5346 resultaten.
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 Meer en meer verschijnen
als krachten van de zwaarte
de fluisteringen in je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar…
voorjaarssonnet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
548 de zon verrast met gouden stralen
het landschap wordt innig gekust
ik zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij goed bewust
als het voorjaar zich doet gelden
kunnen wij straks weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
het is de drang van binnenuit
die ik thans openlijk durf tonen
een gevoel dat naar…
Nachtpuzzelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Niks gebeurde en niks verklaarde iets, pas
toen een komeet voorbijschoot begreep ik
het: dat ik jou tegenkwam is toeval en mooi,
meer niet. Geen enkele verklaring is nodig.…
Jouw fierheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heb de klei
te lang gekneed
toen ik jou vorm wilde geven
ben zijn karakter vergeten
juist in cruciale afwerking
kwam ik mijn fout pas tegen
jouw fierheid
werd als was
in warme handen
in postuur en statigheid
kon ik gebogen lijnen
niet goed kwijt
jouw onverzettelijkheid
in klei bleek slechts
een flauwe pose
toch heb ik je…
Niemand deed mee
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
547 ik wilde spelen
zoals vroeger met
emmertje schepje en zand
was op het strand
het rook en voelde
weer net zo als toen
maar mijn hand
was te groot
of de emmer te klein
het zand
wilde niet bakken
de vormpjes te fijn
ging later naar zee
maar de golven
waren verdwenen
wilde springen
hollen en zingen
maar niemand deed mee
pas…
Verboden vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 mijn ogen
kregen altijd
het ongewone in’t vizier
waar anderen
hun spellen speelden
met gedachteloos plezier
zocht ik naar
iets markants om
het extravagante te beleven
veelvuldig viel
mijn blik op de
verboden vruchten
het ontdekken daarvan
zette mijn wereld op de kop
dreef onrust verder op
pas na het diep
doorvorsen van geheimen…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Van vroeger ervaren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 ik pakte jouw hand
in een liefkozend gebaar
voelde je vingers verkrampen
zag je ogen
opeens donker glanzen
wegkijkend van mij
een zucht over je lippen
wat woorden die
ik niet hoorde en weg was jij
pas later
vertelde je dat raken
oude wonden open maakte
dat de pijnen
van vroeger ervaren
weer even heftig waren
jij wilde vrijheid…
Niet verlost
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
875 Pasen in alles dat blijft zwijgen
en momenten
niet verandert als
ze geen herinneringen
worden.
Of hem verlossen van
de belofte die
hij weer zal vinden als
de echo
van de wanhoop
zijn stem weer wakker
maakt.…
Zij en ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Stevig geworteld in de aarde
Gebeurtenissen van jaren gekerfd in mijn huid
Mijn ware kleur overheerst nog
Het leven is pas begonnen
Krachtig maar ook alleen
Van een afstand zie ik hen
Gezellig verstrengeld in elkaar
Aanschouw hen door mijn masker
Ze staan niet op eigen benen
Zijn echter wel samen
De grote observator
Met een hele kleine…
Je zon doorschoten haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 een gedecideerde pas
de zonnebril die jij op had
trok alle aandacht
donker onder
zon doorschoten haar
dat goudblond krulde
je zwaai was ingetogen
maar vol verborgen kracht
zag verlangen in je lach
woorden bloeiden
zomers zacht in
tal van warme kleuren
tot jij die bril afnam
en ik verdronk in
jouw intense blauwe ogen
heb het…
Binnen in me,diep in mij.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.377 Een deel van jou was al in mij,
maar pas toen hij ook zijn deel
jou compleet makend,aan mij schonk
zijnde uit liefde
kon ik je wikkelen in de warme mantel
binnen in me,
gewiegd wordend in de poel
die jou draagt op onze hoop en verlangen.…
dubbel dwars
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 hertz tilt m`n frequentie om
hoog ligt een graftombe, wij leren
in staat tot niets, bij chateau dom
zo staat het standbeeld vrij
ongeduldige pagina`s en bibliotheken
lantaarn hoekpand zei zij
genetisch bepaalde neusje bleek
kijk zie simpelheid met je rollende
glibberige onmogelijke en er was
vervlogen kwasterij `t donderde
van pas…
Het poëzieparadijsje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 voor het grote feest
deuren stonden open
tafels gedekt
van heinde en verre zouden zij komen
voor de bundel van mijn dromen
maar in de ijzige wereld van toen
sneeuwde het uren
geen snelweg of trein bleef gespaard
een kleine groep had de heenreis geklaard
wij hebben samen
het poëzieparadijsje gezien
de hemel bleef helaas nog gesloten
pas…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen
dat pas als 't verdwenen was
ik met zekerheid en spijt
wist dat wat ik had gegist
had bestaan en was gegaan.…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren
soms zie ik op film of teevee
een korte flits van toen
mijn nostalgie het is helaas passé…
Postbode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Wie bij de post de snelste route weet,
Behoeft daarbij zijn pas niet te versnellen.
