6136 resultaten.
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 Ooit was je een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop…
De kop van Kuijt
gedicht
4.8 met 51 stemmen
6.106 Er kwam een leegte in ons huis
Waaraan het slechts ontsnappen was
Als ik in een hoekje zat
En las.
-------------------------------------------------------
uit: De kop van Kuijt en andere gedichten (2006)…
Liefde en restanten kerk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 ik heb mijn beelden neergezet
maatschappelijk en als ouder
gehouwd in jaren werk
met liefde en restanten kerk
zij staan nog als een huis
gerestaureerd in goed herinneren
maar ik ben niet meer thuis
in die sculpturen van de kinderen
er is een tweede leven
in een snelle tijd die alle
vroegere belemmeringen met
reële argumenten bestrijdt…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Zie ik peppels staan
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
621 Dag en nacht de wacht
Over dit kleine Saksische
Boerenspulletje op het
Drentse platteland, de plek
Waar ik mijn levenslicht
Aanschouw, waar ik kind word
Van hen die mij ongedacht kregen;
Er lag al een leven lang
Achter hen, toen voor mij
De reisweg begon - en ik hoor
Nog het ruisen van de blaad'ren
Van die wachters voor ons huis…
Als zij haar ogen sluit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Als zij haar ogen sluit
hoort zij de zachte klop
maar weet van geen pas
geen fiat geen poort
Hier entert iemand die
niet om welkom vraagt
en vrij van zin en ding
ook buiten binnen staat
De djinn die ontastbaar
door haar nachten slentert
en haar liefde dumpt in
een cirkel zonder center
Uit dood keert zij weer
naar stad, huis, lijf…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis
nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen
men moet nog boodschappen doen voor het donker
de weg vraagt, zwarte kaarsen voor in de kelder
men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Zo stil dat ik zijn lieve stem
ook nu nog helder hoor
hij dwarrelt lustig door het huis
omhoog, naar rechts, omlaag
ik kijk en lach
ik luister
stel af en toe een vraag.
Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 grootmoeder rende
met de poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig…
Niet vergeten straten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 Zet mij neer als kind
en met dichte ogen
weet ik blindelings
nog in detail de weg
van huis naar school
alle namen van straten
elke winkel onderweg
Maar vraag je nu naar
straten in mijn huidige wijk
moet ik het antwoord
vaak schuldig blijven
terwijl ik toch probeer
de namen te onthouden
De wegen van het geheugen
zijn soms ondoorgrondelijk…
Een match
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 gevolgd door een chat
een nieuw avontuur
gevolgd door gesprekken, elkaar leren kennen
slechtst in een seconde de kracht
dat was hij, in een beweging recht naar mijn huis toe
in zijn armen langzaam gelegen
vertrouwd veilig, thuis voelde ik zijn kracht
maar langzaam kwam de leegte
krachtig en doorgaand
een foutje niet bedoeld, een…
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Om niet aan anderen te bezwijken
Was het dat zij haar huis verliet
Terecht kwam in het soort gebied
Waar vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïncarneren
Totdat ze eindelijk ging beseffen
Dat alleen…
Out of Office
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
859 ontlast u
van de haargel in kale levens,
de zaterdagse wasbeurt van
uw auto, de zondagse plant-
en tuingewelven, de kater
na het kotsen, het lied van
de huilende buurman, de
streep in ondergoed, de
belastingdienst, reclamefolders,
huis aan huisflora, uw
prangende vraag
onthaast u
er is tijd om de ijzers van de
dood in te vetten, de…
De huisvrouw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
778 niet de ochtend of de avond
maar de middag valt mij zwaar
groente schoon aardappels geschild
vlees gebraden alles staat klaar
huis geboend kleding gestreken
boodschappen binnen wassen gedraaid
vuilniszak buiten bloemen geschikt
wat knoopjes aan een vest genaaid
