voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.076):

Straks komt de herfst

Straks komt de herfst, al is het nu nog volop zomer
maar gele blaadjes vallen al door zoveel droogte.
We worden moe door zorgen en door hitte,
door overvloed van zon en weinig schaduw.

Er komen vragen in ons hoofd en ‘t hart kan soms
niet volgen omdat we weinig stilte vinden
en bang zijn voor de leegte, ook in onze planning.

Straks vallen nog meer bladeren en zien we enkel
de stam en takken nog die stevig staan.

Misschien dat dan ook vele dromen zijn vergaan?

Schrijver: Adeleyd, 14 augustus 2026
rosa.olaertsskynet.be


Geplaatst in de categorie: natuur
herfst, zomer

3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 139

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Manuela Dieleman, een maand geleden
De eerste tekenen van de komende herfst zijn er inderdaad alweer.
Seizoenen komen en gaan.
Bladeren vallen bij duizenden, maar stammen met takken blijven stevig staan!

En wat een prachtige foto van de bloeiende heide.
Ik wens je alvast veel kostbare herfstdagen, lieve Adeleyd.
CB, een maand geleden
Wat een mooi en tegelijk kwetsbaar gedicht. Ik voel er zoveel herkenning in: hoe de overvloed aan zon en alles wat doorgaat je soms juist kan uitputten, en hoe je verlangt naar stilte terwijl je die stilte misschien ook spannend vindt. Die laatste beelden van de stam en takken vind ik bijzonder… alsof er onder alles wat verdwijnt nog iets stevigs blijft staan. Misschien vergaan sommige dromen, maar misschien ontstaat er in die kaalheid ook ruimte voor iets nieuws. Dankjewel dat je dit deelt. Het raakt me.
Catherine
Stoker, 2 maanden geleden
Terecht gedicht
***

reageer Geef je reactie op deze inzending: