11567 resultaten.
betreden
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
427 de wind had mijn bloemen afgepakt
geknakt
lagen ze verspreid, in tijdloos
verder dromen
onder versgevallen blad droogde slechts
wat oude aarde
over oude bomen viel het licht fel in een gat
opnieuw geopend door de harde kern
van wat ik ooit verloren had
in de tussentijd van nu vergeef ik al mijn pijn
tot aan de witte draden van het hoge…
In de verkoop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 het oude huis
staat klaar
opgetut als een
bejaarde dame
die bezoek verwacht
ze geurt
naar gisteren
het
laatst gezongen
lied
echoet na
achter het
verse stuckwerk
de vloer herinnert zich
de slepende tred
het zwijgen
de laatste zucht
Als straks de kijkers komen
rekt het oude huis zich uit
en spiegelt nieuwe dromen voor
geeft zich…
Terug in de tijd (Alzheimer)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
911 alleen
en leeft voortaan
de film van haar bestaan
Als kind zo klein
in haar oude brein
is haar niet ontnomen
dat ze bij Hem mag komen.…
De dichter is een mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 Het was mijn kleinzoon die zei
oma schrijf eens een gedicht
en zie wat hij heeft aangericht
ik begon meteen te schrijven
om als oma bij de tijd te blijven
ik schreef een gedicht: Oude dag
twee weken later verscheen er een lach
mijn beschreven Oude dag op nummer een
mijn zorgen even ergens anders heen
de dichter is een mens zei hij
mijn…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Vergeten filmfragmenten,
die in oude archieven wachten,
kunnen heden worden gezien.
Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
Oldehove
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.450 blootgelegd
oud vuur met mokerslagen gedoofd
alles weggevaagd voor staal en steen
achteloos in bergen zand verstrooid
mantelspelden, sceatta's en deniers
geschiedenis klakkeloos weggegooid
Anonymus begroef zijn laatste protest
in de krochten van het oude dodenhuis
midden in de diep verzonken blikopslag
sloeg hij gelaten nog éénmaal een…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.
Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Golf
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.054 Grootvader, oud kampioen knikkeren
trekt bij ‘t zien van golf elke keer tegen
de golfsport van leer, knikkeraars legden
de basis voor golf doch kregen niet de eer
Knikkeren voor de volwassen mens
die langer en stijver van leden wordt
vraagt om grotere knikkers, staand
geslagen met de wandelstok
Grootvader loopt op het oude…
Afgesloten boek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
555 is een goed teken
wanneer stilte de muze draagt
langs de lijnen van je smalle gezicht
tot aan je ruggegraat
ze stopt al het oude hartzeer onder de vloer
vergruist de molensteen van oude dingen
naar de zeebodem
(want hier wordt je zo moe van)
gelukkig, stilte ontspant op ogen en lippen
tussen taal en inspiratie
oud zeer laat ze los, voor…
Het land van pracht en praal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
692 In de krant een oude foto
met de kleuren zwart en wit
oude vrouw was bestolen
van haar kunstbezit.
Ook zij raakte verdwaald
door de kronkels van de stad,
ze zwoegde zocht en beefde
want het ontbrak haar
nog aan wat.…
De Notre-Dame van Parijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 De Notre-Dame is best wel oud: al zal ze heel misschien
Parijs nog eens begraven, dat haar geboorte heeft gezien;
maar na eeuwen zal de Tijd zoals een wolf dreigt bij een stier
toch haar zware lijf terug doen deinzen, elke stalen spier
en pees verdraaien, met een stompe tand helaas gaan knauwen
aan de oude stenen botten en er tergend traag op kauwen…
Joe Speeddate
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
487 In de oude Zakkendragerssteeg
Waar oude zakken oude zakken zijn
Gevuld met jonge Provençaalse wijn
Daar gaan Anne & Max een feestje bouwen
Terwijl the lonely hearts club band er speelt
Zijn aller ogen op elkaar gericht
Er wordt heel snel geschaakt op twintig borden
Geen eenzaam mens hoeft zich
er te berouwen
Wie zegt als eerst dat hij…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Uit een oud dorp
- kameelbruin als de steppe -
uit Plocka
kwam Dinska Bronska.
Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
en heur haar vlas-geel;
ook waren haar ogen blauw
als fjord-water.
