7673 resultaten.
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Hoor jij ook de trage nijd die takt in de bomen?
Alleen een boom kan dit dulden.
Alleen jij kan dit lezen.
De dichter is de ekster op de galg
die schettert om hun kromming.
De andere treurt dat er mens is.
Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap,
het dansen, de myrte. De bedding kreunt
van geile bevaarbaarheid in de verte.…
De zomertijd
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.114 Pas is het lente
bomen struiken verbladeren
meerdere vogels fluiten
nestelen
't lengen van de dagen.
Morgengroet
telkens vroeger ontmoet
nachten die ontwaken
licht verlengde dagen
maartse buien afscheid nemen
weinig regen is er gevallen
smaken ver-schillen
nachten verkleinen
mistbanken langzaam verdwijnen.…
Verzengend
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
317 Ik hoef niet verder dan
de plaats waar mijn adem mij vindt,
waar koele schaduw zich geleidelijk verzamelt
onder de bomen, een vergeten zachtheid die nergens om vraagt.…
Avondstilte
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.557 Het eindloos hangt daar hoog en ligt hier neer te dromen,
Te dromen in de vlakte en in het zwijgend woud,
Het woud dat zwijgend rijst met halfverlichte bomen,
Die bomen vormeloos die schijnen eeuwenoud:
Want eeuwenoud is ’t al en meteloos te samen
Als samen stilte ligt en nacht op de natuur,
Natuur, onroerbaar stil waar blad noch bomen aâmen,…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 De avond is gevallen,
De dag gaat dood, -
De bomen worden allen
Wonderlijk groot.
In de verte, in de landen,
Daar ligt wat goud, -
De nacht maakt onze handen
Zo stil - zo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
In herinnering ( 4 mei)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.002 Hoor de wind waaien
gieren door de bomen
elke stem verstomd
en telkens die angst
grote ogen
kleine mond
weer die vragen
hoe het is
en of het ooit stopt
je wil wat doen
maar
je bent machteloos
angst
ik leef vandaag
met stilte in mijn hart
respect
door verlies te delen
en de pijn te voelen
want ook ik
sta machteloos…
Brandstapel
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
4.594 Getroffen door een harde klap
splijt een boom naast hen in twee
het horen, zien verging ermee
verstard, de staat tot volgend stap
een arme eik werd vurig geblaakt
waarvan, vol schrik, twee vrienden kapot
iets meer naar rechts en... oh mijn god
dan waren we verliefd geraakt!…
Liefdesherfst
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.947 Als blaadjes vallen van de bomen
Is er niet aan te ontkomen
De liefde die valt net zo hard
En kleur verandert in pikzwart
Waarom toch bij jou en mij
Ging dit niet aan ons voorbij
Moeten wij het ook bekopen
Is er niets om voor te hopen
Komt het echt dan nooit meer goed
Is dit echt mijn laatste groet
Ik hoop van niet maar denk van wel
Einde…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
winterbekoring.....
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
660 dwarrelend betoog
van dansende bladeren
geelbruine kleur
hun stervensbeeld
waar het lied der bomen
tot klaagzang vergaan
door striemende regen
verdriet behelst
in tijden van leegte
die eenzame nachten
waar dagen heersen
in duisternis
zal het lied van de merel
op stormen gedragen
in de stilte erna
de winter bekoren…
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
septemberziel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
786 gaandeweg ontwaar ik haar
rond uitgezomerde bomen
dwalend in zachtere nevels
en geluiden, in de wiekslag
van een vroege gans
proef haar in ‘t krimpend
zonlicht tussen dwarrelend
lover, in de geur van mos
en parelend gras
zo voel ik dat zij langs mijn
kruin naar binnen glijdt
onder mijn huid een warme
schuilplaats vindt…
herfstwind
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
957 Herfstwind
ruist door de bomen
die de takken wiegt
als een moeder met haar
pasgeboren kind
blaadjes koesteren zich nog even
knus bij elkaar
aan de gouden zon
om straks als tranen
te vallen
en de aarde bedekt met
een dik bladertapijt
waarmee de wind zal spelen
in de reflectie van de tijd
wachten we op de winter
die vanzelf zal komen…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Zwijgen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
718 Hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
De vogel vliegt tegen de wachtende maan
verliest de vleugels stervend op het trottoir.
Hij die met gebogen tranen knielt en herinnert
De huizen zwijgen, het is al laat.…
in je ogen viel al sneeuw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.016 ik zag je gaan
in mistig weer
maar in je ogen
viel al sneeuw
ik voelde kou
in je vertrekken
ijsbloemde een lach
met smeltendgekke bekken
je zag de kerst
in glinsterende ballen
het groen werd rood
in fraaie afrekengetallen
in de boom hangt nu
je lach en slingert warmte
in kleine lichten schittert
liefde die niet mag…
Even proeven van de lente...
