Alle inzendingen over donker

6828 resultaten.

Sorteren op:

droom

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.064
‘s ochtends vroeg ‘s avonds laat als de dag overgaat in de nacht de donkere nacht nooit te snel voorbij alleen op mijn zij wakker op mijn kussen zo zacht zoveel gedachten liever droom ik dromen, zo zacht iemand die op mij wacht over mij waakt mijn dromen en gedachten kust me zacht ik word langzaam wakker een traan op mijn…
i7 december 2009Lees meer >

Ingesloten,

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 647
trekt de muts nog meer over zijn bevroren oren er hangt 'n ijspegel aan zijn neus zo koud was het nog nooit te voren baant hij zich 'n weg door het vergeten oude bos waar niets meer groeien kan op het bevroren groene mos vervreemd van donkere bomen koud de rilling over z'n rug uren lopend in foute cirkels vergeten hoe de weg terug…
LadyLove11 februari 2010Lees meer >

Met franse slag gedeeld

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
heb je verstopt in blauwe kruiken met franse slag gedeeld passend bij bretonse luiken daar heb jij je nooit verveeld de aangeboden borst ruwe handen op je billen lonken en steeds verder willen geen café was je teveel soldaten en matrozen donkere lach en kirrend vozen heb je gedeeld mijn blauwtjes te koop gezet de franse slag…
wil melker26 februari 2010Lees meer >

Met heg en hek

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
jij bloeide in mijn cirkeltuin en gaf seizoenen kleur van lentelach tot zomers lui en loom gaf jij de middaghitte droom oogstte donker herfstrood legde op het winterswit je moede hoofd te ruste met heg en hek heb ik je voor gevaren afgesloten mijn zorg en liefde heeft je toen gebroken alleen in vrijheid kan jij groeien dan pas…

Bevrijding

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
alleen in verzet sta je daar of vergis je je doorgedraaid in zelfbeklag klaag je aan vastgeketend in een donkere wereld schreeuw je woordeloos alsof niemand je horen wil je legt je waardigheid af ontdoet je van je zelfrespect kaal en naakt sta je staart de wereld aan met grote ogen strek je je handen uit en voel je hoe de regen…
LadyLove1 november 2010Lees meer >

De Noorderzon

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.684
In de nacht, duizenden slapen, maar duizenden liggen ook wakker, staren naar het plafond, draaien zich om, maken aanstalten, draaien zich nog eens om, maken nieuwe aanstalten, staan op, gluren tussen gordijnen door - het is donker, geen ster die valt of zelfs maar flonkert - gaan weer naar bed.…
Toon Telegen23 december 2010Lees meer >

Toch herboren

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 441
Doch telkens bij het ochtendgloren mogen we voelen, mogen we bekoren en wakker worden uit het donker naar het licht, weer in de cirkel worden herboren nooit wetend wanneer het einde in zicht, de kadans van tijd en dood die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Katty4 maart 2011Lees meer >

La Notte ( De Nachtmerrie )

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
La Notte ( De Nachtmerrie ) als een donkere peilloze schaduwloze brutale insluiper komt hij zonder zich aan te kondigen binnen neemt – als een willoos secreet – bezit van je diepste ongekende machteloosheid verleidt je met zijn zoet gevooisde klanken hij voert je mee zonder tegenstand naar onbekende verten hij heeft je zwakheden…

jij en ik

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Het leven lijkt donker, duister, het is nacht. Maar toen kwam jij, je bent zo lief en zacht. De wereld werd wazig alsof er een zeepbel om ons heen gespannen was, gescheiden van de wereld door een dun laagje glas. Je tilt me teder van de grond, ik kijk in je ogen en ik voel je mond.…
annika28 juni 2011Lees meer >

Ik zag...

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
Als eerst de Stille, koude regen Die de pijn Het best beschreef Daarna de Witte, dichte lelies Die het verdriet Een lichaam gaven Vervolgens het Woeste, zwarte water Dat de angst Het best verbeeldde En ook de Dikke, donkere wolken Die het gemis Zwaar op me drukten Tot slot de Sterke, verscholen zon Die de hoop op beter Steeds…
Marleen17 juli 2011Lees meer >

Regen

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.817
De regen valt in de nacht in het dal, tussen donkere bergen; uw haar en uw handen zijn zacht, maar waar, waar moet ik mij bergen in die laatste verwilderde nacht als de hitte de overmacht zal verkrijgen op al het zijnde en de dood in de vlammen ons wacht.…

kind

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Jij voelt slechts de wereld om je heen in grenzeloos verlangen en nog niet gevangen door die hebberigheid, niet teleurgesteld om een kleinigheid enkel met je ogen dicht slechts bewust van donker en licht.…
wilma montanje28 september 2011Lees meer >

Onneembaar onderhout

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
ik zie de bomen groeien struiken dichten donker in onneembaar onderhout op open plekken grijpen groene vingers in snel tempo licht en zicht schaduwen schieten omhoog reiken naar het nachtelijk duister angstaanjagend is de stilte geluidloos het gillen als ik langzaam ingesloten word zal nooit meer een bos betreden want ik ken…

Ooit was er grijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
hoe ik ook straalde jij absorbeerde alle licht in samen zijn kaatste zwart in schaduwrijk bewegen zette leven op het spel het perspectief in ons bestaan liet jij als donkere vlek ten onder gaan ooit was er grijs maar in die mist raakten wij elkaar al spoedig kwijt leven in zwart wit kent geen compromissen de een laat zo de ander…