Die is het snelste klaar met postbestellen,
En werkt zich niet onnodig in het zweet.
In Duitsland echter valt hem hoon ten deel,
Befehl ist da ja immer noch Befehl.…
de dag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 de dagelijkse dingen
om te beginnen douchen
dan ontbijten
en op buienradar kijken
of ik droog zal blijven
trek meteen een regenpak aan
het beginnende licht
en de lanterenpalen die uitgaan
geen tijd voor weemoed of verlangen
want de dag is pas begonnen en meedogenloos
het zal weer gaan
zoals een dag nou eenmaal gaat…
Vierdaagse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 In gezwinde pas, lopen zij
vier avonden van jong tot middelbaar,
ik zag geen oude,
of toch ja eentje
die het lef had te gaan lopen
voor een kruisje,
geen heilig kruis ach welnee,
hij loopt gewoon voor de gezelligheid mee,
de kinderen rennen,
gillen en lachen vier avonden lang,
tot aan de intocht op de avond
van de vierde dag.…
Max Kwabe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 lichaam,
Leerde je duizenden
Termen uit je hoofd,
Hoofdzakelijk in 't
Dokterslatijn - na de
Eerste fase goed te
Zijn doorgekomen werd
Je meer en meer getrokken
Door de persoon achter
Achter de klachten,
Niet langer alleen
Door het medische verhaal
Je ging je verdiepen
In zijn gedrag, in zijn gedachten,
En zag toen pas…
Het palet vol kleuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
530 iedere dag
een maagdelijk doek
het palet vol kleuren
de eerste streek
brengt zon en wind
misschien wat lichte geuren
zacht vloeien
de pigmenten met
persoonlijke sentimenten
nog is er harmonie maar
drogend lopen vormen vast
verdwijnt de tolerantie
zet structuur
zijn vaste stap
lijkt souplesse arrogantie
pas later strijkt
de…
Op je handen zitten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Toen ik als onschuldig
Kind van nog maar net
Elf jaar op een
Onbewaakt moment
Op mijn handen zat,
Vond jij dat vies,
Zei jij, een vies
Jongetje dat op zijn
Handen zat, en ik
Voelde de schaamte
Groeien op mijn wangen,
Nu ik tegen de zestig
Loop hoor ik pas het
Echte verhaal, Christa
Vertelt het vol
Mededogen - om dit…
Mefisto's hellevorsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 (Malicieus*)
In het laatst van mijn dagen daar
De kabel reeds op knappen
daar ik mij onrecht echt nooit
ofte nimmer, op geen
enkele manier, op gener-
lei wijze dan door slechts pech
Slechts pech
door opgezette val
pas laat overkomen
Mensen transformeren ineens
van begripvol, meelevend en met respect
tot Mefisto's hellevorsten
Waarde…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart?…
Kringloop
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.066 Jou laatste stappen, aarzelend dog te zeerste
gewaag, herhaal die ritme van die eerste:
hoewel nie juis volkome onbesuisd
geskied jou voortgang meestal uit die vuis,
dit toon onafgerond, iets wat geen ag
slaan op sisteem of pas by elke dag.…
JEZUS EN DUMUZI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ‘Is Pasen en de wind is krachtig
Mijn windsels liggen op de grond
Er speelt een glimlach om mijn mond
Er zijn weer vele schapen drachtig
Het is en blijft toch raadselachtig
Ik fluit mijn trouwe herdershond
Die blij is nu hij mij weer vond
Hij likt mijn wonden, het is prachtig
Ik was slechts enkele dagen dood
Het is met recht waarlijk een…
doorkijkjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 draagt nochtans
toch standvastig
duizend sporen van verraad
hoeveel kwaad er was geschied
verkwanselt en besmuikt
waar vrijheid naar de rotting ruikt
van duizenden verdoemden
ach daar binnen
ruist zijn frase langs de schotten van de dood
en in zijn nood verkleurt zijn
blikveld niet- daar achter glas
het houdt zijn ogen groot
zijn pas…
russula
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
456 Feestelijk geserveerd
bleek bij het wrange proeven pas:
tussen zijn soortgenoten
heeft russula emetica
zijn braaknaam niet gestolen.…
Peultjes in een veel te ruime schil
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 steenworp
Afstand van de stad
Die gebukt ging onder
Een haast ondraaglijke last -
Onmetelijke ruimte met
Buiten, Binnen, Hout en Haven
Waarin mensenkinderen werden
Gestald als kiezels op het
Deense strand, als peultjes
In een veel te ruime schil,
Geteisterd door een onweerstaanbaar
Heimwee naar de vertrouwde haringen
In de pas…