6828 resultaten.
izabella
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.565 waarom zie ik toch telkens
weer die bleke vrouw
met donkere ogen
en lokken als
ragfijne draden
die niet gedogen
dat ik mijn handen strek
vol wellustige begeerte
om haar eer te versmaden
haar uitdagende lippen
zo intens zwoel
zuigen mij nog dichter
naar haar lijf
zij dwaalt af, ik mis mijn doel
raak verstrikt
in het erotisch…
Hanenpoten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
710 op hoge stelten door het donker
wachten tot de zon doorbreekt
de wolken uit elkander schuiven
en zelfs het roodste rood verbleekt
al bij het allereerste straaltje
gooi je je kop in je kippennek
schud je al je veren los
en opent zelfvoldaan je bek
het geluid zit verborgen in de diepte
tot jij het naar buiten zwaait
onrustig ga je weer zitten…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…
weet
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
574 Weet, de dood is als een nacht,
Met enkel sterren om je te begeleiden
En het leven is als een dag
Vol vrolijke tijden
Weet, de dood is als de winter
Een seizoen vol dood en verdriet
En het leven is als de zomer
Mooier dan het mooiste lied
Weet, zelfs met enkel maneschijn
En hoe ver je het ook drijft
Hoe eindeloos en donker de nacht ook…
Standbeeldde in steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
950 samen hoorden
we de trommels
in het donker fout
zagen dwaze
manen schijnen sterren
langzaam aan verdwijnen
toen het
witte paard verscheen
zij standbeeldde in steen
kwam in ons leven
begon ritmisch warmte af
te geven in muziek voor twee
in haar licht bewegen
neem ik jou mee mijn fee in
onze eerste nacht voor twee…
uilen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.349 diep liggende donkere ogen
waarmee ze op scherp loeren
asymmetrie aan hun oren
om liefst alles mee te horen
of zelfs nachtelijk gebraak
misselijk makend in ballen
maken ze niet tot nachtbeest
eerder gedraai over hun toeren
beperkt afgesteld en in getallen
bij extreme gevoeligheden
om perfect waar te nemen
dwingt tot rust als dagtaak…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Stappenteller 4
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
611 In deze zomer had ik willen wonen
als een kasteel om vrolijk in te zijn
met romantiek en stille dromen
en zoveel kleur door zonneschijn
maar als ik terugkom van mijn zwerven
door zompig veen en schrale hei
dan zie ik steeds het donkere water
en het stramme riet dat staat langszij
de stappen die ik toch ging zetten
ze komen nog niet los…
Nog kleuren ze naar zon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 de laatste bladeren
gaan langs mijn hand
nog kleuren ze naar zon
maar draai ze maar eens om
in donkere schaduwlijnen
draagt herfst al haar vorst
en knisperen op de stoep de
kleine ijskristallen morgenvroeg
in klaarheid
is de boom geschoond en zijn
de takken rijkelijk beloond
met knoppen nog in ruste
pas als de winterkou
zijn laatste…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Ghazel I
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
641 Men bezweert het donker, strooit munten rond
en stemmig bezingt men voorbijgaand licht.
De wereld draait door, de schemering in,
flitsend vangt een zilvermeeuw nog licht.
De dichter staat erbij en kijkt er naar,
verlangend naar meer oorspronkelijk licht.…
Veiligheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.415 Nu nog veilig in mijn schoot
Geborgen in mijn diepe duisternis
Broos en teer aanhankelijk leven
Groei maar voort in je donkere bestaan
Nu nog biedt mijn buik bescherming
Nu nog warmte, nu nog veiligheid
Straks geboren...harde koude wereld
Straks gevaren om je heen
Geniet nu van de warme golven
De trilling van mijn stem
Het kloppen van mijn…
Jij sierde voor de knal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
873 vuurwerk is niet op
al mijn kruit is
niet verschoten hoewel
de lontjes zijn wel kort
flits in herinnering
jij sierde voor de knal
en gaf toen alles al
pas later spatte je uiteen
fonkelde in zomerkleuren
ik oogstte al je herfstgeuren
vanavond zal ik
voor je vlammen in
het licht van nieuwe jaar
klokken zullen luiden in het
donker…
Het Gevecht
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
4.313 Blinde woede in het donker.
De angst om los te laten.
Om niet te verliezen.
Gevangene in de tijd.
Slaaf van de illusie.
Veroordeeld tot ontbinding.
Wachter van de ruïne poort.
In de schaduw van de zon.
Gezakt door onvoorzichtigheid.
Gevlogen in de lucht.
