inloggen

Alle inzendingen over ex-liefde

2024 resultaten.
Sorteren op:

Paddenstoelenflora

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 102
Met je weggaan wil ik in dag van toen de paddenstoelenflora bewonderen maar dag van toen is dag van nu jij staat daar met jouw paraplu het regent niet je hebt verdriet in dag van toen dat is het niet in dag van nu is dat verlies veranderen, verschimmelen paddenstoelenflora bewonderen in dag van nu, ik mis je niet.…

Ex

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 31
Daar lag ze Als een plaatje Een lach op haar mond Haar hoofd in tweeën In weeën van woede En nijd verwond Ze wilde niet bloeden Niet één traan Langs rode mond De wind zal haar waaien Als ex verscheurd In papieren wond.…

met de stenen mantel der liefde..

netgedicht
4,5 met 52 stemmen 2.081
De verandering is merkbaar aangebroken, een zachte sluier van onaantastbaar goud ontspiegelt alles wat aan liefde zo hard in mijn gezicht werd teruggekaatst ik verloor aan kracht de kwinkslagen, aan diepte jouw schier onmetelijke lach aan hoop jouw neergeslagen ogen het blindelings vertrouwen dat ontbrak.. de ruïnestenen op het uitgelopen…

wat het hart wordt aangegaan is met het hart

gedicht
2,3 met 32 stemmen 16.022
wat het hart wordt aangegaan is met het hart zo weer losgemaakt, er hoeft daarover geen wanhoop te zijn. over het algemeen is men vrij in het merendeel van zijn organen, tenzij een hand als ze slaapt en de uitgeputte roede. maar het ware verdriet ziet weer elders. loopt er met een wijde boog omheen. verdwaal in omliggende velden tot bijna de ochtend…

Gij hebt gezegd

poëzie
3,6 met 9 stemmen 1.984
Gij hebt gezegd: „de vrouw Wier ogen in Uw ogen lezen, wier lippen bloeien op Uw mond en door Uw wezen schijnt verwezen en slechts Uw taal en zin verkondt, heeft dag noch uur gekend de trouw en was U nimmer tot Uw heil; haar voze hart is vuig en veil; zij heeft Uw geld en goed verdaan en alle glans Uw naam ontnomen. Dus droomt gij schoonheid…

Liefdesverdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 107
Ik weet dat ik je nu los moet laten Moet laten waar je bent Je niet moet prikken Mijn verlangen bij me houden moet op moet laten lossen moet stoppen onder het tapijt op moet laten branden uit moet laten doven af moet leiden met anderen moet overdekken verstand gebruiken moet Maar van waar komt toch dat onstuimige, intense Dat ik alleen…

Destijds Toekomstige Tijd...

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 37
..die zij niet zag zitten... Soms richtte ik mijn pijlen op niet te Realiseren, niet te krijgen Heel de wereld lag aan haar voeten Daarna de kus die mijn wereld deed trillen Haar naakt omvatte mij geheel Overdonderd' mij Reeds voor de eenwording, samensmelting waren wij Innig samen tot het eind der tijd Dat 't eind der tijd helaas niet…

Oktober

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 58
Late vogels vluchten langs blauwe hemellichten richting grijze horizon oktober is op zijn mooist wanneer ik je wil kussen meer afscheidsbrief dan ik letterlijk bedoel voorgoed voorbij die zomerdromen er dansen fraai gevormde schimmen ritmisch in leegte van herinneringen het zijn de vroegere mensen die van mij hebben gehouden, om…
mobar29 okt. 2020Lees meer…

Schaamlippenschemer

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 65
Een pluimpje hasj verlaat mijn strot terwijl Camila in de hoek naast het bed met een komodovaraan ligt te paren en de stank van het beest de kamer vult Drink je wijn en denk niet aan de morgen word je wakker naast een nest vol padden met tieten en dijen of staat ze haar eigen eieren te bakken Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel verdorven…

P.P.C.

