9632 resultaten.
De tulpenboom
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
650 Wachtend op wat komt:misschien straks sneeuw en buien,
maar nu alleen de stilte
van de morgen.…
kofferdrager
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 de wereld krijst voorbij
in afwezige gedachten
niet wetend wat mijn opdracht is
ben ik op pad gestuurd
nergens wegwijzers
of aanknopingspunten
ik zeil door een
onverschillig heelal
een inktzwarte ruimte
waarin ik kofferdrager ben
in de stilte van
een onleesbare wereld…
Minte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
704 Hoe kan stilte roepen
als koud en kil
het blanke vel tart
vergeet die laatste regel
waar afstand wordt bewaard
en draag haar over water
geen golf zal meer koppen
en schuim zal vuisten
laten aarden in thuis…
Babyblues
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.710 Een bolle buik en ogen
als knikkers zo blauw
activeren mijn radar
wanneer haar aanstekelijke lach
de stilte splijt.
Met een geluid als een zaag
snorkelt zij door de ruimte
en beleeft
de dag als moment
terwijl zij in mijn vingers bijt.…
Stil Verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.848 Er valt een stilte nu jij er niet bent
Ik mis die melodie
Je stem is hier niet te vinden
Te ver weg ben je aanwezig
Verlangend luister ik op een afstand
Geniet van de mooie klanken
En sluit het in mijn hart
Het houd me rustig
Maar niet voor eeuwig…
Nippen op zijn Frans
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.401 laat ons nog even samen
de nacht scheiden van de dag
bij een beker galmende koffie
palaveren over het weer
dat er weer niet was
in de stilte van de avond
mijmeren over morgen
waarom die nog niet is
en nooit vandaag zal zijn
jij en ik en weten
dat het zo slecht niet is…
het was een dag
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.299 waarop stilte voornaam
de gedachte opende
aan wie je was en bent
in die rust was ben ik
nu hier met deze woorden
om te begrijpen
denken te weten
de leegte is er geen
en nooit geweest
nog steeds
is elke dag een volgende
een stap naar jou
een nieuwe morgen
op mijn aarde…
In een glas water...
snelsonnet
3.9 met 13 stemmen
1.508 De weerman had een superstorm voorspeld
De stormvloedkering dicht en dijkbewaking
De scheepvaart stopt, de veerdienst gaat in staking
Toch werd uiteindelijk geen boom geveld
Vooraf was het lawaai ronduit enorm
Maar waar geen stilte is komt ook geen storm…
wat dichter bij dromen
netgedicht
3.6 met 71 stemmen
7.901 vleugels
vlinderdrijven
op teergroene adem
van bomen
duizend
en zonnewijzers meer
fluisteren
de diepte van
je woordendans
de stilte
en het gedragen worden
door wind, andersom
in geluid
schrijf maar
het licht op handen
de zon komt op;
ik wijs naar jou…
Rodrigo
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
827 Over de gracht
een nieuwe houten brug
geen zuchten
geen gekraak
maar klankvolle resonans
het hek
helaas dicht
het bos privaat
ach Rodrigo
wat een allee
van de bosbessen
wou ik de geur
van de stilte
wou ik de kleur…
in schuilende armen...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.338 waar het geluid
van stilgezwegen woorden
oorverdovend
in het niets verdwijnt
het lachen naar elkaar
voor even verdwenen
zichzelf hernieuwt
in smekende ogen
verdrijven stormen
zichzelf in een zucht
stilte verschijnt
in schuilende armen…
Uit het oog uit het hart
gedicht
3.4 met 39 stemmen
20.677 Als het iemand is
is het dus die iemand
die ons neerslaat
wegmaait, al ons gras
Ik ben niet bestand tegen dit
alles vernietigende beeld
Daarom leg ik een steen
in een doos, sluit de deksel
begraaf zo de stilte achter zijn naam
Als het iemand is
is hij hier niet
is hij die steen in die doos
ook niet.
