Netgedichten over verkeer

Dan maar bij wijze van reactie die in de ogen der redactie dus blijkbaar geen genade vond snap jij dat nou? zeg mij terstond of dit in een verloren uur vervaardigd dinkytoygedicht in 't wachtlokaal van de kliniek voldoet aan eisen der repliek men las het niet - het woog 'te licht' hun humor was verkeerd gericht... Die vuurspuwende…

Hardnekkig negeert u wat stoort. Denk die auto weg als hij lawaaiig nadert. Zie hem niet. Los hem op in een lege plek...! Ook al hoort u geknetter van een knalpijp, meestal verdwijnt zo'n etter in een bromvlieg, in een bij. Laat u niet irriteren door passerende assessoires. Vervoer is vaak onnodig rumoer dat ergens aan moet komen.…

het gaat mij om het wiel hier en nu opnieuw uitvinden hoe in uitvliegen de zinnen binnen vluchtige banden elk begaand pad weer spiegelen laat in woorden het gaat mij om het spaaklopen van verse voeten in metrummeters als oefenkwatrijnen of zo’n net sonnet vol toerenchagrijn eindigend in rijm schema per thema of vorm beklommen…

Ik, molenpoortdaknachtmerrie, zoek hengst om joy te rijden in de betouwstraat ik hoop dat hij zich heel gauw bij me meldt en mij niet in m'n eentje wachten laat dan trap ik pegasus fijn op z'n staart en vlieg van dak tot dak in volle vaart met die parkeerdekhengst, recht zo die gaat het wedren op - edoch tot overmaat van ramp…

De oerkracht van twee reebruine merries, gebundeld in een paar stevige zachtgele vleugels van een welhaast unieke onvergelijkbare eend opvallende verschijning na het stilaan verdwijnen uit het straatbeeld van het duo renault quatre & goggomobil joeg ons vaak de stuipen op het vege lijf met zijn angstaanjagend vervaarlijk gekwaak…

Mist tilt zich omhoog langs de rails fonkelt de dauw de zon ademt licht Toren tekent zich af tegen de bleke hemel. Zijn klok bewaakt het uur waarin de nacht nog niet helemaal loslaat. Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken. Trein schuift het perron uit, een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt…

De jongeman verzot op voertuigen kijkt naar bromfietsen uit ver verleden die ruim een halve eeuw voor diens geboorte over wegen denderden ogen vol bewondering en verlangen voor zich wonnen hij speurt en zendt vragen op papier dan wel met stroomkracht door het land om die bedaagde brommers zo sterk als pas gemaakt of reeds…

Ja, dat je je in de trein opmaakt in een spiegeltje, en van alles uit de kast haalt als het ware. Maar dat je dat achter ‘t stuur, vrachtwagens passerend was voor mij nieuw ‘k had haar toilettasje al gezien bij de schakelaar Eerst deed ze iets met de lippen Toen kreeg ik ook plots droge lippen en zocht mijn stick uit mijn zak Zij…

Mist tilt het licht op tussen rails en dauwdruppels glijdt de zon naar mij De trein glijdt als een ademtocht door het sluimerende land. Achter het glas welt de zon op als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt. Tussen de spijlen van perrons…

Via mijn vijf jaar jonger alter ego die in de tweede klas van het ov tweemaal per dag gepokt wordt en gemazeld wel vijfmaal op en neer gaat in de week weet wat het is haar mannetje te staan kwam mij ter ore dat het in de spits en tussen vieren en een uur of zeven nog altijd in de overvolle randstad is toegestaan met een vierwielig voertuig…

Stadswandeling in andere stad met bezoek aan Japans museum Nadien af worden gehaald op station waar kiss en ride? Dank geel hesje buitenlander die ‘t oversteekpad leidt en zegt waar Het busje met jou in de file die ergens bij afslag iets afgeven moet nog heen en weer belt met fietser daar zal hij staan te vlug afgeslagen, nu…

Voordat u denkt dat dit gedicht voor niets is gaat eerst de zon op, gratis en voor niets ik spreek geen koeterwaals maar simpel diets geen e-bike taal maar dames- herenfiets een fatbike is voor mij unisexfiets Een babboekar lijkt wel een pipowagen voor jong klein grut met mamaloe aan 't stuur zo'n kiddybike is meer een citycab voor…

Er leiden, vele wegen naar Rome, maar: er leiden ook vele- omwegen naar Rome……

De A zoveel, een bijna lege weg, rijden tot zelfs aan de einder een eind lijkt te komen. Rijden, verder weg, dan in je stoutste dromen. Landschap trekt voorbij een wei, een hek, een heg. Een auto zoeft voorbij. Jij kijkt naar links, zij kijkt naar rechts. Je ziet elkaar in een flits, hé, wat leuk dat ik je hier tref. En wat een leuke…

Een gele brug die lawaai moet dempen, lawaai dat richting centrum rukt... Een bleke kleur die óp moet beuren: een viaduct van roet en prut! Weer drukken motoren hun waanzin door. Je schaamt je voor je eigen adem. Vergeet de vlinders en de zwanen: hier gromt een stad - extreem en goor. Toch komen hier veel jonge mensen. Tempo: 'Constant…

De zee, de zee wie gaat er mee naar het land van de grijnzende zon? Ronden we de Kaap of varen we blind totdat we de Sirenen horen? Laten we koersen op de sterren Sirius lonkt 8,6 lichtjaren ver.…

geen grensgedichten zonder Schmuggelgeschichte bij de douane verbaasde gezichten een Bourtanger op de fiets die ze kwamen controleren elke week hij had niets aan te geven dan een baal stro achterop, ze doorzochten, vonden niets hadden niets door openden de slagboom lieten hem door jaren later kwam een douaneman de Bourtanger tegen…

stapvoets rijden met voor je een brede trekker kuilvoersnijder modder op de weg als die verreiker met rotorkopeg er op draait drijfmestinjecteur zwaait in volle glorie achter de kniktrekker dat is niet lekker kippers rijden met dondergeraas over de keien trage shovel is niet jofel langzaam genoeg achter de wentelploeg inhalen lukt…

vormde vroeger de grenze tussen Winschoten en Westerlee het veenriviertje verdween maar het laatste stuk van Winschoten tot de Pekel Aa staat met wat geluk op de kaart als trekvaart en dat daarna verbreed als haven dienst deed in combinatie met het bedrijventerrein dat ook Rensel heet misschien laat de Trekweg ons nog zien hoe…

is heden een wierde met vier boerenhofsteden het eerste begin van Blijham een steenhuis verplaatst naar hoge grond toen Dollardwater kwam aan het Oosteinde de weg naar Bellingwolde die een andere loop nam het oude tracé loopt nu dood het laatste stuk ervan is de oprit bij het huis van Ineke en Jan N969 de nieuwe weg een stukje verlegd…

Rolinbrug een brede tweebaansweg over het kanaal heel normaal maar daarnaast is geplaatst monumentaal de kleine ophaalbrug die er vroeger was als aandenken groot contrast nog geen twee meter breed wie daar vroeger over reed ? een auto past niet, loopt vast het was vooruitgang iedereen blij dat het bruggetje er kwam ik kijk terug…

vroem weg tuut zak  laat door weer laat verdomd paljas ga weg meer gas hm snel oei bocht oef niks gebeurd wat? stop? ik niet pats vlieg? oei mens nou ja carwash weer schoon…

Steek je middelvinger niet steeds op Snijd de “truttenschudder” toch niet af Staak gevloek en antivrouwgeblaf Zet dat checken van je smartphone stop Jank niet over stapvoets filerijden Dat doen wij wel na je overlijden…

Een geel gevaarte monstert even aan vlak langs spoor zeven van Utrecht Centraal zie ze dringen tussen het metaal men perst zich tegen hen die naast hem staan op weg naar hun klimaatmanifestatie honderden studenten en scholieren in Noach's ark, symbool voor mens en dieren strijdend tegen zondvloed onzer natie deuren schuiven terug,…

NS Nu Snap ik je Na Sneeuw Nog Steeds Niet Sneller Natte Sporen Nieuwe Stellen en No Silence Nieuw Station Nee Stupide Nieuwe Seinen en No Sorry Nee heel Spijtig, ook Na Stuifsneeuw volgt Nul Service Niet meer Starten Nimmer Stoppen Nooit meer Slapen Nee, wat Stom…

Er was een klap Het werd duister voor mijn ogen Het ging ontzettend rap Ik voel me genept en bedrogen Ik vraag me weleens af Of de man die plots verdween Nog weleens denkt aan de straf Die in mijn leven verscheen Hoe kan het zo zijn dat ik hiervoor moet boeten Totdat ik van de aardbodem verdwijn Gebrekkig door het leven zal moeten…

Het bord, wit geverfd -van eigen makelij- wijst me de weg een pad geplaveid van deze tijd.... De weg hoef je hier aan 'geen kip' te vragen Alleen voor fietser, wandelaar mij stoort het niet Ik ben te voet -wat geen twijfel leidt- m'n fiets, thuis op slot Nu niet gedraald niet langer dolen de weg naar huis ingeslagen…

Koplampen en straatlichten Vervoeren mij De rode draad op de snelweg Gevoed door opritten De onderbroken lijn Naar de bestemming Inhaalmanoeuvres van de geest Langs een haag van geluidschermen Op automatische piloot Tussen De Panne, Aalter, Nevele en Gent…

de uitbesteden uit de rand stokken puffend aan de kant de herstedelingen slingeren zich te voet of met de fiets ze vlotten als een vis in het water en scheren langs het stadswezen voetgangers kruisen mekaar en weven een lappendeken over de lichtende koppen van killende vierwielers toegang tot de stad krijgt enkel wie beweegt op haar…

De snelweg zweept het landschap op. Wagens tasten naar het punt van de slinger. Wat drijft hen nog, deze dwaallichten? Hun verkeersader slipt dicht.…