Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
muren houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

Zucht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Ontdek dan, dat tijd net als lucht is en ik mijn liefdevolle adem uitblaas in de stilte van de leegte en elke aarzeling danst op het gekreun van de wind !…
Katty Wijns12 februari 2014Lees meer >

De kleine bedrieger

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Speelt mijn familie wie ze moeten zijn, of ben ik nu verfranst, dan ga ik af en laat het doek hier vallen, ik ren niet buiten adem meer om meneer Bergers hand, ik draaf die van mijn moeder in vanaf haar buitenkant.…

Ook al voelt het anders

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 585
professionele Invalshoek zeg je tegen Mij dat ik wel in Het rationele moet Blijven, ik deze Wanhoopsgedachte wel Rationeel moet blijven Benaderen - op het Moment dat jij dit Tegen mij zegt Gaan je woorden Langs mij heen - Begrijp ik niet Wat je bedoelt, Je woorden blijven Zweven in de lucht Die voor mij niet Langer adembaar…

Nu dat wij naar buiten treden

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Nu dat wij naar buiten treden vredigen in het nieuwe heden nu hangt de lucht vol van waaiende lichte dingen, onbeladene ademen kostelijk gedragen op vlakgestrekene windvlagen, wazen, half beschaduwde lanen aan weerskanten van zijden vanen, rozerode kreukbehangen in rimpelingen en met gangen van blije bewegingen, een mist bezijen…
J.H. Leopold23 februari 2024Lees meer >

Leegte is lastig

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
te veel naar mijn zin Was mijn ik erbij ingeschoten, Tijd die als een vloedgolf Van aaneengeregen gebeurtenissen Over me heen sloeg En me platgeslagen achterliet - Koos er voor me uit de tomeloze Volheid terug te trekken, rust te vinden Waar ik die allang was kwijtgeraakt; Zit in de absolute leegte nu, Leegte waarin zelfs mijn adem…

In het ongeschreven bos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 435
konden we nog maar bomen tellen, één voor één bomen met gestrekte rug de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem de brief die we niet schreven later dan vergeten, sterfelijker dan dood in de haast van de schemer, zwakker dan licht op de weg die zich zoekt naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Iniduo27 september 2014Lees meer >

een winteravond

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.307
niet na te vertellen dit trage eenzelvige afscheid deze vanzelfsprekende geboorte van as en niet te rijmen hoe onderwijl naast de tijd in een belendend dichtgesneeuwd heden de zevenslaper ontwaakte en de radio het lied zong van de fonkelende beker en hoe later de witte kamer zwarter en later dan ooit was en het lichtgevend horloge zijn adem…

Met pijn omwonden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
het was een vreemde die mijn adem nam woorden sprak waarin mijn hart zich niet kon vinden waar handen altijd raakten in ontspannen zijn irriteerde nu de huid sloeg in weerzin lichtjes uit ogen wilden naar je kijken maar ik kon je niet bereiken zag een onbekend gezicht waarin jouw trekken zijn gewist ik ben gegaan maar mijn ziel heb…
wil melker12 januari 2015Lees meer >

Zwijg

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
Er kleven woorden aan mijn adem vast. Een zacht gezoem klinkt enkel nog. Als ik luister, mijn oren voorbij. Ik laat in stilte, de letters vallen, één voor één op zijn plaats. Nu ik hoor en mijn hoofd raakt leeg. Minder vol dan dat het was. Mijn stilte raakt me en maant me tot zwijgen.…
Oknarf18 december 2015Lees meer >

Spartelend dier?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
plaats en tijd, verbannen door een ruis geplukt uit het heelal het bestaan verveelt zich in mij onwillige weerwil van de zondenval een mensbeeld waarover ik struikel, herhaald in de scheidslijn van de horizon, wordt schrikdraad van het verleden versnipperd door de wind van wisselende waarheden, hangt het spartelend dier die in zijn adem…
Pama10 februari 2016Lees meer >

Stille krachten

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 496
krachten het verleden laten smeulen houden wij elkaar gevangen in een negatieve spiraal van lusteloze klachten machteloze gevoelens onvervulbare wensen met ongetwijfeld twijfel als wederkerend hoogtepunt ooit waren we tijdloos deel van de tijdgeest nu eindeloos beperkt door onze eigen geest ons haperende lichaam maar zolang we ademen…

Al bloeiende

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 746
In volle rijpheid mag je bloeien, fris mint geurig jouw adem vermengd met tedere woorden die je mij influistert... bij jou mogen ze groeien. Kom dichter bij de dichter geef je gevoelens prijs zo intens en puur je het leven beleeft niemand brengt jou van de wijs... Kus mij zwevend lichter.…

Dat wat resteert

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Wie kon weten dat de tijd zou komen met handen vol zwarte bloemen en verscholen in zijn mantel het noodlot dat zijn ijskoude adem zou leggen over het gelaat van unieke schepselen maar onaangeroerd bleven de herinneringen standvastig in hun soliditeit als een erfenis van waardevolle schatten op het witte doek van gedachten soms, als in een…

In fysiek openbaren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
er was geen waas of een aura met vreemd licht ik was compleet de wereld kwijt in een demasqué van gewoontes keek ik om me heen voelde geen empathie in tal van blikvangers ze zeiden me niets ook de verschillen in vorm en grote kon ik niet duiden omdat alles bewoog leek te ademen als organisch geheel zonder verplaatsen maar wel…

