inloggen

Alle inzendingen over literatuur

1539 resultaten.

Sorteren op:

Prediker 1:8

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Alle deze dingen worden zo moede dat niemand het zoude kunnen uitspreken. Het murmureren van bronnen en beken versta ik mis: het is de doffe woede van wie wel weten dat er in het teken van hun geboorte nooit nog iets ten goede wordt bijgeschreven; van onder de hoede van wat ze zijn zoekt geen meer uit te breken. Vrolijk sprankelt de…

De vermoeide tot zijn bibliotheek

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.937
Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen, Eenzame baaien, steden dichtbevolkt, Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt, Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen, Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt, Chaos, geordend en tezaam gebonden, Naar wetten, overtreden en geschonden, Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…

Poëzie

gedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 9.289
Poëzie is, voor mij althans, niet het vermoeid, roerdompig droevig geroep om de gemiste kans. Het is meer iets van op klompen lopen, knarsen op het grint. Wie dit vindt zal niet mee kunnen komen met lome en oude symbolen: de bleke maan voor 't bleke lief is eerder week dan apocrief. Meer dan op 't volkje dat betreurt en klankrijk zeurt…

Land van Maerlant

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 49
Wij laten de oudste tijden, waarvan geen andere nationale gedenktekenen dan steenblokken bouwvallen, legenden of oorkonden in het Latijn zijn overgebleven, rusten en nemen als aanvang en uitgangspunt de 13e eeuw alwaar wij ons bevinden in het hart der kruistochten Wij nemen omstreeks het jaar des Heren 1200 zelfstandig deel…

Slapeloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 35
1. Van nooit meer slapen naar eeuwig rusten Van steekvliegen naar grondprincipes Een reis door Noorwegen biedt echt ontzettend veel meer 2. Furieuze fjorden die klaterend het Water van hoog ontvangen Voorzien van de beste, grootste en Mooiste vissen die jij zonder nadenken Vousvoyeert 3. De stekers daarentegen door de mens'lijke…

Poëzy

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.063
Wat geeft de Dichter roem? Wat leven aan zijn schriften? Wat voert zijn naam, zijn werk, naar 't late Nageslacht? Is 't schildren der Natuur? Is 't prikklen van de driften? Is 't trots gezwollen toon, waar hij die roem van wacht? Neen, 't is gevoeligheid: 't is diep en waar gevoelen, En dit der ziel ontstort in kracht van zuivre taal; Niet…

Leeg land

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 59
Voor de beeldvorming van de tijd van Rembrandt en de VOC wordt hier verwezen naar de voorstelling van zaken die Busken Huet in Het land van Rembrand (zonder t) heeft gegeven; een cultuurhistorische studie van de Nederlandse literatuur, uitgegeven in 1884. Zie ook de link naar dbnl. _________________________________ Een heilwens, amper voor vier…

Onvervreemdbaar

gedicht
3.0 met 57 stemmen aantal keer bekeken 20.521
Dit wordt ons niet ontnomen: lezen en ademloos het blad omslaan, ver van de dagelijksheid vandaan. Die lezen mogen eenzaam wezen. Zij waren het van kind af aan. Hen wenkt een wereld waar de groten, de tijdelozen, voortbestaan. Tot wie wij kleinen mogen gaan; de enigen die ons nooit verstoten. --------------------------------- uit: …

Verwantschap

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.973
Een roos ontluikend en een druif die berst, In zwellende aar de volle korrels gerst, Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad, Een vogelgorgel waar het lied in slaat, Dit dringen voelt de dichter zich verwant, Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant, Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit, Blank brood en wierook en een blij…

Camera obscura

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 48
In schaduwzonnevlekken van de bast van de plataan de stramme takken wijd uiteen gelopen tot een nachtverblijf waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel gelijk in ene camera obscura doch waar in 't volle licht der dag onverhoeds tot schrik van velen als bij des hemels donderslag plompverloren soms een groene en een kleine…

Misbruik

gedicht
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.377
Met de pen roer ik mijn koffie met de schaar krab ik mijn kop met een mouw veeg ik mijn snot weg dweil met mijn sok een melkvlek op Mijn nagel drukt in ’t tafelblad een diepe kloof groeit daar gestaag woorden weeg ik met het vreten dat retour komt uit mijn maag Met mijn tanden bijt ik splinters uit de poten van mijn stoel uit mijn tenen…