Storm op de hei

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 842
En boven, de wolken, Die drommen en draven, Als donkere volken Geklonkene slaven. Wijl wind, in zijn woede, Bij 't ijzeren drijven, Blind geselt ten bloede Hun trotsige lijven.…

Podium voor de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Podium voor de wereld Voor het podium stond de mensheid Ze waren er allemaal Ze wisten dat het grote donker hen morgen zou opslokken Zomaar Zonder reden Met net zo weinig reden als de mensheid ooit was geboren De violist begon te spelen Alsof zijn leven ervan afhing Ook al was dat niet zo De blauwe aarde verdween snel en volledig…

Vogel ( ode aan Slauerhoff)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik droom de reis naar het verlatene er te landen als een reiziger buiten de tijd Zonder ticket of bagage snel als het licht kan zijn langzaam als een oude vijver overal thuis te komen Ik droom de donkere wouden de kale witte sneeuw alle plaatsen tegelijk keer er alle beelden om Geen gids weet nog Waarheen die reis zal gaan Varen…

Schaduw

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
Donker gekleurd in een flits. De droom haalt het niet nog eenmaal. Mijn stappen verbeelden rakelings. Tot de schaduw van jouw licht. Duister verlaat jij mij blindelings. Beeld voor beeld in de nacht. Mijn schaduw schijnt voortdurend. Zonder tegenlicht voor jou overdag.…

In het laatste licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
het feest van geboorte vergeet de ongeziene schaduw van het tijdelijk zijn jeugd verkent zijn grenzen voelt de pijn van het bestaan zonder ooit besef te kunnen gaan pas als licht en donker keuzes gaan bepalen komt de finale aan de horizon ik heb de schaduw in mijn handen vol beschenen door de zon nog breek ik er stukjes af maar…

Grijze cellen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De donkere materie van mijn heelal heeft zich in grijze cellen georganiseerd. Veilig in de anonimiteit, zoals dat geldt voor elke cel die onafhankelijk opereert. Mijn gebladerte van het bos bedekt de sporen van platgetreden onmacht. De wind heeft zandduinen achtergelaten als verwaaide restanten van wilskracht.…

Een herkennende lach

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
het mooiste moment van de dag is ontwaken als licht zijn boodschap brengt na het slapen ragfijne sluiers verdwijnen als de zon zijn eerste stralen over de donkere wereld laat schijnen in het nog warme welbevinden komen met een herkennende lach de leukste dingen van gisteren binnen de nacht glijdt van ons af in het hopelijk uitgerust…
wil melker20 september 2013Lees meer >

pareltjes van zweet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
het kind droomt van onbekende verten van onschuld en ultiem vertrouwen van donkere gestalten die zijn knuistjes doen ballen van intense angst onterecht de duisternis brengt licht dat zonder haar niet zou bestaan als de zon zijn kamer binnendringt op zoek naar kinderogen en de nieuwe dag zich openbaart ontwaakt het kind een…

Het lange lage licht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
mijn schaduw wilde intenser leven heb hem wat meer licht gegeven trad in het donker nauwelijks naar voren wilde mij daar privé niet storen nog loopt hij gebogen danst en springt van lieve lust maar kijkt mij nooit in de ogen de schemering is favoriet in het lange lage licht krult hij melancholiek voor het duister ons versmelt helpt…
wil melker6 januari 2014Lees meer >

rusteloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
het spook der eenzaamheid loert in de nacht passie dwaalt rusteloos tranen omdat ik je gezicht zag in het donker geluk en kwelling oh, ik mis je… ben tot niets in staat lachwekkend is het ook wel als dwaze verliefden die elkaar missen al na een paar dagen hoort zo niet bij mij.…
fairouz30 januari 2014Lees meer >

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

C'est mourir un peu.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
de maan zal blijven staren als ik niet meer zal zijn in duistere zwarte nachten is het gele licht niet mijn de wind zal blijven waaien door de bomen, over het gewas de krakende zwiepende takken vertellen hoe het eens bij mij was het water zal blijven vallen uit de donkere wolkenlucht het leven duurt maar even in gedachten waarvoor ik…
J.J.v.Verre7 augustus 2014Lees meer >

Krokusje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 668
Ik pakte mijn fiets uit de schuur keek terloops naar de grond iets schreeuwde luid als met wit open mond paars randje, oranje de tong 'wij zijn hier weer en kijken je aan zijn door de donkere winter gegaan wij zijn de stralende sterren in zwarte aarde, tussen beschut droog en dor blad, nu zijn we sterk en onze bruine beschermheren…

Lichtval

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
traag schrijden luwte en schemer betreden zienderogen vroeger dan laat dieper dan donker een verte verdwijnt de avond ontvouwt vormt nachtwolken op gedempte toon in het laatste schijnsel gloeit een bergtop na het glas leeggedronken dagelijks brood gegeten een omsingelde maaltijd borden onder de kraan geheimen en beloften betranen…

Honger

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.142
Wanneer hij zoekend over haar buik wrijft Zijn vingers vindend op zachte huid Warm en teder in nodige honger blijft Oorverdovend donker zonder geluid Zij vormt zich naar zijn lustige lijf Maakt hun geur zo erotisch gekruid Zij eten tot zij op eigen water drijft De ketel op het kookpunt fluit Het ja dat zij stilletjes met haar ogen schrijft…