7557 resultaten.
Vlinders van de nacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
743 hul mij vaak
in zwart omdat
het rode hart de
vlinders aantrekt
van de nacht
zij fladderen
hun kleur maar
spoken donkeren
mijn gedachten met
hun verrottingsgeur
zij breken af
wat in realiteit
nooit is gestorven
monsteren grotesk
wat er ooit is gezegd
ik mantel
mij niet meer
naakt straalt
het rode hart voor
jou in dag en nacht…
Suites voor Annemieke XXX
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 zwart voor de ogen
belladonna zo open
voorbij het heelal
enzo ferrari
als je een rijbewijs haalt
mag je ook mee doen
vingers gevoelloos
de juwelen afleggen
ze verbranden zo slecht
de thermentours staat
voor vervoer en vervoering
over elke weg -
eerste zonsopkomst
stralend boven op een berg
gaat ze aan tafel…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Uit wilde wol
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
599 mag ik even
zomer leven
op de lente
voortbordurend
in de kleuren
die jij wilt
sponnen garen
uit wilde wol
schoren ook de
zwarte schapen
met jou was nooit
mij iets te dol
maar in
samen garen
weten wij het
optimaal te halen
een grandioos product
wij herfsten samen in geluk…
Breekt toch de betovering
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
675 in de stilte
van de morgen
als de zwaarte
nog aan bomen hangt
het zwart van nacht
zich lichtend keert
in weer verwachten
van een zonnedag
voel ik de spanning
die het onweer bracht
beladen dragen bladeren
nog hun regenlast
pas als een lichte wind
de takken suizelt breekt
toch de betovering lost
magie in nieuw beginnen op…
wakker
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 op je knieën, beval je
en alles werd zwart
stil
verlamd
de stoelpoten
gebonden aan de mond
van macht
schaduwen, de poppen
op je rug
en alles werd lelijker
de verste hoek
binnen handbereik
telkens anders
de gil
toen de aarde
in de nachtspiegel
van de kamer keek
op knieën die zwegen
stil
de vergetelheid
op het eind…
koningden de sterre
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
760 ze kwamen van verre
koningden de sterre
boven winters bethlehem
brachten myrrhe wierook
en de goudgeschenken naast
hun warme wensen aan het kind
in menselijk verscheidenheid
geel het wit en zwart zo kwamen
zij gezamenlijk en toch apart
de sterre op hun terugreis mee
naar verre oorden nog ongeweten
het goedevrijdagse vermoorden…
Laatste slagen
gedicht
3.6 met 42 stemmen
19.929 De wolken waren nog nooit zo opgewonden
Als magere zwarte honden
doorploegen zij de nachtrivier.
Er staat een sterke stroom
van dwarreltijd naar klokkentijd,
naar eindtijd.…
liefdevolle vrede
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 de dagen werden geverfd in bruin en zwart
wolken bebloed in rood
het leven in het ijle van dood
het land bevochtigd in bittere meidauw
maar nimmer werd het hoofd gebogen
voor deze immense tirannie
hoor de noten op de muziekbalk
klinkend in liefdevolle vrede
onnavolgbaar breekt zij
de duisternis van oorlog open…
Gewoon zomaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.294 Wat we niet zouden moeten doen:
ons life laten stylen
elke dag een nieuwe trend
zeg maar
Veel beter kunnen we telkens weer
opnieuw de nieuwe
dag genieten
gewoon zomaar
de zon zien opkomen
de dingen nemen
zoals ze zich voordoen
niet te licht
niet zo zwaar niet zo zwart…
klein poesgedicht
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.433 een hoopje zwart
te groeien haren
met wat wit ertussenin
kan niet verbergen
welke kleine duivel
zij kan zijn
met kleine klauwen
die onbehouwen klimmen
langs onbeklede benen
om te komen spinnen
dat ze van de pijn niet wist
het spel wordt gespeeld
zoals het haar is geleerd
de eerste slag is raak
de tweede om dat in te zien
maar hoe…
Lippen
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
2.837 Fel rood raakt aan glanzend zwart.
Het spreken van je lippen
Raakt aan het zwijgen van je ogen.
De lippen die vloeien
Steunen de ogen die verdrogen.
