7923 resultaten.
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte…
Wat te doen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.638 Wat te doen als mijn meisie zoekt naar kleuren
Als een fee zonder staf, haar niets meer kan opbeuren?
Wat te doen als ze met regenboog en zonnestralen
De grauwe sluier niet kan laten verdampen
Om elkaar tot de diepste kern te verwarmen, te omarmen?…
In pigmenten van hopen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
733 ik heb jouw pigmenten
niet gewonnen uit
de stenen der wijzen
zag jouw kiezels
langs de wegen die
ik had te gaan
raapte met hartstocht
verschillende kleuren
voelde met handen je geuren
brak je en vijzelde fijn
streelde met olie restanten
die je niet wilde zijn
jij bloeide open
in pigmenten van hopen
mag ik je schilderen met pijn…
Gods Werk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.018 Wolkenvelden kleuren het leven
dat krijgen wij zomaar gegeven
een schilder probeert het te imiteren
maar zoiets kun je niet aanleren
het is veel te mooi, veel te machtig
daarom is het leven ook zo krachtig
ik wordt vrolijk van die wolkenpartij
dan weet ik zeker: ik hoor erbij
bij het leger van mensen die Hem loven
en dagelijks blij zijn dat…
Wit in geel opbloeien
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
962 zag je lentebloem
wit in geel opbloeien
een vlinder zo dichtbij
zij kende alle geuren
vloog in sneeuw en hagel
regenboogde alle zorgen in
fladderend komen zo voorbij
ja ik was godvergeten blij
koester alle kleuren
die jij geeft bewonder jou
en weet dat jij ook om en met
mij naar een nieuwe zomer leeft…
Een groene afdronk
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.345 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vastgeroest elke
ratio met duisternis omzoomt
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
door inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent ze kleur…
Verbijstering kleurt haar ogen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.721 Ze kijkt hem aan
terwijl ongeloof
haar ogen in verbijstering
doet kleuren
ze slikt en slikt
en stamelt dan
dus jij laat jouw beste vriend
als een baksteen vallen
omdat hij HIV besmet
blijkt te zijn……..…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
zin
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.595 edelmetaal van blank-
glanzende kleur trilt
miljoen x miljoen x miljoen
keer in een goede conditie
parallel verbonden rompen
met fluweelachtig bekleedsel
koesteren hun inrichting waar men
allerlei melkdranken kan krijgen
onder de poort waardoor ik ga
regent het in met toegevoegd vermogen
nog groter wordt de omvang:
omdat, daar, aangezien…
ik wil de zon weer zien
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
701 ik vind geen woorden meer
voor het brandende verlangen
van het vurig hart
dat zeeën overstemt en bergen tart
ik weet de weg niet meer
naar hoop en naar geduld
ik wil de zon weer zien en knoppen doen ontluiken
in kleuren en in geuren wil ik het leven ruiken.…
schildersverdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
742 dicht bij het raam
probeert ze het licht te vangen
door de verf te mengen
schaduw van verlangen
hoe helder ook haar oog ontvangt
pigment tot de exacte tint
verwoede poging tot vermengen
natuur lacht zacht en wint
nietige bloem, ragfijne tak
haar kleur onvatbaar teer
gaf haar een naam
schildersverdriet van weleer…
Afrika
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.025 Afrika
Afrika, er druipt bloed van de kaart
nu ik je gadesla
jouw grenzen zijn getrokken langs een liniaal
kerven nog scherp en radicaal
in Afrika, een slapende reus
die maar niet ontwaken wil
er verwaait zand uit de woestijn
over een nieuw stammengeschil
in Afrika, waar kleuren tussen groen
het felste zijn, het paradijs bestaat…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
Het mag niet mooi meer zijn
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
801 Het oog, het oor, de rede, het gevoel,
zij allen laafden zich;
maar ach…
nu huilen klanken in het niets
en kleuren spatten weg.
Vormen zijn geen vormen meer
en woorden geen gedicht;
zo kwam…
een nieuwe tijd, een nieuwe weg,
ver langs hart en zinnen.