Een man

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 98
In de etalage een in goede conditie verkerende tweedehands softback: Een man Geen tittel of jota ontbreekt hooguit een storend ezelsoor een versleten rug, maar een kniesoor die daarop let Te onzent is Oriana Fallaci bij het grote lezerspubliek bekend van meer dan alleen Een man Vragenderwijs, zelf ook eigenlijk wijs, benieuwd…
Maxim15 april 2023Lees meer…

Gaan

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Tussen de beken langs het smalle wegje stil in de regen kom ik gegaan, kom ik gelopen en tijg naar de verten tot waar de woning in ’t naaldbos moet staan, kom ik getreden langs bloemen en grassen, druipend van water groen-blank in het licht, kom ik getogen al zeggend en zingend ’t zinrijke woord van het beeldend…

Lezenslast

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 87
Het was als wijn en Trijn een must mijn lezenslust kompas boeken opgetast in hoek en boekenkast houvast. Maar mettertijd en jaren gingen ze bezwaren zouden boeken baren? mij tot last. Tot taal getemd getob van intellectuelen in letterkoord en zin verwoord ik kon het niet meer velen. Nu sta ik intellectueel gestremd mijn lezenslust…

Eenzaam en wanhopig

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 48
Als in de zeventiende eeuw De schepen naar de Oost vertrokken Werden de zeelui geitenbokken Die paren wilden en hun schreeuw Werd half gesmoord tegen de borst Van haar, de 'Dame de Voyage' Een stoffen pop, zij was een rage Die heel wat lieden heeft getorst Pygmalion had één van hout Parijs had rubberexemplaren Daarmee was het geweldig…

gloed voor guido

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 37
o rouwgezel, gij loeit de schaduw van de aaibloem nog met tussendoor het prangen onzer loodplooien (ooien) (o in) (o n), gij hoogacht het leegpletsen in de klaproep der handen (nden) (n d) (e) en in de nijdnaad van het scheurschip, bij de glijzangen der zinkzuchtigen, hun behangsel week na week afvallende hun wegkrasvlees (asvlees) (aees…

Altijd die ene hand. - voor Koen Stassijns

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 60
een man dicht in broze tijd de weg halverwege van hier naar later hij kneedt de taal vult de scheuren in het schrijvend hart poëet van vuur en ijzer kenner van ogen van naald en storm meester van karmozijnen woorden van geheimen van het licht schilder van bloesemend verlangen in dichters handpalm geschreven en alleen maar dit…
J.Bakx30 maart 2023Lees meer…

Welvaart en overvloed

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 43
Farao's waren op zijn minst zwaarlijvig Zij aten veel, de wijnen uit de kruiken Verdwenen in verslaafde dikke buiken Werklieden bleven onderwijl bedrijvig Haast wekelijkse klysma's moesten zorgen Voor lucht en het verliezen van gewicht Maar ja voor lekkernij weer snel gezwicht Begon de vraatzucht alweer in de morgen Het ideaalbeeld…

Zoon van de zon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 66
Oogverblindend ruim en hoog een solarium gelijk een spiegelzaalpaleis een vlaggenschip der zeven zeeën het opalen huis der Zonnegod Zie daar komt Phaëthon - is hij wel echt de zoon der Zon?- met lichtend schijnsel op zijn ranke schouders Op de brede treden van het hoge luchtpaleis in de lichtgloed van een gouden koepel ziet hij…

Muziek der sferen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 62
De harmonie der sferen aldus Shakespeare kunnen wij niet horen zo meenden ook de Ouden inzonderheid Stoa-adepten, vertrouwd met de gedachte - voor het eerst geopperd door Pythagoras - dat de planeten in de harmonische regelmaat van hun ecliptische bewegingen de snaren tokkelden der wereldharp en door het universum wonderbaarlijk…

Schistsomiasis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 37
Als in Egypte mannen menstrueerden Dan was daarmee hun vruchtbaarheid bewezen In hiërogliefenschrift valt dat te lezen Ook hoe zij hooggeplaatsten adoreerden Wanneer zij bouwden aan een piramide Beschouwden zij dat als de kans vergroten Op eeuwig leven in zonovergoten Paleizen, zoals Farao's geschiedde Heel hoge trappen moesten die bestijgen…

Het verdriet van de wereld. Ode aan F. Dostojevski.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 78
Een mens belandt achter tralies kijkt de dood in de ogen voor wat hij in zijn hoofd schrijft voor een gedachte alleen Zoveel soorten vuil in een van god verlaten wereld waar diep leed zwijgt en zich verbergen moet Verstrikt in de raderen van grote dingen draagt de mens het verdriet van de wereld met zich mee Hoe overleeft een…
J.Bakx5 maart 2023Lees meer…

't L A A T S T E

poëzie
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.729
AAN DE ONBEKENDE LEZER Hoe zoet is ‘t om te peizen dat, terwijl ik rust misschien, een ander, ver van hier, mij on- bekend en nooit gezien, u lezen kan, mijn dichten, mijn geliefde, en niet en weet van al de droeve falen van uw vader de Poëet! Hoe blij en is ‘t gedacht niet, als ik neerzitte ende peis, u volgend waar gij loopt op uw gezwinde…

Vogeltjes, die zo vroeg zingen, krijgt de poes

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.788
Een vogeltje vroeg in de morgen, Zong vrolijk en zonder veel zorgen, Als vogelkens zijn, een lied. O vogeltje, hou toch uw snater! O denk aan de loerende kater – Gij zingt... ge ontsnapt hem niet. Een dichtertje, vroeg in de morgen Des levens, zong zonder veel zorgen, Als dichteren zijn, een lied, O zangertje, hou toch uw snater! O zie toch…

Credo

gedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.842
ik geloof in een rivier die stroomt van zee naar de bergen ik vraag van poëzie niet meer dan die rivier in kaart te brengen ik wil geen water uit de rotsen slaan maar ik wil water naar de rotsen dragen droge zwarte rots wordt blauwe waterrots maar de kranten willen het anders willen droog en zwart van koppen staan werpen dammen op en dwingen…

dood, ik lach je uit!

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 49
na het vreugdevuur van de dood - het leven gaat er na de dood niet op vooruit - keert zij haar gezicht naar de barsten van alledag de flakkerende veelheid van het leven kiert tussen haar woorden door zij ziet en schrijft alles op haar woorden baden in welige zomergloed het licht in haar ogen werd niet gegund zij heeft gezien en geschreven…
J.Bakx22 februari 2023Lees meer…

uitgeleefd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 11
de vormen zijn de vormen van het zijn en van de vormen zijn de vormen slechts limieten. ik draai een lusje in jouw haren, dat is een oud, geheel volledig uitgeleefd gebaar. de vormen zijn de vormen van het zijn en van de vormen zijn de vormen slechts limieten. ik stop je haren weer hun ogen in en laat het lichaam in haar violette…

Het bloesembed van een vroege lente

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 131
De prilste tocht die ik zal ondernemen uit de schaduw naar het andere licht weg van het mogelijk samen verademen een jonge blos ochtendglanzen in zicht leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan van het voorbije dat getekend in mij blijft slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan af naar wat is maar nimmer in het…

oorlof

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 39
----“Meisje en instrument paren als dieren.” -------------------------Gerrit Achterberg ook al gun je hem de maaltijd niet, hij mosselt je, secuur en minachtend zoals enkel een Hollander dat kan. waarom nog dit aantijgen? dit, dat jou de schelp uitpulken helpt niets, niemandal. met lezerslust vermengd rotten de honderden waangestalten…

Zwevend op winden waait de zee door 't duin

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.394
Zwevend op winden waait de zee door 't duin, En 't zout blijft achter in 't diep-koele zand; Geen bloemengloed, geen groen van sapp'ge plant Kleurt 't bleke egaal van vér-zichtbare kruin; Maar 't water, neerfilt'rend, doet, tuin naast tuin, Laaien van tulpenrood 't wijdvlammend land, En ruist als bossen op, tot waar de rand Vaal is…
Meer laden...