Neem je je blinddoek weg,
Hoor dan je mond die zegt:
`bleef ik zojuist wegens lippendienst
aan de ogen in gebreke ...
nu mag ik weer voor mijzelve spreken.’…
draadloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.036 Wiske heeft weer pijn
Wiske heeft altijd pijn
maar dat vergeet ze wanneer ze
kokend water giet over het zwarte goud
- als een rover snuif ik het aroma op
en de slager moest sluiten
geen stroom zie je
gelukkig heb ik gas
- cafeïne is mijn redding
en ik bedoel maar
die eend zit daar
op een lelieblad stilleven te wezen
en niemand heeft het…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Schaduwkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Schaduwkant
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.896 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Voor jou mijn lief
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
724 OP die dag zweef ik met de wind
in de rug op ambrozijnen
muziekvleugels in
rozekant satijnenstrikjes
zwart visnet in jouw
open armen
zien ogen pretlichtjes mijn lief
als een zeemeermin aangespoeld
door hoge schuimig witte golven
op het strand
onderweg naar jou
proef - ruik - voel ik jou
jij in mij
altijd bij mij…
Hij liep
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
607 Zwaarmoedig eenzaam
verlaat hij zijn huis
boven zwart asfalt
verlichten lantarens
de gebogen berken
het imposante bladerdek
adem verlaat zichtbaar snel
in de koude nazomernacht
een lange schaduw voor
dan weer achter volgt
willekeurig getekend licht
en donker vervagen
met hem verdwijnt het asfalt.…
Poetrie Solo
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.605 Malida
Onder flonkerende sterrenhemel
in de Gordel van Smaragd
klinkt het krijsen van de kraamvogel
Zij die mij mijn kleine Peewee bracht
Verbijsterd zijn mijn ogen
alwaar ik naar staar
een Poetrie Solo
met krullend zwart haar
een prinsesje lief
gewikkeld sarong
met batikmotief
En voor het venster…
maantraan
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.001 in je pupil
rechtsboven
zag ik de maan
vannacht
een bol van licht
zacht
in het zwart
ik zocht naar kraters
vond ze niet
maar wel een traan
verdriet
geluk
staan soms dicht bij elkaar
twee centimeter
of minder nog
misschien
van zo nabij
had ik nog nooit gezien
dat zelfs de maan
om jou
kon wenen…
stille tijd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.507 onverwacht
hoorde ik de nacht
gewillig, boven alles uit
getuigen
dat de dag mij drie zonen
zou baren
ik was onwetend en keek
omlaag naar m’ n zwellende meisjesbuik
en de donkere vlekken
die ik als zwarte vlinders
verborgen hield achter een dode stem;
ontroostbaar
in ieder sussend woord
van onschuld…
van aard recht aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 Zwarte strepen,
Een gele velg.
Raadsels, wat zijn dat,
Op z’n kop.
Punt en boog,
Een dikke vraagteken.
Actie, snel-weg,
Rennend racen.
Stok met bord,
Een protest.…
Niets is toeval
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
688 met penselen
trachtte ik het zwart
van je af te schudden
(in een kamer)
maar ik vind
nog een heldere stippellijn
op het behangpapier
(niets is toeval)
waarop je schaduw
meevaart, bij tussenpoos
vanuit het spiegeleffect
tussen licht en donker
‘k veeg niets meer uit
laat het strijklicht binnen
als disgenoot fijntjes
wat blijft op…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…
Wisselende klederdracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Ik overweeg de stilte, dat
is dat ik alleen wil horen,
met al wat daar binnen is,
zonder geluid wordt geboren
daarin is het bijzonder dat
het maar niet donker wordt,
waar de nacht in moest vallen,
en het zwart wordt opgeschort
had ik stille intimiteit verwacht
in een summum van getallen,
verglijden nu de magere vieren
opgevuld tot zessen…
Meandert door het land
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 het rad schept
zwart door oplichtend
water van de beek
die na de sluis
met veel geruis
meandert door het land
woordloos is de kracht
van het donkere schoepenwiel
grote stenen malen graan
geheimzinnige verhalen gaan
over bewoners van het huis
zij persen ook de boeren uit
het landelijk tafereel
heeft iets mystieks maar
de eeuwenoude…
Ze grazen licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 de wolkjes zijn mak
schapen langs het blauw
in kuddes zonder herder
ze grazen licht
lossen langzaam op
in zomers zonnewind
maar als wit stokt en
zwart gaat bokken in thermiek
dan pakt de kudde samen
ontrolt groengrijs en onweert
tot de luchten zijn geschoond
en de herder verder zomer droomt…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
het bittere brood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen
en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet
op elk gouden blad
leegte vulde langzaamaan het gat
dat voortkroop door de nacht
en waar de ochtend leven gaf- bracht
het daglicht de teneur
van
immer hol gestelde vragen…
Draadjesvlees
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.213 Buiten groeien hyacinthen
in een kleur die ik niet ken
er hangt schimmel op de plinten
van mijn kamerbrede pen
alle woorden zijn gewassen
in de post die ik niet lees
droge jus in holle kassen
van ontbonden draadjesvlees
zijn de bloemen zwarte linten
om de armen van een wees
wijs mij alle hyacinthen
in de tuin die ik niet vrees.…