Nachtelijke schuldgevoelens
Het fladdert nog vol grijnzend ongenoegen
in het zwarte hart van mijn zoet geworden
maagdelijkheid door nachtelijke schuldgevoelens
komt die van mij niet overeind
ergens in een verre verte boven mijn hoofd
staar ik naar dat vreemde plafond
en er zijn ook van die donkere uren
die een eeuwigheid lijken te duren.
14 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: spijt
spijt, nacht Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9
9
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!