6828 resultaten.
droom
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.064 ‘s ochtends vroeg
‘s avonds laat
als de dag overgaat
in de nacht
de donkere nacht
nooit te snel voorbij
alleen op mijn zij
wakker op mijn kussen
zo zacht
zoveel gedachten
liever
droom ik dromen, zo zacht
iemand die op mij wacht
over mij waakt
mijn dromen en gedachten
kust me zacht
ik word langzaam wakker
een traan op mijn…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Met franse slag gedeeld
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
536 heb je verstopt
in blauwe kruiken
met franse slag gedeeld
passend bij
bretonse luiken
daar heb jij je nooit verveeld
de aangeboden borst
ruwe handen op je billen
lonken en steeds verder willen
geen café was je teveel
soldaten en matrozen
donkere lach en kirrend vozen
heb je gedeeld
mijn blauwtjes te koop gezet
de franse slag…
Met heg en hek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
633 jij bloeide
in mijn cirkeltuin
en gaf seizoenen kleur
van lentelach tot
zomers lui en loom
gaf jij de middaghitte droom
oogstte donker herfstrood
legde op het winterswit
je moede hoofd te ruste
met heg en hek heb ik je voor
gevaren afgesloten mijn zorg
en liefde heeft je toen gebroken
alleen in vrijheid kan
jij groeien dan pas…
Bevrijding
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
651 alleen in verzet
sta je daar
of vergis je je
doorgedraaid in zelfbeklag
klaag je aan
vastgeketend in een
donkere wereld
schreeuw je
woordeloos alsof
niemand je horen wil
je legt je waardigheid af
ontdoet je van je zelfrespect
kaal en naakt sta je
staart de wereld aan
met grote ogen
strek je je handen uit
en voel je hoe de regen…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 In de nacht,
duizenden slapen,
maar duizenden liggen ook wakker,
staren naar het plafond,
draaien zich om,
maken aanstalten,
draaien zich nog eens om,
maken nieuwe aanstalten,
staan op,
gluren tussen gordijnen door -
het is donker,
geen ster die valt of zelfs maar flonkert -
gaan weer naar bed.…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
La Notte ( De Nachtmerrie )
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 La Notte ( De Nachtmerrie )
als een
donkere peilloze
schaduwloze
brutale insluiper
komt hij zonder
zich aan te kondigen
binnen
neemt – als
een willoos secreet –
bezit van je
diepste ongekende
machteloosheid
verleidt je
met zijn zoet gevooisde
klanken
hij voert je mee zonder
tegenstand
naar onbekende verten
hij heeft je zwakheden…
jij en ik
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.036 Het leven lijkt donker,
duister, het is nacht.
Maar toen kwam jij,
je bent zo lief en zacht.
De wereld werd wazig
alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was,
gescheiden van de wereld door een dun laagje glas.
Je tilt me teder van de grond,
ik kijk in je ogen en ik voel je mond.…
Ik zag...
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
594 Als eerst de
Stille, koude regen
Die de pijn
Het best beschreef
Daarna de
Witte, dichte lelies
Die het verdriet
Een lichaam gaven
Vervolgens het
Woeste, zwarte water
Dat de angst
Het best verbeeldde
En ook de
Dikke, donkere wolken
Die het gemis
Zwaar op me drukten
Tot slot de
Sterke, verscholen zon
Die de hoop op beter
Steeds…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 De regen valt in de nacht
in het dal, tussen donkere bergen;
uw haar en uw handen zijn zacht,
maar waar, waar moet ik mij bergen
in die laatste verwilderde nacht
als de hitte de overmacht
zal verkrijgen op al het zijnde
en de dood in de vlammen ons wacht.…
kind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.496 Jij voelt slechts de wereld om je heen
in grenzeloos verlangen en nog niet
gevangen door die hebberigheid,
niet teleurgesteld om een kleinigheid
enkel met je ogen dicht
slechts bewust van donker en licht.…
Onneembaar onderhout
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 ik zie de bomen groeien
struiken dichten donker
in onneembaar onderhout
op open plekken
grijpen groene vingers
in snel tempo licht en zicht
schaduwen
schieten omhoog
reiken naar het nachtelijk duister
angstaanjagend is de stilte
geluidloos het gillen
als ik langzaam ingesloten word
zal nooit meer een bos betreden
want ik ken…
Ooit was er grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
572 hoe ik ook straalde
jij absorbeerde alle licht
in samen zijn
kaatste zwart
in schaduwrijk bewegen
zette leven op het spel
het perspectief
in ons bestaan liet jij
als donkere vlek ten onder gaan
ooit was er grijs
maar in die mist raakten wij
elkaar al spoedig kwijt
leven in zwart wit
kent geen compromissen
de een laat zo de ander…
avond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
830 Het is laat donker.
Karaoke in
een nachtcafe, m'n Roosje,
Roosje, m'n Roosje…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 En boven, de wolken,
Die drommen en draven,
Als donkere volken
Geklonkene slaven.