----------------------------…
Schilderen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.000 De dood is een schilder met de naam die
hij verbergt
in de kleuren die gewonden
een naam laat fluisteren
en hun ogen
geven wat ze tekenen
met machteloze gedachten
zoals hij hun lijden wenst
en ze
in hun achtergebleven verdriet
bedankt
met de stilte
die niets meer
verbergt…
God droomde ook
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
882 zij verweeft
de berijpte schaduwzijde
van zilvertinten
belicht haar wandportret
door het raamwerk
van herinneringen
zij verweeft
de mistig blauwe ring
met verbleekt verlangen
ook vannacht
in teer weerzien
zacht gesponnen stilte
want zij verweeft misschien…
hoog verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.107 stilte
valt
op blauwe lucht uiteen
adem
weeft
een hoog verlangen
blauw
boven wolken
tronen
wit
je dromen
tonen
in de weelde
van het minnen
wonen
de hemel
op je lippen
strooien.…
Scherven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
756 Scherven hard uiteengevallen
In uitgespatte flarden
Nauwelijks te volharden
Ogen als watervallen
Doorboren de tijd
Als herrezen as
Wat eens en ooit was
Maar niet de waarheid
In stilte teruggetrokken
Telde hij zijn brokken
Verdrietig was hij niet meer
Dat was de vorige keer…
Regen en woorden
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
1.399 Geen kleuren maar geluk
in een stilte waar de regen me niet
meer kan vinden
en ik met woorden
weer verdwijn
naar een verhaal
zonder regen.…
Magistralend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
772 (Aan Johnny van Doorn)
De dichter een tovenaar,
een derwisj een ziener
een zegger van zijn
kabbala van klanken
Een zachte stem in
een struikelende cadans
De hal der kennis
die slechts toegankelijk is
voor wie door de stilte zijn gegaan.
Een magistrale
stralende zon.…
vroege winter
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 hoe de kilte
in je botten kruipt
en jij in je trui
de witte wereld
alles doet schuiven
alles bedekt
een stolp van stilte
dempt eerbiedig
ieder geluid
de vroege sneeuw
brengt wat licht
in de donkerste nachten…
Beelden die verdwalen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 een woord
gehoord in beelden
die verdwalen
een kreet om moeizaam
te vertalen naar de
stem die schreeuwt
de uitgestoken hand
die voelde wat
stilte echt bedoelde
ik ben verdwaald
jij op nieuwe stoelen
koud de open haard…
Familieportret
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.781 Dwalend door mijn fantasie,
voel ik de stilte
en de spanning
van het moment.
Even is er licht.
De tijd wordt gevangen
in zwart en wit.
Dit moment voor altijd.…
achtergelaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
714 ik weet zeker
dat er eens iets was
vergeten, maar zo aanwezig
ik proef nog steeds
de stilte, het zilte
gestrand, op drijfzand
ik heb de duinen
achter mij gelaten
loop zinderend
brandend zand
de golven
verdrinkend, verdringend
het spoelt
aan mijn voeten…
Horen, zien en zwijgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
567 vertelt mijn stilte
over waarheid
of verzwijgt zij
duisternis
beheerst mijn ademen
golven van indrukken
en denk ik
om maar niets
te hoeven weten
*
ik spreek
met gespleten tong
over uitzicht
en van inzicht
met dubbele bodem
*
hoor mij aan
tenware u mij
begrijpt…
Aandachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.259 Zonnestralen badend in de oceaan
Een oase aan blauw vergezeld in een collage
Van dansende kleuren, tinten, en stralen
In de taal van de stilte
Jou gevoelens verzaligd
In een oogopslag sprekend:
“De duisternis is ontdaan. Wat zijn die dagen toch stralend”…
nalatenschap
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
993 stilte zei de man
hij rust
condoleances over en weer
gesnotter door helende woorden gesust
hij ging zo plots
zonder enig verweer
starend in zijn graf
werd ik me ervan bewust
wat een ander me ook gaf
jij gaf me meer…
met eigen woorden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
699 zal ze er in slagen
dwars door de zon heen
haar schaduw
achter zich te laten
in opwindend leven
schoonheid
met eigen woorden
durven vertalen
of heeft ze te lang
enkel stilte aangeraakt
en zal fluister
haar verdere leven bepalen…
Haar ogen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.158 Vertellen mij dat de stilte een schaduw is van
wachten op schoonheid die beweegt en spreekt
als de wijzer van een klok die altijd antwoordt.
En met woorden mijn ogen sluit.
Want ik ben alleen een verzamelaar van momenten
en gezichten die verhalen blijven vertellen.…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
Winterwandeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
613 Kom lief
laten ons hand in hand
voorbij de winter gaan
waar geen afgebeten dag
de leegte schrijnen zal
of gedachten vult met woorden
in het onbekende
rust wellicht de stilte
en herkenning van onszelf…
Gekijf
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
638 strijk niet tegen de haren
daar de ander gelijk heeft
tiert geroddel uit kleine potjes
voor wie het horen wil gestaag
wijsneuzen ontpoppen zich
als zwammen op boomschors
luistervinken verbeiden hun zet
kijken gulzig toe
tot ze de stilte minnen
*…