10626 resultaten.
stille getuigen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 droevig schuilende dromen
vervlogen met de wind
in het hunkerende zand
gebrand op verse sporen
wacht het pad de leegte lang
ogen die hier ruimte zien
zijn dichterbij de marathon
en vinden stil hun glans
mijn voeten voelen warm
tijd om vlam te vatten…
Uw goud
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
769 ik zit
op omgehouwen stammen
van een ladang
juist aangelegd
en tuur over het laag beneveld veld
het voorspelt mijn laatste gang
hier sterft mijn gevoel
dor geworden
door gekapt hout
morgen zal ik uw rijst
niet meer zien
ik moet gaan mijn dierbaar Indië
voedt u met eigen goud…
bereizing
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 De reizende zon laat me
Dwalen in het spoor van mijn
Verlichte gedachtegang
De regenboog laat me zien
Waar het ideale levenspad
zich stilletjes ontfutselt tot de reis
waar de golven muzikaal mee deinzen
in de ritmische stroming waar de deuren
worden geopend naar het bereisde paradijs.…
gewoon als vriendin
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 Als je haar kon zien begrijp je wat ik bedoel,
prachtig van binnen plus een goddelijke smoel.
Zal ik haar zeggen wat ik echt van haar vind?
hopend op iets wederzijds, dat ze mij ook bemint.
of zal ik zwijgen want wat heeft het voor zin,
om nooit meer van haar te houden gewoon als vriendin.…
foto als gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
752 zoals de dochter
van de dichter
haar vaders kijken
heeft georven
maakt ze een foto
'het vergezicht
van de rivier'
in wazig tegenlicht
over 't water en noemt
het haar gedicht
zó eenvoudig soms
kunnen dingen gaan
door tederweg te zien
en te beschrijven
als een fraaie vorm
van het vastleggen
van iets voor later…
Te lang.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
522 Te lang is het verdrongen
was blind wilde niet zien
wat me diep heeft verwond.…
Beloven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 beloof je me
dat je hier
zult blijven staan
totdat de laatste
regendruppel
jouw verdriet
met zich mee neemt
beloof je me
dat je hier
spinnenwebben
zult zien groeien
hoe de eerste nachtvorst
zijn glinstering
achterlaat
weet dan dat
ik je omhelzen zal
zover het oog
reiken kan
in vele gedaanten
blijf ik bij je
voor altijd…
Traan
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
965 Een druppel een traan
komt uit je ooghoek vandaan
langzaam valt hij op je schoot
er is iemand dood
een brok in je keel
je wilt het niet, maar je bent emotioneel
bang dat een ander het ziet
waarom, je hebt toch ook verdriet
ze mogen best zien dat jij ook moet treuren
laat het maar gewoon gebeuren.…
Luidkeels
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
575 vrijgekomen zielen schreeuwen om hulp
nu de deksel van de doofpot wordt gelicht
zij zijn alleen hoorbaar door hen
die de gruwelijke waarheid onder ogen zien
de last niet meer kunnen dragen van al die
opeengestapelde feiten veel te zwaar voor
kinderschouders om te dragen laat staan voor hen
zwijgt de waarheid nog steevast op de bodem…
Blootvoets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
698 De rivier laat zich zien. Het licht
weerkaatst van het spiegelend oppervlak
een ijsvogel maakt kringen in het water
forellen knabbelen aan onze tenen tot jij
iets zegt over de vraatzucht van piranha's.
Zou dit beeld ons kunnen vervangen
zich afvragen wie wij zijn en kloppen
op de deur van ons bestaan, van hemel en hel?…
Bedrogen door zichzelf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 De lust om iets
Begint met niets
Totdat je het probeert
Dan is er niks wat eraan ontbeert
Alles is mooier met, dan zonder het
Waarom zou ik het niet doen, wat is hetgeen dat mij nog let
Je hart slaat honderd slagen bij het zien van datgeen
Totdat je hart stopt op slag honderdeen
Al dat prachtige vervlogen
Zie het onder ogen
Ik ben voor even…
Dibidrama
snelsonnet
2.8 met 5 stemmen
705 Bob Ross liet ons de einduitslag al zien
Hij schilderde vooral graag met Sap Green…
Harde landing
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.852 De olijfbomen vervagen,
kilometers in het rond
in al hun groen te zien.
Ik knipper met mijn ogen
hoe fel het zonlicht
in het Spaanse Jaén.
Sluit ik ze een ogenblik
en doe ik ze daarna weer open,
zie ik knotwilgen en populieren
aan de einder verschijnen.
