7677 resultaten.
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik open mijn ogen
Jouw hart is al even op slot,
Ik open dat van mij,
maar alleen jij kent het plot.
Ik ontdek mijn fouten,
Jij somt er nog meer op,
Ik verontschuldig me,
Jouw hart zegt duidelijk stop.
Ik vraag nog een kans,
Jij geeft me geen illusie,
Ik ben ten einde raad,
Jij wil geen geruzie.…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
Denkwerk (1 )
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
584 eens kon ik zo vrijelijk dansen
met de waterjuffers rond de poel
had ik nog het naïeve, het gevoel
dat een voorjaarsvlinder niet zou sterven
maar veilig wist te slapen in een sterrenbos
genesteld onder een zacht bedje mos
hoe vaak toch opende zich het rozenhart
sloten de blaadjes zich vol tederheid
in een pose vol vertrouwen
wist zich…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De grenzen van het territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied…
eenzaam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 een waas van blekend blad
de geur van oud geworden lucht
onaangenaam en bitter stil
bewegingsloze ruimte
zijn wereld is op slot
hij lijkt vergrendeld
voor alles wat naar binnen wil
slechts flarden van rumoer
dringen angstaanjagend door
vreemdheid gevend aan de ruimte
hij zit daar stil en bijna stijf
hij is alleen zijn oude lijf
zijn geest…
Kruising
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Liefste, vergeef me de dagen
welke ik stenigde
mijn stem met de scherpte van stilte
tot zwijgen sloeg
op dit kruispunt
ik beaam ik verloor mijn V vlucht
in de sloot
het ging niet zoals ik het wilde
ziende blind en doofpotdoof
sliep ik door de tijd
in deze stroming ondervond ik geen geluk
je bent de leegte mijn getuige van het…
Als een dief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.376 schamen voor de liefde
Ook al raakten we die kwijt
Ik wil niet denken in rancunes
Daarom laat ik soms een traan
Moet ook stoppen met dat piekeren
Waarom het zo heeft moeten gaan
Een open einde is nooit leuk
Zonder uitgesproken woord
Waar vragen blijven vragen
Al wat rest aanzienlijk stoort
Ik zal nooit begrip op kunnen brengen
Voor het slot…
Prehistorie
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.666 Juist als je goedheid wilt bereiken kruipt
uit de modderige sloot een koe
die melk geeft. Je neemt gewassen
handen en een kruk, plaatst de emmer
en begint. Je zwijgt. Neemt leven
in ontvangst. Je buigt voorover
bij wijze van dank. Je leegt
de emmer in collectiviteit.
Duikt onder in de dorspkroeg.…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 ik droeg ze allemaal op handen
één voor één
zij glansden, toen haar glimlach straalde
in de breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar…
Gesloten ogen. (Parijs 13-11-2015)
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
596 Magazijn vol haat
werd leeg geschoten
kogels van 't kwaad
hebben 't oog gesloten
Met geheven glas
de vrijheid genoten
daar op 't terras
zijn ogen gesloten
Pop muziek
met kogel noten
werd bloedfabriek
die ogen sloten
Liefde is verwaaid
koelbloedig neer gemaaid
onderbroken is hun reis
in de straten van Parijs
Geef de Liefde, neem…
Kleuren die ik hoorde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 deprimeerden
met de witte ging het wel
schilderde eenvoudige
melodieën uit de losse pols
met hier en daar wat
buitenissige akkoorden
er waren mensen die
daarvan de schaduw hoorden
in de vol tonige muziek
van mijn primaire kleurenlied
zij mengden niet in
een natuurlijk vervloeien
zoals halve noten mensen
mateloos kunnen boeien
ik sloot…
Mevrouw Despina ontmoet de rattenvanger
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.423 Klaar voor ervaring van inzicht en kalmte
loopt ze het licht in tot waar in de sloot
verzonken in graafwerk de rattenvanger zingt.
