7923 resultaten.
Lente zonder verval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 wij hebben
de bloemen geplukt
die hun kelken verwelkten
anderen in knop
vertraagden door
zaad en vruchten te maken
we gingen voor zomer
in schoonheid voor al
eeuwige lente zonder verval
maar kleuren vervaagden
toen de knoppen verdwenen
en het bladgroen bevroor
onze weide bleef zwart na
ontdooien want zonder zaad
kan geen bloem…
Hun grillige wensen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
415 duizenden kleuren
wiegen om aandacht
vragen je hand
in zachte koestering
stelen rankheid in
een klankbord van groen
bloeien van leven naar dood
met de vrucht in hun schoot
het zijn jouw ogen
die hen hebben gekozen
de vraag om samen
te gaan is hun bestaan
bloemen houden
van mensen maar zijn
helaas afhankelijk
van hun grillige wensen…
Schuil maar in mijn grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 kom en schuil maar
in mijn grijs
als zwart en wit
elkaar bestrijden
ver van huis
waar van alle kleuren
alleen het levend rood nog
als herinnering is gebleven
warm je in ontvangst
koester veiligheid
waarin angst niet
meer zal overheersen
op deze kleine plek
is rust een thuis
waaruit het nieuwe
leven kan beginnen…
Aan wie seizoenen ook horen kan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 In mij zwelt de herfstwind aan
en fluit aardse kleuren,
door de krochten en kieren
van dit alles hier.
Zij weerkaatst schraal
van gleuven,
om golvend neer te gaan.
Het stormt in mij, maar vederzacht
resoneert het rood,
hoor je de kracht,
van noten, guur gestreden,
in de tragiek van
toon verslijten?…
Overvloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Overvloed
Het is niet goed
Was er maar niks
Alleen de rivier om naar de turen
Denkend aan hoe lang je leven nog zal duren
Iedere kleur die verdwijnt
Luchtig
Levenszuchtig
Het kind
dat liefde vind
het leven wonderlijk
ondoorgrondelijk
we graven diep
zien goed en kwaad
dromen over een goed leven
het is niet ieder gegeven…
Met gesloten lippen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Jouw gesloten lippen verzegelde je laatste gebaar
dat zich illustreerde in kleuren van zonsondergang
met het requiem vanuit de horizon in een ijle lucht.…
Een vals perspectief
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 ik heb gestreden
voor perfectie
geleden onder
foute kleuren in
een vals perspectief
heb met mijn
penselen gebeden
ze het fijnste linnen
en de mooiste
pigmenten gegeven
maar het doek
oogt dood en heeft
de stilte van een graf
onder een vale zon
zonder vitale kracht
toch hoop ik
een dezer dagen
de streek te kunnen maken
die…
Het is stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het is stilte
die ik voel kloppen
in mijn hand
er is veel buiten
maar in mijn hoofd
wordt alles klein
kleuren zijn er wel
maar spreken
minder fel dan voorheen
vormen zijn mij
heel vertrouwd in de
omgeving waar ik van houd
loop nog steeds
niet om ergens heen te gaan
maar voor even op de been
soms denk ik dat ik
er nog ben…
Sprookjesboek......