poëzie
3,9 met 8 stemmen 2.578
Vaarwel, Clary. Ik wens u geen geluk. Zoiets klinkt dom, bij hen reeds die het menen. Gij hebt u goed verkocht. Maak u niet druk over de rest: want àlle mensen wenen. Uw huis was klein. Uw heer heeft het vergroot. De bron van zijn fortuin heet niet te stelpen. Uw roem wordt groot en duurt wel tot zijn dood. Uw ziel is klein. Ik kon het niet…

Kralen

gedicht
2,2 met 43 stemmen 18.472
Cornflakesgeknisper: gefluister van lichtjaren ver weerklinkend door melk. Je armband die stukspringt. Kralen tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats hoe dat in godsnaam. Je hoeft het je maar één keer af te vragen en de dag begint, een andere, waar…

't Minste bij haar vertrek

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 76
30 jaar geleden stopte mijn hart en devalueerde mijn geheugen 3 decennia terug, ging ik er 2 weerom in tijd geenszins een leugen 20 jaar geleden weer alles op rails ontwikkelde zich, ongeneeslijk Polycythemia Vera met een veel teveel aan bloed ziekte onwezenlijk Een ziekte zonder hoop op ge- nezing Een ziekte met als gevolg gebrek…

Eén met vuurzee

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 80
De Golden-Gate oranje- rood, één met vuurzee 32 jaar terug stond ik hier op een afstand van 5500 mijl in 'n Vuur van Liefde…

Achter jouw stilte

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 36
Nu jij dit leest voel ik de adem van de zee de duinen waarop wij ooit ravotten jij bent het niet voor mij achter jouw stilte begint de horizon met dromen open jouw geest vol mooie beelden voor mij ben jij het nooit geworden achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…

Liefdesverdriet

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 42
Twee monden kussen elkaar En open gaan alle wonden als ik ernaar staar…

Mijn lief is weg

hartenkreet
4,6 met 5 stemmen 226
Mijn lief is weg weg als een uitgedoofde ster weg als een afgebrande lucifer Mijn lief is weg ze sloeg hard op de stille trom en verdween met de noorderzon Mijn lief is weg als een rivier die buiten haar oevers treedt ze nam haar lichaam mee Mijn lief is weg als een uitgelezen boek. ik was de laatste letter in haar alfabet Mijn lief…

Wie ben ik geworden

netgedicht
4,9 met 7 stemmen 107
Wie ben ik geworden nu de nacht over de stad valt de maan zachtjes huilt jij met een lach een ander kust dezelfde liefde ooit voor mij is voorbij gegaan in duister onvolkomenheden ze blijven bij me zoals de nacht hoort bij de dag zal ik aan je denken met of zonder lach.…

Storm

poëzie
3,2 met 21 stemmen 2.654
De storm loeit door de holle bouwval — gierend Beukt hij en brokt, met vuisten reuzesterk... En golft door 't riet in 't water, dat hij, tierend, Opzwalpt en neerklotst met zijn stalen vlerk; Dan, woester woede nog de toomen vierend, Schiet hij de zwarte wolken in van 't zwerk, En wringt ze saam, ze met zich mede-slierend Langs 't aangezicht…

Schaduwstilte

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 56
Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein de echo gehoord van verborgen muziek waar wolken in gekte voorbij zweven is nu de kalmte van de zomernacht zelfs het afscheid doet geen pijn niet meer in mijn hart nooit meer in mijn gedachten het is voorbij in dankbare schaduwstilte.…

Heimwee

netgedicht
4,8 met 5 stemmen 50
We lopen samen stroomopwaarts door de voegen van de stad mijn dagboek en ik we gaan gescheiden zij in een mystiek bloemenveld ik in een keurig joggingpak door het dagelijkse leven wanneer ze zwaluwen ziet tekent ze een landkaart haar vingers in het zand neemt ze mijn hand een land, een dromer.…

AFSCHEID

poëzie
3,2 met 170 stemmen 27.274
Slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht ons diepst omarmen heeft de droom omgebracht donker en zonder erbarmen zijn bloed en geslacht slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht. ------------------------------------------------ uit: Verzameld werk van H.Marsman (1899-1940) Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.…

