6892 resultaten.
Tuinreservaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
851 Poes is binnen.
Mussen tjilpen.
Tortels minnen.
Duiven vliegen af en aan.
Merels zingen.
Muggen dansen.
Kauwen swingen.
Het gaat zoals het altijd gaat.
Vroege Vogels nestelen vroeg.
Hier, in onze tuinoase.
Nu, in dit wilde reservaat.…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 Hallo, wees toch een beetje lief
Waarom, doe je niet wat ik wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat mij niet in de steek
Je maakt mij van binnen…
De sierlijke vormen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 ik schoon woorden
polijst de zinnen
maar poëzie puur
zit van binnen
heb glas geblazen
fonkelend en transparant
de sierlijke vormen
verscherfden in mijn hand
wilde schilderen
als magisch realist
met perspectief en sfeer
sloeg ik de plank helemaal mis
ben het wad ingelopen
dook in het water vol leven
kwam als herboren weer boven
om…
middel baar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
578 vocabulaire
gaapt bodemloos de put voorbij en blij
draait zij zich terug
ja ze is oud; ze draagt de dag
op handen en met flair gebaart ze,
dat het mag
wis en waarachtig blijft het fout
haar jonge kant nog te belichten, maar alla-
ze is er nog
en boven het bedrog van facelifts en vertier
bewaart ze toch al meer dan vijftig jaren
binnen…
Jij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 De regen drupt
Een warme gloed vervult mijn dagen
Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd
Dat ik je liefheb
In de lengte van alle jaren
Dichterlijk geluid
Is ver weg van de huizen
Het leven gloeit voorbij
Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent
Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen
Diep van binnen weet…
traag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 zonder iets te breken
vliegt het verlies
in volle vaart
de ruimte binnen
na de plompverloren plof
op de stenen vloer
zet de stilte kil
en oorverdovend in
we staren naar de
zich verdringende
grijpgrage tentakels van
het onaanraakbare ding
zoals de slak
zonder oog of talent
voor de versnellende pas
bijt het verlies zich vast…
Een drempelloos ontmoeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 schonen als
mensen zonder oordeel zijn
waar ogen spreken
en de lach een
drempelloos ontmoeten is
omdat iedereen je mag
in krachten bundelen
kunnen talenten groeien
zal de grond in duurzaam zijn
gewas en bloemen laten bloeien
geef mij nog even tijd
voordat de wereld in de afgrond
van zijn eigen waanzin glijdt
de hemel lijkt al binnen…
Braamtakken
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
683 Ik houd mijn verdriet diep in mij verborgen
als een kluwen stekelige braamtakken
Ik huil niet, ik snik niet, ik klaag niet
Ik moet loslaten
maar blijf haken aan de doorns van mijn verdriet
zodat ze me verscheuren
en ik ineenkrimp van pijn
Ik kijk niet naar binnen
want daar wil ik niet zijn
Ik probeer niets te ontwarren
Wil niks tegenkomen…
ach vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 jouw paradijs was leeg
er stond een hek dwars doorheen
het water twijfelde in stille poelen
ach, de kikkers riepen wel
libellen sprongen herwaarts van een blad
de kwel stond leegte
uit te huilen
schuilen binnen groen lukte niet meer
toen kwam een feloranje vlinder
zonder hinder in jouw huis
ze droeg de hakkels van gewond zijn,
maar…
Tina veroordeelt formatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Tina'
alsof ze op haar vallen
maar in werkelijkheid
met omlaag geschoven broeken
elkaars 'pikkie' bekijken
hoe mooi, lang, dik, lui,
actief, meewerkend ie is
maar in werkelijkheid denken ze
wie is, wordt de lul
´Tina´
`There is no alternative'
en dat is mijn inziens
de armoe van onze politiek;
er zijn altijd alternatieven
ook binnen…
inwijding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 ik heb dit nieuwe huis gezegend
mijn naakte borsten
vol vertrouwen
aan de lege kamers laten zien
nu durf ik naar binnen
schroomloos bovendien
de drempels
zonder hink-stap-sprong
te nemen
buiten in de grote tuin
verraadt een rijke bloei
dat heden in verleden heeft gesnoeid
ik gooi niets weg
de opstap naar opnieuw
verraadt…
Het magisch mystieke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 ik voel
de warmte
van je handen
op mijn gezicht
niet in raken
maar een pulserend
stralen dat heilzaam
naar binnen is gericht
langzaam ontspant
mijn huid en komt
het jagende bloed
tot normaal circuleren
vaak heb jij
dat talent al gebruikt
om mensen met een
druk leven rust te geven
het magisch mystieke
blijft helaas achterwege…
Koffietijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Genieten van koffie voelt als rust,
binnen de onrust van onze geest.
