Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Lokvogels

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.688
man zoekt leven wikkelt woorden in zilverpapier spuugt tussen platgestreken vouwen er wonen geurende seringen in zijn hoed een vrouw ziet de man haar handen vouwen lelies de wind raakt verward wiegt alles om haar heen de vrouw schudt met losgeraakt haar zoete lippen lokken vogels alsof zij de aarde aantrekt buigen takken beleefd verliezen…
Rachel8 januari 2007Lees meer >

Verloren droom

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 926
In het zwartste git van de nacht raken gesproken zinnen zoek ijlend wil ik dromen ontsluiten nogmaals in een roes verdrinken Jouw ogen zet ik uit mijn hoofd vlij ze voor even naast mij neer smoor jouw blikken met mijn kussen sloop immer voortrazende hoop De angst om wéér te verliezen verdringt elke rede van denken het licht van de opkomende…
metha18 april 2004Lees meer >

De zon

hartenkreet
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.611
het leven als een feest De zon weerkaats in je blonde haar Je bent zo mooi, met dat licht in je haar Dat je bij me bent Kan ik haast niet geloven Je liefde was voor mij vervlogen Nu zit je hier aan mijn zijde Ik kan wel dansen in de zon Het geluk, stroomt door mijn aderen heen Je pakt me hand, laat niet meer los Wil je nooit meer verliezen…

GELUKKIG ZIJN

hartenkreet
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.830
Z'n vrienden zal hij dan verliezen maar z'n geld dat groeit maar door. Dan zal hij op het eind ontdekken dat hij door rijkdom alles verloor.…
Moeke29 mei 2004Lees meer >

Een olijf, een appel en het kind

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.817
De vroege appelboom met meer gewicht dan fruit een kroon die naar de hemel reikt even diep als zijn wortels de gronden doorgronden in deze onvoorwaardelijke verbintenis ene is vrij om zichzelf te verliezen, mijn moeder. Hoe ben ik dan zo ver en krom gegroeid?…

door naar de hel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
wolken te kussen ik ga met je mee in een pogen de elementen te sussen met regen te druilen sneeuw te trotseren vorst de rug toe te keren met winden te waaien hard en met vlagen in jachten en jagen dollen en tollen blaadjes op straatjes wou dat ik God was niet zo kapot was wie is de speler wat is het spel zal gaan verliezen…

Vurig verlangen...

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.721
willen met mijn eigen schrijf vertier… Een atheïst zou ik zeker zijn in een gezin van grenzeloosheid Geen gezeur over god en diens geboden Heerlijk genieten van mijn vrijheid… De stilte mogen proeven in mijn geest Niets opgelegd krijgen, alleen maar kiezen Zelf de wereld ontdekken in mijn illusie Mijzelf nooit meer aan die oppergod te verliezen…

Dansende metaforen

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
wanneer je weer afdwaalt in onzekerheid en ontkenning, het enige dat wacht, wacht je op mij in een zomernacht aan oevers van alternatieven regeer jij over zinloze lethargie commandeer jij zinnen als sprakeloze koninginnen, diep in jouw horizon van zwijgend beminnen tussen glurende heksen met onderkinnen wil ik mijn betoog aan jou verliezen…
mobar21 april 2009Lees meer >

Gewetenloos

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
Onverantwoord was het plots gedaan zij trok conclusies en ging heen maar zij kan die liefde niet verliezen want zij voelt het door merg en been.…

WAAR BEN IK?

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.158
In mijn hoofd is iets gebeurd ik voelde het wel maar kon het niet vertellen alle contact ben ik aan het verliezen waar ben ik nu, waar loop ik heen? wat doe ik of wat deed ik net?…
Hans Uding12 februari 2010Lees meer >

Vriend zonder vader

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde voeten…
mobar14 maart 2010Lees meer >

verwarm de pijn

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 681
verlicht de pijn met zachte handen die langzaam gedachten verlichten dat eenzaam gevoel verdichten want soms doet kou de huid verbranden wel duizend ogen gingen voorbij slechts terloops een glimp verliezend twee ogen, ze bleven onvindbaar misschien wel verloren voorgoed verwarm mijn pijn met zachte handen die strelend gedachten verlichten…
gerardo19 april 2010Lees meer >

In een doorzichtig kokertje

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Wassen en watergolven zegt haar grote zus na twee knipbewegingen blikt in de spiegel een heel ander kind met kloppend hartje volgt ze elke handeling de bruin gegolfde bundeltjes niet uit het oog verliezend met dansend korte haartjes verlaat ze kijkend naar haar zus de stadse kapperszaak het plastic kokertje trots in haar hand geklemd…

Niet zo snel - sonnet

snelsonnet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Een Leidenaar liep naakt de marathon En werkte daarmee hard aan zijn conditie Alleen maar met zichzelf in competitie Dus niet gehinderd door een peloton Zo had de wedstrijd weinig om het lijf Wie met zichzelf speelt, heeft niets te verliezen Maar toch kreeg hij het aardig voor de kiezen Want halverwege werd hij wel wat stijf Zijn lichaam…

Wij zijn gelijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
wij zijn gelijken jij en ik tastbaar, voelbaar door alles heen soms op weg dwalend in niemandsland smachtend, lonkend naar de onbereikbare overkant ik ken jouw angst voel jouw pijn het verliezende, waarin je graag een winnaar zou willen zijn de deur kan soms klemmen het is zeker, dat het hekje piept maar, de drempel is niet hoog…

de vijfde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
het land verlaten vreemde ogen staren in de eeuwigheid die wij langzaam aan verliezen het gevecht om de geest is laveloos tempeliers bewaken de rots vol trots bedwelmende roes glas rood bloed het weet je te vangen zonder handen te klappen zelfs geen één geluid gaat boven bidden uit zoekt duisternis in lak zakt altijd richting zwaartekracht…

vrij

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 789
Een stap terug, of toch vooruit, Ik ben het die mag kiezen En daarom zal ik altijd teruggaan, Om mezelf niet te verliezen Even ben ik vrij, Even ben ik niet gevangen Zwevend door de tijd, Daar zal ik altijd naar verlangen.…
alice7 juni 2011Lees meer >

Je bent de weg naar huis verloren.

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.050
Ik wil je niet verliezen als de dood zelfs niet als de eeuwigheid het toelaat want dan ben je altijd weg dan ben ik je altijd kwijt. Nee ik vermijd dat liever wil liever genieten van je terugkomst als je bij me weg bent geweest en me zoekt in de dagen die je eenzaam telde.…
Sanne L28 augustus 2011Lees meer >

Intellectueel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 837
Dat artikel over graviteit Een man die je niet kent kun je niet verliezen Van die kamer aan de tuinkant is het jammer maar van de intellectueel och...…

Chromato

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
een onvoltooide zinsnede dwars door de tijd door het spectrum binnen het kader van voorzichtig ademhalen om eindjes niet te verliezen in dik hout, planken en koortsachtig balanceren, op het scherpst van de rede, de schede paarsig, tot geinig blauw of het geel van kamelenpis, grauw tot het grijszacht van droge mist gedreven door…

schreeuwen voor Holland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
maar als ze verliezen dan wordt het een kater en ook het Hup Holland in de kiem gesmoord.…

Vier zwarte stippen domineren het bloedrood.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Is zo'n lieveheersbeestje altijd de verliezende partij. Vier zwarte stippen domineren het bloedrood. Dat er naast een kort microleven in schoonheid ook een doodsnood is; verstrikt zich in het web van een kruisspin in een wrede dood.…

Waar dromen niet kunnen wonen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Mij niet in mijzelf verliezen; zodat ik mij aan de taken van het leven kwijt. De klokuren zijn kostbaar. Zij symboliseren ons recht op het bestaan. Mijn hart klopt moedig mee met de slagen van de uren. Mijn bioritme kan slechts in deze realiteit de weg van het eigen wezen gaan.…

November huilt

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
cirkelen gedachten rond in altijd weer het laatste beeld aan jou terwijl herinneringen kleven aan willen terugdraaien van de tijd het was een onbegonnen strijd oneerlijk ook en niet te winnen een krachtmeting tussen een reus en een te kleine dwerg november huilt nog steeds om wat uit haar werd weggekaapt uniek een mens te mooi om te verliezen…

Vriend zonder vader

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde…
mobar28 maart 2020Lees meer >

Aangeraakt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 451
dat is maar weinig huid om contact te maken met zoveel mensen die mij aantrekken, alle kinderen die ik wel zou willen koesteren de koeien en de ezels bovendien met wie ik wel zou willen praten te veel dieren om op te noemen ook nog de wonderlijke wezens die planten zijn, hun kracht en aanvaarding wat ze krijgen onbezorgd te verliezen…
Zywa27 augustus 2020Lees meer >

Speldenprikkend

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 359
donker duwt de avond het laatste daglicht voor zich uit in het langer worden van schaduw verliezen kleuren hun huid nog schijnen spaarzame stralen hun lijnen van de laagstaande zon in het langzaam doven van boven speelt nacht zijn speldenprikkend spel in een voortdurend bewegen komen lichten elkaar tegen in een vast decor…
wil melker16 oktober 2020Lees meer >

Het laatste licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
ik zag hoe de dag schemerde voelde me verloren in het donkeren van het laatste licht nog had jouw gezicht een stevig profiel dat scherp tekende in toenemende duisternis en warmde je hand de ongeziene verbinding met het geheel dat ik aan het verliezen was omdat de kou opkroop en vertwijfeling je blik vertroebelde of wij elkaar…
wil melker11 januari 2021Lees meer >

Diffuus licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 510
vrijblijvend dragen geluiden de wereld langs tuinen en huizen verliezen volumen en vullen zich in onderscheid met wat hoorbaar overblijft deze mêlee van leven en bestaan kent een vitaliteit die als dag en nacht samengaat waar donker en licht geluiden met seizoenen kleuren oogst warmte het schaduw gebeuren pas als de nacht…
wil melker17 februari 2021Lees meer >

Keus in tienklank

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Baby’s maakt het nog helemaal niet uit dat het leven al voor hen is bepaald wat hun aandeel zal worden in de buit en wie ooit het gulzig gelag betaalt opgroeiend zullen ze kunnen kiezen of ze binnen lijntjes kleuren blijven zonder zichzelf daarbij te verliezen in vermoedelijke vrij misdrijven als hun regenboog vanbinnen verkleurt alles blijft…