14497 resultaten.
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
Zonder jou
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.353 Wij spraken
Maar veel langs elkaar
Geen hoor en wederhoor
Mijn houding
Was veel te naïef
Ik dacht:
”Wij gaan er voor”
Maar rekenen was nooit mijn ding
Dat kan ik beter laten
’t Is over
Het wordt nooit meer wat
Wie had dat in de gaten?…
uit de zee van ons twee
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
795 wil je spelen
in gedachten
los van krachten
ver voorbij de horizon
jij, nee wij,
het vliegen verdween
met de lucht, niet op
de vlucht ergens heen
zonder mensen
zijn wij wensen
lenen tijd en bestaan
uit de zee van ons twee
de blik is ontmoeten
raken wordt maken
want aarden is weten
en ervaren van veel
los van krachten
de machten…
afscheid
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
3.508 lieve vriend
was jij het vechten moe
zweef naar het licht
maar niet alleen
neem harten mee
naar tijden zonder pijn
ooit zijn we weer
samen in het zijn
omarmd door liefde
laten wij jou los
jij hebt jouw deel geleden
strijd gestreden
denk nu niet aan ons
ga op zoek naar rust
blijf in onze harten
wij zijn een deel van jou…
De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
gedicht
2.8 met 24 stemmen
16.051 De zon daalt, wij hebben ons verinnerlijkt in ons bootje
en varen zoet vereenzaamd in een landschap
waarbij ik roei en jij met elegante handslag het water
in het water schept opdat wij zinkende niet zinken
in het water waar zo pas zie ik omkijkend land was
en ver voor mij op de kant was de kindertijd en wuift nog
o god wat hou ik toch van de knieën…
Foto's van het hart
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.673 Maar het mooiste album zit in mijn hart,
Wij samen op die trappen,
Wij samen de liefde bedrijven,
Iedere foto zo mooi en heel apart.
Foto’s zonder overbelichting of rode ogen,
Alleen maar mooi en vol liefde,
Lieverd, het zijn foto’s
Die door een fotograaf nooit zullen worden genomen…
voor vader
poëzie
3.3 met 41 stemmen
25.046 o vader wij zijn samen geweest
in de langzame trein zonder bloemen
die de nacht als een handschoen aan-
en uittrekt wij zijn samen geweest
vader terwijl het donker ons dichtsloeg.…
Uitgesproken !
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.158 Wij vormen woorden maar wij spreken niet
de diepe stilte is van ver te horen.
Toch werd je eens als kind bij ons geboren
terwijl je ons als vreemden achterliet.
Wat bleef is de herin'ring aan je lach
er valt een schaduw over ied're dag.…
schaatsen is een kunst
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
4.358 wij schaatsten met vijven
machtige tuinderslijven
vier broers mijn vader
was nog op en top
om beurten ieder aan de kop
op de gantel holle watering
via poeldijk naar de heul
naaldwijk 's gravenzande
vijf zwierende schouders
benen breeduit klappend
zwijgend ogen dicht geknepen
mijn vader schaatste
hij was een schaatsmeneer
wij konden op…
Ridder.
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.884 Met een grassprietje in mijn mond
droom ik mijn dromen onder de bomen
en fantaseer jou mee in het idee
dat jij als ridder te paard onvervaard
mij in galop achterop hebt genomen
jouw bruine vos is pittig maar braaf
met teugels los rijden wij door het bos
een blokhut wacht het wordt al nacht
wij drinken wijn en proeven van liefde
nee, nooit…
tot steen gebakken kou
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
541 je keek om
de hoek versprong
waarin wij als
gevangen leefden
ik zag
je perspectief
ineens had ik
je weer uitbundig lief
wij zijn de dans
ontsprongen
werden uit elkaar
gedrongen
plaatsten muren
die bescherming zongen
met tot steen gebakken kou
gestapeld met berouw
ik kijk om
stille liefdes
zwaaien om de hoek
ik groet…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...…
Geluk
poëzie
3.2 met 32 stemmen
4.212 Wij haalden onze adem ruimer
En zonken uit de lauwe druk
Tot Uwe grondeloze sluimer
En waakten klaar – is dát geluk?…
ons huwelijk
hartenkreet
2.2 met 49 stemmen
7.344 De rivier kan niet zonder water
De maan niet zonder nacht
De zon niet zonder dag
Wij niet zonder elkaar.…
Ons gesprek
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.405 Wij hebben ons gesprek...
A.U.B praat weer tegen me...
want in jouw stem
klinkt de geheime muziek
die ik zo graag wilde horen.
De stilte heeft
lang genoeg geduurd,en ik
doe mee aan dit gesprek
met Jou...
Jij spreekt...
En Ik zing mijn partij...
Zeg JA...
En wij zullen er nooit
spijt van hebben...
Zeg JA...Zeg JA...Zeg JA...…
Wat een vriend......
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
769 Wat een vriend is onze Jezus
Wat een voorrecht dat wij weten
Dat wij mogen zijn van Jezus
En ook naar Hem mogen heten.…
ik zie ik zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 bekenden
want wij konden
zien
wat niemand
zag…
Geschoten voorraad
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
4.122 We komen thuis dus sluit ik de ramen
Langzaam kruip jij bovenop mij
Ik pak jou vast bij je dij
Een diepe zucht en wij smelten samen
Kreten van genot muziek in mijn oor
Ik ken verken jou van binnen
Wij willen alleen maar door
Elkaar intiem beminnen
Harder dan ik hebben kan
Moet door want ik ben de man
Hijgen en puffen komt tot een stop…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
dichter bij
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
998 voetstappen in de nacht
heel ver weg
heel dicht bij
voetstappen horen wij
verder op weg
heel dicht bij
voetstappen in de nacht
lopen wij
voorbij
hoor jij mij?…
bureau
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
726 wij schrijven…
de slak en de mier
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.019 een slak liep door het hoge gras
genietend van hoe mals het was
een troep mieren kwam langs zij
en passeerde in een lange rij
wat een snelheid en een haast
reageerde de slak verbaasd
wij zijn op weg naar een nieuwe stek
zoekend op de juiste plek
onder een biels of onder een steen
daar willen wij nu heen
ik hoef niet heen en ook niet terug…
Blikken
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
891 Blikken, van de mensen om ons heen
zien ons als een mens met een gebrek
niet hoe wij, ook innerlijk kunnen wezen
"heus" wij hebben gevoel en zijn niet van steen!
Blikken, ja we zien ze maar al te goed
die zeggen meer dan alle andere dingen
dat de eerste blik dan vaak de beste is
nou, dan ontneemt je dan al de moed.…
Gebed in de kerstnacht
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.022 Wij kennen het vervolg,
gelezen in Uw Woord,
verbazen ons niet meer
zoals de herders of de wijzen
toch kwamen we hier
met hetzelfde doel:
Hem hulde te bewijzen.
In onze donkere nacht
bidden wij U om schijnsel.
Verlicht ons met Uw Geest
om hier vannacht
Uw Wonder te aanschouwen.…
KWATRIJNEN
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.020 De schemer valt, ’t al om ons heen vervalt,
wij werden zwakker, suffer, blinder, dover...
Wij sterven, en ons Land sterft om ons henen...
Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen,
de wind rukt aan de bladen en de bomen…
Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…
de onbekende allochtoon
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
597 draagt ook hij z'n steentje bij
In bedekte termen
wordt er altijd gesproken over
"wij" en de "anderen"
zal dit ooit nog eens
veranderen?…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Wij vonden nog een zoen.
Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
Gift van de zon en de zee
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 zonder woorden
schreven wij liefde op het goudgele strand…