Het ware schokt en is geheim;
het mag niet mooi meer zijn…
Time
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.105 Tranen in mijn ogen
Getuigen van stille momenten
Het zonlicht geeft kleur
Aan mijn wenen
De maan omhelst een zachte glans
In mijn gebeden
Een roos schenkt geur
Aan mijn verdriet
Een vlinder bewaart de vrijheid
In mijn leven
Tranen in mijn ogen
Getuigen van ongetemde dromen
Tears In My Eyes
One moment in time.…
betoverend
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.018 als betovering breekt
in tranende ogen
magie verdwijnt
door stil verdriet
de dag vervaagt
gevangen in grijs
verlangen naar morgen
kleur overstijgt
zal passie ontwaken
in duizend tinten
jouw traan gelaten
verdwijnen in het niets
en harten geraakt
liefde omhelzen
waar betovering breekt
in magische ogen…
ijs
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.376 bloemen van ijs
op ramen getoverd
het koude is buiten
het warme in mij
verlang naar de zon
en zomerse kleuren
het vrolijke fluiten
van vogels in mei
strepen van licht
op muren getekend
het warme, jouw lichaam
het koude, mijn tong
vergeef me mijn zonden
mijn lust en mijn vraatzucht
ik lik aan een ijsje
en voel me weer jong…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
schaduwen dansen een stralend gezicht
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
630 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrand als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toe je mij alles gaf…
de wijzers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
777 De laatste zonnestralen
likken de wijzerplaten
van de kerktoren in een
onbestaand gouden kleur.
De tijd tikt voorbij,
de mooi uitgekerfde wijzers
blijven verguld
in het opkomend
rood van de dalende zon.
De spits van de toren
tekent zich af tegen het gedoofde licht.…
mijn vriend
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
2.523 voorbij
de deur
toen de ochtend kwam
de geur van dood in het gras
ik zat naast jou en
mijn eigen leven in zachte
kleuren en witte vlokken
je zou niet terugkeren
toch niet naar mij, slechts
diepe stilte in het afscheid
ik heb je gestreeld
in het druppelend daglicht
en in al die jaren, langzaam oud
ga nu, mijn vriend
naar het onbekende…
appartementsterras
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
635 blaadjes op het terras
liggen daar gevallen
de bovenbuur weet het
zegt de glimlach
die daar altijd op-staat
hij veegt onderaan
de stenen rondom en
laat wat kleur brengt
zijn leven sieren
tot later de herfst
alles heeft verdord
hij geniet ook en
lacht zijn zorgen weg
de wereld op straat
ziet er vaak anders uit
maar hier is hij thuis…
suites voor Annemieke LIII -nachtlicht-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 het buffet gedekt
plots een keffend keeshondje
valt in de vijver
in grote chaos
schilder je een gouden streep
met duizend kleuren
een gloeiende huid
vloeiend uit honderd kwasten
op armlengte -
de baby's zingen
met macht over leven en dood
tegen gefilmd licht
een kromme spijker
en de eeuwig wrede vrede
van vlindervleugels…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
De vlinder op haar lijf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 Haar ogen gluren nu naar buiten
om de kleur in beelden terug te zien
zij zocht haar gedachten in het doek
om de vlinder vrijheid te kunnen geven.…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 zag de ogen
samensmelten
in een blik
die aansprak
mij te helpen
alle kleuren
zijn geweest
het was hun geest
die overbrugde
wat onneembaar leek
dimensies gaf
aan wat begraven lag
geen leven had gekend
bij geboorte al
was dood gewenst
kleedde schaduw aan
met opgestane licht
bracht zicht op dagelijks
bestaan ik ben herrezen om…
Fladderen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
874 Zwoele briesjes
vol rozengeur
Knopjes onthullen
hun ware kleur
De tere blaadjes
fladderen aan hun steel
Kwetsbaar zo groen
zacht als fluweel
Alles zoveel mooier
vleugje zonnestraal
Vogels die fluiten
hun eigen verhaal
Mensen die lachen
in het voorbijgaan
Het leven lijkt lichter
de zomer komt eraan…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen
dus laat me maar vrij.…
Onopgemerkt
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
811 de put te midden van heuvelland
in strelende wind echoot zacht
de klacht van het ongeziene
langs stenen met mos gesmoord
drijft nog immer ongehoorde eenzaamheid
waar een poort de kleuren dempt
in droefenis stemt
een gevangenis van verdriet
diepte die doorboort
zolang de glooiingen niet strijken
zucht het verborgene voort…