Zo wordt koffiedrinken feest!…
Voorzetselbevlieging (II)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
583 Zoiets schiet mij nooit te binnen.
Waar draait het hier om?
Rebelleer je ergens tegen?
Zit je daar over in?
Je spreekt je niet uit.
Je laat het aan mij over.
Maar je weet het wel. Ondertussen.
Helaas zit je er naast:
ik voel me door en door
geprest om jouw concept
van boven tot onder
met 'tjonge-jonge' dicht te metselen.…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat vijf jaar later
het een hymne van herinnering
zal geworden zijn
met in de groeven
sfeer, geur en licht ...…
Lichaamsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 schepping
is heel menselijk
en puur aards
in kleine
oneffenheden
legt de maat
haar treden
naar schoonheid
jouw handen
kunnen helen met
warmte en kracht
zodat unieke pracht
zich weer kan delen
geen ongewenste
buitenbeentjes meer
die hun leven
verklarend slijten omdat
anderen steeds kijken
jouw rituelen
richten zich naar
binnen…
God zegene de ingreep
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Zijn laatste hoop danst schuchter
binnen de zoom van het leven
dat hem smoort
het ritme ruw gestoord
koestert de goede momenten
naast vallen en opstaan
dat hem dagelijks parten speelt
moeizaam wandelend langs de Tarn
de geur van kabbelend water
en pas gemaaid gras tilt hem op
hoop gloort in het vooruitzicht
en hernieuwd evenwicht…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
vonden zij de paden
gaven veerkracht
aan onze passen…
Art deco
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Je komt net binnen en het eerste wat je
Doet is op die knop klikken
Dat doe je maar als je 's nachts thuiskomt
Onder de verf en
Te veel gedronken hebt of zo.…
Zomerzonschijnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
401 als schotsen
en scheven
komen zij het
landschap
binnen gedreven
dwars en
tegendraads
maken een
lachertje van zon
die normaal
stralend staat
boven zoute
zee en luchten vol
zoetwaterregens
die vluchten
in de vallende
half doorzichtig
gordijnen
en verwaaiend
zand van het
strand meevoeren
naar het duinse
helmgrasland
dat…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Ik droomde dat ik in jouw huis
dat zo mooi verbouwd
van binnen bakstenen muur,
daartussen plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten…
Te lief
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
595 van je leven
geeft
Je bent lief
Nee
Het is
niet lief
Als je je
gevoel niet uit
uit angst
dat je
de ander
daar pijn
mee doet
Nee
het is
niet lief
Als je
Je hart
niet volgt
omdat
de ander
iets anders
wil
Dus
Neem het
stuur weer
in eigen hand
Volg je hart
dat klopt
Luister
naar dat
stemmetje
van binnen…
Een magische ontmoetingsparel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 ik wist
buiten
drempelloos
binnen te krijgen
door transitie
van plaats
en tijd aan
beide kanten
ik was bij
mijn uittreden
op diverse
sporen gestuit
die nog niet
lang geleden
magie hadden
gebruikt
door partiele
verdikking van
brandpunten in
het spanningsveld
dat waren de
grote gebouwen
paleizen kerken en
verkeer kruisingen…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Verborgen diep van binnen.
Het laat zich niet verdrijven.
't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.
Tussen droom en werkelijkheid,
alsof niets anders ertoe doet.
Het besef te leven, ondanks zorg of pijn.
De wil om echt te leven.
Dat is een zo groot verlangen,
het zal er altijd zijn.…
lichtgevend engelkind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 hopelijk zal
dit schrijven
hen enigszins
troosten Jezus
vurig heilige
wens
eeuwig beschermen
aangaande dit
afschuwelijk aardse
kwaad doet
Hij met
dit onschuldig
beschadigd kleine
mens
lief kind
kom hemels
binnen zij
hebben gruwelijke
dingen met
jou gedaan
de nabestaanden
zijn geshockeerd
hun verdere
leven een
gebroken…
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt alle zinnen,
van buiten grauw, van binnen…
We noemen hem Kees XIX; vers 006
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 *006*
De wereld flikkert
geen licht
verteerbare blaadjes
naar binnen,
noch daar buiten
-waar ook geen ziel huist.
Alleen het
onbesuisde niks
luistert indachtig,
nauw, als
de traag druppelende
dauw
op de ochtenden
waarop wíj wachten,
voor bij de poorten
als uitgefaseerde rozen.
‘Sta op, sta op!’…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
160 alleen
ook al zwijgen de verdeelden
want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft mee met een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al tot diep van binnen…