9787 resultaten.
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Liefdevolle ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
616 Ik sluit mijn ogen,
droom weg in een wereld van verlangen.
Kijk ik je aan,
wonderschoon gedaante gehuld in zeeën van zout.
Ik verdrink in je blauwe ogen,
drenkeling in een hemelse oceaan.
Drijf ik rond,
hopend nimmer gered te worden.
Ik ben verloren,
bevangen door je warme blik.
Liefde…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Valentijn 2015
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Mijn lief is de duinpan
gericht op de zon
zo warm en intiem
ze houdt je uit de wind
Mijn lief is het zandstrand
grenzeloos open
gekerfd door de zee
ze maakt elke dag nieuw
Mijn lief is de branding
bruisend aanwezig
met pracht en ook kracht
ze neemt iedereen mee
Mijn lief is de oerzee
onmetelijk diep
bron van het leven
van zichzelf…
Bultrug
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
626 Na één dag werd de bultrug al gemist,
De bultenaar was zo te zien vertrokken.
Was Quasimodo zich een bult geschrokken?
Dat moet maar eens goed worden uitgevist.
Door voor de soort zo fnuikende gebruiken
Begrijp ik dat zo ’n vis gaat onderduiken.…
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen
het verliefde paar…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
REISLUST
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 Zoekend danst de bij
op en neer, boven golven
van sterke branding!…
Wie we waren (en wat we werden)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
775 als kind droegen wij
zeeën aan land
in dunne emmers
wij bouwden kastelen
met water en bloed
en drukten gaten
in muren van zand
van ramen en deuren
wisten wij niet
dan kwamen de golven
luid en ongrijpbaar
liepen wij weg
op magere benen
wij vluchtten naar later
naar morgen en beter
vonden huizen
met winddichte luiken
gingen naar…
Avondnevel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.173 Ze was zo stil, zo zonderling,
Die zee, waar niets bewoog.
O, die zwarte, grillige heuvelkust,
Die met haar brede lijn,
Scheidde de blinkende nevelrust
Van 't gloeiende karmijn!
Want boven de donkere landen
Stond vuurrood de hemel te branden
Met onheilspellende schijn.…
laat me zien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
830 heb me lief
in onze zee
van tijd
laat me zien
wat ik
ooit was
een wilde extase
gerijpt
in wezenlijke geborgenheid…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 wij speelden met woorden
schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan…
Weerkaatsing
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
524 Was ik maar de weerkaatsing
Van de gloed van de maan
Op het rimpelloze water
Van een oceaan
Dan verdween ik bij zonsopgang
Slapend in de zee
En kwam ik weer tevoorschijn
Met de avond mee
Maar vast denkt ook die weerkaatsing
“Die schepen die langsgaan
Als ik toch eens één van hen was
Dan kon ik hiervandaan.”…
Tussen Ster en Zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
755 Ster van vuur
Gloeit haar hitte
In de diepten
Van zijn water
Schijnt haar licht
Op toppen van golven
Sinds het eerste uur
Werd zij bedolven
Door zijn kracht
Dansen aan de hemel
Ritmisch door getijden
In vervoering gebracht
Laat zij zich leiden
Tot het nu van later…
Vaar-wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 Zij golft 't zwaarmoedig
gezang, gebracht op
het zuchten van de wind,
verhalend over smart en wee
en hoe zij nooit
zal wijken voor de zee.…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
het verleden meedragend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 na dagen van
aanwaaiende regens
slingert er een oeverloze
stilte door de velden
droomt zich volop
aan traagheid wennend
een weg naar zee
om zich in het eentonig
rumoer van golven als gewezen
bewogenheid uit te ademen…
Als aan het zand genageld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 (Voor Martine)
Terwijl ik hier sta zee
als aan zand genageld
trek ik dan naar jou
of neem jij me mee
nu de schelpen kraken
wij elkaar naderen
weet ik van vaste grond
onder mijn voeten
voel me intens rijk
waarom toch verder
willen kijken
achter me de plek
die zo meebepalend was
voor me het nog in damp
gehulde wat toekomt
wat…
Waddenstrijders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Zee van licht.…
Een mythische hand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
424 ik heb het strand
zien veranderen als
door een mythische hand
waar ooit de duinen
verwaaiden staan
nu huizen op stand
geen drietand
of neptunus maar
een hand van de mammon
regeert hier met macht
graaiers en geld
ondermijnen natuurlijk gezag
de zee heeft gesproken
met steeds hogere golven
haar stijging krijgt grote gevolgen…
In krullend water
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
475 ik wist de zee
in krullend water
zag de kleuren later
het witte schuim
schreef keurig schuin
zijn regels op het zand
in grijsblauwe tinten
lijkt de hemel te blinken
aan een verre horizon
waar lucht en aarde
elkaar nevelig raken
licht regen helder op
donkert een zware bui
zijn schaduwstrepen in
het eindeloos ruime sop…
bij hoog en bij laag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 tussen eb en vloed
verdween je
geruisloos
in afstromend water
heb nog vele dagen
je naam geroepen
en gezocht
bij hoog en bij laag
maar tevergeefs
je wilde het tij niet meer keren…
Lief zeegezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
452 dag lief zeegezicht
en nee ik kom
geen afscheid nemen
maar praten met jou
talloze keren
mocht ik met woorden
alles tegen je zeggen zonder
dat jij iets kon weerleggen
het was mijn monoloog
in moeilijke tijden
ook al bulderden je golven
ik liet me door jouw rust leiden
jij wist feilloos
mijn stemming te kleuren
met vrienden als wind…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Dromenland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
683 Mijn open jas
hield ik stevig vast
alsof ik een vlieger was
De wind nam mij mee
Naar alle windstreken
En ten slotte naar de zee
Ik eindigde op het strand
Voelde het zachte, mulle zand
Kreeg een knipoog van de zon
Die net aan haar ondergang begon
Zag de lucht die nog even wilde stralen
Eindelijk kon ik weer ademhalen
Bleef even…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
Zeemeermin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Even vlug
trok jij een ander plan
zwom aan land
rekte je uit
toen de zon
haar warmte en licht
aan je gaf
jij glinsterend
mooie water fee
het zoute water
droop van je af
maar de golven
wenkten je terug
je riep nog kom
het kan
ik liep met je mee
maar bleef op het strand
en dacht was ik maar
een zeemeerman…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
zeelied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 golven vol gebrul
spatten schuimend en vlokkend
lachend scheert een meeuw…