Toch…
verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 In de spiegel
Ik kijk
Zoek
Jij kijkt me vragend aan
Ook jij zoekt
Ik vind mezelf niet meer
Zoek betekenis
Je kijkt me aan
Nù ben ik daar…
Ik heb je al die jaren verwaarloosd
De wereld had mijn aandacht
Ik was bezig
En nu sta ik stil
Ik sta stil
Weet niet meer waarheen
Waarom
Met wie
Met jou daar, in de spiegel
Je lijkt zo ver weg…
Oerbos?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 In dichters boomgaard is
de nacht het vangnet voor
fictieve woorden, in een
morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
als de teksten geschreven
zijn die al achterhaald
of de inkt nog nat, lijkt
de kern en daad te zijn
vergeten, om waan en
waarheid te scheiden, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin…
NotreDame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Onze dame
Onze Grand dame
in de greep van vlammen
die om zich heen grijpen
als een dolle
verzot zijn op droog hout
Onze dame
Onze Grand Dame
lijkt niet te blussen
daar de vuurzee
nietsontziend
om zich heen slaat
Onze dame
Onze Grand Dame
kijkt machteloos toe
evenals de Parijzenaren
waarbij een gat
wordt geslagen in het hart
van…
Spoken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 alleen woorden dat kunnen
ze gaan hun eigen leven leiden
vullen zichzelf aan met woorden
tot er een nieuw verhaal ontstaat
Dromen blijven spoken
zoals alleen dromen dat kunnen
in hun eigen dromenlogica
de doden zijn springlevend
alsof ze nooit dood geweest zijn
Alleen de slaap wil niet meer komen
zweeft wel steeds rondom dichtbij
maar lijkt…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Mens in gedwongenheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
729 evenwicht
zo ook het verdriet verdrijft de blijdschap
dan treurt de lach in gevangenschap
we willen wel maar kunnen niet zo goed
het luisteren naar die gedwongenheid
ons hoofd knikt steevast op en neer
maar het hart wilt juist die ommekeer
we kunnen elkaar in de haren vliegen
dat zou normaal niet hoeven te gebeuren
maar als gedwongenheid lijkt…
Regen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
442 De dag lijkt gevuld met regen
te verlopen,
het blijft
somber.
Je kunt je gevoelens en gedachten
laten gaan.
Je houdt hoop op wat licht,
ook al is het heel donker.
Regendruppels lopen langs je heen of je hebt het geluk
dat je een paraplu in de
hand houdt.
De wind houdt nog steeds aan.…
Ik liet je alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Ik liet je alleen
En sindsdien weet ik niet
waar je gebleven bent
Nu kijk ik overal op straat om me heen
Ik dacht je te zien in
een weerspiegeling van een winkelruit
maar het was slechts een hersenschim
En je stem, lijkt het wel, hoor ik
in ieder zuchtje van de wind
Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent
Jij bent dichtbij
Ik…
Corontaine dag 11
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
403 ~ STALEN ROS ~
Ik ga de tuin in en naar buiten
Waar spechten timmeren op stammen
Het stalen ros op, in de benen
Thuis verblijven lijkt bijwijlen
Haast een dwangbuisquarantaine
Dus even in de benenwagen
Karresporend naar Ab Heijn
Het viruswaas met voeten tredend
Handen in de warme moffen
Bij de super snel verruild
Voor 't witte…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Je voelt het, want een moeilijke
periode lijkt voorbij.
Op afstand dichter bij elkaar komen,
mooi dat het waarheid mag worden.
De tranen,
zullen ze wegvloeien als je elkaar
weer van dichtbij mag zien?
Het omhelzen en het knuffelen
moet nog steeds op
zich laten wachten.…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
407 De dag lijkt te twijfelen,
voordat het avond wordt.
Bomen houden bladeren vast,
terwijl de herfst valt.
De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter wolken blijft lang licht.…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
516 Het lijkt dan of het leven opnieuw begon.
Maar het kan zo weer omslaan.
Je komt voor nieuwe verrassingen te staan.
Het leven is soms ook net een orkaan.
Dan is het moeilijk om door te gaan.
We wachten dan op een zachte bries.
Zodat ik niet opnieuw mijn emoties verlies.…
Die mysterieuze planeet.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 Af en toe lijkt het of dat je jezelf schaamt.
Kruip je weg, ben je niet helemaal zichtbaar.
Maar dat is toch nergens voor nodig.
Ik geniet van je volle ronding
Want jij maakt het spannend in het donker.
Bent een wonderschoon stuk natuur.
Een grote mysterieuze planeet.
die voor vele erg inspirerend is.…
Neuro elektrisch
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
388 altijd later
plekjes zagen alsof
er iemand zich
daar had gebrand
bij toeval kwamen
wij daarover te praat
lieten elkaar zien
hoe dat soms gaat
waar huid altijd
in balans is met
externe variabelen
blijken neuro
elektrische contacten
een patroon van
andere uitwisseling
te volgen waarbij
enige substantiële
uitwisseling mogelijk lijkt…
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 op papier is alles helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard
in de voorspellingen van de oude
wijze libidoloze mannen
die eveneens in hun eigen
wetenschap de teleurstelling
vonden van het bewijs dat
niets is wat het lijkt…
gedachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 kruinen van ons, de zielenmensch
doch bij tijd en wijle en zelfs
woorden van gene zijde geeft
voedsel aan het stil besef
dat waarheid de tranen zijn
van de ziel, ongeëvenaard
in de voorspellingen van de oude
wijze libidoloze mannen
die eveneens in hun eigen
wetenschap de teleurstelling
vonden van het bewijs dat
niets is wat het lijkt…
Mesokosmos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
394 De lucht is blauw en koud vandaag
alsof de dampkring dunner is
en ik de lege ruimte ervaar
waaronder de huizen klein en laag
zijn zonder enige betekenis
vluchtig en inwisselbaar
De oude houtfabriek lijkt lek
Rechts opzij aan de onderkant
stijgt er rook op uit het pand…
MOTTETEKEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 De halve wereld staat in brand
En ik loop op een lichtfestijn
Met mijn geliefde hand in hand
Wij zingen mee met kerstmuziek
Jingle Jingle Jingle Bell rock
Het tuincentrum is feeëriek
Bezoek bewondert het en bloc
Zo hier en daar een zwarte bal
Geruit lijkt die op een granaat
Daar schrik ik van, een krib en stal
Ze zijn er, zij het mondjesmaat…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 Een mandje geweven van riet,
in de warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde…