Alle inzendingen over Boven het hoofd

Het groeit me boven het hoofd, het wordt me wat teveel, was me ooit beloofd dat iets makkelijk zou gaan? Het groeit me boven de kop, ik loop, kijk omhoog, de zon aan de ene kant, de regenboog aan de andere, terwijl ik in de regen loop, denk ik: er gebeuren wonderen!…

Dan lacht hoop en herinnering Boven ons hoofd, in de blaren.…

Op dagen zoals dit - zonnig met mentale wolken - Wil ik een weerman Met een accurate voorspelling Van de lokale bui Boven mijn hoofd…

voeten lopen in eiwit van zee boven mijn hoofd wolken in dooiers van geel leven omsloten in kalkschaal van dood…

De stenen slinger van de tijd hij slingert boven m'n hoofd met gepaste snelheid, ooit zal die landen maar nu niet (op m'n hoofd), ondertussen vliegt een vlieg in de kamer rond, zoemt als een aureool raar rond boven m'n hoofd en ik denk aan jou en aan de gootsteen die verstopt is. Die nodig gemaakt moet wor- den.…

op de bodem van het bestaan brengt hij een verborgen klankdicht aan het licht niets is per ongeluk de zon schittert in het water alles is nu gekantelde tonen uit een veelbelovend leven hangen als wolken boven zijn hoofd…

Blauw plastic broeit boven zwetende hoofden vol vervlogen dromen zon schijnt en brandt boven hoop hoop op anders leven en overleven in donkere ogen lege buiken huilen…

Boven hem je paraplu een lopend torentje In regen van nu. Zelf wees geweest en wees gebleven zit je daar zelf op schouders van ouders, zelf in de vorm van een zoontje, en boven de hoofden een ronde en kleine maar troostende droogte. -------------------------- uit: Botshol (1980)…

Boven mijn hoofd aan een zijden draad Slingert het zwaard al heen en weder 't Moet vallen vroeg of laat! Het trilt, het velt mij neder! Doch om mijn hoofd ook ruist een stem, te midden van al mijn vrezen, die mij gebiedt met zachte klem, toch niet bezorgd te wezen.…

Wie kraakt die krijgt, zo wordt er nu beloofd, drie jaar een gratis dak boven het hoofd.…

thuisloos zonder dak boven het hoofd kille winterwind over zijn schouders gedachten verdoofd zwerft hij haveloos met een hopeloze kater thuisloos zonder bezit op zoek naar tabak thuisloos en alleen raapt hij peuken van de stoep…

vlieg op vlieg op dans hoog boven onze hoofden zweef en dans op de melodieën van de wolken hoor en geniet van de harp die engelen aanroept scheren en zwierend door de sneeuwvlokken heen walsend uit zicht…

Ferm en krachtig Soms zelfs te machtig Het groeit je boven het hoofd Ondanks dat je er in gelooft Mensen worden jaloers Maar toch zit je op de juiste koers Want je weet wat je tot nu toe hebt gepresteerd En dat is volgens mij echt niet verkeerd…

achter de feiten aan rennen Bij confrontatie de andere kant op sjezen De waarheid die men zoekt en waar men nooit aan zal wennen Soms hebben mensen gewoon te veel gelezen De toekomst drukt op je denkrimpels Je was toch geslaagd met vlaggen en wimpels Klaar voor het echte leven Waar is toch die onbezorgdheid gebleven Er hangt steeds meer boven…

Boven mijn hoofd aan zijden draad Slingert het zwaard al heen en weder, ’t Moét vallen – vallen, vroeg of laat! Het trilt, het velt mij neder! Doch om mijn hoofd ook ruist een stem, Te midden van al mijn vrezen, Die mij gebiedt met zachte klem, Tóch niet bezorgd te wezen.…

Je woorden zijn wonderlijk geschreven komen tot leven in een bloem lichter dan het kaarslicht van eeuwig jong met vlinders van hoop boven je hoofd waar tegenstanders het moesten afleggen tegen medestanders die je overwinningslied in het donker hoorde zingen…

