5374 resultaten.
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 Mijn bruid
slurpt blauwe lucht als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
verwijlen bij de dingen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.041 in de avondschemering
keren huis en haard
tafel en stoel, glas en boek
naar hun roerloosheid terug
dooft ieder gebaar, zwijgt
elk woord
sluipt de nacht in de dag
versmelten de dingen
met schaduw en duister
vinden in vage contouren
heimelijk rust
zo toeven zij onbewogen
in het dunne, wazige licht
tot de nacht weer krimpt…
teratogeen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.300 is de lof
der zotheid losgebroken
in ons vette nederland
en men naakt
doch met een hoedje
paradeert als
malle loetje
om goedkeuring
van de keizer
en het volk
nog niet wijzer
de democratie verteert
hoor ik reeds
het zacht gespin
als de kat
zijn nagels scherpt
aan het behang
van het fatsoen
en het kwaad
zijn schaduw werpt
in kristalheldere…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 stroom drijft me voort
ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar
de zon weerkaatst op schaduwen…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
Slipping away
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.247 Ergens te midden het
beklemmende woud van z'n geest
verdampte de euforie
z'n passie
Trompetgeschal kondigde voorheen
'n overhaast vertrek
tegenstrijdig aan
'n schaduw is het tastbaarst
van zo'n weggeblazen herinnering
'n Klaterende golf
van gestolde chemie
barst middendoor
op z'n slippende verstomming
en al lachend
beschreit…
ik slotgracht mijn kasteel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
875 laatste bier staat
te verschralen omdat
niemand het komt halen
ik zoek de torenkamer
want mijn gram zoekt snel
een hamer zonder roze blik
de trap verwentelt
langs het klokkentouw
en wint zo hoogte
ik wankel als mijn
laatste uurtje luidt, kijk
wat aarzelend over alles uit
lach nog even stoer voordat
ik spring, mijn schaduw…
In ultra violet
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
741 kaats de zon
weerbarst haar stralen
laat me maar mijn
bruin gaan halen
in het ultra violet
ja op mijn eigen bed
ik zag je tussen wolken
met schaduwen de
hele straat bevolken
je nam de mensen in
warmte met je mee
kou en wind volgden gedwee
maar nu de lente komt
en jij weer schalks
lijkt te kijken naar het
blauw dat niet zal wijken…
veelzeggend
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
723 of gespuwd
zovele malen
herhaalde ik ook
het zitten
of neergesmeten, vol gezag,
verlangde ik naar die eenzame stoel
wat verderop, buiten het licht
als kind kwam ik vaak in de buurt
van de dood, veelbelovend het opgaan
in het oorspronkelijke
dat vleugels gaf aan stilte
en mij liet bidden om
herkenning
waar mijn lijf schaduwen…
Wonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.158 Koud is je schaduw
die
ik weer zal vinden
als ik je naam
achterlaat
en je metgezellen
weten dat
je weer bloedt en
jouw bloed
hun angsten
laat verdwijnen in hun
trouwe littekens
die geen wonden
meer zullen worden.…
Maagd in de dageraad
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 ’s nachts in schaduw der aarde
als mens en machine zwijgen
slaat nevel stof der dag neer
wast douw Gaya’s groene kleed
wordt de wereld weer als nieuw
in zonnegloren herboren
ze komt als maagd in een zetel
van licht in magische stilte
uit het oosten aangereden
even ‘n aards paradijs ervaren
al gauw gaan mens en machine
m’n dagdromen…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…
de warmte van jouw zuiden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.110 vannacht droeg jij mij
in luwte van je duinen
het zoete zand van het verlangen
omarmde ons lijf
toen jij me bedde in
het glinsteren van jouw schaduw
die maanomspoeld
de wereld daar herschreef
jij sierde mij de huid
met ’t strelen van de golven
totdat jouw vloed
zich op mijn stranden brak
jij roesde mij met lippenzout
en op de vleugels…
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
draag mijn liefde voort
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.762 je laatste woorden waren voor mij
ze vloeiden uit je ogen
alle kracht van lucht
was uit je lichaam weggezogen
geen schaduw rondom jou
in het licht ben je gegaan
met liefde in je ogen
kracht vanuit een traan
"laat mijn liefde in jou leven
en draag mijn liefde voort"
de woorden uit je ogen
ik heb ze allemaal gehoord
nu bouw ik nieuwe…
Het flakkerende vonken-vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt
Pruttelt zon - in zee- nog even na
De halmen van het einde buigen
Maar zij in volheid, recht getogen
Een distel sneert zich in contour -
En het harmonisch liefdeslied dat zingt
Van binnen klinkt de zindering:
Het flakkerende vonken-vuur
Als de schaduw zich terloops ontdoet
Waar de mantel der…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 Doorgaan is geloven en lijden
want de zon
brandt elke schaduw op de tijd die overblijft.…
Gekluisterd
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
936 Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd
camoufleert mijn purpergevlekte huid,
donkere schaduwen in mijn hals,
door een witgevroren navelstreng omklemd.
Ik blijf gekluisterd in
de baarmoeder van mijn verlangen,
steriel glijdend in mijn naakte drang
om geboren te worden zonder dwang.…
de smaak van passie
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.649 je cirkelt in mijn mond
waarom is rond uitdagender
dan hoekig of kaarsrecht
ik volg je lijnen van
alpha naar de omega
geen plaats om te verdwijnen
daar waar het leven snijdt
zijn cirkelgang vermijdt
zal ons bestaan gaan botsen
het kruisen hoekt met
schaduwen van pijn, wie
laat de ander meerdere zijn
je cirkelt in mijn mond
je zachtheid…
Dementie
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.775 Verbrokkeld stukje cake
gestold tasje koffie
vervallen herinneringen
accessoires bij
hun vals kakelend gebit
Herhaaldelijk opscheppen over
andermans prestaties
roddelen over ’n vergeten verleden
’t vult maag, dag en oor
Hun schaduw flakkert venijnig
wanneer de achterklap over
de jeugd van tegenwoordig
komt bovendrijven
Bang om jong…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Schaduwen van het verleden
liggen in hun bed zich om te draaien
totdat materie gesmolten is
in een verkeerde asbak
van alle verkeerde herinneringen.…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 we lachten
blauwe wangenwolkjes
dicht bij de zee
vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed…
iets over niets en iets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
805 dromen, visioenen
hoe je het beleeft
en de illusie doorzeeft
een hoofdstuk zonder hoofd
onzichtbare punten
mijn pennenvuur uitgedoofd
de gevulde leegte
vol van niets
ruim van ruimte
vol van gedachten
over iets
ik ben de dichter
van iets over niets
dan wel niets over iets
het maakt mij lichter
zonder licht heb ik dit
in uw schaduw…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 je was hier pas en dacht
de wereld vriendelijk
voelde je als gast in
een omgeving die verraste
ze zagen uit de verte
dat je een vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…