12341 resultaten.
Maneschijn
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
770 dacht de man
die zijn jaren
bij de sluis
doorstond
door zijn eb en vloed
te tellen
alléén de maan
maakt mijn zure nachten zoet
wees vol
alsjeblieft
aan halve heb ik niets
anders loop ik
er nog liever
naar toe…
Zomaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.766 Toen de nacht nog vol beloften was
(je lippen zacht, een stil gezicht)
en er zich uit onze liefde
hevige verlangens hadden opgericht
(en ik mij reeds in tweevoud waande)
Toen de wind zich door de muren drong
om onze naaktheid te doen beven,
wenste ik met jou niet groots
maar ontzettend KLEIN te leven.…
alles hernieuwt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 doorheen de vertedering
in woorden van troost
weerklinkt verzuchting
schuilt nog de hoop
dat alles hernieuwt
als een zee van rozen
buigzaam in leven
vol kleuren vergaat
om nooit te verdwijnen
naar dromen toe
jouw stem nog heel even
een zucht laat gaan…
door schaduwen heen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.163 in kaarslicht gevangen
schaduwdans
het silhouet van onszelf
verstrengelt als één
de tango der zuchten
passie vol hoop
het lied van wij samen
door harten gehoord
dansen wij leven
eindeloos zacht
samen zweven
waar schaduw wacht…
Alles is niets
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.201 De recensies
waren als zijn boek,
alleen een omslag,
vol van niets.
Gelezen door
een gat in de markt.
Tijd,
of zoiets.…
nat gras
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.124 in de tuin van haar geest
op armen vol rozen
wiegt ze het kind
zachte geuren
zoete woorden
gedragen door de wind
in de tuin van het huis
huilt ze met het kind
de druppels vallen zwaar
op het groen
in een bed van nat gras
vlijt ze
het kind dat er ooit was…
Gedichtendag
snelsonnet
4.6 met 14 stemmen
2.408 Penseelt met veel plezier gedachten dicht
Van iedereen die na dat wachten zwicht;
Een dag vol bloemlees en ontzag-gezichten
Morgen wacht de sleur van alledag
Maar deze site blijft daag'lijks vers aan slag…
Een hele opluchting
gedicht
3.2 met 114 stemmen
40.476 Ik belde eens, na een wanhoopsnacht
vol angst en liefdespijn,
mijn beste vriend: waar of die dacht
dat mijn Jeanette kon zijn.
Ach! ik had me weer eens op hol gebracht
om niks. Om mijn ziek brein.
Want dáár klonk, slaperig, héél zacht,
Jeanette over de lijn.
----------------------------------
uit: 'Van harte beterschap', 1982.…
spelevaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
774 achter de volgende stroomversnellling
ligt het misschien al een hele tijd zoek
serpenten zijn als was onder mijn voeten
vissen bijten verdronken in het zand
ik roei langs kadavers vol verwondering
voor het ongerepte stukje muziek
een adelaar speelt banjo
de echo antwoordt niet…
luctor et emergo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.147 het blijkt een belse ongesteldheid te zijn
vol van schielijke darmdemonen
zo een na trappist of zure wijn
een die de vorige dag verlengt
tot aan de kots nog voor het toilet
en de realiteit hardhandig neerzet…
Scheren
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.914 een maori verlost
in één minuut een schaap
van zijn hete wol
drie minuten scheren
elke morgen
verkoelt mij niet
mijn baard en de wol
groeien beide vol
zonder scheren
maar
het schaap wordt kaal
ik word glad
pas mijn trui
en scheer me weg…
Berusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 Kalm legt de diepe zee
zich neer naast duin en
boterbloemenvelden
akkers met aaneengeregen
zaad liggen geduldig tussen
sloten vol verleden tijd
van bovenaf gezien een
lappendeken anders lopend
was het toch gelijk gebleven
in een aangepast patroon…
Je smaakt me niet meer
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.179 nog proef ik je zinnen
ik slik ze langzaam door
stik bijna in de punten
die je overal van maakte
bitter is de afdronk
van verwijten die je schonk
een aroma vol bevelen
zonder geur van overleg
nog even zit ik met je
in mijn overvolle maag
daarna zoet ik mijn lippen
met beaujolais primeur…
Milan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
4.675 zo klein, zo teer, zo vol belofte
nog bijna alles in 't verschiet
zo hulpeloos en zo volmaakt toch
hij maakt je blij als je hem ziet
zo groot, zo weg, op eigen wieken
de tijd een zuchtje in de wind
juist daarom heel intens genieten
van Milan, jullie kind…
MEDICUS
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.996 Hun mond vol zand,
liggend op het strand,
Bleven ze gelukkig in leven
om verder hun hartstochten te beleven.…
Opende in subtiel spel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
637 je spiegelt
al in glas
lacht je
ogen bloot