Het zijn verschillende Personages die dit huis bewonen, Het ik gefragmenteerd Al sinds dit mensenkind Geboren werd - Toch leven ze vreedzaam samen In dit solide gebouwde huis, Het enige dat telt is Dat het dak heel is, Dak boven het hoofd Dat voor altijd Bescherming biedt…

Een dak boven je hoofd. Steeds doen wat je belooft. Niets gaat zomaar vanzelf. Alles hangt met alles samen. Wat op een toeval lijkt, krijgt een bedoeling. Niemand is doodgewoon. De moeder van je kinderen, die van je houdt, en doodgewoon bij je blijft.…

ze vliegt door de lucht hoog de zon speelt met haar blonde krullen en ze vliegt een lach speelt rond haar mond haar voeten bengelen boven haar hoofd ze lacht en vliegt over dromen in wolken ze vliegt met gesloten ogen en valt…

In Schinveld wordt de burger flink geplaagd Het groeit nu de gemeente boven ’t hoofd Ze heeft wel stille vliegtuigen beloofd Dat klinkt inmiddels best wel afgezaagd De burgemeester onderneemt nu stappen Hij vraagt de actievoerders om te kappen…

Meer was er niet dan het uitzicht en elkaar Hoog boven onze hoofden zong de leeuwerik zijn lied. Nog zingt hij daar. Het uitzicht, de liefde waarin we geloofden, zijn nog even waar.…

toen ik het niet meer wist ging ik naar de strekdam wachten op de vloed als altijd dreven wolken boven mijn hoofd voorbij in onaangedaanheid ik luisterde naar golven die beukten op de blokken zij droegen mij ik vroeg de vogels die naar voedsel doken: "Wat nu?" Zij schreeuwden slechts: "Mens, Leef!"…

Wat hangt na Rutte ons nu boven ´t hoofd Hij heeft gewikt en alles afgewogen en denkt: het ligt nu binnen mijn vermogen. Minister-president. Frans zij geloofd O beste Mark keer op uw schreden weer Verlos ons ijlings van deez´ nieuwe heer…

geen smeulende vulkaan geen aanzuigend moeras geen langgerekte schaduw geen avonden op straat geen nachten in de kou geen dagenlange vrees geen opgelegd excuus geen straf voor niks geen tanden te verliezen geen handen boven het hoofd geen mondje dicht te houden geen vertrouwen te veinzen…

het beeld van de man, het metaal boven zijn hoofd in brons gegoten schuld door polijsten verfraaid vastgezet op een sokkel gladgestreken tot glans zich tegen het metaal keert metaalmoeheid wroet en vreet door elke constructie der creativiteit een barst ontluikte het zachte brons…

Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen in het zwarte hart van mijn zoet geworden maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens komt die van mij niet overeind ergens in een verre verte boven mijn hoofd staar ik naar dat vreemde plafond en er zijn ook van die donkere uren die een eeuwigheid lijken te duren.…

de stentorstem gooit een emmer koud water over de koortsige dromen van iemands slaap de straal van een zaklamp tast genadeloos verblinde ogen af iemand ademt nog een stilleven zit aan tafel de sleetse geur van soep sluiert boven verdoofde hoofden…

Boven mijn hoofd voorbij mijn aanwezigheid. Ze kijkt naar iets wat ik niet kan zien. Heel even voel ik mij gepasseerd. Een lichte belediging alsof ik voor haar zicht ben opgelost. . Maar zij twijfelt niet. Haar ogen rusten op iets wat voor haar werkelijk is. Ik volg haar blik.…

wanhopig op zoek naar werk en een veilig dak boven je hoofd terwijl regenten je terug willen sturen naar een land waar je niet kon leven en wonen jou wens ik dagen van vrede en alle goeds waar mededogen de maatstaf is de herberg nimmer gesloten…

Zwarte wolken hangen dreigend boven haar hoofd. Herinneringen in beton gegoten, daar kan niets bewegen. Alleen slaat haar hart soms op drift of schieten tranen over haar wangen. Haar wezen is ingekleurd, de hemel dreigend. Niets bleef haar bespaard. En buiten wachten uitzichten die niet wijken willen.…