Harde landing op Schiphol,
met Marsman in mijn hoofd.…
de mooiste bloemen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 ik heb een grafhekel aan bloemen
de mooiste bloemstukken krijg je
niet te zien
men heeft je ogen gedicht
en je lijf in een kist geschoven
dichtgetimmerd uit het zicht
de mooiste bloemen staan boven
en ondertussen ravotten
maden speels darmen en botten
het is mij om het even
maar waarom geeft men die ruiker
niet bij het leven ?…
Batman
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
897 Tot het moment van schieten
had ik misschien wel nog te doen
met zo'n jongen die ook nog studeert
Misschien had ik in de gaten gehad
hoe erg hij er aan toe was maar
hoogstwaarschijnlijk ook niet
We leven langs elkaar heen
we zien een moordenaar niet en
we zijn vooral goed in onszelf verbergen
voor je op Batman schiet…
Ruzie, en blijven zitten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
961 Als we ruzie hebben en ik wil opstaan
Laat jouw liefde mij weer zitten,
De deur blijft veilig op slot
Jouw tranen zorgen voor een glimlach bij mij
Je houd echt van mij,
Je wilt geen woorden hebben
Je wilt laten zien hoeveel je om mij geeft
Zelfs als we woorden hebben.…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Terwijl de zon zich breekbaar
door het kale hout laat zien
voltooi ik met speels gemak
mijn zondagochtendritueel.
Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
Barre tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 pasgeboren droogte ontdoet
bladeren van bomen
en woorden van betekenis
ontleedt zich in ongerasterde atomen
ontdoet zich van geboorte
tot op onverbloemd geraamte
kanalen ontsluizen zich tot
verten zonder horizon
zodat ik doorzichtig kan zien
als kaalheid van doorwinterde wouden
die zonder aanzien of omhaal
al het onzichtbare verjaagt…
Loslaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 gezichten zien bewegen
in de wolkensferen
in een geanimeerd gesprek,
bizarre figuren in soaps
paraderen als barbapapa
in dat transformeren
spiegel ik
laat los
dat oude lappendeken
van vooroordelen en kritiseren
laat nieuwe beelden toe met
open geest
om verfrist
opnieuw te kunnen
spelen…
op de heuveltop
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
543 novemberlicht
raakt mijn huid aan
als een woord van eenzaamheid
windmolens staan langs de weg
ooit zag ik mezelf spelen
het veroveren was kinderspel
nimmer zal ik nog zien
het hobbelpaard, de lange, eerlijke armen
van een reus
de ongelijke strijd blijft
van helft tot helft ontwricht…
mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
494 mist was er vandaag
hier in mijn straat
een straat verder
was de mist alweer weg
wilde
terugfietsen
om nog even de mist
in mijn straat te zien
een soort terugzien
had echter haast
moest op tijd zijn
en ben doorgegaan
naar de pont
maar op het water
was die mist er weer
opnieuw hoewel anders…
Zoals de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Zien zonder kijken.
Verstaan zonder horen.
Gedenken zonder gedachten.
Kennen zonder kennis.
Begrijpen zonder begrip.
Doen zonder daden.
Vinden zonder zoeken.
Dit gewaar zijn komt en gaat.
Zoals de wind.
Zoals ook de wind bestaat.…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
Achterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Licht dat maar moeilijk
Tot me komt -
Soms te donker,
Soms te koud -
Zon die voor mij
Niet meer zichtbaar is
De donkerte vertrouwd
In al haar somberheid
En toch, zonder het
Te weten, zonder het te zien
Leef ik ongemerkt vaak
In het licht van de achterzon,
Zon die zich achter mij
Verscholen heeft maar
Door de donkerte heen…
Hond
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
640 De hond loopt op zijn laaste benen,
is niet jong meer, ook niet stok,
wordt vervelend soms maar weet je,
wanneer wij mensen ouder worden,
op onze laatste benen lopen, een
tikje agressief misschien,
nou, dan moet ik eerlijk zeggen,
zal ik liever die oude chagrijnige hond toch zien?…
Morgen is alles anders
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Ik ben weer terug naar af
Lichaam ik vind je laf
Ik ben met je in gevecht
De pijn is geen droom maar echt
Ik wil dat die verdwijnt
En weer mijn oude ik verschijnt
Nu faal ik als mens
Wanneer stopt de grens
Want die verleg ik elke keer
Ach, morgen zien we wel weer.…
OVERWIN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.338 Huil de woorden van je af
Sla de doorn uit je hart
Sta op, en overwin je angsten
Leef, en maak fouten
Sta op en grijp elke kans
Doorsta de levens dans
En je zult zien en voelen
Dat je er echt toe doet,
Je verdient een dikke tien!…
afscheid en weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.175 mijn lief
het was weer fijn
in de nabijheid
van jou
en je warmte
te zijn
me geborgen
te weten
anders tegen
mijn zorgen
en zorgjes
aan te kijken
die dan kleiner
lijken
daarna
steeds
een beetje sterven
voor hoelang
dit keer
voor we elkaar
weer
zien…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
nieuwjaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 welkom in 2015
we zien
maar verstaan geen moer
kranten
journaal om acht uur
vol
voetbal en
oorlog
honger
armoe
en ik
eet morgen
de rug van
mijn naam
haast je niet
het is maar vlees
welkom
tijd maakt ons allemaal
simpel
vrede op aard…