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
658 Even zon zien en de bomen
die heel stil aan 't praten gaan;
even lachen naar de mensen
die niet kunnen blijven staan,
maar gejaagd hun weg vervolgen
alsof iemand hen bedreigt;
even horen hoe een vogel
weeral naar het zingen neigt
en hoe lente wordt herboren,
alles weer nieuw leven krijgt.…
Tekens van verdwenen dieren
gedicht
3.8 met 17 stemmen
8.900 tekens van verdwenen dieren
verdorde bomen, bliksemschichten
tekens in verkleurde inkt
wie dekt de tafel voor een nieuwe smaak?
een volle beker staat te wachten op de rand
het lepelt door de buik van het voorgeslacht
lepelt en roert
honing en bier
wat heeft de mond gedronken dat de mond niet proeft?…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
Stil maar
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
962 het kind wijst
naar de bomen die traag
met winter antwoorden
iemand zwijgt, iedereen
sneeuwt
en de haren van het kind
worden wit
als uit de slaap
gebeden staren, stil te volgen
op haar huid
een vrouw wijst
naar de winter, in de ochtend
jaren later
en vraagt haar naam
aan vlinderbomen
iedereen zwijgt, iemand
sneeuwt…
bloesemblad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
921 zie mij dansen, zie mij vangen
ja daar waar vlinders
liefde wegen en immer
naar de zomer
streven
zie mij wiegen, zie mij vliegen
ja hier waar vogels
luchten dragen en immer
naar de hoogte
staren
zie de dromen, begrijp het dan
dat ik huil en honger
in de bomen
omdat ik nooit zo licht
in jou kan
wonen…
Dat liefde leidt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
817 wat is waarheid
in het samen
stappen van de
stenen op een pad
dat liefde leidt
dwars door
alle stromen
druppelen de bomen
hun nat dat hopelijk
van onze schouders glijdt
wij hebben onze route
genomen handen in elkaar
weet dat niemand daar ooit
kan tussen komen want onze
waarheid kent geen liefdestrijd…
Ongecompliceerd
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
768 En net toen ik dacht
dat niets mijn rust nog zou verstoren
was er dat grijze monster
en de stilte ging verloren
De vogels vluchtten uit de bomen
en niets was meer dan het leek
alleen de zon bleef brandend staan
op mijn huid zo teer en bleek
En ik keek naar boven in het niets
waar de rust was weergekeerd
geen monsters meer, wel de vogels…
Het park
netgedicht
4.4 met 47 stemmen
1.061 Volle herfstkleuren
zachte bladeren
specifieke geuren als
eindnoten van ‘parfum klassiek’
-geheim gehouden toontechniek-
in een boom gekerfde liefdes
datum pril geluk
eerste Franse tongtechniek
het park waar zachte paden
gemengde kleuren van
bladeren leiden naar
herinnering en neo-romantiek.…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
De wind heeft zo zijn richtingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Op weg naar bed
suis je me
door de bomen vrij.
Op een manier,
overtuig je me
dat mijn gapen
geen echte tranen maken.
Ik probeer je te vangen,
maar je vliegt
van m’n pen
naar het puntje van m’n tong.
Je waait me droog.
Op een manier...
kan ik
nu slapen door jou.…
Vrijheidssymbool
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
747 Nu wil men niet dat deze boom wordt geveld
is dat wegens Anne of wegens het geld.
- Er wordt al 70 dollar per kastanje betaald....volgens een omwonende, tijdens de uitzending van Twee vandaag -…
krankzinnig
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
729 ik zal nooit méér zijn
dan de kou uit bomen
van winter
wanneer het vonnis
zich laat herhalen
onbesproken
in ieder wankelend
antwoord
omdat men weet
dat ik mijn waanzin
bevestig
in het braken van schimmen
net onder mijn huid
waar ik hen voed
met broze gedaantes
en zwartgeleende tijd
eenmaal in mijn droom
weten…
Natuur
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
925 Ik luister naar de wind
het is net of die een liedje zingt
met een hele hoge toon
de bladeren ritselen in de boom
vogels zitten te fluiten
het is zo mooi hier buiten
het water beukt tegen de kade
in mijn hoofd wordt dit een serenade
overal hoor ik muziek
en ik ben het enigste publiek
ik zit op een bankje te rusten
en luister naar de natuur…