Alle inzendingen

Doodzelden stopte bij het dorp de trein - dat was als iemand uit dit leven wilde en zo de rails was opgestapt. Dan werd het overblijfsel weggehaald, waar kracht en vorm uit was geweken. En heel het dorp verlamde in de strop die deze man of vrouw fataal geworden was. Zo'n lijk begraven was a...

Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg zuchtte die allerlaatste adem uit je mond Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg tot ik je na een wijl in mijn armen vond Zelfs die wind buiten ademde niet meer waar ik hem zojuist nog hoorde wenen Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer grote liefd...

Denk aan de dingen die eeuwig zijn. Eeuwig: de zon, de maan, de sterren. Misschien ook liefde, of gedachten. Geen dingen die gemakkelijk te betasten zijn. De dingen die we zien, zijn eindig. De dingen die we niet zien... eeuwig. Maar waarom zou dat beter zijn? Het geeft een besef van ruimte...

Stel dat: je hart in je hoofd zat je tenen bij je schouders stel dat je haren op je knietjes groeiden je oren op de plek van je billen! Stel dat je op handen lopen zou zonder schoenen dan vanzelf in warmte en intense kou is 1 ding zeker: Het wordt verdraaid lastig je been te breken tij...

Ze was een prachtige dame, een schoonheid die zich horizontaal .. staande moest houden Van haar onschuld nam ze al eerder afscheid haar vriend gaf haar een horloge een gouden Ze hield van wandelen derhalve tippelde zij; zo lokte ze vele mannen in haar heerlijke net Die verlangden warempel ...

is het een straf of zegen voor de mensheid ons door onze Lieve Heer gegeven? Of is het een koekje gemaakt van eigen deeg of krijgen we uit de pan een fikse veeg? Ach als ik het maar even simpel na ga waarom we zo geteisterd worden door corona is het in tegenstelling tot wat men ...

Ter meerdere eer en glorie van de Parel, De Spekspaarder, de Oogwens en H. Anders, Het brillenslijpersgilde van Oom Carel, Dat in de ogen van veel Nederlanders Door lockdown toch behoorlijk werd ontwricht Werd bange hoop de bodem in geslagen Toen aan het eind der tunnel nog geen licht...

OMZIEN NAAR OMTZIGT Ik weet natuurlijk niet Wat er precies aan de gang is In de krochten van het CDA Het Christen Democratisch Appel Maar laat ik die leiding zeggen vooral hun Christelijke mannen “Blijf met je poten van Omtzigt af En zie als Christus om naar Omtzigt” Laat ik het n...

Zingt ze mee dan zingt ze zachtjes fluistert haast als briesjes wind kietelend in mijn oren die mijn ogen laten horen anders dan ik zie De lente komt eraan

Toen zoet water met de spiegelingen van cipressen, bomen in het omringend heuvelland ook mij omsloot, de zon met kracht mijn huid en bloed begroette jij mij aankeek met een liefdes lach beloofde ik in diepste van mijn hart voor jou in water een gedicht te schrijven. En vond de woorden die z...

In de herfst bij mist en regen om zes uur opstaan voor zwemles in het bergmeer daarna ontbijten, mijn tijd klokken bij aankomst op school en het rondje hardlopen om de sportvelden willen winnen alsof dat punten oplevert voor wat ik waard ben vertrouwend op de les dat ik het allemaal d...

Soms is het leven niet zo fijn. Niks geen rozengeur en maneschijn. Alleen maar leed en pijn. Kon het maar anders zijn. Toch leef ik met plezier. en geniet op mijn manier met hindernissen en obstakels hoogtepunten en mirakels. Het leven maak ik fijn zonder moeten en haasten met klanken ...

ik heb je niet gedroomd wel met je gesproken over dromen en leven om hemel klaarheid te geven daar waar bestaan de tegenstelling scherpt zal droom die proberen te verzachten in een uiterst subtiele benadering rationele en emotionele kanten zullen om voorrang vragen omdat zij denke...

Wie zich hovaardig op zijn schat toont, wordt belacht; Wie ’t op geleerdheid doet, verdient ons mededogen; Wie op zijn rag of staat zich trots toont, wordt veracht; Wie ’t op zijn kunst doet, is bespottelijk in elks ogen; Maar, geestelijke hovaardij Is de onverdraaglijkste en streeft alle w...

’s Avonds kroop het licht van de vuurtoren over mijn slaapkamermuur. God zoekt mij dacht ik dan. Hij kijkt of ik wel in mijn bed lig. God was de politieman en de vuurtoren zijn zaklamp. Ik heb me nooit meer kunnen verbergen. Nog steeds vrees ik die lichtbundel die kruipend mijn in...