Met gekrijs gevallen.
Beschoten en vernederd.
Verjaagd en verkracht.…
alleen..
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.075 Fladderend vliegt een vogel de wijde wereld in
Weg uit de donkere wereld, op zoek naar een nieuw begin.
Ik knipper met mijn ogen, een traan glijdt over mijn wang
Ik kijk uit over de vlakte, zoekend naar een lichtpunt,
waar ik naar verlang.
Maar ondertussen blijft de regen stromen...…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
Het klaart op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.198 Ik zweef in alle oprechtheid
op mijn doel van de waarheid af
geen verlangen en geen spijt
om datgene wat ik jou ooit gaf
De eerlijkheid was in zwaar weer
mistig en stormachtig tegelijk
buien van leugens gingen tekeer
depressief in een donker hemelrijk
Met heldere woorden klaart het op
flinterdun maar met integriteit
het leven waar ik nu…
Zwart glas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 Open mijn ogen,
Wijs me op het glas
Het zilver verandert,
In een donkere plas
Het beeld lijkt amper
Bewogen.…
Bij hem
gedicht
3.9 met 46 stemmen
20.721 Terwijl hij zijn schoenveter
strikte keek ik
uit het raam en
zag hoe de zon al verdween
achter het dak van de buren
nu wij zo lang
vruchteloos hadden
zitten praten over
een later dat ontbreekt
in ons verschiet
Kijk,
het betrekt, zei ik
Hij lachte, niet
vrolijk, niet triest
en we gingen tóch naar
buiten omdat het binnen
donker was…
Sonnet voor een koele avond vol bevrijding
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
894 Koel kust de avond
en mijn ogen, open, sluit ik
vaag vervloeit
een zinderende dag
en over de blanke lissen
van mijn geloken ogen,
wipt de ijle vogel,
die onrust heet, naar ver
over de verre vijver
glijdt een lied en mijn
keel ontglijdt een langgerekte klacht
dan, zo langzaam, opent het donker
de maandoos, mijn ogen, mijn oren,
mijn…
koude tenen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 je stilt dagen van winter
en geeft me onwennige
kinderogen
bindt bitterheid
aan alle lege uren
nu dood sneeuwt
op koude voeten
de meisjesjurken, de lippen
gedragen, ongelezen
bij iedere gebroken vinger
en nu het donkere huis
de verte meet
zie ik door muren heen
de oude stenen in
mijn te kleine bouwdoos
jij kust me
maar maakt…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
Soms weet ik echt niet meer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
596 Soms weeet ik echt niet meer wat ik zou zeggen
omdat het leven zo eenvoudig lijkt,
omdat een glimlach zoveel uit kan leggen,
veel meer dan ooit uit dure woorden blijkt,
maar zonder woorden is het ook vlug donker,
we zijn toch mensen met een taal, een lied,
en sterren met hun hemelsbreed geflonker
zij kennen toch de mensenwoorden niet.…
het einde
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.835 Donkere donderwolken verschenen in je hoofd.
Het bliksemende, het knetterde, het brandde.
De pijn was onaanvaardbaar.
geen kracht, geen hoop, geen energie, geen warmte
Niks…
Helemaal niks..
Rust zacht.…
THUIS...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
662 Je er thuis
te voelen
stoel en leuning
te kennen
Haar zitting
stof of leer
het aantal poten
het evenwicht
Niet te hoeven
wennen
aan bed of bank
kussen of deken
Niet bang voor
behang of
schilderijen
uit een donker verleden
Je nauwelijks
los kunnen weken
uit je favoriete hoek
waarin louter licht
Geen hoofdpijn
weltschmerz…
In schemering vermeden
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
518 dank zij het zachte licht van ochtendgloren
laat ik in 't eerste zwakke schijnsel
het ongewisse toe, het onheil
teruggebracht
tot tastbare contouren
verhoudingen die in het donker
zo beklemmend zijn
de loden dagen
die gemis weer boven halen
het lege duister in mijn bed
pijnlijk verlangen en
paniek voor dat wat eindig is
dat alles wordt…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 Wij spelen tot het donker wordt, dan sta ik op
uit een slaapzak die naar anderen ruikt.
-----------------------
uit: 'Receptie', 2007.…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
in een lastig parket.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 de draad die je oppikt
opnieuw de lijn volgen
al is ie krom als de Rijn
maar wel vloeiend, zacht
hoop je als donkere olie
en zo loop je ook, met
vliegen en opgestookt
door bijen door het ver-
keer dat dan leven heet.
Maar ik ken geen betere
weg!…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…