3784 resultaten.
kale nachtmusik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 na een dag op het plein
kom ik fobieus thuis
een dichte deur achter mij
twee keer draaien
dan pas is hij echt op slot
zwoel vandaag
dus geen jas
ik rits mijn vel open
stap er uit
hang hem op de kapstok
het masker er naast
schroef mijn houten been af
haal een glazen oog uit de kas
de toupet op het plankje
en het gebit in een…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Schipper te voet
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
3.381 genoot je met maten
Eens zet je voet op vaste wal
Het komt je voor als een muizenval
Je hebt het lang uitgesteld
Maar het is ook mooi, wordt verteld
Eindelijk doen wat je nooit hebt gedaan
Het losbandige leven is van de baan
Eindelijk een vaste plek
Een echte eigen stek
Een vast nestje bouwen
Echt een plaats om van te houden
Waar je thuis…
Een meisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
674 staan, bevroren, ontdooit niet van mijn stem
Koorts zonder hoge temperatuur
Is wat het met mij doet
Ik begrijp het niet
Ze is als water dat niet vloeibaar is
Als ijs dat niet smelten kan,
Vaag als de mist
Ze staat en zegt niets,
Kijkt met eindeloze bedoelingen
Richting mij, ze laat het in mijn hart regenen
En in mijn hoofd waaien, als ik thuis…
de rode schuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 gelukkig woonden ze in de heuvels,
niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte
bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist
waarin hij dan uiteindelijk zijn behoefte deed
als straf daarvoor lieten ze hem dagen liggen in de kist
na een frustrerend pak slaag
ze hadden hem gestolen uit een liefhebbend thuis
om aan hun kinderwens…
Weg is de toekomst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Kwam 's avonds laat thuis
en ineens niet meer.
Wat was ik stom!
Het huis is nu leeg.
De kamer is stil.
Mijn hart is verkild.
Ik was zo stom.
Ik was doof en blind.
Ik zag het pas
toen het te laat was.
Wat was ik stom.
Refrein:
Weg is de toekomst,
donker het gat.
Ik hoop dat je terugkomt,
maar die hoop is vals.…
Dit herfstgeel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Waar is mijn thuis?
Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?…
Mijn ondeelbare deel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
443 maar kom ik thuis als de kraaien in een
zwarte schim de kleur en kracht
uit de grond hebben gestolen, een
kluwen touw het gedicht omwindt
zich vergelijkt, verdicht en mijn
deel tijdelijk wordt opgeschort.…
Veiligheid vóór alles
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
662 onder de douche of in bad
De natte vloer is verraderlijk glad
Eén verkeerde beweging en je glijdt
Ingezeept naar de eeuwigheid
Geef niemand een kus, zelfs geen hand
Betaal digitaal, contant is riskant
Zit niet op de bril, drink niet uit de kraan
Mijd zwoele vrouwen met juichpakken aan
Láát al die dingen, ze bedreigen je bestaan
Blijf thuis…
Ooit gewaardeerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
463 Bezorgen tegenwoordig jouw post,
En de pakjes worden bezorgd
Door over de kling gejaagde
Pakjesmannen en vrouwen
Die voor een schijntje onderweg zijn
Van de vroege morgen
Tot in de late avond
Om de high-tech internetaankopen
Bij iedereen te bezorgen
Ook al doen ze dat vaak vergeefs,
Want geadresseerden willen nog wel
Eens niet thuis…
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Dat stuk verstilde tijd
aan het einde van de dag,
net voor het donker wordt,
dat magische moment
waarop ik als groot kind
nog even, na het eten,
buiten spelen mocht:
“Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”.
De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.…
Vergaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 geen hijgen
nooit keek hij blij
Als ze terug dacht aan toen
hoe was de zoen
hoe raakte hij haar aan
Dan was het altijd al zo geweest
even een nieuwtje even feest
al snel was het gedaan
Ze zag alleen nog zijn verveling
een terloopse kus of streling
viel haar nooit ten deel
Hij zocht de vreugde buitenshuis
zij was de verzorging thuis…
Het ondeelbare deel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 afgesloten ruimten en buiten
zinnen, stuwing van het bloed
door aderen waarin het hart te
groot, de geest te nauw, ritmisch in
taal en goederen vergrijsd in een roman,
de plaats verkrampt in het scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als constante druk van
zwaartekracht als ik de teugels aanspan
maar kom ik thuis…
Vogeltaal
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
509 Als ik thuis kom en op een
bepaalde manier fluit, fluit ze terug.…
de zelfrijdende auto
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Kom ik zelfs goed thuis met een glaasje op.
Maar, ik hou er toch noch altijd van
zelf te rijden, eens lekker optrekken na een rood licht,
of cruisen in slow motion langs veldweggetjes
op een kalme zondag morgen
terwijl de zon opkomt
met goud in haar mond.
Zalig!…
DE WILDE WIND
poëzie
4.5 met 8 stemmen
2.954 Gebogen hier,
gebroken daar,
malkaar
de bomen schenden;
die, scheurende uit
de gronde, huis
en thuis
de gruw inzenden.
