7646 resultaten.
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 weet niet of het al gestorven is
in zijn of een andere wereld
dat hij er is
en dat elders de levenden zijn, hun gekwetter
veelal leeg in een steeds weer herbeginnen
doch onbereikbaar voor hunzelf
in een hijgende seizoenendrift
het vogeltje, ik hoor zijn geroep
en hoe het in de nevel tuimelt
ik wil antwoord geven
en buig diep mijn hoofd…
Goede vrijdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Door de mensen uitgejoeld
kroon van doornen op zijn
hoofd, genageld aan het kruis.
Hij herrees stond op zodat
we zijn stem konden horen
liefde zouden voelen om in
vrede samen Pasen te vieren.…
Het rode gordijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 de messen zijn gewet
een laatste gebed
voor het werpen
zij is geen doel
maar haar aura
moet schitteren in licht
pijlsnel doorklieven
zij flitsend de lucht
in dodelijke vlucht
roerloos staat zij
tussen lemmeten gevangen
laat langzaam de armen hangen
onder daverend applaus
sluit ook voor haar
het rode gordijn
dan knikt haar hoofd…
Verstolen in lach
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 ik heb over
hoofden gelopen
het bieden en loven gezien
de kleine tragedies
van hopen en kopen
het moeten laten misschien
inhaal en hebzucht
verstolen in lach stiekeme
vreugde als de koper toch hapt
het feest is geweest
het plein bijna verlaten
de rotzooi voor ieder te rapen
plots klinkt de kreet
van een kind dat in de troep
zijn…
Een storm van zand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
603 en steekt zijn hoofd in de grond
tijdens een storm van zand…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 Ik leg mijn hoofd
in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn…
Broekenjaagster
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
452 - Maar ze dacht: 'Het zit mee:
met m'n decolleté
breng ik hoofden op hol!'
Och, hoe heet kon ze zijn.
Toch vermeed ze de schijn
dankzij haar parasol.
- Doch ze keek op d'r snuit,
want ze zag er niet uit
en bleef eindeloos kuis.
Na een shocktherapie
kreeg ze euthanasie
in het manziekenhuis.…
rudiment
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Een ufo aan mijn zolderraam
zijn krans kleurt in neon blauw
mijn dagen
zwarte stralen omringen
beep beep signalen
bespringen mijn wangen,
betasten mijn oren
en maken mij tot was
Mijn slaap willen ze wissen
en alle beelden in mijn hoofd
gedaantes uit het verleden
en het reeds gekiemde zaad
maar vooral mijn zondes
en de afdruk van jouw…
mijn ultimatum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
631 gemengde gevoelens schieten door mijn hoofd,
en weer spreek ik mijzelf tegen.
zoveel vragen en zoveel antwoorden,
maar de juiste zal ik nooit vinden.
overal een antwoord op weten zou saai zijn,
maar nu is het te druk.…
zoek het antwoord
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
629 ik lees je
het antwoord vertraagt
onzichtbaar voor het oog
dode punten en dagen
gaan voorbij; maanden
van ijzer
hoe schrijf je roest
en gaten waar wind doorheen waait
niet anders
dan een onbetrouwbare afstand
of een presse-papier van stilte
op het hoofd geschetst
ogen, schrijf ik
en schuur en schuur en schuur
tot ik mezelf…
Verlichting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 sterren die fonkelen
de maan die schijnt,
de zon, als ze zin heeft,
verlicht de wereld,
maar:
als de weergoden
er tabak van hebben
ze een schicht
in een elektra kast brengt,
dan is de mensheid
ineens zo erg verwend,
dat iedereen
in rep en roer is,
terwijl:
we kaarsen, pitjes,
kolen en sterren
voor het gemak
over het hoofd…
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is elke dag
een nieuwe start
de lucht is weer schitterend
blauw ik ben herboren
-en met een leeg hoofd…
jij lieve reiziger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Er zwerft een reiziger door mijn hart
niet wetend of hij hier dan 'wel' wil blijven
Er zwerft een reiziger door mijn hart,
hij maakt om de seconde een uitstapje, zo dwars door mijn hoofd
Er zwerft een reiziger door mijn hart
waar in de ruimte veel te klein, om als geboren reiziger
een ware reiziger te kunnen zijn
Lieve ware reiziger ik weet…
Hoor de muziek
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
656 hoorde jouw naam
zacht vloeiend stromen
mijn hoofd
en lijf doorweekt
vanuit het vroeger nu
jij die nooit afwezig was
schrijft nu
hallo en liefs
de grootste liefde
onze liefde
heeft ons gevormd
tot wat we zijn
en wij zinnen begrepen
voor ze uitgesproken waren
genoeg aan enkele woorden
echte liefde kent
begrijpt meer dan taal
meer…
HERSENGEDICHT VAN FOPPE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 vaak is het stil in mijn hoofd
en eens was daar de bliksemschicht
op mijn vijfentwintigste
sindsdien functioneer ik wat minder
maar rustig en tevree
soms zie ik ineens weer het licht
als ik een vrouw aanschouw
en straal ik kort maar krachtig
om daarna weer rustig in alle
rust van mijn kamertje
zwijgend naar muziek te luisteren
van…
Rinsma Franeker Transport
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Mist regeert in het hoofd
Hersens die maar moeilijk
Reageren op prikkels die
Zinloos uitgaan en in
Het volstrekte niets
Lijken aan te komen
Schakeling tussen cellen
Uitgeschakeld voor nu
Tot opeens Rinsma opdoemt,
Vervoerder uit Franeker,
Holland, en ik met zachte
Drang word teruggeleid
Naar de wereld waaruit ik
Afkomstig was…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
Zinloos en hoopvol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Met hoofd, hart en handen.
