4113 resultaten.
Sluiting
gedicht
3.6 met 8 stemmen
25.649 Als ik morgen niet opsta
moet je niet schrikken:
per slot, elke opera
en alle toneelstukken
hebben hun ogenblikken,
het vallen van gordijnen
of andere ongelukken.
Dit is dan het mijne.
Sluit dus mijn gezicht,
doe die mond en twee ogen
maar netjes dicht
en ik ben voltooid.
Laat zo maar gaan,
en die oren mogen
nog openstaan,
want je…
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Gitzwart draagt het kalend land
de kille, aardse graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent…
Ik heb je niet gekend.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.794 Gekend
heb ik je niet,
gezien
heb ik je niet,
van je gehoord,
dat heb ik wel,
en dan beseffen
we weer
eens temeer,
dat het leven
zo betrekkelijk is,
want zo ben je er,
en zo
staan we aan je grafje,
zo ben je
vol in het leven
en ineens
is dat leven voorbij,
nemen we afscheid
van een veel te jong mens.
Gekend heb…
Levend einde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.503 Voorzichtig navigerend in donker
gevaar loert om de hoek zonder lamp
licht dooft in levenloze ogen
blikken werpen op hopeloze toekomst
beelden vervagen van vroegere levens
ervaring was toen alles uit broodnood
zakelijk wordt de lijkzak gesloten.…
uitvaart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.779 Daar staat een zwarte auto
te draaien in de straat.
Het lijkt of er weer iemand
de buurt verlaten gaat.
Ja daar komt men naar buiten,
hij is goed ingepakt.
Een mooie eikenhouten kist,
zelfs prachtig afgelakt.
Ik kende hem nog van geen kant,
en ook niet van een wal.
De buren zeiden dikwijls,
'Die man, dat is een kwal.'
De stoet, die…
Kleine meid*
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
4.013 Met Kerstmis zou ze weer zijn thuisgekomen,
mijn kleine meid met haar goudblonde haren
waar ik zovele nachten naar kon staren
en in haar ban begeesterd van kon dromen.
Soms kan het mijn vrienden wel zorgen baren
als ik hun weer foto’s van haar wil tonen,
“want daarin”, zeggen ze, “kun je niet wonen,
wees er eens klaar mee na zovele jaren!”.…
BLOEMEN VOOR FLEUR BLOEMEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.586 Fleurige bloemen bij de spoorwegovergang
van een tragedie zijn zij enige stille getuigen
Elke dag getreiterd worden..en dat jarenlang
liet haar van haar weg naar school afbuigen
Bloemen voor dit arm meisje dat zij pestten
totdat de dood haar de enige uitweg scheen
Bloemen voor dit meisjes’ stoffelijke resten
herfstbloemen op de rails, daar…
Herdenken
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.644 De laatste gele boterbloem,
Die bloeide tussen 't dorrend gras,
Deed mij de tijd gedenken toen
Het Lente en zij nog bij mij was.
Die Lente-tijd keert nimmer weer,
O, Leven, wat is uw droefnis groot,
Al wat zo schoon is, is zo teer
Zo broos, — zo wreed de Dood.
Die kent geen bloemen en geen licht,
Die geeft alleen—mag 't zijn—de…
Het was haar niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.090 Ik zag vandaag mijn moeder op straat lopen
Maar het was haar niet
Ik wou haar achterna lopen
Maar ik deed het niet
Toch voelde het alsof ik een kans misliep
Om nog eens met haar te kunnen praten
Om te zeggen hoeveel ik van haar hou
En dat ik haar zo mis
En dat ik wou
Dat ik nog eens met haar kon praten
Maar ik weet dat zij er niet meer is…
's Wienters op 't karkhof.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.080 Hier rusten ien vree onze doojen;
God nam hun de levenszurg af.
De hemel spreidt zuutjes 'en laoken
Van sneuwvlukskes over hun graf;
De wiend schudt de hangende twiegen
Der treurwilgers triest hen en weer,
En speult met de rietslende blaojer
En strooit ze um de grafkruuskes neer.
Een muske zit hongrend te tjielpen
Ien 't duuster geblaort…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 't Werd laat eer de vrijer de molen verliet;
De vlonder was wit van de rijp - Hoe 't geschiedd'? -
Of 't licht in de molen? - Men gist en men raadt -
Hij zonk in de diepte van 't zwarte verlaat.
En 's molenaars dochter zat stil en alleen,
Al zuchtend en klagend, in rouw en geween;
Drie jaar lang rouwde ze en wenste zich dood,
Totdat het…
Ad mortem festinamus
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.402 Verdien de stilte, die als de nacht
- als een zwart zijden mantel -
schrijdend en schreiend over het eigen graf
neerstrijkt
De doden hebben ogen in lichtjaren
met de halo van een hangende hemel
in een zwevende hel
Verjaag er ongenode gasten
die de einder zoeken
en daar hun polsen leegschudden
verveeld de kelk des doods half leeg…
Mamma
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.844 Wat denk je
Wat gaat er in je om
Je ogen leeg en dof
Je bent zo bang en huilt
om wat komen zal.
Help me, help me toch.
Ik weet niet hoe ik troosten moet
Die laatste gang is alleen voor jou
Eenzaam is het eind van het pad
We zijn bij je
Bij jou die sterven gaat
Ik streel je hoofd en hand en praat
Ga maar slapen - slaap - rust uit
Ga maar…
NACHTBERICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.648 Vannacht droomde ik een bericht
een kleine advertentie in de krant
Als watermerk stond mijn gezicht
de luttele tekst vulde mij de hand
Woorden tegen vale achtergrond
en letters in een roetzwarte kleur
Las ik wijl amper betekenis vond
van de hemel en diens open deur
Rondom ’t bericht een open plek
welke straalde als de warme zon
Over heel…
De vogels fluiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.393 Behoedzaam volgen mijn vingers
het spoor van leven op zijn gezicht.
