Nachtelijke schuldgevoelens

Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens

komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond

en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.

spijt, nacht

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.2 met 4 stemmen 113