Wijl wind, in zijn woede,
Bij 't ijzeren drijven,
Blind geselt ten bloede
Hun trotsige lijven.…
Podium voor de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Podium voor de wereld
Voor het podium stond de mensheid
Ze waren er allemaal
Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken
Zomaar
Zonder reden
Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren
De violist begon te spelen
Alsof zijn leven ervan afhing
Ook al was dat niet zo
De blauwe aarde verdween snel en volledig…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Schaduw
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
794 Donker gekleurd in een flits.
De droom haalt het niet nog eenmaal.
Mijn stappen verbeelden rakelings.
Tot de schaduw van jouw licht.
Duister verlaat jij mij blindelings.
Beeld voor beeld in de nacht.
Mijn schaduw schijnt voortdurend.
Zonder tegenlicht voor jou overdag.…
In het laatste licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
548 het feest van geboorte
vergeet de ongeziene schaduw
van het tijdelijk zijn
jeugd verkent zijn grenzen
voelt de pijn van het bestaan
zonder ooit besef te kunnen gaan
pas als licht en donker
keuzes gaan bepalen
komt de finale aan de horizon
ik heb de schaduw
in mijn handen
vol beschenen door de zon
nog breek ik er stukjes af
maar…
Grijze cellen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De donkere materie van mijn heelal
heeft zich in grijze cellen georganiseerd.
Veilig in de anonimiteit, zoals dat geldt
voor elke cel die onafhankelijk opereert.
Mijn gebladerte van het bos bedekt
de sporen van platgetreden onmacht.
De wind heeft zandduinen achtergelaten
als verwaaide restanten van wilskracht.…
Een herkennende lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 het mooiste moment
van de dag is ontwaken als licht
zijn boodschap brengt na het slapen
ragfijne sluiers verdwijnen
als de zon zijn eerste stralen
over de donkere wereld laat schijnen
in het nog warme welbevinden
komen met een herkennende lach
de leukste dingen van gisteren binnen
de nacht glijdt van ons af
in het hopelijk uitgerust…
pareltjes van zweet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 het kind droomt
van onbekende verten
van onschuld en
ultiem vertrouwen
van donkere gestalten
die zijn knuistjes
doen ballen van
intense angst
onterecht
de duisternis brengt
licht dat zonder haar
niet zou bestaan
als de zon zijn kamer
binnendringt op zoek
naar kinderogen
en de nieuwe dag zich
openbaart
ontwaakt het kind
een…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 mijn schaduw
wilde intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt…
rusteloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het spook der
eenzaamheid loert
in de nacht
passie dwaalt
rusteloos
tranen omdat ik je
gezicht zag in het
donker
geluk en kwelling
oh, ik mis je…
ben tot niets in
staat
lachwekkend is
het ook wel
als dwaze verliefden
die elkaar missen
al na een paar dagen
hoort zo niet bij
mij.…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Krokusje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
668 Ik pakte mijn fiets uit de schuur
keek terloops naar de grond
iets schreeuwde luid
als met wit open mond
paars randje, oranje de tong
'wij zijn hier weer en kijken je aan
zijn door de donkere winter gegaan
wij zijn de stralende sterren
in zwarte aarde,
tussen beschut droog en dor blad,
nu zijn we sterk
en onze bruine beschermheren…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
Honger
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.142 Wanneer hij zoekend over haar buik wrijft
Zijn vingers vindend op zachte huid
Warm en teder in nodige honger blijft
Oorverdovend donker zonder geluid
Zij vormt zich naar zijn lustige lijf
Maakt hun geur zo erotisch gekruid
Zij eten tot zij op eigen water drijft
De ketel op het kookpunt fluit
Het ja dat zij stilletjes met haar ogen schrijft…