Met stenen bouwen we.
Met woorden dichten we.
Met noten componeren we.
Wij mensen.
Liefdevol en zinvol.
Hoopvol.
Zeer hoopvol is dat.…
Visite
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.518 In het gras bij de haagbeuk
rond de tuintafel viert het feest
De armen – ze liggen op tafel
of steken een vorkje gebak af
De visite spreekt en eet en is
het met acht hoofden eens
Die Arno is een hele vent
de regering regeert en de aarde
wordt warmer van al dat gedraai
De visite knikt en slikt en viert
dat het verjaardag is
---------…
Ontsnapt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Zomaar ontstaat een gedachte
die ontsnapt
uit een rusteloos denken door
verwarrende gesprekken
met jezelf
Eerst nestelt zij zich in het hoofd
als een wrak
in het meer van impressies
en zij sluimert
dobberend in het bewustzijn
Dan daalt zij neer langs de nek
en in een getergde romp
als lood op de borst is
zij niet in staat
te bewegen…
Viruskaravaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 Maar dan te bedenken, dat wij,
in staat zijn dit fenomeen het
hoofd te bieden,
terwijl elders mensen aan
hetzelfde probleem,
het leven lieten!…
PRINSESSEN ETEN DEFTIG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
871 stil bidden is een must
kaarsrecht aan tafel
zonder het hoofd te buigen
vork of lepel verticaal
omhoog en omlaag bewegen
mond open
en op goed geluk
horizontaal naar binnen mikken
mond dicht en slikken
slobberen mag alleen met soep
bij het snijden met een tafelmes
is alles toegestaan
behalve spreken
dat mogen prinsessen niet…
Hoedje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
902 Die hoed heb ik niet zomaar,
die hoorde op iemands hoofd.
Dat hoedje van mijn vader,
van wie het licht is gedoofd.
Ik heb thuis een hoedje,
een hoedje op de kast.
Ik denk dat hij blij is,
dat er iemand op past.…
Monsieur Jacques
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 De handen op de rug, de welgevulde buik vooruit,
het hoofd welwillend kijkend, de rug fier recht
in zelf voldaan’ tevredenheid.
Als dat beeld zo afstandelijk,
in zijn voldaanheid ontoegankelijk,
is hij nooit dicht bij mij gekomen.
In zijn huis
heb ik het altijd koud gehad.…
Van kozijnen en families
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 Er zit geen schot in mij,
Want ik draag een
Loden last om mijn nek,
Probeer me voortdurend
Aan haar te ontworstelen
Die begin en oorsprong was
Van dit leven, de paraplu
Boven mijn hoofd waaronder
Ik altijd schuilen kon -
Langzaam valt zij nu uiteen
Als een rottend kozijn
Dat zo veel jaren door
Onderlinge verbanden in
Het lood…
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 We groeien door de tijd
met onze reusachtige voeten
maken de wereld klein
met onze reizen
dat maakt ons groot als goden
de tijd zit in ons hart
de ruimte op zak, in ons hoofd.…
BLIJF!
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
593 hij heeft een bril die weten doet vermoeden
en ja, zijn denken is nog lijnrecht
maar woorden
keurig gewild
willekeurig geworden
noemt hij slechts,
ademt hij uit
uit zijn hoofd vol
omleidingen
ze
dansen als
ballonnen
gewetenloos gevangen gezet
in een onbekend land
met onbekende wetten
buiten bereik van iedere ambassade…
Schapen drijven.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 ze staat in diepe
gedachten verzonken
te kijken, in 't gras
op de heuvel
blik gericht op kudde
schapen en een rappe
zwart witte hond die
de schapen kundig bijeendrijft
terwijl regendruppels
haar stilaan doorweken
haren plakkerig kleven
aan haar hoofd
blijft ze in de regen staan
als verdoofd
raakt kennelijk op 't tafereel…
Schilderen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Schildersezel klaar gezet
Dan begint de pret
Inspiratie genoeg
Middagje schilderen voor de boeg
Heerlijk die verfgeur
Genieten van die nieuwe gemengde kleur
Het beeld uit mijn hoofd komt op doek
Hoewel ik nog naar een lijntje zoek
Staand een koffietje erbij
Bekijk mijn kunstwerk eens van opzij
Het is toch echt de Onze Lieve Vrouwenkerk…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 hij poetst en polijst
spreekt van zilver
maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij…