Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.302):

In cubiculo di casa bianca

Doodvermoeid en uitgeput
wacht de maestro del canto
op zijn dormicum lepticum
in casa bianca
del cordilleras de los andes

in cubiculo verwikkeld
in tastelijkheden met
een gezochte, onvindbare
onzichtbare primadonna

Een vervaarlijke Medea
liet haar tanden zien
zwellende tentakels
in een nietsverhullend
solstitium

maakte een eind
aan illusies en al
haar grilligheden
van het weerbarstige
niet nader te
determineren beest

het driekoppig monster
dat zijn vertwijfelde
alter eega in aardse
gewesten bewaken moet
gevangen houdt in
de kooiker van een kerker

over kale bergkammen
boven de onzichtbare
druipende grotgewelven
vliegt de arend
als ware hij de
langverwachte Pegasus