Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Zij

netgedicht
2.4 met 512 stemmen aantal keer bekeken 53.288
Mijn bruid slurpt blauwe lucht als wijn fladdert eenzaam boven wolken uit Een schaduw gemengd met eeuwige zonneschijn door nevels vliegt een zwaluw In ’t blauw druipen druppels glanzend vocht versmelten in de dauw De wind neemt mee in laatste ademtocht m’n liefste teerbemind De zee fluistert in de schemering een zilte barenswee…

in het loverse gefluister

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 699
de ochtendwind is licht ontduikt langzaam het duister een mistbank zetelt zacht in het loverse gefluister de zon priemt zich een weg dwingt nevels spoorslags te verdwijnen laat de dag in vol ornaat verschijnen in blauw straalt zij haar warmte op het land de witte huid verbrandt zal schaduw moeten zoeken te laat voor vele voeten…
wil melker6 augustus 2004Lees meer >

verwijlen bij de dingen

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.041
in de avondschemering keren huis en haard tafel en stoel, glas en boek naar hun roerloosheid terug dooft ieder gebaar, zwijgt elk woord sluipt de nacht in de dag versmelten de dingen met schaduw en duister vinden in vage contouren heimelijk rust zo toeven zij onbewogen in het dunne, wazige licht tot de nacht weer krimpt…

teratogeen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.300
is de lof der zotheid losgebroken in ons vette nederland en men naakt doch met een hoedje paradeert als malle loetje om goedkeuring van de keizer en het volk nog niet wijzer de democratie verteert hoor ik reeds het zacht gespin als de kat zijn nagels scherpt aan het behang van het fatsoen en het kwaad zijn schaduw werpt in kristalheldere…

Je daagde uit

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 768
ontmoette warm de zon in blauw langs witte wolken haar stralen gaven licht voor even weer het zomerse gezicht ik spon een web om jou te vangen onzichtbaar in wat schaduw neer gehangen je landde in bekend oranjegeel en spon geen draad te veel je daagde uit ik hoekte nog mijn trekdraad vol met dromen maar jij hebt mij genomen…

als het doorzicht kwijnt

netgedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.071
stroom drijft me voort ik weet niet naar waar van het vreemde hier in het uiteinde van een afgehakte loot naar het onbekende daar ik heb weet van de verlamde passie de opgesloten sier alsof een eeuwigdurend zielenstaar mij voortduwt in het zand van de woestijn, wellicht een onvermijdelijk levensgebaar de zon weerkaatst op schaduwen…

dan breek ik transparanten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 760
geef mij wat glas dan breek ik transparanten vervaag ik licht tot mat verstrooid naar alle kanten ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat beelden die ik bouw vandaag verkleuren in het perspectief van morgen schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht als de zon in ondergaande rust geniet en maan gewassen als zijn spiegel ziet ik speel…
wil melker3 oktober 2005Lees meer >

Slipping away

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Ergens te midden het beklemmende woud van z'n geest verdampte de euforie z'n passie Trompetgeschal kondigde voorheen 'n overhaast vertrek tegenstrijdig aan 'n schaduw is het tastbaarst van zo'n weggeblazen herinnering 'n Klaterende golf van gestolde chemie barst middendoor op z'n slippende verstomming en al lachend beschreit…

ik slotgracht mijn kasteel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 875
laatste bier staat te verschralen omdat niemand het komt halen ik zoek de torenkamer want mijn gram zoekt snel een hamer zonder roze blik de trap verwentelt langs het klokkentouw en wint zo hoogte ik wankel als mijn laatste uurtje luidt, kijk wat aarzelend over alles uit lach nog even stoer voordat ik spring, mijn schaduw…
wil melker4 januari 2006Lees meer >

In ultra violet

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
kaats de zon weerbarst haar stralen laat me maar mijn bruin gaan halen in het ultra violet ja op mijn eigen bed ik zag je tussen wolken met schaduwen de hele straat bevolken je nam de mensen in warmte met je mee kou en wind volgden gedwee maar nu de lente komt en jij weer schalks lijkt te kijken naar het blauw dat niet zal wijken…

veelzeggend

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 723
of gespuwd zovele malen herhaalde ik ook het zitten of neergesmeten, vol gezag, verlangde ik naar die eenzame stoel wat verderop, buiten het licht als kind kwam ik vaak in de buurt van de dood, veelbelovend het opgaan in het oorspronkelijke dat vleugels gaf aan stilte en mij liet bidden om herkenning waar mijn lijf schaduwen…

Wonden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.158
Koud is je schaduw die ik weer zal vinden als ik je naam achterlaat en je metgezellen weten dat je weer bloedt en jouw bloed hun angsten laat verdwijnen in hun trouwe littekens die geen wonden meer zullen worden.…

Maagd in de dageraad

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
’s nachts in schaduw der aarde als mens en machine zwijgen slaat nevel stof der dag neer wast douw Gaya’s groene kleed wordt de wereld weer als nieuw in zonnegloren herboren ze komt als maagd in een zetel van licht in magische stilte uit het oosten aangereden even ‘n aards paradijs ervaren al gauw gaan mens en machine m’n dagdromen…

