12647 resultaten.
Amsta verpleeghuis, kerstviering 2016
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
525 van ook mijn geliefde kind
mijn dochter Giulia
tot gewoon zijn
en daar met alle variaties en talenten
het beste van te maken
Zo dacht ik
dan worden wij allemaal
beperkten en onbeperkten
daar beter van
door er gewoon te zijn
met elkaar te zijn
er voor elkaar te zijn
door elkaar te zijn
en ervoer ik dit
als het beste
en meest natuurlijke…
Galigaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 blijf dicht bij de waterkant
drink deltagolven, ontredder
volhard in onslaapbare dood
aarzel niet met bestaan
kom van nature voor
ontloop een rode lijst
twijfel aan avondwater
verdwaal en herpak
juni en juli, moerassen,
vennen, ruik warmte en water
hondsdagen, vloei met
desem van aarde, kom ooit terug…
Verslaving
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 zij hebben mij
iets afgepakt
waarvan ik echt
niet wist dat ik
het in mij had
met een zorgvuldig
opgezette val
waarin ik al als
kind werd gelokt en
door hen opgefokt
zij hebben toen
mijn eigen wil gepikt
er een verslaving
van gemaakt die
nu nog steeds bestaat
natuurlijk ben
ik ooit gestopt maar
de triggers werden
sterker in…
Zonsondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 De natuur
verstillend, verkillend,
ons deert het niet.
Ik wil met jou
een bloeiende tuin
en in elk kwadrant
leven voedend,
zo tevree
verwerven.
In het vuur
van hartstocht gewrocht
zing ik mijn lied.
Ik wil met jou de laatste keer
de zon in zee zien zakken.…
het moment
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
712 Met een flinke aanloop, natuurlijk
hey hij is al bijna vier.
Mama was trots, want minstens
de helft van die sprong was
mama’s werk geweest.
Een kwartje vertrouwen,
een kwartje enthousiasme,
een kwartje overredingskracht
en twee kwartjes geduld.
Mama’s hebben altijd een heleboel
extra kwartjes in voorraad.…
Waargenomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Op straat verschuilen mensen zich
in de onzichtbare jassen
van andermans verdenking
Natuurlijk, roept er iemand
Ze hebben een slecht geweten
Zo zitten we gevangen
mijn behoefte om te leven
opgesloten in een spelonk
van mijn gedachten
met samengeknepen ogen
moedeloos zoekend
naar een uitweg
uit de dichte netten
geknoopt van misverstanden…
Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Het te beschermen tegen zon en regen en
ander natuurlijk ongemak.…
Zintuigen haiku's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik heb ogen om
de schoonheid te aanschouwen
die zit in de natuur.
Oren kreeg ik om
te luisteren naar de mens,
golven en muziek.
Twee monden tasten
naar de zin van het proeven
in de lentezon.
Met mijn neus haal ik
herinneringen op en
snuif nieuwe sferen.
Twee handen om mee
te werken, te strelen en
gitaar te spelen.…
De zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Maar de natuur die gaat z'n gang.
Dag in dag uit, al eeuwen lang.…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Eeuwenoud en toch natuur gebleven.
Rustgevend tot in de hoogste top.
Traag verder slenteren de heuvel op.
In de schaduw zit stilte gecamoufleerd.
Groen herleeft ongecontroleerd.
Vrijheid, langzaam voortbewegen.
intimiteiten, geheimen verzwegen.
Eindeloos, geen mens te bespeuren.
Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…
Irreëel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
626 majesteit graag
4,7 miljoen terug
meneer de rechter
neem dit
besluit alstublieft
terug
miserabel koningsbesluit
aantal maanden
toch dicht
voor publiek
geloof mij
dit klinkt
als leugenarij
gelukkig ook
voor onze
geliefde dierenpartij
precies deze
periode mensen
uitnodigen genieten
van de
natuur haha
hiertegen verzetten…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Daar gaat Pasen tegen in:
van hogerhand is besloten
dat een natuurlijke dood
geloof niet kan verkillen.
Door liefde kunnen wij hopen,
zal de lente zich openen
en ons leven bezielen!…
Euthanasie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 Goede raad is wijs en duur
een uil een kauw een berkeboom
voor vogelzang een lieve oom
een schuilplaats sieraad der natuur
Onwijs is een gemeenteraad
barbaars, kortzichtig zoals Leiden
die eenzijdig heeft gemeend
zonder pardon en zonder lijden
twee witte berken, zestig jaar
van geven, midden in het leven
in één klap te euthaniseren…
Geen hoekstenen
netgedicht
1.0 met 155 stemmen
523 er zijn geen
hoekstenen
meer in onze
samenleving
het is gedaan
met rechte
lijnen die elkaar
kruisen waar
het venijn niet voor
elkaar zal buigen
geen fundamenten
maar draagvlakken
die de samenhang
versterken en
met rond verbinden
waar de natuur
het samen gaan
propageert wil
de mens zijn grote
blauwe voetstap
in hoofdletters…
Meesmuilen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
559 zacht en
liefdevol
wordt mij
de wereld
ontnomen
natuurlijk
telt mijn
mening wel maar
wordt pro forma
meegenomen
waar het
echt omgaat
is al lang klaar
de tijd van overleg
en ongelijk is voorbij
meesmuilen
voelt niet vrij
dus gaan zij door
zetten de tijd
voor even stil
om hun besluit
met hamerslag
te effectueren als…
Maart, April, Mei
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
574 Licht, Enthousiast, Natuurlijk, Turbulent en Eerlijk!
Sommige maanden staan op schudden...