Vraagt ze schichtig naar dood en gevaren
lacht de man in het ijs, die luchtbellen wijst
van het wezen dat daar zich verschuilt.…
Zijn langzaam sterven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 de tak dreef
beschreef met
levende woorden
zijn langzaam sterven
op de waterspiegel
hij gaat land en
hemel niet beërven
maar zal zich in
veelheid van zaden
op toekomst beraden
had de pech
dat een bliksemschicht
hem heeft geslecht
door brand dacht hij al
in de hel te zijn beland
de sloot redde hem
van een acute dood
een onverwachte…
dat huis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 waar ik tegen muren leunde
bescherming zocht achter deuren
die zich sloten tegen kwaad
dat huis waar ik geschreeuwd heb
in de wanhoop van wat leegte zeggen wil
en waar geborgenheid tussen alle witte wanden
zacht vervloeide tot een massa warme
handen rond mijn lijf
dat huis verlaat ik, ik laat het
voor een ander
ik wens de stille zegens…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor verliest het land
zijn sporen en die keren ongemerkt
als herhaald op de zelfde plaats terug
ik heb niets verwacht
volle sloten…
Samen schrapen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
583 De achterdeur gaat van het slot
De vrieskou glipt naar binnen
Had ik maar kantoor aan huis
Nu moet ik koud beginnen
Het straatorkest is aangetreden
Ik voeg me snel onder de leden
Kraag omhoog, krabber paraat
De dirigent is absent
Niet iedereen houdt maat!…
Vergeten.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
888 Als ik de sleutel niet meer
in ‘t slot krijgen kan,
zul je me niet buiten, maar
binnen laten dan?
Ik ben zo bang, te vergeten
te verdwalen of zoek te raken
maar weten dat je me zoeken zult
brengt me rust, dus heb geduld!
Maak me rustig als dat moet
niet alles gaat dan immers goed?…
mien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
723 waar de ochtendzon
ons wakker roept
waait een lentebries
het frisse weten
van de nieuwe jaardag
die wij vieren mogen
met vogels in de bomen
die deze dag bezingen
zoals langs de oever
van de sloten rondom
ook de sneeuwklokjes
door violen begeleidt
wit en vrolijk klingelen
er is er een jarig hoera
slaat de radio aan
juist op het moment…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
Pandemie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Het zoogt zijn borst aan vleugjes long
En transplanteert vernietigend
En vliegensvlug zijn vliegerhuid,
Maar valt op slot ook zelf ten prooi
Aan vleugellamme statistiek.…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 zij weet van
het hete bloed
dat al generaties lang
door de aderen stroomt
de korte lontjes
het warm gemoed
wandaden die te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald…
Sierlijkheid
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
485 je smalle voeten
veerden op het gras
dat opkwam na
het raken om zonder
dauw jouw kunst in
een lichtere variant
groen na te laten
jij schreef vrijheid
in gebondenheid
van het gazon
wij lazen uit jouw
prints hoe sierlijkheid
zich met jouw motoriek
op subtiele wijze verstond
jij sloot af waar je
begonnen bent met
een heerlijke lach…
De kleine bolero
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
545 je lach
sloot de zak
met tonen die
jij mij aanbood
je had ze
geraapt uit de
melodie die
ik dirigeerde en
jou de kleuren
van harmonie
leerde van de
kleine bolero
waarvan de snelle
dans warmrode
blosjes joeg
naar je wangen
liever wilde jij
ze niet rapen
maar vangen
in hun vlucht
omdat het
akkoord vaak
nog de muzikale
eenheid…
Petite Messe Solennelle , een belevingsverslag Zaterdag 11 juni 2022, Zuiderkerk, Amsterdam GROOT CONCERTKOOR AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
813 Ook in de hemel was het stil
Omringd door Engelen
Luisterde ‘luie’ Rossini naar zijn
Petite Messe Solennelle
De alt Maria nam het voortouw
En de Engelen volgden in koor
In het slot Agnus Dei
Wat adembenemend werd gezongen
Het harmonium was vervangen
Door de virtuoze accordeoniste Ellen Zijm
Wat ook het publiek in extase bracht
Tot zelfs…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 koeien op stal weer die worden gemolken
het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten
Bozeboer koeiemesthopen bij vaarten
drie meter opgetast piles
full of shit
vlag…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zouden wij het missen
als de wereld op slot zit
en wij met lange adem haar ontstoppen?
Als zwaluwen laagvliegen over het land
en dansende muggenlevens verdwijnen
zou iemand ze missen?
Zou missen verdwijnen
als in de sporen van de storm
zachtheid onze naam krijgt?
Als sneeuw voor de zon?…
TEER EN WOEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 In het voorjaarsbos
van Breda ´s Haagse Beemden
waaien zacht de wilgenkatjes
en elzenpropjes heen en weer
milde zucht verspreidt
hun bevrijde pluis en snippers
ontelbare vingertopjes
zweven tussen kale bomen
scheppen wenkende geur
over aanstaande kraamkamers
hoge barse dorenstruiken
op moerasgrond
door sloten omgeven
beloven…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
Blikveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen,
Bleek hij glimlachen veinsde
Wijl hij nu zeer vals grijnsde,
En z'n mondhoeken laag bogen.
Een leeuwerik viel uit de lucht,
Een havik greep de vogel
In een vliegensvlugge vlucht.
Zijn ogen zagen d’apotheose,
In het kille avondlicht,
Die d’hemel kleurde lichtroze.…