Samen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 819
Bepaalde woorden laten mij gevoelens opnieuw beleven het is als een aanraking mijn huid registreert mijn ogen staren in de ruimte zien de schoonheid van het ochtendgloren mijn adem gaat sneller het zijn momenten in dit leven die vastliggen als foto's op reis jij bent er bij betrokken mijn reisleidster op mijn levenspad geef…

Geen reden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Vandaag gebeurde er niets van belang, we zaten Far Out op een strandterras – alle ruimte zon op mij, wind op mij, vrij de wereld en mezelf ervaren een meeuw doorgronden, haar aandacht voor gebakken vis, in een oogwenk de salto van de surfer in de verte voelen in mijn bloed, de mensen in en uit ademen, radslagen door mijn lichaam…
Zywa23 april 2018Lees meer >

De bruid zegt:

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
‘k Hou mijne leden, als ware ik beschaamd… – Uw adem, om mijn hals, die zoelig aêmt... - Is het een lente-gloed die door me gaat? Hoe toch uw strak gelaat me rillen doet... …’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd bevángen zijn… Uw stille stemme fleemt als zoete wijn.…

Zeg eens Ada

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag En dat het in het langszijgaan was als Een adem van lieftalligheid die Haar nadien hulde bracht Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag Bij barre nacht mij niet verlaat Haar die mij in haar smalle handen draagt Die mij - kwam ik te vallen - schraagt Ach sprak die A maar naar mijn ware ik Maar ja…

Nocturne

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
vergetelheid donkerblauw en violet van diepgezonkenheid in sepia en indigo van nachtdoorwakenheid overvaart naar duisternis als tijdelijk anonymus een verblijf incognito naar een etherisch geestenrijk vergetelheid, gezapig slapend in het dromenrijk de duisternis van schimmen in het tijdelijk dodenrijk niet meer dan ademen…
Maxim30 juli 2019Lees meer >

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Het bed met jouw schoonheid in zoet satijn ademende zacht met zweetdruppels en zocht zijn weg naar het diepste onder de lakens. Het spel der liefde geeft een ware binding van twee mensen, die vol respect en zielsveel van elkaar houden. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd17 augustus 2019Lees meer >

Het bos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
De wind bewoog zich voort, in mijn adem. Langzaam kwam er een stilte toen de wind zachtjes, leek uitgeraasd. Enkele verwelkte bloemen lagen kriskras over elkaar. De zon liet haar licht schijnen toen de wolken lichtelijk verdwenen. Het gezang van vogels, was prachtig om te luisteren.…
Dick Voogd21 augustus 2019Lees meer >

De eerste mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
zacht vluchten dromen voor mij uit ik hoed ze als makke schapen de wolletjes maken nauwelijks geluid ze lichten op in ondergaande zon hun vachten kleuren fragmenten uit delen van de dag toen zon nog warmte had nu ademen zij wolkjes lucht waarin fantasie creaturen op de vlucht doet slaan en dieren rusten gaan in hun eerste slaap…
wil melker10 oktober 2019Lees meer >

Eindes genoeg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Eindes genoeg haal ik me in het hoofd, wetend dat het leven doorgaat met een kleine stofwisseling van wat ophoudt te bestaan maar het valt niet mee om het luchtig op te vatten als je het voelt gebeuren Mijn hart wil wel wijsheid ademen, maar heeft bloed nodig om de warmte van liefde in mij te voelen stromen in en uit, ontvangen en geven…
Zywa9 november 2019Lees meer >

Mijn ziel zoekt het zoete leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
hij zoekt mijn lippen de wereld lijkt stil te staan ik voel zijn adem terwijl hij bevriest en omkijkt naar een man op de fiets met een pizzadoos op zijn hoofd Zijn ziel is in de war…
Zywa31 januari 2020Lees meer >

Pandemie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Binnen is het, buiten adem Van de luchtweg die spelonkend De vleermuis in recordtijd aflegt, Nauwelijks nog uit te houden. Nog eenmaal ondersteboven En gierend ontsnapt en ruist het En geheel onkundig rekent het De hele wereld tot zijn grot.…

Het monumentale

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 424
soms hoor ik het zachte geluid van huid dat langs een sluier glijdt zie ik wit bewegen zonder wind een hand die in bedaagde rust de opening vindt zelfs stilte houdt de adem in als dit onaangekondigde bezoek haar boodschap doet er is geen angst meer in het levenslang wachten wel een lach met de allerlaatste krachten als welkom…

Diploma-zwemmen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Het water altijd warm en gastvrij Haar lijf licht en glooiend dansend als op een Weense wals Maar nu is ver en diep het bad De randen hard en scherp als hij staat met witte beentjes op Springblok 2 Haar kind zo moedig en vol vuur trekt de voorgeschreven banen Eén voor één klauwt hij ze weg Zijn nog zieke adem breekbaar Het water…
Monique L27 oktober 2020Lees meer >

In het nu

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Op de klanken van een eeuwenoude sonate je laten terugvoeren doorheen de tijd vanaf je ontstaan naar het nu als de golven van een zee in rust meedeinend je adem berustend in al wat het ondergaat op welk kruispunt nam je ooit de verkeerde afslag onwetend van dat doolhof van wegen welk zwaard nam je niet ter hand om neer te slaan wat…

Hangend in de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Op het strand duwen we ons door de wind naar het licht toe Er is geen tunnel of heilige poort Om op adem te komen draaien we ons om en rusten uit, de wind gaat heel de wereld over, en wij waaien even mee met de meeuwen en stromen even samen met de golven uit over het blinkende zand Het luchtruim is ons te groot schuin voorover hangen…
Zywa3 maart 2021Lees meer >