ik tikte zacht
de eerste toon
aan ons kristal
zag je lippen rood
je opende
in subtiel spel
het glas weerkaatste
snel een vol orkest
van kristallen tonen
in samengaan kon ik
uiteindelijk het
breken niet voorkomen…
Op het strand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
550 Varkensroze oren
twee schelpen in mijn hand
een lucht vol duinen
bergen van zand
Maat vierenveertig
het merk onleesbaar
de stront van meeuwen
Op mijn bril
ligt grijze staar
Een streeploos verlangen
in het zicht
van een gestorven horizon
En dit alles
noemt men strand…
Kapot
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.082 Felle ogen als een panter
Boven een zwartzijden jurk
In haar gezicht een niet-gespeelde koudheid
Minzaam glimlachend, vol hautaine spot
Meerdere malen
Raakte zij mij rakelings met haar zwijgen
Doordringend, onhoorbare signalen
Uiteindelijk en tenslotte
Ga ik daar langzaam aan kapot…
De nieuwe kleren van de keizer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
664 Te zwaar weegt de geringe inbreng
op het schamel bal van pretendenten
aan het schriel kabinettendraad,
zodra het verdict is gevallen
verlaten zij de kamer
in vol ornaat.…
In eenoog koningsland
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
580 waar vroeger
zwart een
eenling was
verzamelt ze
nu macht
uitgestoten
door het
schapenwolle wit
toont zij vol
trots haar vacht
licht excentriek
in eenoog
koningsland
draagt zij de knoet
graag in de hand
handhaaft
kuddegeest zo
dat geen beest
zich onderscheidt en
alles bij het oude blijft…
Er was eens
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
551 Nog slaperig haar wangen rozig
lippenrood
de nacht bracht ze niet
dus laat ze maar komen
dagdromen
vol geur en kleur en warme wolligheid
aan romantiek
handen wrijven over armen
langs gesloten ogen
rekken strekken
de fluister glimlacht
begint bij het begin
er was eens ……..…
men zegt
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
710 men zegt dat poëzie
oogverblindend is
kristal van schoonheid
toegankelijk is
spiegelt in het water
vloeiend in woorden
in overbrugging
naar dichtwerk
maar soms trekt het
als een labyrint
door het leven
vol vraagtekens
bouwt een doolhof
van mysteries in de taal
en legt een hypotheek
van onwetendheid…
vervliegend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
442 glimp van een droom
vlaag van verleden
zweem van weemoed
vleug vol verlangen
de geur van weleer
probeer de beelden
vast te houden
maar de seconden
razen voorbij
de uren draaien
hun snelle rondes
het verleden vervliegt
sneller dan je dromen kunt…
Mijn zeven onhebbelijkheden (1/7)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
609 Onbescheiden
Onbescheiden ben ik graag met eten
De koektrommel die is altijd leeg
In mijn droom was ik het ooit vergeten
Met mijn mond vol filodeeg
Plechtte ik Bea toe te spreken:
“Mag ik u even onderbreken?
Geef mij uw Majestueuze hand en ik neem uw Koninklijke arm!
…Bij wijze van spreken”…
Queeste
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
515 zie al die anderen op weg
strompelend , vol twijfel op pad
elkaar opbeurend door liefde
zoekende zielen, op wacht bij elkaar
die vallen en weer opstaan
een reis van mededogen
het schepnet van de kosmos
vindt ieder die op weg is
naar daat wat groter is dan wij…
Terug naar opnieuw.
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
924 Wie ik was en waar jij,
het is niet belangrijk meer,
je hoofd is nu zo vol
Waar wij nu gaan is er tijd
en rust laat alles wederkeren,
vast wel mijn lief
Hou je maar stevig vast aan mij
mijn lief en je zult ontdekken
wie ik gisteren was
en ik zal je weer vinden,
vast wel mijn lief.…
verwaaien
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
636 ik waai
pik je op
en waaien samen
bruin op stranden
waaien bergen
passen dalen
waaien over landen
met elkaar
stevig in handen
over alle talen
zonder oude schepen
die verbranden
waaien we vrij
vol liefde
en door niets
en niemand
te achterhalen…
Co.
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.191 Misschien
was de wereld
je wel veel te klein
En misschien was het leven
je niet lang genoeg,
voor je reis naar het licht
Je gevoelige hart,
zo vol onnavolgbare humor,
was wel je grootste gift
Vouw nu
je vleugels maar dicht.
Niemand kan zonder Vrienden.
Dank je wel Co, ik hou van je.…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Zij ontglipt me steeds
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 ik wil
je schaduw vangen
maar zij ontglipt me steeds
restjes licht blijven
aan mijn vingers hangen
worden in het donker sleets
volg je waar je
gaat maar kom voor
het raken vaak te laat
heb je in vol licht benaderd
zag alleen je schoenen staan
je schaduw had je uitgedaan…