7557 resultaten.
Uit het stenen alfabet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 zoek geen schuilplaats
in de mantels
van bizarre clowns
die het hakken
van letters uit het stenen
alfabet tot poëzie verheffen
zonder dat hun volgelingen
dat beseffen viert narcisme
hoogtij in ijdeltuiterij
de vreemde eend
wordt weggejaagd het
zwarte schaap is afgemaakt
gij wilt het kaf niet zijn
onder hun koren alleen
de clowns…
Tegenstellingen...
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
892 Zwart - wit, waarom geen grijs?
Mooi - lelijk, waarom niet gewoon?
Goed - slecht, waarom niet 'n beetje van beide?
Vrolijk - sjacherijnig, waarom niet gewoon goed gemutst?
Tegenstellingen, er is ook een tussenweg!
Waarom de beste zijn, de mooiste, het gezelligste mens,
Wees jezelf dat is goed genoeg!…
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 pure daar moest laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte
werd zwart-wit…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
Zinspreuk
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.490 Licht dat geen zwaarte heeft,
Licht aan het zwart ontzweefd,
Licht dat mijn kennis wijdt
Met zijn doorschijnendheid,
't Rijm en mijn maten draagt,
Dat wie ze leest zich vraagt,
's Avonds bij lampenschijn:
„Kan dit de dag al zijn?"
's Morgens bij zonnegloor:
„Volg ik een leeuwrikspoor?…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
Ontbonden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.095 Mijn pijn zit zo diep
Net zo diep als mijn liefde
toen ik me verbonden had
met jou
Me gegeven had
aan jou
Jij aan mij
Dit kan niet los
Nu niet
Misschien later losser
Het is achter me
en in me
in het nu
in het niet nu
in het nu niet meer
ontbonden, gespleten in me
Het niet is zwart
ik voel het komen
dat wat er niet was
is er…
Memento mori
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.938 opeens begon het te dagen
vreemd, dat ik het licht niet zag
terwijl het toch aanwezig was
onder handbereik lag het daar
-ik kon het niet geloven-
dat briefje op het dressoir
geen reden die je achterliet
geen kleine woorden, geen liefste
zelfs een aanhef had het niet
wit licht bespeelde ’t papier
en toonde tussen zwarte lijnen
een requiem…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
sterrenwens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 op zoek naar sterren
ergens in de nacht
schitterend tegen een
zwarte hemel
verscheen jij
in volle pracht
ik sloot mijn ogen
nam alles in me op
ademde diep
in en uit
opende mijn ogen
razendsnel
viel jij
en ik deed een wens
ademde diep in
en toen weer uit
terwijl
de koele zeewind
me streelde door mijn
haren…
De echo van jouw spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 je handen strelen
met je vingers spelen
het gaat me nooit vervelen
ken de muziek
als jij de toetsen raakt
uit zwart en wit de tonen maakt
het licht staccato
in je temperament dat liefdevol
de klanken tot akkoorden stemt
samen luisteren
naar de echo van jouw spel
het applaus komt altijd veel te snel…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 Stinkende rotzooi
Verrot tot op het bot
Vies in je handen
Gezwel in je hoofd
Dreigend zwart gat
Het begin..
maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Venus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
703 Je was in de rouw
van de vrouw
met je zwarte t-shirt en broek,
nooit was ontgoocheling zo diep
je kwam en kreeg
medeleven
ik ving je meer dan
moedig,
in mijn hart nog steeds
een plaatsje vrij
kan de vrouw je blijven boeien
na zoveel pijn
door het spel van
venus
die plaats vraagt
geneest als haar rol juist
is gespeeld…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
iets niet zeggen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 je wilde iets zeggen
maar je wist niet wat
dus je zei niets
en later had je spijt
had ik zelf maar iets gezegd
dan waren er tenminste tranen
maar wel te laat
waarom ben je altijd te laat
zeg eens iets voor de verandering
want je zegt niets, waarom zeg je niets
ik ben kwaad zo kwaad als ik ben
op de zwarte regenwolken vandaag…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Gedachten jagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Als onweerswolken
Vol donder en bliksem,
Dreigend zwart getooid met
Verraderlijk zilveren rand,
Jagen oncontroleerbare
Gedachten door mijn brein -
Ze gaan er met mijzelf vandoor,
Zonder dat ik ook maar een moment
Boven mezelf word uitgetild -
Gedachten jagen,
Gedachten jagen,
En laten mij dingen doen
Die ik van mijn leven…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…
H E R F S T
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Stormwolken kolken de lucht
vogels op de vlucht
wieken van vleugels op de wind
kijk omhoog aardekind
en zie wat je van waarde vindt
zwart de nacht
duister een oor te luister
in kracht en onmacht
rood de lichtende mond
van de ochtendstond
als herfst haar goud ontvouwt
en het lentekind rouwt
om het groen van toen…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
Verbroken Zegel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 depressie kan verworden
tot sluipmoordenaar
zij dringt ongevraagd binnen
in schijnbare veiligheid
waar wijkplaats zou zijn
het benauwende net
wordt aangetrokken rond
resten levensblijheid
duister groeit tot
morbide zwart, verstikkend
is de ademnood
angst gruwt met golven
hoeveel kan een mens verdragen
vóor hij het zegel verbreekt…
zwijgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 ik ruik het zure zweet
van oom Antoon
de weeïge lucht
van de rozenstruik
ik voel het duizelend verdriet
onder de ruisende bomen
de bevende angst
achter het masker van de lach
ik hoor bijen zoemen
onmachtig wonen we
op uiteengescheurde planeten
foto's zwijgen in zwart-wit…
Biodio 2 Vuurrode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
713 Rood haar, geen
goede grond, dacht
zij en trachtte de
schok van de ouders
na 2 zwart en 1
blond voor te zijn.
Op de 4e dag
viel het doek
voor haar,mij,
kreeg zij ontslag
en ik, 1 vuurrode,
op schoot genomen.…
Trump wint nipt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Hij, Donald won nipt
met 4 stemmen
op haar, Hilary
4 wilde jaren volgde
maar de verlossing kwam
in 2021
in een vrouw, zwart
een mens met
visie, empathie en levenservaring:
Michelle Obama
en Barak haar man werd
de leukste first man ooit
'a real black gentleman"!…
Oma
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
748 Een kluwen wol, twee breipennen
een glimlach die maar niet verdween
koffie zwart, twee zoetjes
bij haar had wederom de zon geschenen
maar een dag legde zij haar pennen neer
keek dwars door je heen
de glimlach nog vaag
geen koffie meer, geen zoetjes
waar een lach eens heerste,
kwam heel traag
een traan.…
ondraaglijk daglicht (de moeder 3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 het bezwerende ritme
van haar zang reikt voorbij
het ijle verwarde
gefluister in het woud
de moeder wil haar kind
het daglicht laten zien
het optillen het
bevrijden van de dood
men wrikt haar los van de
kist die in diepe
zwarte aarde verdwijnt
in het ondraaglijke
daglicht valt het broze
leven in scherven uiteen…
Nachtelijke onrust
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
621 Intensief in beeld
leven herinneringen
in één gedachte
op een zwarte bladzijde
dat sterrenhemel omringd.
Schitterend gekleed
belicht op het podium
in de eeuwigheid
blijf jij mijn inspiratie
die mijn nachtrust beïnvloedt.…
Wat me dwarszit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Een verzameling zwarte gaten,
zonder sterren bent u niets. Ik
zou uw duisternis niet verdragen.
Bij gebrek aan beter smeek
ik de verlichte hemel.…