7913 resultaten.
betoverend
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.018 als betovering breekt
in tranende ogen
magie verdwijnt
door stil verdriet
de dag vervaagt
gevangen in grijs
verlangen naar morgen
kleur overstijgt
zal passie ontwaken
in duizend tinten
jouw traan gelaten
verdwijnen in het niets
en harten geraakt
liefde omhelzen
waar betovering breekt
in magische ogen…
ijs
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.376 bloemen van ijs
op ramen getoverd
het koude is buiten
het warme in mij
verlang naar de zon
en zomerse kleuren
het vrolijke fluiten
van vogels in mei
strepen van licht
op muren getekend
het warme, jouw lichaam
het koude, mijn tong
vergeef me mijn zonden
mijn lust en mijn vraatzucht
ik lik aan een ijsje
en voel me weer jong…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…
de wijzers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
777 De laatste zonnestralen
likken de wijzerplaten
van de kerktoren in een
onbestaand gouden kleur.
De tijd tikt voorbij,
de mooi uitgekerfde wijzers
blijven verguld
in het opkomend
rood van de dalende zon.
De spits van de toren
tekent zich af tegen het gedoofde licht.…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
appartementsterras
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
635 blaadjes op het terras
liggen daar gevallen
de bovenbuur weet het
zegt de glimlach
die daar altijd op-staat
hij veegt onderaan
de stenen rondom en
laat wat kleur brengt
zijn leven sieren
tot later de herfst
alles heeft verdord
hij geniet ook en
lacht zijn zorgen weg
de wereld op straat
ziet er vaak anders uit
maar hier is hij thuis…
suites voor Annemieke LIII -nachtlicht-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 het buffet gedekt
plots een keffend keeshondje
valt in de vijver
in grote chaos
schilder je een gouden streep
met duizend kleuren
een gloeiende huid
vloeiend uit honderd kwasten
op armlengte -
de baby's zingen
met macht over leven en dood
tegen gefilmd licht
een kromme spijker
en de eeuwig wrede vrede
van vlindervleugels…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Haar ogen gluren nu naar buiten
om de kleur in beelden terug te zien
zij zocht haar gedachten in het doek
om de vlinder vrijheid te kunnen geven.…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 zag de ogen
samensmelten
in een blik
die aansprak
mij te helpen
alle kleuren
zijn geweest
het was hun geest
die overbrugde
wat onneembaar leek
dimensies gaf
aan wat begraven lag
geen leven had gekend
bij geboorte al
was dood gewenst
kleedde schaduw aan
met opgestane licht
bracht zicht op dagelijks
bestaan ik ben herrezen om…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen
dus laat me maar vrij.…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…
Je lange smalle hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
678 je vinger ringt
het edelmetaal
de stenen schitteren
hun eigen verhaal
de zettingen zijn
goudgerand een brede
band accentueert je
lange smalle hand
zij lichten kleuren
in je artistiek bewegen
mond en ogen completeren
dat charmant gebeuren
je lach is de ultieme
opening naar schoonheid
ze maakt me blij de stenen
schitteren al je…
Het fijn penseel
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
595 er is geen tijd meer
voor het fijn penseel
gejaagd meng ik de kleuren
tot aanwakkerende wind
het dreigend zwart
dat grijs ontlaadt
in wit vertraagt en
stenen hagelt op het doek
nog zijn er
gouden wolkenranden
die licht van zon ontvangen
schitteren door de regenboog
ik schraap de verf
bijeen tot lichte mist die
in onweersgeur verdampt…
Jacaranda
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.392 ik droom
het blauw
van de
jacarandaboom
oogverblindend mooi
in zomertooi
zie ik het blauw
van de geurende bloemen
dan kan ik alleen
de jacarandaboom benoemen
ik zie de intense kleuren
bijna onnatuurlijk
zo het lijkt
figuurlijk
zo het blijkt
abstract
als nep, een onecht geheel
prachtige bloemen
en het zijn er veel
apocalyptisch…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
Zomersprookje
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.446 een sprookje ontwaakt
in late schemering
elfen kleuren hun vleugels
kabouters spelen met eekhoorns
een prins dwaalt door het bos
op zoek naar sneeuwwitje
misschien wordt het wel assepoes
glimwormen verlichten zijn weg
een oehoe schudt zijn hoofd
herkauwt rustig zijn prooi
een doornenhaag doemt op
achter de rozen slaapt een prinses…
herfstnachten
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
609 overdag kleuren ze de herfstafel
kabouters
met kruiwagentjes
elfjes
met vleugels van satijn
goudgele bladeren
krullen
kinderoogkes
die smullen
en
het zekere weten
oma heeft het zelf gezegd
.........…
Herfst sonate
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
706 streel zacht
zonder vragen
wat schaduw
over
blozende wangen
zonsondergang
laat uw fluister
het land
bekleden
met
bloemenpracht
in gouden kleuren
kruidig
pittig zacht
slaap en droom
de nacht
maar begeef u even
in de tuin
waar liefde woont
hoor hoe de nachtegaal
schoonheid
zingt
adem
mijn adem
sluimerzacht…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Ik heb de weg alleen gelopen
vol met hobbels en kuilen met
stenen in elke vorm en kleur.
Ik zocht er naar antwoorden
uit mijn verleden die mij weer
nieuwe kracht zouden moeten
geven, voor nu en in het heden.…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 Onder mijn voeten
knerpt de sneeuw
en boven mijn hoofd
hoor ik vleugels
ganzen wieken
traag in groepen
de zon schijnt
zie alle vleugels met pennen
een vrije vlucht in alle kleuren
en de gouden gloed
dwars door hun lijf en veren.
zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
Stadsmilieu
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Vecht zich een plantje
groen met geel
kleur breekt door
de betonnen blokkendozen
zijn niet het einde.
Natuur komt terug.…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk…
Mysterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 als bomen konden verhalen
hoe wij leken soms verdwalen
lijkt het nauwelijks te vertalen
noch te beschrijven is het leed
al de kleuren die ze kregen
werd de waarheid flink verzwegen
boven zichzelf zijn uitgestegen
een mysterie hoe hij dat deed
hoe ze achter elkaar zijn aangelopen
of hun schulp zijn ingekropen
is het toch zeker niet te…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Over de rooie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 De rode rukker wordt helemaal gek
Want Deense vrouwen bekennen nu kleur
Geven aan donker ineens de voorkeur
Hun kwakje is dus niet langer in trek
Hij werkte zich voor de bank uit de naad
Ze zetten hem echter toch op zwart zaad
...Spermabank Cryos weert zaad van roodharigen.…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…