8214 resultaten.
Eros sterft
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
754 haar geur
heel rustig in de kamer
dan denk ik - vreemd genoeg -
nu wil ik dat wezen zijn
of die herinnering
maar er gebeurt weer niets
alleen in mijn dromen
glijd ik langs je lichaam
als een slang in het duister
dronken - stoned en giftig
kan ik bijna breken
want ik wil zo graag
voor iemand engel zijn
niet langer smachten
niet voorbij…
Heruitvinding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
587 Samen met jou ging ik voorbij aan wel duizend zonden.
Het bedrijven van onze liefde
was veel meer dan het onderschrijven
van onze verbintenis onzer beider lijven.
Wij wisten het zelf eigenlijk al.
Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…
Vluchtig?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
574 Geluk, ach
geluk, met of zonder maat,
de schijn is zuur, en als ik
het begrijp, is het in een duur
moment voorbij, een vuur wat
alle tijd verslind, een eruptie
mijn werkelijkheid, de diepe
palm van de vergankelijkheid.…
Nooit meer stilte.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
859 Glazig kijkt ze uit het raam,
Waar de landschappen aan haar voorbij zoeven.
Amper bewust van haar omgeving.
Amper bewust van zichzelf.
Duizenden gedachten,
Vliegen door haar hoofd.
Daar waar het voorheen zo veilig was,
Is nu een plek van onheil.
Ze durft er niet meer te zijn.
Ze durft niet meer te zijn.…
gekarteld optimisme.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
817 kopje thee uitgewist
voorbij de grens,
de lijnen buiten
het fotopapier.
was het wel thee?
ze boog zich
het beeld uit,
haar arm reikte weg
oud gezicht, blij
bleef jonger lachen,
mondhoeken geknipt
om niet te vergeten
steeds maar herbeginnen
het dartelend kijken
naar wie ze was en is;
haar lippen blijven
- mij winnen…
lieve Anna
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.348 heb jij ook soms nachten
dat de slaap niet wil komen
dat alles, zo onbelangrijk voorbij
blijft spoken
alles blijft malen in schaduwen
op het behang
heb jij dat ook Anna en ben je
ook bang
dat er geen vrede valt te ontdekken
in de vlekken op het plafond
hoor jij het zuchten
treden kraken
lieve Anna soms is een ochtend
niet eens meer…
En ik neem je mee.
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.287 Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.…
Toeval of… ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
602 Ach geluk, met of
zonder maat, die schijn is
zuur, in een duur moment
voorbij,een vuur wat tijd
en energie verslind, een felle
eruptie van de werkelijkheid,
maalstroom van vergankelijkheid.…
dood?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
919 de architect had geen liefde getekend
had dus ook niet berekend
dat er wolken zullen komen
op zolder
wolken als gewichten
grijs grauwe waterketels
wie tilt ons om te wegen
wie voert ons door het blauw
wie waakt er voor het ogenblik
als ons afgestorven ik
beurtelings hatend
en zich verzoenend
steeds wakend en in dromen
nooit meer voorbij…
Overgebleven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
897 Van geluk dat niet voorbij gaat
en steeds begint met een welkom
van woorden en gedachten die een liefde
wakker maken die niet meer
om nieuwe dromen vraagt.…
Ogen bleven blauw verlegen
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
493 zag je wolken
blond in haar
benen lang gesloten
slank een paar
stapte uit in
gracieus bewegen
straalde lach je ogen
bleven blauw verlegen
danste korte passen
in een vlinderend gaan
keek me stilstaand aan
wiekte vloog voorbij
maar in dat
godvergeten
zonneogenblik
bloeide jij voor mij…
ik en wij
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.007 Ons dat is toch ‘ik en jij’
Ons dat zijn wij allebei
Maar ’t is nu zonder jou, alleen nog mij
Ga ik te ver, wat snap je niet
Bij hard lachen en verdriet
’t zijn de tranen die je zelf niet ziet
Waar was je dan, toen je dat zei
Was je er met je hoofd niet bij
Was je mijn teleurstelling allang voorbij
Je bent jezelf, wat ik daarvan vind…
Als je moeder je moeder niet is.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.595 de dagen schuifelden voorbij
zonder jou en zonder mij-
ik was mezelf niet en zocht
naar kalmerende woorden
voor het kindje in de wieg.
ik kon haar niet troosten
hoe zou ik dat moeten doen?
ik had geen middelen om te wiegen-
ik had alleen mijn armen
die ik als een mandje vouwde.…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Steeds gaan er seizoenen voorbij
en zie ik de bomen verkleuren.
Vol van het groene blad dan het geel
met de kaal wordende takken.
Als de herfst komt met zijn storm
zal hij in mijn hart gaan luwen.
Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
vergeet............