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Hier loop je
door straatjes
paadjes
uit een sprookjesboek
Je wandelt
met je ogen
over de omslag
door ongekende bladzijden
waarin kleuren
en geuren
als lente met zomer
hand in hand gaan
Dat ze je
versteld
doen staan:
de huisjes, daken
schoorstenen en
de klimrozen
die niet ophouden
met klimmen
door 'de tijden
van toen…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
Schoot van de lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 Struik met dode blaad'ren
Aangevreten door vorst en zout,
Maar dan -
Lenteknoppen vormen zich
Uit het onzichtbare niets,
Nieuw leven baant
Zich een weg
Door de oude dood,
Twee knopjes zijn nieuwsgierig,
Laten zich al vast zien,
Bekennen kleur
Voor 't nieuwe leven -
Langzaam zakken de wintersporen
Weg in de schoot van de lente…
Degeneratie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Welke kleuren moet ik kiezen
Om te schilderen hoe ik ben
Met welke lijst me omlijsten
En welke lijnen zal ik schetsen
Zodat iedereen me herkent
Bekijk me zelf in een spiegel
In een schier geduldig glas
Zoek de hoeken van lichtval
Zie de beelden zo ze komen
In de vormen zo het komt
En hoor hoe langzaam
Elke lijn en geluid verstomt.…
ik zag de nimf in haar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
900 dit spektakel had ik
willen aanschouwen, haar lijnen
die fijntjes haar tekenden
op het scherm van ver
voor de horizon
zelfs had ik haar nog
meer kleuren willen geven, ach
ik beken, haar aanraken
in de bevalligheid van mijn streken
haar zien willen bewegen
zoals een vrucht op het zachte wiegen
van de wind, haar roze wangen
willen plukken…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…
Zonder stigma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 ik aanschouwde
verlichte geesten
in devote kleuren
gevangen door
het zachte lood
handen open
zonder stigma
alleen hij
bekende wonden
en zijn dood
zon tekende
door cirkelgang
de heiligen naar
rang en stand in
religieus verband
ik heb die hemel
snel bekeken
zij overkoepelt de
gebreken waarmee
wij dagelijks leven…
het aards bederf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 ruste zijn wapen herlaadt
de omgeving voedt met de
stilte van een val
grijnst dit obstakel als
een tegenwind zich wederkeerig
afwendt en de overwinning viert
met een vleugje zonneschijn
dan opeens uit het niets
briest de storm over de getrouwe
flanken die ons de zekerheid brachten
dat zelfs de herfst zich kon verwonden
aan de kleuren…
zonnebloemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 Rank van lijf en mooi van kleur
werd voor hem een primeur.
Een boeket in een vaas
niet alledaags.
Nu een beroemd schilderij
de zoveelste in een rij.
Iedereen kent de schilder zijn naam.
Hij werd beroemd door de zonnebloem en genoot faam.…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
De wekker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Welke kleur zal vandaag
in de pupil van mijn ogen
tij gedogen, de nacht met de dag
het huidige leven met het even mogen verweven.…
Gods hand
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
472 licht wolkte
speels tegen
een donkere hemel
vonkte af en toe
in het versterken
van elkaars intensiteit
in serene stilte volgden
kleuren het tijdloze
pad van komen en gaan
zonder een ons
bekend patroon bleef
de balans zuiver en schoon
ergens lichtte
volmaaktheid op maar
gods hand wuifde gewoon…
loutering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
647 ik kom toe glooiend
en kan eindelijk strekken
mijn voetzolen zijn als gelooid
het plateau heeft vijf huizen
bruinig zonder schors het zijn armen
die me binnen trekken
zonder handen als de verbeelding
van reddeloosheid plompverloren
het overvalt mij de kerktoren
priemt de lucht open en morst
de kleuren in het dal
mijn benepen hart jubelt…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
Golfmengspoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Ik heb nog veel tijd nodig
om mij
over de golven te laten
gaan en in de tunnels
van brekende golven
daarmee één te zijn
Ik heb nog veel tijd nodig
om jou
te ontvangen, onze kleuren
met liefde te mengen
tot iets nieuws
van tweeën één te zijn
Ik heb nog veel tijd nodig
om samen
te komen in de stations
die ervoor bestaan…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……
Één van duizend nachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Schrijven van mijn hand
zoekt bevend de lijnen
die ik zou lopen door schaduw
van lommerrijke lanen
beschenen door maanlicht
omfloerst door kransen
van kleuren besprenkeld
met sterrenlicht
fonkelend door tere lover
inspirerend tot gedicht
en in heldere beken
sprankelende weerschijn
van nachtelijke romantiek
spiegel uit “Duizend en één…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…
Alles aan kant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Het huis is gepoetst
gisteren nog
De boekenruggen staan in ‘t gelid
alfabetisch
Stapeltjes kleding
keurig gevouwen, op kleur gerangschikt
gestreken waar nodig
vullen de planken van de kledingkast
De auto staat te blinken
op de aangeveegde oprit
’t is af
’t is klaar
’t is wachten nu
tot er iets gebeurt.…
Nou, dag dan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
500 Er is geen mooi einde
De zon gaat onder
zonder de hemel te kleuren
Geen vogels, geen muziek
Ik huil niet eens
zeg alleen maar: nou, dag dan
Het klinkt zo gemakkelijk
maar ik kijk weg en wacht
tot het voorbij is
Wanneer ben je me ontglipt?…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…