Zij rook naar knoflook en spar,
zij droeg laarzen
en ging zeer zwaar en gauw.…
woensdag asdag
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.880 as
is zij de vale wade verhullend veile waar
die echter lonkt en lacht en
wulps verleidt tot scandaleuze pronk en praal
as
kerft zich een wraakgierig spoor van derf in
verwrongen maskers van papier-maché waarin
gestolde ogen schuilgaan voor de kille glans van
naakt ontwaken in een vreugdeloos bestaan
as
bezoedelt de guirlande van drie…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
Een platonisch lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Mijn geest vertroebeld door dingen
die oud en beschimmeld lagen te rotten
in de broedkist van de verloren tijd.
Onmogelijk om louter iets te worden
als je mens en dichter bent geweest,
niet hoefde te bedelen maar kreeg.
Wat ik nog zie ben ik niet meer
slechts een flauwe weerschijn
van oud licht dat me is gegund.…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
middel baar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 ‘je bent oud’ zeggen ze, ze keert zich om
en kijkt naar al haar woorden
een samengeraapt vocabulaire
gaapt bodemloos de put voorbij en blij
draait zij zich terug
ja ze is oud; ze draagt de dag
op handen en met flair gebaart ze,
dat het mag
wis en waarachtig blijft het fout
haar jonge kant nog te belichten, maar alla-
ze is er nog…
tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 het scheppingsverhaal
beslaat zeven dagen
dus is zeker geschreven
toen men al zeven dagen telde
en daarna weer zeven
nooit eens een keer acht
behalve in het schrikkeljaar
toen er een dag teveel was
maar hoe lang daarvoor
zijn die zeven dagen
er nooit geweest en wist
je bij god niet hoe oud
je was en
hoe oud je bent
ga terug…
SPIEGEL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Leiden
anno 2015
Oude en nieuwe rijkdom
spiegelen zich
in oude grachten
De vensters
hoog
de gevels hoger
En erachter
speelt zich
het leven af
Het koren
van het kaf
al langer gescheiden
Leed en lijden
met -onzichtbare- hand
in willekeur rondgestrooid
Aan lager wal
geraakt
bestolen en berooid
Hoe valt -ook-
stille…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer die goede, oude tijd,
een uurtje stil gaat staan.
Wanneer uitgelaten mensen,
fonkelende glazen heffen.
Wanneer een verloren zoon,
blij is thuisgekomen.
Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Oudjaar 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Wat is een nieuw jaar waard
als er niets nieuws aan is
en ook niets ouds?…
Whiskey
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 in de oude haven van het bezopen leven
maakt drank meer kapot dan hem lief is.…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
hoor ik toch mijn adagio
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.430 treurmuziek omdat mijn
stemming dat vaak eist terwijl
handen toetsen overspelig maken
in zwart-wit gepaard
slaan hamers hun staccato
niet fijn besnaard
hoor ik nu mijn adagio
versla de brede banen rust
een achtergrond die zucht
accoorden die toch ongewild
mijn diepst gevoel verklanken
als ik klavier
verschijnen noten op papier…
Herinnering 1976.
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
921 Ik had graag jouw naam willen schrijven
in boekjes, en op velletjes papier
verlangen naar jou is altijd gebleven
maar je moest gaan ver van hier.
Je hartje heeft tot het laatste geklopt
en op een morgen was het voorbij
het was opeens stil in m'n buik
het was over voor jou en voor mij.…
Polikliek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
742 Minzame glimlach van een vrouwelijke staatssecretaris
Verdedigt bekonkeld gekrakeel in de marge
Grondwettelijk gewentel binnen Europese grenzen
Wentelteef treinrijdt een handtekening naar jaarsalaris
Over onze ruggen wordt rijk gebrusseld
Uitstapje soms naar Straatsburg, neem papieren mee
Er wordt iets gedronken, Europa beklonken
Een kliekje…
Spreek tot mij!
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.408 wentel gekke wind het stof in kringen
de veel te vroeg gevallen bladeren
met dode bloesems die vergaderen
dans met resten van papieren dingen
draai mijn zinnen, spreek mijn woorden
hardop luid en laat ze galmen
dein dan mee met groene halmen
draag mijn stof naar kanten boorden
jij dwaze vriend de wind
mijn ogen zien je wazig
mijn stem…
zon/ licht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.426 de zon verwarmt mijn gezicht
moe en leeg
leg ik mijn hoofd neer
op het papier
in de hoop
dat de woorden
vanzelf zullen verschijnen
de warmte brengt me in een trance
in de veronderstelling
dat dit alles
ooit wel goed zal komen
distantieer ik me
van alles
schakel
licht en geluid uit
om even
te kunnen verpozen
in de
duistere wereld…