Vogelboventonen vertellen
dat iets prils zich
onstuitbaar manifesteert,
zingend zaad de mensen zonnig betovert:
tot paradijselijke bewoners.…
Beddingen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Automatisch gaat het niet
wel bijna vanzelf, stromend
door gladde beddingen
om elkaars ongemakken
en gevoelige plekjes heen
naar stille wensen
Alles op zijn vaste plaats
dat helpt, en blijven eten
natuurlijk, genoeg zon zien
om niet te versomberen
of weg te dromen
in een romantasie
van eeuwig jong
nog lang en gelukkig
van lente…
Schichtig schemeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
247 Hoe kan zij schichtig schemeren
met pure liefde die zo doorzichtig is
dat taboes worden doorbroken
generalisaties worden voorkomen
door een milde natuur die zo geliefd is
dat minderheden worden geaccepteerd
hoe kan zij levensgroot zichzelf zijn
met deze liefde die emotioneel is
in de mystieke lust van het avondwoud
door de man die in haar…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam
dat van nature…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 Je voelt de aanwezigheid,
van zoveel ongerepte natuur.
We hebben de bergen ... als gebuur.
De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.
Het is een samensmelting,
van muziek zonder klank.…
Vlinders in een donkere nacht
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.173 mijn ogen zijn gesloten
sterren stralen aan de hemel
een maan die lacht
dromend over jou
en het gevoel is zacht
mijn ogen zijn gesloten
het is een donkere nacht
vlinders voel ik mijn buik
dromend over jou
en over hoeveel ik van je hou
mijn ogen zijn gesloten
en slaap mijn verre reizen
fladderend in de natuur
dromend over jou
en onze…
geestig
hartenkreet
3.7 met 41 stemmen
3.805 je huid is stiekem mijn taal
jouw adem mijn verhaal
het tere bloot
kleurt je aandoenlijk rood
ik streel tot je
maagdelijk wit bent
eindeloos natuurlijk
dat is jou bekend
twee lijven beramen
in warmte en kracht
een nieuw lichaam
floretzacht
wij zijn het zwakke
vlees ontstegen
en hebben Pro Deo
de geest gekregen…
Claus-rouw
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.810 Claus is natuurlijk niet verbrand
Hij was verstrooid maar werd als Christen
per uitvaart bijgezet op stand
en liet zich levend heus niet kisten…
Ritme van de wind
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.343 Laat je gedachten zweven
op het ritme van de wind
laat je emoties maar gaan
en voel je weer even kind
Laat de zon je verwarmen
met haar goudgele stralen
niet denken aan de zorgen
die in je hoofd blijven malen
Proef de stilte van de natuur
ruik de geuren van het bos
denk nu maar eens aan jezelf
en laat even alle problemen los…
derde dag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
nog clandestien
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
711 je had de herfst
al afgeschreven
de oogst is uitgebleven
maar de winter is niet koud
de eerste bloemen
heb je al gezien
misschien te vroeg
in de natuur nog clandestien
het hagelt soms
maar sneeuw is niet gevallen
en koning vorst regeert op
andere plaatsen zijn vazallen
mag ik je nog een lente bieden
groeien in nieuw samengaan
bloeien…
voor een fotografe
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.458 toestel aan borst geklemd
uit invalshoek van camera
en haar ooghoogte
legt zij talentvol
de natuur bloot
vanuit bewogen inspiratie
etst zij het landschap
in een totaalshot
door fluitende wind
pakt zij haar kansen
in een onweerstaanbaar spel
laat ze het licht glanzen
als een engel in het struweel
het bos bespeelt haar
in juichende…
Droomsporen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.303 Jij dwaalde weer eens voorbij
in mijn droom van vannacht
jij smeekte mij om meelij
maar mij ontbrak de kracht
Jij hebt nu niemand meer
ook niet in mijn dromen
natuurlijk doet dat zeer
maar jij liet het zover komen
Of ik nou droom of wakker ben
volg niet de weg die ik nu ga
want zoals ik je nu inmiddels ken
laat jij overal je sporen na…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten
van een éénjarig seizoen
blader mee met de bruinrode dood
de natuur…