Ze kijken elkaar aan

gedicht
2,8 met 66 stemmen 33.248
Ze kijken elkaar aan. 'Jij hield van mij.' 'Nee, jij hield van mij.' 'Nee, jij van mij.' 'O nee, jij van mij!' 'Maar ik heb jou in de steek gelaten.' 'Nee, ik heb jou in de steek gelaten.' 'Nee, nee, ik jou.' 'O nee, ik jou!' Ze slaan hun ogen neer. 'Jij bent vast heel verdrietig nu.' 'Nee, jij bent vast heel verdrietig…

AVOND AAN ZEE ZONDER -X-

netgedicht
5,0 met 3 stemmen 41
wie zijn hier verdwenen en hebben volle tafels achtergelaten? de bronzen meiden in bikini's zijn nu zeker ergens anders daar waar de praktische mensen zijn (alle meisjes leiden zonnige, kleine levens de avondwind in elke zachte hoek zuchtend om hen heen) mijn sigaret is een klein licht en ik denk over liefde, verlatenheid, geloof ik kijk…

Ik heb boeken over jou geschreven

hartenkreet
4,5 met 13 stemmen 213
Ik heb boeken over jou geschreven dat ik je zo dikwijls heb gemist daar heb ik mijn impressies weergegeven liefde, haat en verzoening door elkaar geschikt. Ik heb vragen over jou gemaakt en zelf de antwoorden gevonden ik heb jouw tekorten bijgeschaafd en ze achteraf met veel goeds verbonden. Ik heb jouw naam groot uit ge prent en tot tweemaal…

Klaprozen

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 102
Toen ik klaprozen voor je plukte, Poppies, zoals ze liefkozend in het engels worden genoemd. Poppies dag na dag geplukt In een felle, vroege zomerzon. En ik herinner me Hoe zowel blad na blad Als traan na traan Langzaam de winter aankondigden. Afvallige gratie en Scheidende schoonheid op de achterbank Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur,…

Zaag II

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Dat ik de ban doorbrak door het houten beeld dat niet in de container paste, door te zagen met de Sandvik- zaag van mijn dode opa mijn lieve held, christen, bakker. Dat ik dat deed om jou, Lilith Om jou, wie wás je eigenlijk? anders dan het middelpunt in zeker zes namen van mannen die iets mét jou, die iets ván jou? Ik wil het niet weten…

Semen dubium

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 58
Het twijfelzaad dat twijfel zaait in 't hart en de genen dergene Voor wie het semen dubionis een keus is, zijn existentiële conditie bepaalt, Is het meer dan materie die welig tiert maar 't hart breken doet waar twee zielen wenen...…

Trekvogels

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 160
TREKVOGELS Het zou wel overgaan melancholie om afscheid van wat eens zo vertrouwd dichtbij was en voelbaar Een hoofd achter een spiegelbeeld een hand op een schouder een naakt lichaam ervoor onbekend en ver weg…

Mijn rug is recht en zal niet breken

gedicht
2,1 met 43 stemmen 13.882
mijn koude hersentjes werken traag een gletsjer die het verleden langzaam en onverbiddelijk bedekt met tonnen ijs in dit paleis bewust zonder trui kachel en jammerlijk jou waar leven een overlevingsslag expeditie robinson in het pleistoceen is geworden het moet zijn want misschien was het niet veel maar ik gaf je alles wat ik bezat toen jij…

Klacht

poëzie
3,7 met 7 stemmen 2.278
'k Dacht dat ik eens zijn bruid zou wezen, ik heb zijn naam in droom zo vaak gelezen, waaronder dan de mijne stond; ik was zijn vrouw - zodat ik nauw begrijpen kan, dat hij nu is een vreemde man die kust een andre mond. Ik heb de kaarten opgenomen, wat hij verbood, maar in mijn nood wil 'k weten of hij terug zal komen - zij zeggen niet…
Meer laden...