Nu maalt hij hout
en stof en steen
dooreen,
en roert daaronder,
met gramme, en al
te hol, te dol
gegrol,
zijn stemmendonder.…
Boerenpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
793 werkpaard, een boer’n knol
als helper op het land
Ten dienste van de Mens
trok het paard de kar
de ploeg over akkers
was boer z’n rechterhand
De boer liep mee,
die ploegde voort
had niet die grote kracht
alleen zijn boerenverstand
Toen ik als kind zo’n paard bij opa zag
besefte ik hoe sterk het was
dampend van ‘t zweet, gewerkt
terug thuis…
Een regenachtige meiavond
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
663 tranen liepen over mijn gezicht
thuis daar lag een triest bericht
bloesems verrot nu aan de bomen
laat daar alleen mijn tranen wonen
er is niets waar ik nog om geef
als men haar laatste hoop opgeeft
ik liep en liep maar verder door
al volgde ik niet eens een spoor
de regen ging bij pozen stromen
kon het nog ooit echt lente komen?…
Het woordje kunst
gedicht
4.2 met 5 stemmen
4.990 Nu denk ik bij het woordje kunst aan thuis en aan verhalen,
die opgeslagen liggen in een dichtgeslagen boek.
Ik kan er met mijn vinger en mijn ogen in verdwalen
en vind er soms een streling in als ik een streling zoek.
--------------------------------------------------------------
uit: 'Van verdriet kun je grappige hoedjes vouwen', 1987.…
Natuur- lijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 De regen die door de straten joeg met een enorme vaart
hield mensen thuis, veilig bij de warme haard.
Maar als de avond valt, geen blaadje meer dwarrelt
is ‘t buiten stil, donker en doodstil.…
bezinning.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
799 want wij mogen er allemaal wezen,
ook al ben je met die persoon niet zo blij,
de fouten van een ander,
is ons leedvermaak die dag,
of we geven een uitbrander,
als je iets verkeerds bij die persoon zag,
hoe dan ook we moeten leven,
met elkaar in ieder huis,
elkaar een lach en een traan durven geven,
dan voelen wij ons allen op deze aarde thuis…
Gelukkig gedicht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.986 Ze kwam bij me in de gedaante van een hond van
onduidelijk ras, er was niemand thuis in dat dorp.
Ze kwam zo sloom als honden eigenlijk niet
kunnen naast me lopen, raakte me met geen
haar aan, keek niet omhoog. Bij het korenveld zei ik
ga weg en ze antwoordde niet maar
liet haar tanden zien. Ik zal je niet zal je
nooit verlaten.…
geschiedenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 geschiedenis
de juf vertelt ons iedere week
over alles wat geweest is
over wat opa's en oma's en hun opa's en oma's vroeger deden
en hoe zij soms onder oorlogen en aan besmettelijke ziektes leden
overal heeft zij plaatjes bij en vaak ook filmpjes met geluiden
zoals over de 80-jarige oorlog met het spaanse zuiden
ik zit nu met mijn huiswerk thuis…
poetsen in de kou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
564 de kou
ontzettend veel van u hou
maar ik sta hier druk de trap te poetsen
en heb effe geen tijd om naar u toe te roetsjen
mevrouw, het komt me voor
zoals ik dat wel vaker hoor
uw schoonheid kan een ieder echt bekoren
maar ik, ik heb mij nog niet geschoren
mevrouw, tot slot, ik schaam mij rot
sta me hier aan te stellen
dat ga ik ze thuis…
De laatste dag van 2018
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
889 Thuis. Ook niet slecht,
op de keper beschouwd.…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
Insomnia Haiku
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 gedicht
Zeven uur - opstaan
De slaap komt nu toch niet meer
Moeheid laten gaan
Koffie en een douche
De dag is weer begonnen
Geef jezelf een push
Je komt er weer door
Avond valt, de nacht slaat twaalf
Jij ligt op één oor
De klok slaat drie uur
Opstaan - een nachtwandeling
Licht brandt bij de buur
Moeizaam kom je thuis…
Verjaardag 31 januari
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Vandaag is het weer eens mijn verjaardag, ja, dank u wel,
maar wat valt er te vieren voor een man op mijn leeftijd,
met het ziekenhuis als 2e thuis en al die kommer en kwel
en met je harses vol rimpels raak je ook je charmes kwijt.
Echter zo ben ik niet.…
Blauwe maandag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Het is maandagochtend en ik ben weer thuis,
terug op mijn oude nest, eigen haard en buis.
De zondag was weliswaar erg fijn met jou,
dicht bij elkaar en veel "weet dat ik van je hou",
maar, ik heb dit, geloof ik, al vaker geschreven,
met jou valt echt niet heel lang samen te leven.…
Ter Wisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 vochtig, koud en ongezond
maar toch: een eigen huis
plaggen werden dakpannen
lage metselmuren
dat maakte een betere indruk
voor de buren
er staat nog een plaggenhut
in Ter Wisch die
als schuur in gebruik is
op de hoek van de Schaalbergerweg
een gezin met kinderen vond
in zo'n hutje half in de grond
zijn huis
was er tevreden
voelde zich thuis…