Laat mijn vinger één moment
rusten op zijn gesloten mond.
Tracht zijn eenzame handen
te warmen met de mijne.
De stilte vult zich met flarden verleden.
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij
oogsten zwijgend uit zwarte grond,
handen vol paarse bessen.
Aanmoedigen langs…
Midden in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.004 Ik plant voor jou een boompje
midden in de tuin
Ik plant het wat uit de wind,
op een plek waar vooral
de zon heel veel schijnt,
ik plant het zo
in de omgeving dat het
daarmee ook nog mooi lijnt.
Ik verzorg hem wel iedere dag
zodat hij groeit
tot hoog in de kruin.
En als ik dan ‘s ochtends naar buiten kijk
dan vertakken mijn gedachten…
Dag...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.408 Ik ga je missen met je mooie ogen
stralend als altijd om mij heen.
Je lieve gezicht dichtbij mij
Ik ga je zo missen
nog meer dan jij mij.…
VOOR JOU GEEN KAARSJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.688 Voor jou zal geen kaarsje branden
jouw bestaan is slechts op aarde af
Gisteren vouwde ik jou de handen
morgen zakt je lichaam in het graf
Van jou kon de dood vlug komen
jouw lichaam schonk je maar pijn
Je bloed zal bij het mijne stromen
zodat je voor altijd bij mij zal zijn
Voor jou bestaat nog slechts rust
liederen bij je uitvaart hoor…
BIER EN BITTERBALLEN OP M'N BEGRAFENIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.738 Ik wil bier en bitterballen
op m'n begrafenis
misschien zelfs
"een paard in de gang"
de fanfare en veel confetti
Ik vier de dood niet
ik vier het leven
mijn voltooide leven
te kort voor velen
te vroeg voor mij
Maar als kind
van het verstandshuwelijk
tussen leven en dood
sluit ik het tenminste
uiteindelijk vrolijk af
Als ik van…
HET SCHONE STERVEN
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.377 Als in de stemm'ge stad het herfst-tij weeft
Zijn gouden waas over de oude grachten
En onder 't gulden loof een stemming zweeft
van sterven in deze oude en gouden prachten,—
Dan denk ik, hoe 'k de dood graag zoude wachten
Gelijk een herfstdraad die in 't goud-licht beeft
En henenzweeft in de eerste koude nachten
waarin alleen één zilvren stemklank…
vlindergroet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.355 wat dwarrelt er nog
als een blaadje
is het een vlinder die haar vleugels
in de wind draagt
een donkere vlek misschien
op een gedachte of een verdord tij
dat richtingloos uitpuilt
en uiteindelijk neervalt
in een kleine vonk van hoop
ik huil om de dood van een kind
midden op straat
het is nooit de eerste keer
dat het herbegint
het sterven…
Hiernamaals
gedicht
5.0 met 1 stemmen
27.915 Als ik, nadat ik dood ben, nog
ergens rond mag dolen, laat het dan
op de markt zijn, in geur en kleur.
En mag die markt dan open zijn
onder de blote hemel. En mag ik dan
als vroeger met mijn moeder
zo'n puntzak gloeiend hete frites
(met veel zout uit zo'n gebutste
strooibus) met haar delen.
----------------------------
uit: 'Het vrolijkt…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 ik had erom gevraagd
een kleine bloem in groot vertrouwen
geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied
zuiver, slank en wit
nu slechts nog een koestering
heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid
tot enkel nog herinneren
waar moet ik beginnen? vroeg ik zacht
ik ben ver, verloren in een land van kou
ik dank je
voor de jonge vrouw…
Hugo.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.108 Weldoener, patriot,
verlosser, Ché, Don Quichote
liberator, Robin Hood, Batman, zot.
Gaf een onderdrukt volk terug
wat hun jarenlang stelselmatig
door een dictatoriale,
corrupte rijke elite was ontnomen:
HOOP!…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Jouw schaduw
hangt over alle meubels:
het kastje dat je achterliet
staat vol met snuisterijen
daar achter in de hoek.
De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo…
VERDRONKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.481 Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
Gebroken was haar oog
't meisje leek zo dood
Haar blik heel verbaasd;
haar lichaampje ijskoud
Een man schoof ernaast
hij depte haar ’t zeezout
Haar handen heel zacht
haar voeten blauwrood
Voor haar eeuwig nacht
't lief meisje lag dood
Haar rokje lag omhoog
haar benen lagen bloot
God,…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Erfenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.515 Hoe lang duurt leven
tot je bent vergeten.
Ren je mee, of blijf je staan,
en laat die ander verder gaan
met waar je bent gebleven?
In tijd rest slechts nog wat je zaait:
een ander zal je oogsten;
gaat door met wat je achterliet
bebouwt jouw akker van verdriet
met groene vreugdetranen.
Laat geen verschroeide aarde na,
waar niemand nog…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 Hij vond het fijn om te gaan varen
met zijn lieffie in de boot
op de vliet wat liggen dobberen
of vissen in een grote sloot
Hij had het niet op kou en regen
werd blijer van de zomerzon
van klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Kijk ik neer op je lichaam
tussen lelies in gebed
dan zie ik tekens
in je gelaat gegrift
die ik niet kan wissen.
Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.
Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat…