8340 resultaten.
oostenwind
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
902 de oostenwind
wuifde naar mij
in zwoele vlagen
hij vertelde over
het jonge kind
ik had toen nog niet tot
tien geteld, laat staan
dat ik zware stenen
kon dragen
de wind sprak
over die jongen
die slenterend over straat
zocht naar vrienden
tussen die massa;
de zienden
het alleenzijn bleek
al veel eerder geboren
niet wetend dat…
geiserzaad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 oerbos
waar leven levende struiken
en wandelende paddo`s
in ziel en aarde
wind waait in laag land
van hoge waarden
luister naar rock rollende zaden
tot in het zuiden
of noord in geisers
waar mens zit te baden
daar ziet men zon
naar noord oost en west op weg
maar altijd de zon
soms ijzig blauw
in een bevroren water ton
de laatste wat eerder…
De blaadjes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
697 De blaadjes komen een voor een te voorschijn,
ze lijken zelfs een beetje bang: onstuimig maar toch
nog met ingehouden drukte, omdat ze niet te vlug
al helemaal daar willen zijn, maar eerder traag
willen genieten
van de warme zonnestralen, van de vriendelijkheid
van de mensen
die nu ook hun winterslaap vlug zullen vergeten.…
Hero
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 Wilders is niet boos op Brinkman, zei hij, maar hij had het wel ''chiquer'' gevonden als zijn partijgenoot het hem eerder had verteld.…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Veel eerder. Als
we zo door gaan. De lul. De mens. gezond-
heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene-
raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk.
Dood. Dood. Dood. En de mens op het
verkeerde spoor, zo vaak. Als een trein
richting een ravijn. Niks dan brokken, ver-
wrongen staal en stof dat omhoog vliegt.
En resten geschrokken achterlaat.…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd
's Nachts loopt hij
de route van zijn verleden
Als de stilte hem overvalt,
het water niet meer kabbelt,
rust hij uit tot aan de storm
Nooit eerder…
In het eeuwig lief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 In het dons van licht en al ‘t zachte
zie ik over heel mijn aards verleden
Was ik toch maar eerder bij machte
over mezelf dit rijke rijk te betreden
In het land van liefdevol vergeven
dwaal ik zoveel eeuwen in het licht
Eindelijk kan ik in louter stilte leven
en eindelijk heeft liefde een gezicht
In ’t vele stil zo helemaal verloren
en…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 Vergeef me maar ontvang me
met open armen
en vergeef me da’ k vraag
of U mijn geliefden zult verwarmen
met de niet aflatende liefde,
vergeef me dat ik vraag,
me niet langer te laten lijden
dat ik zelf gevraagd heb
U wat eerder te laten komen
vergeef me dat ik de regie
in eigen handen nam
vergeef me dat ik dat kleine beetje respect…
Luzern
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 in Luzern
op de Kapellbrücke groet ze me
wat woorden
of een foto van water
zand geribd haar lichaam
jij dwaas
schemert haar stem
jij dwaze dichter
bespeler van vonken
en gebroken harten
proost en drink met mij
zo lang de maan
mijn liefde verlicht
en andere herinneringen
zweven met wolken
drijven verkleumd langs het meer
of eerder…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aarzeling,
toch nog een blik achterom
en voorzichtig, heel voorzichtig
komen daar haar laatste woorden
Fluisterend, omdat ze ze nooit
eerder uitgesproken heeft
Aan het water stond een meisje
verscheurd door angst en verdriet.…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Het valt mij op
Dat ik de laatste tijd
steeds vroeger
de gordijnen sluit
niet dat het sneller donker wordt
integendeel
de lente rukt onstuitbaar op
de dagen lengen
soms al om vijf uur
soms zelfs nog eerder
steeds vaker blijven ze
de hele dag gesloten
ze laten licht door
ja dat wel, het is dus overdag
beslist niet aardedonker
toch…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Ik bezing de stemmen
maar kan niet zingen,
ik schrijf de schreeuw
die mij de mond snoert,
het bestijgt mijn keel
en beadem eerdere teksten
die van binnen weer naar
buiten zijn gekeerd.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 Toch het verleden leeft, het
krijgt een onweerstaanbaar
vervolg uit de beker die ik
tijdloos leegdrink, de hoorn
eerder gevuld met eb en vloed
van het geluk , regelmatig
verkort en vervlogen, wreed
verkleurd in witte regenbogen
in de hartstocht van het bloed.…
VOORSTANDER-KLIERVLINDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 wel dat ik terugverlang
naar de wonderschone dagen en nachten
minnen, waarop wij niet konden wachten
onze liefde bestaat nu uit lofzang
nog dansen wij in eeuwige lente
van bloem naar bloem dragen wij onze kleur
noem je mijn liefste en jij mij charmeur
het houdt ons zo jong in het fervente
hoewel onze huid verrimpeling toont
slaap mij eerder…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich behaaglijk moet voelen, het bevloeit
en tempert de emotie voor alle doelen,
vervangt de kleuren die eerder…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van rust en vree, genezen en bezeren,
maar mensen zijn soms nog niet toe aan dit verhaal
en sterven eerder aan een niet vermoede kwaal
dan dat zij weten en hun leven richten
naar het licht en naar de vergezichten
die toch van elders komen, van het water
dat stroomt vanuit de altijd grote levensbron,…
Waar is de mol?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Kijkend naar de acties van de tuinman,
die maait het gras,
zie ik ineens iets wat er eerder niet was.
Het leek wel of de grasmat bewoog,
warempel een graspol, kwam omhoog.
Een bruine bol aarde stak boven het gras uit,
zie je wel, de mol die kleine schavuit,
heeft niets op met onze tuinman dat zie je maar weer.…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
405 eerder dan stilstaand niets, langs
de boorden
van een wilgenrij in zwartgoud
nog tijd te gaan, toekomst te delen
zonder omzien
of omzichtig slaap af te wegen
voor je het weet gaat het richting
categorie
voorbij voordat het goed en wel
en zo goed en zo kwaad als het
gaat, gebundeld
in onbegrijpelijke codewoorden
dan vallen de letters…
Basta Donald Trump!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
881 Donald heeft het niet op de Mexicanen
en hij bouwt graag een dikke, hoge muur,
net als eerder tegen die enge Indianen,
opbergen in reservaten voor de lange duur.
Dat hij straks van een vrouw verliest,
bezorgt hem nu al slapeloze nachten,
hij haat iedereen die niet op hem kiest,
want die kunnen zijn schiettuig verwachten.…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Dat zekere raakpunt met
mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door
de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…
Vertrouwelijke woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
465 Hoe belangrijk kunnen die
vertrouwelijke woorden zijn;
die als balsem inwerken op wat
de ziel reeds eerder verwondde.
Hoe belangrijk kan het luisteren
zijn, dat zintuigelijk mogelijk
maakt dat haatgevoelens door de
zachte spraakkunst kunnen worden
verslonden.…
Mijn fout
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
817 Niet lerend van eerder gemaakte misstappen,
opvattingen of eigenwijsheid.
Nog steeds niets geleerd…
Glasscherfjes.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Meditatie en relaxatie ten voeten uit, nooit eerder beleefd
Me aan hart en ziel gekleefd
Dus de hort op al fluitend, kon het me nog wat?
...... dametje fluitend op straat ......
indruisend tegen de gevestigde orde…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte veter
niet te jong, niet te oud of verdoemd
soms zit het tegen, de buik in de weg
of de knoop van eerder…
Voorbij mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 ik voel ver weg
ook in het denken
niet te vatten,
toch wil je me ergens
roepen of wenken
zo ik dat ook ken, doch
het ligt in de tijd besloten
als het eenmaal daar is,
word ik in herinneringen
gegoten, soms in de
nis van een kloppend hart
je zult jezelf aanschouwen
(als ooit het grijs jou bedekt
dan wel eerder)
het is een moment…
nabijheid
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.337 Wat me restte was nabijheid,
angeliek en lieftallig als van Lippi,
of eerder nog milde spot,
schier onverteerbaar
nu de balsemende herfst met vlugge poten
al gauw zijn intrede zal doen.
Ik weet nog van Siena's oude poorten,
van de schaduw van een struise cypres.
was het ooit beter kersen en dadels eten?…
winterslaap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 verdwaal in geschiedenis
vergeet een deken van tijd
soms slaan de uren over
is het vandaag al gisteren
eerder dan het geheugen
zich herinneren kan
marginaal, wederkerig
met terugwerkende kracht
het is nog geen ochtend
sla de nacht om je heen
koester de nerven in elke
minuut van het hele uur
blijf nog even liggen voordat
je voor…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Nooit eerder kon
hij hier zijn Ganzenbord, Electro, Lego,
puzzels, Spirograph, Stratego
en al zijn kinderboeken kwijt.
Vandaag slijt hij zijn kindertijd.
Hij heeft een deken op de stoep gelegd,
daarop zijn waardeloze waar,
die concurreren moet met teddyberen,
encyclopedieën, oude kleren
en meisjes met melodica's.…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen een puinhoop maakten
Van wat ze hadden opgebouwd
Dacht hij laten we teruggaan alsof we daar
Niet eerder…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 vroeg om actief verzuimen
in het heersende ritme
van de verslavende gewoonte
het was de overdadigheid
opgeslagen in hoofd, hart en ziel
die mij verplichtte te ordenen;
de buitenwereld had mij verleid
nochtans ieder weet heeft
aangaande zijn achilleshiel
ik trachtte in de schaduw te schikken
en besluitenloosheid toe te staan
hetgeen eerder…