Alle inzendingen over ;sociaal werk

Voor elke vraag die geen route blijkt te hebben, trekken jullie met zachte handen nieuwe lijnen, leggen jullie bruggen over rafelige levens en noemen dat gewoon: sociaal werk.…

mijn buurtjes zijn zo tof zo sociaal is verder niemand zo bewogen, toegenegen ze schuiven en ze vegen het asfalt in de straat trotseren dooi en regen…

Politiehonden worden sociaal, Het wordt ze afgeleerd om flink te bijten, Laat staan dat ze er een aan stukken rijten, Een hondenbeet is menigeen fataal. Is Bellolief zijn lesjes glad vergeten, Dan word je sociaal door hem gebeten.…

Ik liet mijn gedachten gaan wat mijn handen hebben gedaan in het leven: jurkjes genaaid en truitjes gebreid, engeltjes gehaakt en beelden gekleid landschappen en bloemen gepenseeld korte verhalen en gedichten geschreven, vier bundels uitgegeven, kon er emoties in kwijt ze zijn nu krom gegroeid en moe door al dat gedoe door reuma en…

Mijn buurvrouw is pas gevonden liggend op de koude grond, haar lichaam al totaal ontbonden een kennis die haar zo vond. Weken had ze daar gelegen, niemand die er wat van wist, vast een hartinfarct gekregen we hadden haar nog niet gemist. Druk met onze hebbelijkheden geen tijd voor die ander daar op straat we houden ons zelf graag tevreden…

Rond de klok van zeven Brood en koffie als ontbijt Het is weer bijna tijd De arbeid roept je naam Om twaalf uur precies Even tijd om te vergeten Even rusten, even eten Rustig kijken uit het raam Aan het einde van de dag Het is al over vijven Nog even werken, even blijven Het werk is bijna klaar Elf maanden lang Werken voor het loon…

Individueel en sociaal is ieder mens met zijn eigen grens.…

Meer bewegen is een plicht meer asfalt een recht samen mobiel zo sociaal!…

omdat het zo hoorde of deed ik het gewoon omdat het sociaal heel goed scoorde die twijfels zijn mij altijd bij gebleven was het pure zelfzucht of had ik ook oog voor de ander in het leven…

De politiek praat met je mee En neemt je in het ootje Als je dat meemaakt in je vriendenkring Dan legt de vriendschap het loodje De overheid die dient ons allen Hoewel de uitwerking van haar werk Slechts weinigen zal bevallen Thuis baal je van dat gelul over afwaswerk We zoeken met zijn allen veiligheid En verhogen de zekerheid in ons leven…

Na een vakantie van een week of zes Gaan binnenkort de scholen weer beginnen En komen dus de leerlingen weer binnen, Maar die zijn dan totaal niet bij de les. Die zijn, van hun vakantiewerk doodmoe, Meteen al heel hard aan vakantie toe.…

Eens zal ik weer liefhebben maar tot die dag is het de enen hand die de ander wast schilderverf van mijn kwast Doeken eentonig kleurend de verf monogeurend, a-sociaal misselijkmakend slecht werk trots afbrekend honderd maal schietgebedjes in de kerk.…

Hoe functioneel moet ik zijn voor de partij, de kerk, of sociaal verband? Hoe zal ik uitgeperst worden in het beeld van het huwelijk, de sleur van werk? Ik zou een God zijn die gemaakt is immers alles ligt vast als ik God was!…

Ervaring van voorouders in verleden in onze genen geschreven vormen samen met de eigen ervaring onze geest in het heden Jongeren met slechte ervaringen die als brandijzers hersenpaden merken plaatsen storen waar synapsen werken Geest uit littekenweefsel geweven heeft geen ruimte voor streven naar een normaal sociaal leven Gebrandmerkten…

Sociaal perspectief, het valt, het staat.…

Hoe gaat het met je? Is de vraag zonder inhoud Er schuilt geen warmte In het zogenaamde sociale onderhoud Het moet een gemakkelijk antwoord zijn Niet per se zijn wie je bent Anders stoor je misschien het refrein Dat men zo goed uit het hoofd kent En zelfs als men kan inproviseren Mag je niet omschrijven Waar men zich niet mee kan identificeren…

Na bijna drie jaar is het einde nabij. Al die tijd was hij vogelvrij. Zijn eigen weg bewandelt hij al die tijd. Ten koste van mij zonder spijt. Alles doet hij voor anderen. Maar voor mij wil hij niet veranderen. Het hoeft niet zijn karakter te zijn. Daar hou ik juist van, zijn karakter is fijn. Maar zijn manier van doen en laten Ben ik…

Hij houdt van mensen, kickt op ’t groepsgevoel Dus ging zijn hart voor de Vierdaagse open Met duizenden heeft hij die uitgelopen Ja heel sociaal, tezamen voor één doel Als blijk van innige saamhorigheid Had hij en route aan de toiletten schijt…

Ik ben sociaal wanneer jij 't af laat weten…

hij presenteert zich als een nationalist zijn sociaal program is dat van een socialist zijn woorden zijn die van een populist diep in zijn ziel is hij een anti-islamist voor diegene die het nog niet wist zo iemand noemen we een fascist…

Een gezelschapsspel: hij kijkt onzeker naar haar -- dus kijkt zij naar mij.…

De republikein zei tegen de democraat ik verzeker je dat dit niet goed gaat de democraat zei tegen de republikein dan verzeker ik jou dat het ons beide goed gaat nu we alletwee verzekerd zijn…

Overal verkeer muziek en herrie Zelfs in de lucht lawaai en gebrom Vele mensen schreeuwen en maken ruzie En ik vraag me af; Draait hier de wereld om? Meer en meer iedereen voor zich alleen Werkt voor overvloed en weelde zich krom Gunt een ander steun nog been En ik vraag me af; Draait hier de wereld om? Er zijn geleerden en professoren…

Doe je schoenen aan, de mensen denken zo gauw – dat je afluistert.…

Het gevoel gebruikt te worden is niet zo erg -- als ongebruikt zijn.…

tot in de dood gevleugelde mannetjes leven kort vliegende paring die hun einde wordt met kracht die velen niet kennen door intellect van snel scannen bouwen zij nesten en heuvels door vrouwtjes zonder vleugels haar kleine stappen, groots van geest een wonder verricht dat kleine beest de mier heeft een wijze les bewerkt dat trouw en werk…

(zijn mond geurt nog naar tandpasta) Aan het werk dus, aan het werk! De slagen der stomheid zien te verslaan door kakelend op mijn handen te staan. -------------------------------- uit: 'Aan het werk', 1981.…

Zij keek mij als een zwerfhond aan waartegen ik gezegd had dattie lief was. Kauwgom is aan mij niet besteed ik houd niet van kleverige dingen en ben zuinig op mijn tanden zij zijn er klaar voor en wachten vroeg of laat komt er wel weer een strot langs om af te bijten liefst voor de ergste honger. Mijn dubbele tong weet niets van prins…

de straten kleuren rood schouder aan schouder scanderen ze de leuzen van de laatste geuzen over arbeidsvreugde en de ethiek van allen samen tegen het patronaat toch, dag na dag jaar na jaar jaagt het verleden hen op onverbiddelijk terug naar het kille land van Daens lange uren, korte nachten leven om te zwoegen voor een zwoerd van het…

hard werken hallo in dit leven krijgt niemand wat kado…