Ik ben op weg Terug naar mezelf Goed bezig Goed op weg Maar de weg Is zo eenzaam En voel me Vervreemd En verdwaald

Het overvalt je zomaar, heimwee naar wat, vraag je me, nou gewoon heimwee naar wat was! Wat was er dan dat je heimwee hebt vroeg je me daarna ik zei gewoon, nou dat? Het overvalt je bij een melodie of bij het zien van wat zag je dan, vroeg je me? Een traan biggelt over m’n wang ‘...

De hond, die doorgaans leeft in het moment, duikt, zodra we buiten zijn, direct in de plaatselijke krant. Ik had alweer genoeg aan het journaal en tien minuten Goedemorgen Nederland, maar zijn neus voor nieuws is onvermoeibaar. Herdershond van op de hoek nog steeds aan de pijnstillers ...

Ik ga van de hak op de tak Maar als sneeuw voor de zon Ruim ik op Ruimt mijn huis op Ruimt mijn kop op Gooi ik weg Geef ik weg Ga ik wandelen En bewandel dan graag Het smalle pad!

Leven zonder onnodig denken. Alleen maar aanwezig zijn. Zien en fijn luisteren. Ruiken en proeven. Bewust voelen. Echt genieten. Bovendien. Kunnen zonder moeten. Zonder onnodig doen. Niet hoeven worden. Geen bemoeienis. Alleen maar zijn. Verwondering. Laten waaien. Bovendien. Alle...

Oogkrijt houdt me bezig. Kleur ik met m'n kijkers? Crêpelinnen voelt dofjes aan. Geniet ik van m'n tastzin? Kralen hebben iets brutaals. Zie ik iets ongenaakbaars? Gelukkig kruien er akkoorden... Naar Parnassus-hoogte? Glanzende alinea's vullen mijn klinkerstraat. Ik pin ze vast voor...

in een lange verbintenis delen we duizend rituelen veelal zonder woorden meer dan eens hebben we alles gezegd gemaakt geplakt geknipt en verzwegen en op de achtergrond een weemoedig zingen over de dwaze dingen die we deden

als het antwoord van een familielid op de vraag of alles bij hen nog coronavrij is luidt: ach ‘t is maar een griepje en ik verwijs naar de beelden van massagraven in Brazilie in het journaal en dan het advies krijg niet alles in de media te geloven dan schaam ik me diep familie te...

Dijen en haren, vliegende dauw de dag in: die leeuwin ben ik!

Als ik zo oud geworden ben dat ik geen mens meer herken, vind ik dat best akelig en doodeng. Niet eens jouw naam meer weet. Pak dan mijn hand heel even beet. Mens, ik ben zo bang dat ik je vergeet. Zeg me hallo en geen gedag. Laat me voelen dat je me mag. Vervreemd niet door mijn gedrag....

de hoekigheid is verdwenen geen geschop meer tegen schenen rust en rondheid in gebaren is op dit moment de grote must een pas ontdekte pandemie heeft de wereld in zijn greep twee bekende namen zonder ziektebeeld hebben de tradities ronduit weg geveegd geruststellend lijken de wo...

Ik merk het bij mijn vrienden en de buren Geen uitgaansleven voelt heel apnormaal Nu hijsen sij steeds thuis, haasst machinaal Ferfoeilijk, stom…dat gaat se straks besuren! En ik? Ick doe daar, egt waar… noooit aan mmee Ik hou ut…hik…steetss…bei un pottje tee

- Ziekte, oude Troosteres, wier woorden wégen... - ‘O Gij, mijn zoon, die duldig leven mag van 't glooiënd denken aan een verre liefde-lach: ik zie hoe in uw oog dromen als zwanen zegen.’ - Ja, ik ben goéd. Maar 'k wilde vrédig zijn... - ‘Mijn leéuwrik! Gij, die do...

De scalpel. Dieper. Het pincet rukt met een schijn van drift de rode tijdbom weg. Doe nu mijn zoon weer dicht, chirurg, vijandig bondgenoot. Sluit op zijn rug die rare mond die fluistert over ongepaste groei en dood. Na afloop benen wij, veldheren, door de gangen langs brancards, langs ri...

De sluipende eenzaamheid Zonder alleen Verlamt verlangens Drijft drift uiteen De bomvolle leegte Onbeschreven Ontbeert ruimte Vulling te geven Wat zijn zal vergt De moed van het heden Hier, vandaag Toekomend verleden De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen Dromen doen, daar lig...