dan neem ik even een rustmoment
voel moeheid in ieder gewricht
zet mij neer…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 iets praktisch
doe dit geef me dat kijk uit
daar komt een leeuw
de volgende stap
is een ritueel
bezing de leeuw
later geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie nu geen huis…
Oogrijm revisited
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 Het kwam het Witte Huis ten bate
Nixons val na Watergate
•
De scriptie scheen hem zeer bekend
Zodat de prof van de student
Al ras een onderzoek gelastte
Naar het doen van copy-paste
•
De pasta smaakte wonderwel
Met koriander en kervel
•
Ze was aan de dope, de badmintonster
Zo bleek uit het urinemonster
Anderzijds: de badmintonster…
Déconfiture
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
477 nog nooit behield het huis
zijn witheid van muren
het glas zijn geveinsde ruiten
noch de eenheid van scherven
er hangt een lucht van
toekomende leegstand
met het breken van de huid
kraken de cellen hun wanden
langs de draden van schimmel
krimpt de resterende adem
die met vertraging verdrinkt
in oliedampende klei
in het aardegrijze…
Hondentrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 in de
straat
wat laat
ook de
buurthonden/tjes zijn
dolblij met
een brokje
liefst twee
als het
verdrietig sterft
of een
puppy wordt
geadopteerd/geboren
troost/deel hun
verdriet/blijdschap met
de verzorgers/sters
hiermede nooit
enig tijd
verloren
de knapperds
herkennen jou
lopend fietsend
ruiken de
voorkant van
het huis…
Een stukje magie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
494 naar
het bal der onbekenden
je oogde naturel
maar je verschijning
oogstte wel een licht applaus
waar we passeerden
probeerden mensen een
glimp van je op te vangen
keken verrukt
omdat in hun nabeeld
een stukje magie bleef hangen
het gezelschap ging
totaal aan ons voorbij
de avond was van jou en mij
dromend heb ik je
naar huis…
Lieve Jip
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
782 Lieve Jip
Jij hebt mij kilometers laten lopen, door weer en wind
hoeveel tennisballen heb je versleten niet te tellen
Je was kampioen ballen vangen miste nooit
ze hebben genoten de flatbewoners
Ontzettend trouw en lief was je en je had ook nog humor
dan gaan de jaren tellen 14 jaar je was op
Nu blijft de vensterbank leeg, het is stil in huis…
soms is één leven niet genoeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 grijs waaien winden
tochtig de dag
onder zware wolken
gaat de dood gebukt
morgen - denkt zij
morgen
zoveel morgens
trekken voorbij
niets
en toch... die hoop
altijd weer die hoop
er komt een dag
waarop lente
de lucht zal vullen
met zachtheid
maar op dit uur
is het huis kaal
staan ruiten gebroken
in hoge lege kamers…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
graniet
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
686 grenzen liggen als kadavers
in de leegte van zijn verwrongen denken
als verdwenen boven een vruchteloze vlakte
waar noch huis, noch haard een kans krijgt
om te overleven
alleen hij profileert zijn dag; gulzig en onuitputtelijk
als vraag en antwoord
tegelijk
als een handtekening waarin -wij-
in de ik-vorm
geschreven wordt
enkel een…
woede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als haar vader haar nadert
om haar daar zogezegd te plagen
laat ze hem maar stil begaan
tot hij op de rand staat
van haar veilige kring, ze blaast
hij wankelt op z'n benen
draait om zijn smalle as, en valt
hij rolt naar binnen, raakt haar benen aan
een moment is heel het huis en heel de aarde
vol van haar boze adem vol adrenaline stampend…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.
Regen regent en de bomen lopen
bij mij binnen, op mijn hand die schrijft
groeit het gras. Adieu. Mijn hart verstijft.…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 de oude winter uit het huis gejaagd
de tafel, een wolk katoen.…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
Bij ziekte zoek je weer troost
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 En je roept in het diepst
van je ellende ..óh Heer, ..óh Heer kom ook weer bij
mij in huis.…