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
772 weet jij
wie ik was
toen je mijn gedachten las
mijn woorden richting gaf
was jij het
die voorspelde
wat zou gebeuren
dat rozen
zouden verkleuren
naar donkerblauw
als mijn gevoel
was als ik
was jij mij
en ik jou
lief alleen jij
jij en ik weten
vergeten nooit
luister maar
een ster lacht
zweeft
voorbij
in het donkerblauw
van…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
Onder het wit boeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 je ging voorbij
langs rode rozen
je vrienden op een rij
onder het wit boeket
met liefde door je naasten
op de kist gelegd
de bloementuin
waarin je bent ontslapen
geeft jou de laatste wake
wij delen in herinnering
het mooiste waar het jou om ging
van mens tot mens te kunnen praten…
wit
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
901 vreemde gezichten
achtergelaten
in de straten
van mijn stad
zielen vergeten
op de uitgesleten
wegen
van mijn hart
wie ik lief had
zo lief
zijn achtergelaten
op het pad
van mijn leven
bewaken mijn geluk
mijn verdriet
mijn tranen om even
soms kust
kust hij mij
waait voorbij
als een herinnering
aan mijn vergeten zielen
en rust…
Vaak.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
816 Vaak liep ze zomaar stil aan me voorbij
alleen een vaag knikje, nooit een eens
vriendelijk woord of een goedendag.
Zag ook nooit een lach als ik haar zag
toch hield iets in haar ogen mij vast, er
was eenzaamheid en angst in verborgen.…
Dichte mist
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
507 de nacht tekent figuren in dichte mist
gezichtslozen gaan aan hem voorbij
nu er voor de maan geen doorkomen aan is
bomen staan als houten harlekijnen
ondoordringbaar het bos waar hij happen
uit knipt om zich 'n weg te banen
lopend in cirkels verslikt hij zich
in datgene dat hij altijd al vreesde
aan de grond genageld gaat op in zijn angst…
Ontdooid
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
543 Voorbij is het witte seizoen.…
Mogelijkerwijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
489 Het gaat om het scheppen van mogelijkheden
het zelf op vele manieren te zijn
Je herkent het aan de pijn van steeds
opnieuw afscheid nemen en niet tevreden
met wat is en zich schept in het heden
Weer terug te komen en het voelen
alsof je niet bent weggeweest
Jij blijft maar in een toekomst geloven
ik houd me bij het nu en wat voorbij is
schuilt…
Ogenschouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Je sloot ze
voor heel even
bij het openen
bleek de dag voorbij
Kijk me aan
m’n ogen
ben jij dat wel
die vreemde twee
je lijkt zo anders
Ach spaar mij toch
dat faalgevoel
van wel willen
maar niet kunnen
Draai je om
naar hier in nu
gisteren is dood
morgen ongeboren
Accepteer het
als decor:
onzekerheid
hoort bij leven…
Bovenmatige overspanning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 De spanning tussen hier en overkant
is een bries die zachtjes zucht
over zwelgende diepte voorbij de rand.…
Poppen zonder ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
518 ze komen op
de poppen zonder ogen
het helle licht
een veeg op hun gezicht
wat vrouw is
toont zich in gedogen
miniem formaat
geen extra’s op de graat
in kleurenchaos
wankelt traag de
hooggehakte kleding
ons in rij voorbij
keren op rotonde
afwezig in hun verre blik
maar in passeren krijgt
er een heel menselijk de hik…
Een armlengte (OCCUPY)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 is er nog ruimte
om je hand te pakken
te zwieren en draaien
op de muziek van ons hart
wij staan al zo lang
te dicht op elkaar
vermijden in blik
confrontatie met ogen
stappen dezelfde tred
in onze gang
op de trap van
duizenden treden
een armlengte
is ons gegund
de vrije hand is voorbij
mag ik toch deze dans…
twee dierenlimericks
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
778 De ijdele pauw
Een zeer ijdele pauw uit Benschop
kent nu voor de spiegel echt geen stop
dag en nacht ervoor
niets meer tussendoor
zo spiegelt hij een bord voor zijn kop
De honkvaste ooievaar
Een ooievaar uit Heiligerlee
wil met de vogeltrek echt niet mee
hij krijgt al heimwee
voorbij Westerlee
en wordt zeeziek van vliegen op zee…
Ik wensche u...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.938 Ik wense u een jaar,
dat zachte als zijde is;
ik wense u een jaar,
dat blank en blijde is;
ik wense u een jaar
dat ver van krank is,
een deugdelijk jaar,
zoo breed als ’t lang is;
ik wense u een jaar,
dat, als ’t voorbij is,
een zalig jaar
voor u en mij is;
ik wense u een jaar,
zoo Gods gebod is,
dat in en uit
geheel voor God is.…
Weet je dat?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
894 weet je dat, je bent zo mooi
van binnen en van buiten
als ik jou voorbij zie gaan
ben ik uren aan het fluiten
weet je dat, je bent zo lief
van top tot aan je tenen
als ik in jouw aura ben
voel ik veertjes in mijn benen
weet je dat, je bent zo leuk
van achteren en van voren
als ik naar jouw hartje…
Valse intimiteit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
623 met koude vingers
kneep kille mist
het leven uit de dag
wolkte langzaam omsluitend
hield met valse intimiteit
de herkenbaarheid buiten
alleen op een eiland
zonder zicht en geluid
kroop beklemming van binnenuit
eindelijk in opluchting thuis
de angst is voorbij en geeft
in dwalen de wildste verhalen…