Avond valt

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
Zware wind bruist door boom en kruin schaduwen dansen spelend, vliegend zon en blad, op de wind wiegend stoeien en sterven in Eden's tuin Groter wordt de donkere projectie het opent nieuwe perspectieven ontrafelt onderliggende motieven en ontsluit een tedere affectie Licht wordt donker natuur wordt poëzie ontdaan van alle schijn blijft…
James Turnip15 november 2006Lees meer >

een zwarte hoed

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 695
doorheen eenzame tralies bewaar je stilte krast ze in het monument van jeugdverlangen wanneer dromen sneeuwen als wintervogels in een dodendal je ogen kijken de wereld tegemoet terwijl je alle tranen weent om het jonge hoefgetrappel verloren in vele manen aan de rand van zwart en trage trouw ik buig, vang je schaduw aan…

de warmte van jouw zuiden

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.110
vannacht droeg jij mij in luwte van je duinen het zoete zand van het verlangen omarmde ons lijf toen jij me bedde in het glinsteren van jouw schaduw die maanomspoeld de wereld daar herschreef jij sierde mij de huid met ’t strelen van de golven totdat jouw vloed zich op mijn stranden brak jij roesde mij met lippenzout en op de vleugels…
sunset27 november 2007Lees meer >

Dorstige lippen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.131
De wolvin in haar Gaf kracht en sloeg Beschermend Een warme mantel Om haar koude lichaam De adelaar gaf haar vleugels In spanwijdte en liefde Zij koos de vrijheid Van de horizon Wijl haar schaduw Haviksogen opsloeg Vloog zij sneller dan Het fluisteren van de wind Door de wolken Over de zee En belandde in de golven Van de hartstocht…
Windwhisper7 december 2007Lees meer >

Gefilterd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.192
winden voelen koud herbergen schaduwen in mijn ogen in de luchtstroom van adem inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen mijn lippen en ogen worden vochtig wanneer ik langs de zee loop een meeuw strekt zijn vleugels en zweeft over de vloedlijn ik kijk en vlucht met hem mee over het zilte water mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…

draag mijn liefde voort

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.762
je laatste woorden waren voor mij ze vloeiden uit je ogen alle kracht van lucht was uit je lichaam weggezogen geen schaduw rondom jou in het licht ben je gegaan met liefde in je ogen kracht vanuit een traan "laat mijn liefde in jou leven en draag mijn liefde voort" de woorden uit je ogen ik heb ze allemaal gehoord nu bouw ik nieuwe…

Het flakkerende vonken-vuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt Pruttelt zon - in zee- nog even na De halmen van het einde buigen Maar zij in volheid, recht getogen Een distel sneert zich in contour - En het harmonisch liefdeslied dat zingt Van binnen klinkt de zindering: Het flakkerende vonken-vuur Als de schaduw zich terloops ontdoet Waar de mantel der…
Lotte11 mei 2004Lees meer >

Een berg te veel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.874
Doorgaan is geloven en lijden want de zon brandt elke schaduw op de tijd die overblijft.…

Gekluisterd

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 936
Een pijnlijk wurgen, een ijskoud doodshemd camoufleert mijn purpergevlekte huid, donkere schaduwen in mijn hals, door een witgevroren navelstreng omklemd. Ik blijf gekluisterd in de baarmoeder van mijn verlangen, steriel glijdend in mijn naakte drang om geboren te worden zonder dwang.…

de smaak van passie

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.649
je cirkelt in mijn mond waarom is rond uitdagender dan hoekig of kaarsrecht ik volg je lijnen van alpha naar de omega geen plaats om te verdwijnen daar waar het leven snijdt zijn cirkelgang vermijdt zal ons bestaan gaan botsen het kruisen hoekt met schaduwen van pijn, wie laat de ander meerdere zijn je cirkelt in mijn mond je zachtheid…

Dementie

netgedicht
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.775
Verbrokkeld stukje cake gestold tasje koffie vervallen herinneringen accessoires bij hun vals kakelend gebit Herhaaldelijk opscheppen over andermans prestaties roddelen over ’n vergeten verleden ’t vult maag, dag en oor Hun schaduw flakkert venijnig wanneer de achterklap over de jeugd van tegenwoordig komt bovendrijven Bang om jong…

Tussen dromen en de zee

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
rond weergekeerde hielen rimpelt het water wanneer ik de rust liefkoos van luie lentedagen en iedere gedachte die ik in mijn strandtas wil dragen langs voorbij zeilende woorden en kuierende lippen vangen schelpen het maanlicht die als mijn schaduw, zo traag dansen en draaien ik lees vogels en bloemen in duinzand en wolken pluk…

Het Koninkrijk van Waarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Schaduwen van het verleden liggen in hun bed zich om te draaien totdat materie gesmolten is in een verkeerde asbak van alle verkeerde herinneringen.…

Toen jij me vond

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je schaduw toen ik langs de stilte van dromen gleed…

iets over niets en iets

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 805
dromen, visioenen hoe je het beleeft en de illusie doorzeeft een hoofdstuk zonder hoofd onzichtbare punten mijn pennenvuur uitgedoofd de gevulde leegte vol van niets ruim van ruimte vol van gedachten over iets ik ben de dichter van iets over niets dan wel niets over iets het maakt mij lichter zonder licht heb ik dit in uw schaduw…

een wereld zonder ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
je was hier pas en dacht de wereld vriendelijk voelde je als gast in een omgeving die verraste ze zagen uit de verte dat je een vreemde was geen vriendinnen had dat je je schaduw haastte ze hebben je alleen gelaten omdat je niet voor slijmen koos ze waren niet echt boos er was gewoon niets te bepraten stemmen irriteerden…

Onder een verdwaalde steen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 770
de nacht onaangeroerd, vertrokken met de trein van half zeven onder het gebladerte te volgen de nacht ontkleedt de dijk van oude wilgen en verschrompelde schaduwen het water de golven vormend dreigen onder spiegels waar ijskoude dromen beven het water breekt de strijd tussen leven en dood de beelden ik hou teveel van ze woorden…